Σάββατο, 30 Ιουλίου 2011

Χρειάζονται πολλά τον κόσμο για να αλλάξεις-Μπ.Μπρεχτ

«Χρειάζονται πολλά τον κόσμο για να αλλάξεις:

Οργή και επιμονή. Γνώση και αγανάκτηση.

Γρήγορη απόφαση, στόχαση βαθιά.

Ψυχρή υπομονή, κι ατέλειωτη καρτερία.

Κατανόηση της λεπτομέρειας και κατανόηση του συνόλου.

Μονάχα η πραγματικότητα μπορεί να μας μάθει πώς την

την πραγματικότητα να αλλάξουμε»

B. Brecth

Αδειασαν την πλατεία από τις σκηνές

Ισως στην κυβέρνηση να νομίζουν οτι αφαιρώντας τα πανω και τις σκηνές από την πλατεία θα βουλώσουν και τα στόματα που φωνάζουν.
Η Δημοκρατία των εισαγγελέων και της καταστολής σε πλήρη δράση και το καλοκαίρι!
Ειναι τρομερό το ότι η δικαιοσύνη που τόσο εύκολα παραγράφει σκάνδαλα δίς αφού πρωτα έχει κινηθεί με ρυθμό ούτε καν χελώνας, τρέχει με διαδικασίες κατεπείγοντος  ζητήματα όπως η "αισθητική" της πλατείας Συντάγματος και η αποκατάσταση της ηρεμίας στο κέντρο.Αυτό θα πει Άμεση (επιλεκτική) Δράση.
Δεν πειράζει όμως, ισως έτσι βοηθουν όποιον δεν θέλει να δεί να ανοίξει τα μάτια του.
Εννοείται πως δεν υπάρχει περίπτωση να εξαφανίσουν έτσι απλά με μια επιχείρηση σκούπα την πλατεία. Και βέβαια εννοώ την ουσία της που ειναι η δίψα για Δημοκρατία, Αξιοπρέπεια, Δικαιοσύνη και φυσικά Αντίσταση.
Το αντίθετο είναι πλέον πιθανότερο.
Το βράδυ ακουγεται κατι για λαική συνέλευση, αν και τα σπουδαία θα έρθουν στην ώρα τους.

Από το εδώ και τώρα

Επιχείρηση φίμωσης της φωνής των πολιτών στο Σύνταγμα τη νύχτα

FTD: Η Deutsche Bank θησαυρίζει από την κρίση της Ελλάδας

Ο Γεν. Διευθυντής του ΙΓΜΕ και το φιάσκο του “Ελληνικού” χρυσού 

Η νορβηγική ακροδεξιά

Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011

Σπρίντ στα σπρέντ, καύσωνας στα επιτόκια δανεισμου στην Ευρώπη

Πως το είπε εκείνο το καταπληκτικό ο απίθανος Μόσιαλος;
"Οι οίκοι αξιολόγησης δεν θα έχουν δουλειά για πολύ καιρό" είπε μετά τη "νίκη" και την τελειωτική "λύση" που έβαζε τερμα στην αναταραχή του χρέους Πανευρωπαικά.
Ειναι να αναρωτιέται κανείς σε ποιο ποσοστό απλά λένε ό,τι τους διατάξουν και σε ποιό πραγματικά δεν ξέρουν τι τους γίνεται.
Κανονικά μετά από τέτοια τραγική διάψευση μέσα σε λίγες μόνο  μέρες, θα έπρεπε να είναι αυτός που δεν θα είχε δουλεια αλλά τέτοια πράγματα δεν συμβαίνουν εν Ελλάδι. Γιατί τελικά οι οίκοι το πηραν στραβά και για να μην τους απολύσει ο Μόσιαλος τόριξαν στις υπερωρίες και σε 3-4 συνεδριάσεις έχουν στείλει Ιταλία και Ισπανία στην κόλαση. Σχεδόν 20% είναι η άνοδος στα σπρεντ(335μ. σήμερα) και στα επιτόκια δανεισμού για την Ιταλία από την περασμένη εβδομάδα και η γετόνισά μας δανείζεται πια με σχεδόν 7% δηλαδή καθαρό επιτοκιο χρεωκοπίας! Ηταν που η "λύση" θα ηρεμούσε τις αγορές.
Μόνο που τονίζοντας πως η "χάρη" 'ηταν μόνο για την Ελλάδα ήταν σαν να 'ελεγαν "σας ικετεύουμε μην προχωρησετε σε πίεση σε μεγάλες οικονομίες, γιατί λεφτά δεν υπάρχουν". Άλλο που δεν ήθελαν οι οίκοι, άρχισαν να κάνουν αυτό που ξέρουν καλά. Να ανησυχούν. Και φυσικά να υποβαθμίζουν ή να απειλούν με υποβαθμίσεις.
Οπότε τι να κάνουν και τα σπρέντ, άρχισαν το τρέξιμο κι αντί για πέντε πέντε δέκα, ανεβαίνουν τα σκαλιά τριάντα τριάντα!
Το άλλο που έχει γίνει και δεν το έχουμε καταλάβει είναι οτι οι ηγέτες της ΕΕ ανέθεσαν στο EFSF να συγκεντρώσει τα χρήματα για την επόμενη δόση προς την Ελλάδα, με τους γνωστους τοξικούς κανονισμούς του Ταμείου που χρεώνουν παραπάνω επιτόκιο στη συμμετοχή των  χωρών που έχουν  μεγαλύτερα προβλήματα με το δανεισμό τους. Μόνο που εδώ τα πράγματα μπλέκουν πλέον πολύ.
Γιατί σήμερα ακούσαμε κάτι φωνές από την Ιταλία που έλεγαν πως ίσως να μην μπορέσει η Ιταλία να συνεισφέρει το κομμάτι της στη δόση εφ όσον πλέον δανείζεται με μεγαλύτερο επιτόκιο από το επιτόκιο διάσωσης της Ελλάδας.
Σκούρα τα πράγματα για διασώστες και διασωζόμενους.
Η πυρκαγιά μένεται ακάθεκτη και σχεδόν ανεξέλεγκτη την ώρα που οι πανηγυρισμοί μολις αρχίζουν να κοπάζουν και οι πανηγυρίζοντες κοιτάζονται αμήχανα μεταξύ τους...

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

Επιχείρηση έφοδος

Eνώ η έφοδος ενάντια στην κοινωνία συνεχίζεται ακάθεκτη σαρώνοντας μια μία τις διάφορες κοινωνικές ομάδες τα επιχειρήματα παραμένουν ολόιδια και βαρετά.
Πρωτα από όλα το γνωστό "Δεν  γίνεται μια συντεχνία ή μια και μόνο κοινωνική ομάδα να στρέφεται εναντίον ολης της κοινωνίας"!
Το "μία και μόνο" βέβαια δε χρειαζεται σχολιασμό εκτός κι αν είσαι είτε πλούσιος είτε χαζός είτε άρρωστος ΠΑΣΟΚ τζής. Πλέον μιλάμε για όλες τις κοινωνικές ομάδες από τους Ιδιωτικούς  και Δημοσίους Υπαλλήλους όλων των ειδών μέχρι τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες πάλι όλων των κατηγοριών εκτός από όσους απλά δεν τολμούν να το δουν και να το αντικρύσουν.
Το δεύτερο και πιο αστειο ειναι το να ζητάνε την συμπαράταξη της κοινωνίας για τον "κοινό" σκοπό, που δεν είναι άλλος από το να σωθούν οι τράπεζες και το μεγάλο "επενδυτικό" κεφάλαιο κι όλοι οι άλλοι ας χορέψουν το χορό του Ζαλόγγου.
Το πόσο "έγκυρο" ειναι το επιχείρημα φαίνεται από το πόσο το πιστεύουν. Γιατι αν το πίστευαν δεν θα επέμεναν στην περίφημη συναίνεση των 2 μεγάλων κομμάτων έτσι ωστε να μπορούν να επιτεθουν στην κοινωνία περνώντας αντιδημοκρατικά από τη Βουλή ό,τι θέλουν παρά τη θέληση του λαού φυσικά.
Τρίτο και καλύτερο το ανεπανάληπτο "ζητάμε τη βοήθεια όλης της κοινωνίας" για να γίνουν οι "απαραίτητες" μεταρυθμίσεις που 'εχει ανάγκη ο τόπος και για τις οποίες μας ψήφισε ο λαός!!
Μόνο που στο λαό δεν είχαν πεί τι ειχαν στο μυαλό τους, γιατί βεβαια αν ειχαν πει την αλήθεια δεν θα καθάριζαν ουτε με 20%, όχι το ψεύτικο και κλεμμένο 45% που πήραν.
Αλλά έντυπωσιαζεται κανείς αν σκεφτει απλά το εξής.
Ας πάρουμε για παράδειγμα το Νόμο πλαίσιο για την Τριτοβάθμια εκπαίδευση (Πανεπιστήμια), που κι αυτός σπρώχνεται ύπουλα για ψήφιση μεσα στο καλοκαίρι.
Ολοι μα όλοι οι συμμετέχοντες στην Πανεπιστημιακή κοινότητα είναι ξεκάθαρα εναντίον του νόμου εκτρώματος. Από τους Πρυτάνεις μέχρι τους φοιτητές, το καθηγητικό προσωπικό και τους βοηθητικούς υπαλλήλους ακόμη! Ποιανού τη βοήθεια ζητάνε αφου αγνοούν εντελώς τις γνώμες όλων των πλευρών όλων των Πανεπιστημίων της χώρας;
Τι Δημοκρατία είναι αυτή; Επιλεκτική μάλλον.
Αλλά και αυτό το "Δεν θα λάβουμε υπ' όψη το πολιτικό κόστος", τι άλλο μπορεί να σημαίνει εκτός από το ότι θα γράψουν στα παλιά τους τα παπούτσια τη θέληση κάθε κομματιού του λαού, εκτελώντας κατα γράμμα τις υποχρεώσεις που ανέλαβαν σε αυτούς που τους βοήθησαν να εκλεγουν με κάθε τρόπο. Και ο λαός βέβαια πείσθηκε και τους ψήφισε και πάλι.
Θα το ξανακάνει άραγε ο κοψοχέρης την επόμενη φορά με μαυρισμένο ματι από γκλομπ και τα πνευμόνια γεμάτα χημικά και δακρυγόνα;
Και δεν εννοώ το ΠΑΣΟΚ μόνο βέβαια. Η ΝΔ (που δεν θα μου φανεί καθόλου περίεργο να κατέβει μαζί με ΛΑΟΣ και Ντόρα) είναι φυσικά τα ίδια και χειρότερα.

Από το εδώ και τώρα

Too little, too late

Το βρετανικό κίνημα βγαίνει απ'το λήθαργο

Βίντεο – σοκ από τη σφαγή στο νησί Ουτόγια...!!!

«Γιατί πρέπει να εφαρμοστεί ο νέος νόμος για τα ΑΕΙ» (Θεός φυλάξοι!), του Δ. Δαμίγου

Ο δεύτερος γύρος της αραβικής εξέγερσης

Spiegel: «Δεν σώθηκε ούτε η Ελλάδα ούτε το ευρώ»

 

Εγραψα τη λύπη μου στην άμμο και περιμένω














Που ξημερώνει ο ήλιος σου
αυτή την άλλη αυγή;
Τί έκανες τόση γιορτή
μεσα στα λίγα σου δευτερόλεπτα;

Τώρα στους ώμους σου
αντί σγουρά μαύρα μαλλιά
χύνονται αστέρια
Έγινες ποτάμι και κυλάς
μέσα μου, πλάι μου
έξω, μακριά μου
Θάλασσα κυματίζεις
και σ' ακούω
μες στη σιωπή,
πίσω απ' το τζάμι,
μπροστά απ' τον κόσμο
Βροχή ασημένια από τα σύννεφα
στάζεις στο λάκκο του μυαλού μου
εκεί στα σπλάγχνα της συνείδησης,
και δε μ' αγγίζεις
ούτε σ' αγγίζω.
Χαράζεις το πρωί μεσα στο κόκκινο
και με τυλίγεις
Βασιλεύεις τ' απογεύματα κι απλώνεσαι
χρυσοπόρφυρο τρυφερό μου μετάξι
Με σαρώνεις το μεσημέρι όπως αέρας
Με ανατινάζεις μόλις νυχτώνει μέσα στ' όνειρο
ξυπνάω κι ενώνω κομμάτια κι εικόνες











Τώρα στα μάτια σου χορεύουν γαλαξίες και σύμπαντα
Τωρα στο δέρμα σου κυλάνε ρυάκια αρυτίδωτα
Τώρα στα χείλη σου μεθάνε
υπάρξεις φωτεινές του απείρου
καθώς τα χέρια σου διάφανα φτερά
γίναν συνέχεια των αγγέλων

Φοβάμαι αυτούς τους παιδικούς ανέμους
που με τραβάνε πέρα στους αρχαίους αμπελώνες
Πονάει να ταξιδεύω έξω απ' το σωμα
να σε βρώ
Πώς να αγκαλιάσω τώρα
το πάντα που έγινες,
Πώς να μεγαλώσω τόσο χωρίς να διαλυθώ;
Πώς να κάνω την αγάπη τόσο αιώνια
για να σε χωρέσω;

Εγραψα τη λύπη μου στην άμμο και περιμένω
Μα έχει άπνοια κι απόψε ο Θεός
και δε φυσάει ακόμη

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

Άλλαξε νερά και ο Μιχάλης Κακογιάννης(1922-2011)

Εφυγε κι ο Μιχάλης Κακογιάννης.
Το ταξίδι του που ξεκίνησε το 1922 από τη Λεμεσό, έκλεισε σήμερα στον Ευαγγελισμό, και το καράβι του άλλαξε νερά, τραβώντας για τα λιμάνια του Απείρου...
Πισω όμως στο εδώ έμεινε ο "Ζορμπάς", η "Στέλλα", η "Ηλέκτρα", το ντοκυμανταίρ "Αττίλας '74", το Οχι που είπε στο Χόλυγουντ και βέβαια η αλήθεια των εικόνων του και το άγγιγμά τους.
Καλό ταξίδι Μιχαλη Κακογιαννη...

Ψωμί-Παιδεία- Ακροβασία

 Επέτειος της Δημοκρατίας χθες κι από στόματα γνωστων κάπηλων ακούστηκαν συνθήματα άλλων εποχών. Μόνο που το σήμερα κυτταζοντας στον καθρέφτη, δεν αναγνωρίζει καθόλου το χθεσινό εαυτό του.

"Καμία άλλη χώρα της ευρωζώνης δεν έχει τόσο μεγάλα δημοσιονομικά προβλήματα όπως η Ελλάδα. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι και τα άλλα προβλήματα δεν μπορούν κάποια ημέρα να εξελιχθούν ως εξίσου προβληματικά με της Ελλάδας" λέει η Μoody's στην έκθεσή της για την Ελλάδα που συνοδεύει την τριπλή υποβάθμιση σε Ca από Caa1 με την πιθανότητα χρεωκοπίας να βρίσκεται στο 100% (καταπληκτική διατύπωση για να σου πουν πως εισαι χρεωκοπημένος."Δεν θα ειστε γυμνοί, απλά έχετε πιθανότητα γύμνιας 100%)!

Τι θέλει να πει λοιπόν ο οίκος; Πολύ απλά, "υπάρχουν και χειρότερα μα θα στα πω αργότερα..." όπως λέει και το τραγούδι. Μεχρι τότε "Don't worry be happy" για να μην πάμε και σε ανεξέλεγκτους πανικούς.

Όποιος γνωρίζει τον τρόπο που σκέφτομαι ξερει πως ποτέ μου δεν είχα διάθεση να μαυρίζω όποιον μπαίνει στον κόπο να διαβασει κάτι από όσα γράφω εδώ. Αυτό δε σημαίνει βεβαια ότι μου περασε από το μυαλό να κρυψω κάτι από αυτα που σκέφτομαι για να μην μας χαλάσω το καλοκαίρι. Αυτό ακριβώς νοιώθω και τωρα. Μάλιστα επειδή πάνω στο θυμό παρασυρόμαστε σε εντυπωσιακούς τιτλους-σχολιασμους, σκεφτομαι πάντα πως να γράψω με τον πιο 'ηπιο τρόπο αυτό που θεωρώ εγω αλήθεια, όχι για να μην στενοχωρήσω κανένα αλλά για να μην θεωρηθώ μόνιμα αρνητικός και επομένως λιγότερο αξιόπιστος. Μονο που η αλήθεια ειναι από μόνη της τόσο δύσκολη που δεν γίνεται να αποφύγουμε το σκούρο.
Επί της ουσίας λοιπόν.
Ακουω από το πρωί και πάλι θετικές εκτιμήσεις κυβερνητικών και αλλων στημένων που αποφάσισαν να βγάλουν μεροκάματο κάνοντας το μαυρο άσπρο. Για να μην πω τίποτα παραπάνω προχωράω στην υποβάθμιση της Μούντυ'ς και στο σχολιασμό των FT.
1.Oι FT σε σημερινό πρωινό άρθρο τους λένε πως η υποβάθμιση της Ελλάδας θα επηρρεάσει και τις αξιολογήσεις των δανειστών της Ελλάδας που μπορεί να χασουν το τριπλό Α που έχουν τώρα.
"Για τους δανειστές αυτων των χωρών (Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιρλανδία) τα αρνητικά θα υπερκεράσουν τα θετικά, και θα βαρύνουν στις μελλοντικές αξιολογήσεις" λέει η Μoody's.
(“For creditors of such countries [Greece, Portugal and Ireland], the negatives will outweigh the positives and weigh on ratings in future,”)
To ίδιο βέβαια συμβαίνει και με τις υπόλοιπες χώρες που συμμετέχουν στην "διάσωση" μέσω συμμετοχής στο EFSF, ειδικά τη στιγμή που υπάρχουν αρκετά αδιευκρίνιστα σημεία ακόμη στη συμφωνία. Και τα αδιευκρίνιστα είναι το ψωμάκι του κερδοσκόπου αφου κάνει τους επενδυτές να ανησυχούν. Τι σημαινουν τα παραπάνω; Μα απλά ότι το κόστος του δανεισμού θα ακριβήνει για όλους. Κακα νέα...
2. Το οτι αρχίζουν σιγά σιγά να μιλούν για το ποσό που θα πάει στην ανακεφαλαίωση των τραπεζών σημαίνει οτι οι τράπεζες θα έχουν πρόβλημα, και γι αυτό λαμβάνεται μέριμνα. Πόσο προβλημα θα έχουν μένει να το δούμε. Και να εξηγήσω τι εννοώ. Η Ελλάδα βρίσκεται σε καθεστώς χρεωκοπίας(άντε επιλεκτικής*) και αυτή τη στιγμή κάνει αναδιάρθρωση του χρέους της παρά το ότι μέχρι τώρα φιλούσε σταυρούς ότι "τέτοιο πράγμα εμείς δεν κάνουμε". Αυτη ειναι η αλήθεια, αυτο είπε και η Moody's. Ομως υπάρχει κάποια συμφωνία ακροβατικού τύπου με τους δανειστές (τράπεζες κλπ.) να συμμετέχουν "εθελοντικά" στην ανταλλαγή ομολόγων(και στις άλλες διαδικασίες) έτσι ώστε να μην προκύψει πιστωτικό γεγονός και έχουμε άλλα με την ενεργοποίηση των CDS's. Aν όμως κάτι δεν αρέσει σε κάποιον δανειστή και τον κάνει να στενοχωρηθεί και να διαφωνήσει "φωναχτά", τότε μπορεί  ανα πάσα στιγμή να έχουμε πιστωτικό γεγονός. Αυτό είναι κάτι που δεν έχει καθόλου κριθεί αν θα συμβεί ή όχι. Ας μην ξεχνάμε ότι ουτε οι ίδιες οι τράπεζες ή επενδυτικοί οίκοι δεν μπορούν να εγγυηθούν οτι δεν θα αντιδράσει π.χ. κάποιος μεγαλομέτοχος(ή ομάδα μετόχων) κάνοντας αγωγές για αθέτηση της υποχρέωσης να υπερασπίζονται με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντά τους (προκειται για το λεγόμενο fiduciary duty).
Γι όλα αυτά λέει η Moody's πως θα επανεκτιμήσει ανάλογα με το πως θα πάει η ανταλλαγή χρέους.
Με ακρίβεια λέει "Όταν ολοκληρωθεί η ανταλλαγή χρέους, η Moody’s θα επανεξετάσει το πιστωτικό risk profile των υφιστάμενων ή νέων τίτλων που θα εκδοθούν από την ελληνική κυβέρνηση."
Αυτό σημαίνει οτι ειναι με το όπλο στο χέρι, και έτοιμοι να πυροβολήσουν αν...
Καταπληκτικά νέα για μας. Ερμαιο των οποιωνδήποτε εκβιασμών είμαστε και η κυβέρνηση πανηγυρίζει οτι σωθήκαμε. Πόσο σωθήκαμε όμως;
Ο "οίκος" λέει:"...το πρόγραμμα της ΕΕ και η προτεινόμενη ανταλλαγή χρέους, αυξάνουν τις πιθανότητες η Ελλάδα να κατορθώσει να σταθεροποιήσει και εν τέλει να μειώσει το χρέος της."
Δε μας λέει όμως πόσο τις αυξάνουν τις πιθανότητες. Εξαρταται πόσο καλοί θα είμαστε μαζί τους...
Κατα τα άλλα ο Μόσιαλος είπε πως οι οίκοι θα μείνουν χωρίς δουλειά για καιρό! Και δήλωσε και πάλι αισιόδοξος. Για τις τράπεζες υποθέτω...
Βέβαια κάποιοι λένε οτι αμέσως μετά τα ομόλογά μας θα αναβαθμιστούν. Πράγματι, αυτά θα συνέβαιναν μόνο αν στα αλήθεια το πρόβλημα ήταν μόνο Ελληνικό και όχι τώρα.  Εκτός αν πιστευει κανείς ότι εμείς θα αναδυθούμε την ώρα που θα βουλιάζει Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία και ποιός ξέρει ποιός άλλος.
Αλλά δε βαριέσαι, περνάει ο καιρός, Οι κυβερνήσεις πέφτουνε αλλά το χρέος μένει. Ο Σαχινίδης γέλαγε την Πέμπτη όταν κάποιος ρωτησε τι θα γίνει μετά από 15 χρόνια αν...Ποιος νοιάζεται... πάντως όχι αυτοί.

Κλείνοντας θα πω δυο πράγματα ακόμη μόνο γιατί έχει και δροσερό καλοκαιρινό αεράκι και δε θέλω να το χαλάσω άλλο.
1.Ας ειναι καθαρό οτι η οποιαδήποτε αισιοδοξία και αναθέρμανση της οικονομίας θα υπήρχε μόνο αν αντί για λιτότητα περνούσαμε στην άλλη όχθη με αυξήσεις σε μισθούς κλπ. έτσι ώστε να "πέσει χρήμα" στην αγορά. Χωρίς χρήμα-καύσιμο αναθέρμανση δεν υπάρχει και ο ασθενής κινδυνεύει να πεθανει από το κρύο και το φόβο.
2. Το ευρώ δημιουργεί πρόβλημα στην Ελλάδα και τις αδύναμες χώρες. Πολύ φοβάμαι πως η κ.Μέρκελ ανησυχεί περισσότερο για την ανταγωνιστικότητα της Γερμανίας και οχι της Ελλάδας και των άλλων. Και μην βιαζόσατε να πείτε λογικό, γιατί είναι εντελώς παράλογο. Αυτό είναι το πρόβλημα. Η λογική του καπιταλισμού που λέει"ο θάνατός σου η ζωή μου". Αυτος ηταν ένας από τους κύριους λόγους που δημιούργησαν τα ελλείμματα και το σκότωμα της Ελληνικής οικονομίας, αφού το ευρώ ειναι που δημιουργεί πλεονάσματα και ανταγωνιστικότητα για τη Γερμανία και ακριβώς το αντίθετο για μας.
Ομως από ότι φαίνεται αυτοί (κάνουν πως) δεν το καταλαβαίνουν και η κυβέρνηση δεν τολμά καν να το ψιθυρίσει. Καλό κουράγιο λοιπόν μέχρι να συνέλθουμε και να καταλάβουμε πως είμαστε κι εμείς εδώ και πρέπει να βάλουμε στο τραπέζι και τη δική μας σωτηρία. Οσο αφήνουμε άλλους να αποφασίζουν για μας ας μην περιμένουμε τίποτα στην εποχή του άγριου Καπιταλισμού και του "ο σωζων εαυτόν σωθήτω"...

* Ο πιο απλός ορισμός της επιλεκτικής χρεωκοπίας είναι οτι πρόκειται για εκείνη την περίπτωση όπου  εισαι όχι μόνο χρεωκοπημένος αλλά και ηλίθιος τόσο που  αναλαμβάνεις την υποχρέωση να πληρωσεις κανονικά.

Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2011

Ο νεος "πανωλεθρίαμβος"- Η νέα "ΗELLAS Ltd".

Μας έχουν ζαλίσει από το πρωί με το χθεσινό "θρίαμβο".
Διαχειρίσιμο λένε πλέον το Ελληνικό χρέος.
Μόνο που ξεχνούν ότι διαχειρίσιμο είναι ένα χρέος όταν μπορεί να αποπληρώνεται. Και για να μπορεί να αποπληρώνεται θα έπρεπε να μειωθεί δραστικά όχι κατα 6-7%(ακούσαμε για 26δις). Μετα από τα χθεσινά το χρέος θα μειωθεί μας είπαν στο 130-135%!(θα δούμε πως... όποτε μας πουν).
Μα πέρσι ήταν 120% περίπου και έγιναν όσα έγιναν. Οπότε που είναι ο θρίαμβος;
Επίσης υπάρχει ενα σοβαρό ερώτημα.Το χρέος θα αποπληρώνεται από τί; Από το πλεόνασμα φυσικά του προυπολογισμού.
Εχουμε εμείς πλεόνασμα και δεν το ξέρουμε;
Αρα πως αποπληρωνεται το "διαχειρισιμο χρέος μας"; Μα με δανεικά όπως και πρίν.
Οσο για το περίφημο σχέδιο Μαρσαλ για το οποίο δεν δόθηκαν ακόμη λεπτομέρειες ας το δούμε πρώτα με όλες τις λεπτομέρειες(τι παίρνουμε, τι δίνουμε) και τα ξαναλέμε.
Πως θα μπορούσε όμως  κάτι να αλλάξει;
 Μα με μέτρα που να δείχνουν οτι η ΕΕ τουλάχιστον κατανοεί το πρόβλημα του Ευρώ που ειναι ενα νόμισμα που από μόνο του δημιουργεί ελλείμματα στις αδύναμες χώρες και πλεονάσματα στις δυνατές. Αν ειχε γίνει κάτι τέτοιο όμως δεν θα έλεγαν ότι τα μέτρα αυτα απευθύνονται αποκλειστικά και μόνο στην Ελλάδα εννοώντας βέβαια ότι τα κάναμε σαλάτα μόνοι μας, κι αυτοί-το ευρώ- δεν έχουν καμμια ευθύνη.
Αυτή η λογική κρύβει πίσω της την γνωστή άποψη των τεμπέληδων μπαταξήδων Ελλήνων που θα τους κρατήσουν διασωληνωμένους με δανεικά μεχρι να δούν τι θα κάνουν. Καμιά σχέση δηλαδή με λύση και μάλιστα συνολική όπως λένε.
Ειναι καθαρό βέβαια ότι τέτοιες λογικές κρύβουν επίσης μέτρα "ανταπόδωσης"  για την  διευκόλυνση που μας κάνουν. Οπότε να ετοιμαζόμαστε.
Ετσι κι αλλιως σε λίγο όλα τα σχεδια θα μπλοκάρουν στο ότι δυστυχώς οι Ελληνες έχουν πτωχεύσει ήδη ως λαός και δεν έχουν να τους πληρώσουν αυτα που τους ζητούν. Ηδη τα έσοδα παρουσιάζουν υστέρηση μεγαλυτερη σε απόλυτους αριθμούς από τα ποσά που υποτίθεται ότι θα αποδώσει το μεσοπρόθεσμο. Υστερα θα έρθει ο έλεγχος της Τρόικας και θα κάνει τις διαπιστώσεις.
Και τότε φυσικά αντί να δούν την αλήθεια θα ζητήσουν νεα μέτρα εναντίον του λαού και ελαφρύνσεις για τις επιχειρήσεις ως κίνητρο επενδύσεων...

Το μόνο που έγινε χθες, ή μόνη ανάσα ήταν ανάσα για τις τράπεζες. Και βέβαια μαζί διαπιστώθηκε οτι κάτι έπρεπε να γίνει. Ηταν κάποια μετρα απελπισίας που απλά δειχνουν ότι ως τώρα καθόλου δεν είχαμε αποφύγει τη χρεωκοπία και το χρέος μόνο διαχειρίσιμο δεν ήταν. Γι αυτό και τα μέτρα του τύπου επιμήκυνσης, μείωσης επιτοκίων κλπ. Ολα αυτα όμως ήταν μέτρα που απευθύνονται στην αδηφαγία των αγορών και καμια σχεση δεν έχουν με τις ανάγκες της πραγματικής οικονομίας.

Το είπε άλλωστε με ανακούφιση ο κ. Βενιζέλος."Θωρακίσαμε τις τράπεζες". Αυτός είναι ο πάτος και το βαρέλι που προσπαθούν να σώσουν. Οσο για μας είμαστε απλόί αριθμοί, μια μάζα ψηφοφόρων και τίποτα άλλο για την οποία κανένα ανθρώπινο ενδιαφέρον δεν επιτρέπεται να υπάρχει.
Η νέα Ελλάδα που έχουν στο μυαλό τους δεν είναι σύνολο ανθρώπων. Ειναι η ΗELLAS Ltd. ή κάτι τέτοιο.

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2011

Δυστυχώς πτώχευσαν το λαό και τη χώρα

Επιλεκτική ή ελεγχόμενη χρεωκοπία; Η κάτι ανάμεσα;
Εχουμε πιστωτικό γεγονος ή όχι; Ποιο ειναι το ποσοστό του όποιου κουρέματος; 5% ή 6%;
Πόση ακριβώς είναι η επιμήκυνση; Ποιες ειναι οι εγγυήσεις που δίνουμε; Και άλλα πολλά....

Αυτη τη στιγμή κάποιοι άλλοι αποφασίζουν για μας χωρίς εμάς.
Η κυβέρνηση δεν εκπροσωπεί εμάς αλλά τους Ελληνες τραπεζίτες και το μεγάλο κεφάλαιο που την βoήθησε να εκλεγεί λέγοντας ψέμματα και την κρατάει με νύχια και με δόντια στην εξουσία.
Οσο για τους υπόλοιπους Ευρωπαιους ηγέτες δεν νομίζω πως υπαρχουν αμφιβολίες για το τι εκπροσωπούν.
Άλλοι επιλέγουν λοιπόν τους όρους και όχι κάποιος εκπρόσωπος του λαού.
Ειναι απίστευτη αφέλεια τουλάχιστον να πιστέψουμε οτι οτιδήποτε θετικό μπορεί να βγεί από τις κλειστες για τους λαούς πόρτες της ΕΕ τις επόμενες ώρες.
Πάλι θα αρχισουν οι θεωρίες , οι αναλύσεις, τα ψέματα και η παραγωγή ψευδαισθήσεων που μόνο σκοπό θα έχουν το να κρατήσουν τον κόσμο μακριά από τη διεκδίκηση της ζωής του.

Ας μην τους πιστέψουμε. Ας μην δώσουμε καμια βαση στα λεγόμενα αυτων που μας οδήγησαν εδώ, αυτων που μας είπαν ψέματα σε όλα ως τώρα.
Μιλάνε ήδη σε όλα τα κανάλια για λύση χωρίς να μας λένε λέξη για το τι θα κοστίσει το μάρμαρο.
Μόλις πριν λίγο ο Π.Οικονόμου σε ερώτηση του Γ.Δελαστικ δεν πήρε θέση στο αν υπάρχει νεο πακέτο λιτότητας για το λαό τον Σεπτέμβρη.
-Ειστε σίγουρος κ.υπουργέ οτι δεν θα υπάρχει νεο πακέτο λιτοτητας τον Σεπτέμβριο;
-Εσεις ειστε σίγουρος οτι θα υπάρξει; απάντησε ο κ.Οικονόμου.
-Απολύτως κ.υπουργέ, του είπε ο Γ.Δελαστίκ. Και συνεχισε μιλώντας για τη βεβαιότητα των Γερμανικών εφημερίδων όπως η Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε Τσάιτουνγκ.
Ο υπουργός δεν έδειξε κανένα σημάδι βεβαιότητας για τα δικά του λεγόμενα...

Τα πράγματα για το λαό είναι καθαρά.
Δυστυχώς Ε-ΠΤΩ-ΧΕΥ-ΣΑ-ΜΕ. Εμείς, ο λαός.
Για τις τράπεζες αυτή τη στιγμή ποιος απλός άνθρωπος νοιάζεται αλήθεια;

Το μαύρο άσπρο-Θέλει αρετή και τόλμη...

Πανηγυρίζουν οι αγορές λένε ήδη τα κανάλια και μας βάζουν σε μαύρες σκάψεις.
Πρωτα από όλα για τί όταν τα χρηματιστήρια ενθουσιάζονται τότε τα μαντάτα για τους λαούς είναι μαύρα κι άραχνα. Ακόμη και η άνοδος των δεικτών της ανεργίας είναι θετική ειδηση για τα χρηματιστήρια αφού σημαινει πτώση των μεροκάματων λόγω μεγαλύτερης προσφοράς. Πόσο μάλλον στην περίπτωσή μας όπου οθάνατός μας είναι ζωή για τους τραπεζίτες ενώ αν για παράδειγμα θεσπιζόταν σήμερα μια βαριά φορολογία για τις τράπεζες και επωμιζόντουσαν έτσι ένα κάποιο βάρος οι αγορές δεν θα πανηγύριζαν καθόλου αφού ο πυλώνας τους είναι οι τραπεζικές μετοχές.
Ο τρόπος όμως που είδαμε να παρουσιάζεται η είδηση της ανόδου των αγορών στο δελτίο του ΑΛΦΑ, δείχνει μια προσπάθεια να δοθεί μια πολύ θετική εικόνα στην έκβαση της συνόδου, ενω ξέρουμε πολύ καλά όσοι δεν είμαστε αφελείς, ποιον προσπαθούν να προστατέψουν όλοι αυτοί.
Προφανώς η (μη) "λύση" που ετοιμάζεται πρέπει να παρουσιαστεί ώς θρίαμβος ή κάτι τέτοιο.
Υστερα βλέπουμε πάλι. Δυστυχώς αυτη ηταν και μεχρι τωρα η τακτική που ακολουθήθηκε.
Οπως και να 'εχει πάντως λύση με το λαό αμέτοχο δια της θείας παρεμβάσεως δεν πρόκειται να υπάρξει.
Θελει αρετή και τόλμη...

"Λύση" στον ορίζοντα του χρέους;- Δυστυχώς δεν νομίζω

Τί γράφει η Λε Μόντ

"Λύση" στον ορίζοντα του χρέους;
Θα ξέρουμε μέσα σε λίγες ώρες.
Αυτό που κάνει πρώτα από όλα εντύπωση είναι η άποψη Βενιζέλου που είπε οτι ακόμη και μια κακή λύση είναι λύση...ενννοώντας δεν ξέρουμε τί ακριβώς.

Η σημερινή Λε Μοντ πάντως λέει ότι κατέληξαν σε συμφωνία Σαρκοζί και Μέρκελ αλλά τίποτα δεν ανακοινωθηκε πριν από τη συνοδο.
Συγκεκριμένα ο αρθρογράφος της Λε Μοντ γράφει:
"Η Άνγκελα Μέρκελ και ο Νικολά Σαρκοζί την Τετάρτη, κατέληξαν σε κοινή θέση σχετικά με ένα νέο χρηματοδοτικό σχέδιο διάσωσης για την Ελλάδα και μια συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα,  λίγες ώρες από πριν την  έκτακτη σύνοδο κορυφής της ευρωζώνης την Πέμπτη, 21 Ιουλίου στις Βρυξέλλες. Το περιεχόμενο του συμβιβασμού που επιτεύχθηκε μετά από επτά ώρες συνομιλιών, με τη συμμετοχή και του επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) Jean-Claude Trichet, δεν είναι γνωστό αυτή τη στιγμή. Μεταξύ των ιδεών που συζητήθηκαν περιλαμβάνονται η επαναγορά μέρους του ελληνικού χρέους, ένας φόρος στις τράπεζες που θα μπορούσε να αποφέρει 50 δισ. ευρώ, και μείωση το χρέους της χώρας μέχρι € 90 δισεκατομμύρια, μέσω της ανταλλαγής των ομολόγων  που έχει ο ιδιωτικός τομέας"

Πάντως κατα τη γνώμη μας δεν φαίνεται τόσο εύκολο να δεχτεί ο Τρισέ έτσι απλά τη φορολόγηση των τραπεζών, πόσο μάλλον οι ίδιοι εκπρόσωποι των τραπεζών που πιθανόν να παρευρίσκονται με κάποιον τρόπο στη σύνοδο.(Ηδη η Φιγκαρό λέει οτι η λύση δεν περιλαμβάνει φορολόγηση τραπεζών)
Επίσης για την περίφημη επαναγορά ομολόγων από τη δευερογενή αγορά τα έχουμε ξαναπεί. Στην πράξη θα αποδειχτεί αναφάρμοστη αφου θα σπρώξει τις τιμές προς τα πάνω, εκτός αν μιλάμε για ασήμαντη ποσότητα του χρέους. Προβλήματα έτσι κι αλλιώς υπάρχουν ήδη -που έχουν να κάνουν με μεταρυθμισεις στη δομή του ΕFSF- και πιθανότατα θα εκφραστούν από Γερμανία, Ολλανδία και Φινλανδία.
Από τον τρόπο που οργανώνεται η σύνοδος φαίνεται πως η Ευρώπη προτιμάει να κλείνει τα μάτια και να παραμένει σε λάθος δρόμο. Δεν είναι δυνατόν τη στιγμή που γίνεται όλο και πιο φανερό πως ο βρόγχος του χρέους σφίγγει όλο και περισσότερες χώρες της ΕΕ, οι Ευρωπαίοι ηγέτες να προσποιούνται ακόμη οτι το πρόβλημα είναι απλά Ελληνικό. Αν και μάλλον έχουν όλοι κατανοήσει ότι τα 110δις του μνημονίου καθόλου δεν έλυναν το πρόβλημα αλλά απλώς ήταν επιπλέον δανεικά για αποπληρωμή προηγούμενων δανειακών υποχρεώσεων και μάλιστα με επιβολή εξοντωτικών για την οικονομία μέτρων, οι Ευρωπαίοι αλλά και το ΔΝΤ δεν φαίνονται πρόθυμοι να κάνουν το μεγάλο βήμα.
Κι αυτό βεβαια είναι να δούν όχι τι θα στοιχίσει μια συνολική λύση αλλά τι θα κοστίσει τελικά το να αφεθεί το πρόβλημα να διογκώνεται μεσα στη θύελλα της κρίσης που παρασύρει όλο και περισσότερους. Ειναι τρομερό το ότι μια λύση που πέρσι θα κόστιζε μερικές δεκάδες δις αν είχε αποφασιστεί έγκαιρα, σήμερα κοστίζει εκατοντάδες δις και αύριο θα κοστίζει τρις!
Αυτα έχει όμως ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός και οι εσωτερικές αντιφάσεις του.
Δεν πρόκειται απλά για ανικανότητα. Προκειται για δομική αδυναμία. Στις περιόδους μεγάλων κρίσεων οι καπιταλιστές από τη φύση τους αδυνατουν να σκεφτούν με βάση κάποιο συνολικότερο συμφέρον. Ειδικά στην εποχή των αγορών όπου το κύριο ενδιαφέρον τους είναι οι ισολογισμοί του επόμενου τριμήνου ή στην καλύτερη περίπτωση εξαμήνου. 

Υ.Γ. Εξ' ίσου εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι ολη η προσοχή επικεντρώνεται στο να αποφευχθεί κάποιο "πιστωτικό επεισόδιο" που θα ενεργοποιούσε αποζημιώσεις σε CDS's. Aφου εξέδωσαν τα περίφημα αυτά "προιόντα" τα πούλησαν και τα άφησαν να προκαλέσουν τις γνωστές παρενέργειες στα σπρεντς των ομολόγων, τώρα προσπαθουν να αποφύγουν τις αποζημιώσεις. Απίστευτοι!
Και το χρέος ολόκληρο και ο τζόγος χορτάτος που θάλεγε και η αναπροσαρμοσμένη παροιμία.

Κίτρινος πυρετός-Δεν θα φαγωθούμε μεταξύ μας!

Σε πραγματικό κίτρινο πυρετό εξελίσσεται η κινητοποίηση των ταξιτζήδων.
Φωνές για τη σωτηρία του τουρισμού από ταξιδιωτικούς πράκτορες, κραυγές από δημοσιογράφους στα κανάλια, αμηχανία αλλά και παγερή αδιαφορία από την κυβέρνηση που αφού έρριξε τη βόμβα κατακαλόκαιρο στην καρδιά της τουριστικής κίνησης-για να κερδίσει τί;- τώρα περιμένει να δεί τι θα γίνει.
Οι ταξιτζήδες από την άλλη ξέροντας οτι έχουν απόλυτο δίκιο δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Κινούμενοι σχεδόν στρατιωτικά με χιλιάδες ταξί μπλοκάρουν τα πάντα δίνοντας μια ιδέα για το τί θα μπορουσε να γίνει αν πολλά κομμάτια των διάφορων κινημάτων έκαναν συντονισμένες κινήσεις.
Γίνεται πάντως όλο και πιο φανερό ότι όταν τα όρια ξεπερνιούνται από την κυβέρνηση τόσο προκλητικά προκαλώντας καταστροφή σε κάποιους, τότε οι συζητήσεις και τα επιχειρήματα δεν έχουν και πολύ νόημα. Μιλάει η ανάγκη και ο πόνος που προκαλείται.
Και τότε όσοι νομίζουν οτι η ζωή μπορεί να συνεχίζεται όπως και πρίν ανενόχλητη και εντός ορίων "νομιμότητας" αρχίζουν επλίζω να το ξανασκέφτονται.
Τα πράγματα πλέον είναι καθαρά.
Βρισκόμαστε σε πόλεμο. Ταξικό πόλεμο.
Η κυβέρνηση ακολουθώντας εντολές ανοίγει μέτωπα παντου προσπαθώντας να επιβληθεί με τακτικές σόκ.
Αυτό που πρέπει να κάνουν από την άλλη οι εργαζόμενοι και ο λαός είναι να παραμείνουν ενωμένοι  ακόμη κι αν θίγονται η ξεβολεύονται από κινητοποιήσεις άλλων εργαζομένων. Η μόνη μας δύναμη είναι η ενότητα απέναντι στην επιχειρούμενη επικίνδυνη κοινωνική διάλυση.
Αυτο που παίζεται είναι κάτι πολύ περισσότερο από τον τουρισμό φέτος ή οποιαδήποτε άλλη απώλεια σε κάποιο άλλο οικονομικό πεδίο.
Σημερα είναι οι ταξιτζήδες, χθες ήταν οι γιατροί και οι φαρμακοποιοί. Κάπου ανάμεσα όλοι οι ΔΥ αλλά και συνολικά οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα. Στόχος της επίθεσης είμαστε όλοι εμείς.
Ας τους δηλώσουμε ότι δεν θα φαγωθούμε μεταξύ μας.

Παράδειγμα-Τι σημαίνει λιγότερο Δημόσιο

Διαβάζουμε από το Ριζοσπάστη γύρω από το θέμα που δημιουργείται με το Ερρίκος Ντυνάν.

"Μια τροποποιημένη - σε σχέση με την προηγούμενη - μορφή τροπολογίας για την πώληση του νοσοκομείου «Ερρίκος Ντυνάν» θα διανείμει στη Βουλή, όπως δήλωσε χτες, ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος. Το «Ερρίκος Ντυνάν» είναι Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου και ένα τέτοιο ίδρυμα μπορεί να δημιουργηθεί και να διαλυθεί, αλλά όχι να πουληθεί. Πριν από λίγες μέρες - και μετά τη γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους για τις παραπάνω δυνατότητες - ο Α. Λοβέρδος διένειμε στη Βουλή μια τροπολογία που έδινε τη δυνατότητα πώλησης του «Ερρίκος Ντυνάν». Χτες ο υπουργός Υγείας είπε ότι θα αλλάξει τη φόρμουλα πώλησης με τη δημιουργία μιας επιχειρηματικής ανώνυμης εταιρείας, όπου θα μπει το Ιδρυμα και άλλοι ιδιώτες..."

Κομματι του Ερρίκος Ντυναν είναι και το μαιευτήριο "Γαία"
Τα γνωστά κοράκια του ιδ.τομέα προφανώς ακονίζουν τα νύχια τους αφού μυρίζουν και αίμα και χρήμα.
Οσο για τον κόσμο ας αναρωτηθεί τι σημαίνει  ένα τέτοιο νοσοκομείο να καταλήξει στον ιδιωτικό τομέα. Ας αναρωτηθεί σοβαρά κι ύστερα ας ψάξει στις άδειες τσέπες...

Η χατζάρα

Δεν ξέρω αν ή πόσο αλήθεια είναι αυτό. Το βρήκα σε κάποιο σχόλιο στη σελίδα των "Αγανακτισμένων" και το μεταφέρω.

Ελεγε λοιπόν:

"Χτες πέρασα το βράδυ από το εκκλησάκι του προφήτη Ηλία που είχε πανηγύρι για την γιορτή του ο παπά Ηλίας (ο γνωστός μας πλέον με την γουρούνα μέσα στα δακρυγόνα) έβαλε ένα τεράστιο πανό που έγραφε ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ ΣΑΓΑΠΩ με μια κορδέλα μαύρη και βγήκε στον κόσμο και έβγαλε ένα λόγο μου σηκώθηκε η τρίχα σας γράφω μόνο τα τελευταία του λόγια"

"Η Ελλάδα μας ειναι σε κατοχή πρέπει όλοι μας να βγούμε στον δρόμο μην φοβάστε τα δακρυγόνα μην φοβάστε το ξύλο πρέπει να την ελευθερώσουμε για τα παιδιά μας και αν χρειαστεί εγώ θα τους το καρφώσω στον λαιμό είπε και έβγαλε μια χατζαρα και την έδειξε στον κόσμο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

Τρίτη, 19 Ιουλίου 2011

Τι έχουν να πουν; - Ράβε ξήλωνε από την Ευρώπη

Τι έχουν να πουν μετα τις τελευταίες δηλώσεις Τρισέ αυτοί που έσκιζαν τα ρούχα τους από θυμό όταν κάποιος μιλούσε για χρεωκοπία μετα τη διατύπωση της νέας έννοιας "επιλεκτική χρεωκοπία";
Τι λέει τωρα ο "σίγουρος" κ.Βενιζέλος;

Ο Τρισέ δεν έκανε καμία διάκριση σε επιλεκτική ή μη χρεωκοπία, ενώ καθόλου δεν άφησε αμφιβολίες για το αν θα συνεχίσει να παρέχει ρευστότητα η ΕΚΤ με χρ΄ση ελλ.ομολόγων.

"Ένα πιστωτικό συμβάν, μια στάση πληρωμών, επιλεκτική ή μη, πρέπει να αποφευχθεί. Ζητάμε από τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης να βρουν τις κατάλληλες λύσεις, το ταχύτερο δυνατόν" είπε.

"Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι η χρεοκοπία ενός κυρίαρχου κράτους, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής και διεθνούς δημοσιονομικής κρίσης, θα είναι μια καλή λύση;" ήταν τα λόγια του αρχιτραπεζίτη της Ευρώπης που μάλλον δεν σηκώνουν πολλές ερμηνείες.

Πάντως ειναι λάθος να βλέπει κανείς διχογνωμίες ανάμεσα στους εκπροσώπους του μεγάλου κεφαλάιου στην Ευρώπη, τραπεζίτες ή μή. Μοιάζει πολύ περισσότερο με ράβε ξήλωνε που αν το δεί κανείς συνολικά θα δει πως έχει και ενιαία εικόνα και συγκεκριμένο στόχο.
Ο εκβιασμός συνεχίζεται. Αλλωστε το Σπήγγελ μίλησε καθαρά για την ανεπάρκεια της Δημοκρατίας.
Τώρα μιλάει το πυροβολικό των δανειστών..
Τα "κανόνια" βέβαια έπονται.

Aπό το εδώ και τώρα

Κ. Βουτσάς: Χωρίς αίμα δεν θα αλλάξει η κατάσταση...

Μια τρίχα πριν το μεγάλο κραχ

Άδικοι φόροι, δίκαιες εξεγέρσεις

Δεν υπαναχωρεί στη στάση του για τα ελληνικά ομόλογα ο Τρισέ

Ισραηλινά σκάφη περικύκλωσαν το Dignite


tvxs

Τέσσερα πλοία του ισραηλινού πολεμικού ναυτικού προσέγγισαν νωρίτερα σήμερα το γαλλικό σκάφος Dignite του Στόλου της Ελευθερίας ΙΙ, το οποίο βρισκόταν σε απόσταση 50 μιλίων από τη Λωρίδα της Γάζας. Το Dignite είχε ξεκινήσει το πρωί από διεθνή χωρικά ύδατα, κοντά στο Πορτ Σαΐντ της Αιγύπτου, το τελευταίο κομμάτι του ταξιδιού του για να σπάσει τον παράνομο ναυτικό αποκλεισμό της Γάζας.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της εφημερίδας Haaretz (δημοσιογράφος της οποίας επιβαίνει στο σκάφος), το ισραηλινό ναυτικό ήρθε σε επαφή με το Dignite και ζήτησε από τους επιβάτες του να δηλώσουν ποιοι είναι και αν μεταφέρουν όπλα. Ο Βαγγέλης Πισσίας, από την Πρωτοβουλία Ένα Καράβι για τη Γάζα, απάντησε στις ερωτήσεις, δήλωσε ότι δεν μεταφέρουν όπλα και ότι ο προορισμός του σκάφους είναι η Γάζα.
Απεσταλμένος του δικτύου AlJazeera, που επίσης βρίσκεται στο γαλλικό πλοίο, μεταδίδει πως οι Ισραηλινοί τους ανακοίνωσαν ότι θα καταλάβουν το σκάφος, αν οι ακτιβιστές δεν ακολουθήσουν τις οδηγίες τους και αλλάξουν πορεία.
Η επικοινωνία με το Dignite έχει διακοπεί.
Το Dignite μεταφέρει 16 επιβάτες από τη Γαλλία, τον Καναδά, την Ελλάδα, τη Σουηδία και την Τυνησία. Υπενθυμίζεται ότι ήταν το μοναδικό σκάφος που κατάφερε να ξεπεράσει την απαγόρευση απόπλου που έθεσε στο Στόλο της Ελευθερίας η ελληνική κυβέρνηση, καθώς ξεκίνησε από γαλλικό λιμάνι.
Σε ανακοίνωσή του, ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει λόγο για «ώρες εξαιρετικά κρίσιμες», απευθύνει έκκληση προς την ελληνική κυβέρνηση και όχι μόνο για την ομαλή πλεύση του πλοίου προς τη Γάζα και για την προστασία της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας όλων όσων επιβαίνουν στο σκάφος.
«Στο σκάφος επιβαίνουν 16 σημαντικοί εκπρόσωποι της διεθνούς καμπάνιας Γάλλοι, Καναδοί, Σουηδοί, Τυνήσιοι και άλλοι, επιστήμονες, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, ιατροί και ακτιβιστές, ανάμεσα τους και ο Έλληνας Συντονιστής της Ελληνικής Πρωτοβουλίας «Ένα Καράβι για τη Γάζα», καθηγητής Τ.Ε.Ι. Αθήνας, Βαγγέλης Πισσίας. Κάνουμε έκκληση στην ελληνική Κυβέρνηση, σε όλες τις κυβερνήσεις των κρατών μελών της Ε.Ε., στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στην παγκόσμια κοινότητα να παρέμβουν άμεσα, ώστε να εγγυηθούν την ομαλή πλεύση του μικρού σκάφους προς τη Γάζα και κυρίως να προστατεύσουν την ζωή και τη σωματική ακεραιότητα όλων όσων επιβαίνουν στο σκάφος. Το «θαλασσινό αυλάκι της ειρήνης» προς τη Γάζα δεν απειλεί κανένα, ούτε την ειρήνη, ούτε τη διεθνή νομιμότητα, αντίθετα τις υπερασπίζεται!», αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2011

Ποιός κυβερνάει αυτόν τον πλανητη;

Πιστωτικό γεγονός θεωρείται η αθέτηση ή η μη εκπλήρωση από την πλευρά του δανειζόμενου κάποιων όρων της δανειακής σύμβασης που δεν γίνεται αποδεκτή από τους δανειστές. Αυτό χονδρικά. Από εκεί και πέρα σίγουρα στην επιβεβαίωση ενός πιστωτικού γεγονότος χωράνε διαφορες μεταφράσεις.
Το ενδιαφέρον στην υπόθεση όμως είναι στο ποιός είναι αυτός που πιστοποιεί το αν έχουμε ή δεν έχουμε  πιστωτικό γεγονός.
Και αυτός δεν είναι ούτε η ΕΕ, ουτε φυσικά η Ελλάδα, ουτε το Εurogroup(σύνοδος υπουργών οικονομικών, ούτε κάποια Ευρωπαική επιτροπή, ουτε η ΕΚΤ(!), ούτε το G20, G8, η το G spot της Μερκελ αν είχε, ουτε ο Θεός ο ίδιος! Ούτε η ίδια η Διεθνής Ενωση Συμφωνιών Ανταλλαγής και Παραγώγων.
Αρμόδιοι γι αυτό είναι οι Οίκοι Αξιολόγησης! Μάλιστα! Αυτοί που αξιολογούσαν με ΑΑΑ την Λέμαν 10 μέρες πριν χρεωκοπήσει. Και μάλιστα ούτε καν όλοι. Ακόμη κι αν όλοι οι παραπάνω αναφερόμενοι θεσμοί πουν όι δεν υπάρχει πρόβλημα, αν ένας από τους 3 Αμερικανικούς ιδιωτικούς οίκους  θεωρήσει οτι υπάρχει πιστωτικό γεγονός -επειδή έτσι κρίνει ότι τον συμφέρει (άντε βρες γιατί)-, φτάνει για να γίνει το μπάχαλο.
Κι υστερα μας λένε ότι η Ευρώπη τους έτριξε τα δόντια και απήυθυνε αυστηρές προειδοποιήσεις...
Ειναι να μην ρωτάς μετά.
Μα ποιός κυβερνάει αυτόν τον πλανητη;

Κυριακή, 17 Ιουλίου 2011

Σημαντική ανακοίνωση του Π.Γ. του ΚΚΕ

Πολύ σημαντική και ολοκληρωμένη ανακοίνωση από το Π.Γ. του ΚΚΕ για τις όλο και επιταχυνόμενες πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα.
Πάντως η δημιουργία ενός μεγάλου λαικού μετώπου για την επιβίωση του λαού με κέντρο τις δυνάμεις και τα οράματα της Αριστεράς παραμένει το ζητούμενο

 

Για την οικονομική καπιταλιστική κρίση και το χρέος
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

1. Η πρωτοφανής κλιμάκωση της επίθεσης που δέχεται ο λαός στα δικαιώματα και στο εισόδημά του, δεν οφείλεται στη υπαρκτή διόγκωση του δημόσιου χρέους. Σ' όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ εφαρμόζεται σήμερα πολιτική «Μνημονίου Διαρκείας» που οδηγεί το λαό σε σχετική και απόλυτη εξαθλίωση και διασφαλίζει φθηνότερη εργατική δύναμη, επιταχύνει τη συγκέντρωση, συγκεντροποίηση του κεφαλαίου.
Ο βαθύτερος στόχος κλιμάκωσης της αντιλαϊκής επίθεσης είναι η θωράκιση της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών μονοπωλιακών ομίλων στη διεθνή καπιταλιστική αγορά, στην οποία φαίνεται ο ενδοϊμπεριαλιστικός ανταγωνισμός.
συνέχεια στο εδώ και τώρα

Σάββατο, 16 Ιουλίου 2011

Της Οθόνης - Ξένο τ' όνειρο


Ένα τραγούδι που έγραψα πριν λίγο καιρό για τις οθόνες που μας κοίμιζαν γλυκά στους καναπέδες τόσα χρόνια

Στης οθόνης το χάσιμο
Μές στης οθόνης το χάσιμο, κάποιο βλέμμα διάσημο
απο τα μάτια μάτια μου μπαίνει κι απ' το μανίκι με σέρνει

Λόγια άδεια και ψεύτικα, που σφυρίζουνε κλέφτικα
όταν κλαίω και πονάω και βοήθεια ζητάω

Βράδυ άδειο κι απρόσωπο, πάλι ζω με αντιπροσωπο
μήνυμα στέλνω ψηφίζω, άει μοναξιά σε χωρίζω

Πληροφορίες και θαύματα, βλέπω κι είμαι στα πράγματα
στον καναπέ με ριάλιτυ, φεύγει η ζωή μου παράλυτη

ΡΕΦΡΑΙΝ
Ξένο τ'όνειρο που μπαίνω κι απ' την άλλη όταν βγαίνω
λόγια όλα γυαλιά σπασμένα, μα ποιός νοιάζεται για σένα
 Ξένο τ'όνειρο που μπαίνω κι απ' την άλλη όταν βγαίνω
όλο τρέχω και δε φτάνω, κάτι αξλιζω παραπάνω

Ζάπινγκ κι αλλάζω κανάλι, φεύγει η ζωή μαύρο χάλι
τύποι πιασμένοι στα χέρια, αει κιτσαριό και μιζέρια

Φέρτε ψευτοδιλλήματα, παραμύθια και ποιήματα
μα αν δε μας δουν χέρι χέρι, πως να μας βρεί φως κι αστερι

Φίλε φτωχέ μου μα πλούσιε, της μοναξιάς ομοούσιε
δες τη ζωή μας ποιός γράφει και ποιό μελάνι υπογράφει

Έλα να βγούμε στο δρόμο, χωρίς θηλιά κι αστυνόμο
στα χείλη μου το τσιγάρο, ευχαριστώ δεν θα πάρω

ΡΕΦΡΑΙΝ
Ξένο τ'όνειρο που μπαίνω κι απ' την άλλη όταν βγαίνω
λόγια όλα γυαλιά σπασμένα, μα ποιός νοιάζεται για σένα
Ξένο τ'όνειρο που μπαίνω κι απ' την άλλη όταν βγαίνω
όλο τρέχω και δε φτάνω, κάτι αξλιζω παραπάνω

Επιλεκτικός καπιταλισμός

Βενιζέλος:"Το 1,5% περίπου των οφειλετών του κράτους χρωστάει το 90% των οφειλόμενων 40 δισεκατομμυριων!!"


Πολλές φορές οι στατιστικές όχι μόνο δεν λένε την αλήθεια αλλά μπορεί ακόμη και να την κρύβουν.
Κάποιες άλλες φορές όμως την φωνάζουν τόσο δυνατά που σε ξεκουφαίνουν.
Ο λαλίστατος υπ.οικονομικών μας κ.Βενιζέλος είπε χθες μερικές αλήθεις και παρουσιασε(επιτέλους) και στοιχεία.
Εχουμε είπε 900.000 οφειλέτες του Κράτους που χρωστούν 40 δισεκατομύρια(!). Ο αριθμός ειναι σοκαριστικός αλλά ακούστε και το υπόλοιπο.
Από αυτούς τα 36δις τα χρωστουν 14000 άνθρωποι!!! Ενω οι υπόλοιποι περίπου 890000 χρωστούν τα υπόλοιπα 4δις. Δηλαδή το 1,5% περίπου των οφειλετών χρωστάει το 90% των 40 δισεκατομμυριων.
Μπορείτε να φανταστείτε ποιοι ειναι αυτοί που μονίμως ξεφεύγουν από έναν τέτοιο λογαριασμό. Εννοείται πως δεν μπορεί μικροαπατεώνες, η λαμόγια συνδικαλιστές(που φυσικά υπάρχουν) ή ακόμα και απατεώνες πολιτικοί να έχουν αρπάξει τόσα δις (πόσο μάλλον απλοί μικροί ιδιώτες οφειλέτες). Τα δις χρεών προς το Δημόσιο προκύπτουν από μπιζνες πολύ περισσότερων δις.
Μετά από αυτό μπορούμε να κατασπαράξουμε ο ένας τον άλλον ήσυχα και χωρίς τύψεις, η μια κοινωνική ομάδα να επιτεθεί στην άλλη γιατί δήθεν "φταίξαμε όλοι" και να βρούμε απαντήσεις στα ερωτήματα μας ακούγοντας Μπάμπηδες και διαβάζοντας Πάσχους.
Η αλήθεια όμως θα σέρνεται στους δρόμους της πραγματικότητας και τους παραδρομους της ενημερωσης και θα ουρλιάζει.
Πως άλλοι ρήμαξαν και εξακολουθούν να ρημάζουν  το σύμπαν της Ελληνικής(και παγκόσμιας) οικονομίας ελέω "ελεύθερης οικονομίας", άλλοι απλά βολεύονται με δωράκια(που όμως δεν είναι η αιτία) για να κάνουν τη δουλειά νόμιμα και να κρατάνε το στόμα τους κλειστό, κι άλλοι αναγκάζονται να κάνουν τη ζωή τους κυριολεκτικά στάχτη για να πληρωσουν το λογαριασμό και από πάνω λοιδωρούνται και ταπεινωνονται καθημερινά όσο ποτέ άλλοτε.

Κάτι σαν επιλεκτικός καπιταλισμός ένα πράγμα...


Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2011

Αμμόλουτρα στις παραλίες της χρεωκοπίας

Ολη αυτή η ιστορία με το "χρεωκοπούμε-δεν χρεωκοπούμε", μου θυμίζει το γνωστό ανέκδοτο με τον ασθενή του AIDS που του προτείνουν αμμόλουτρα για να εξοικειώνεται σιγά-σιγά με το χώμα.
Ειναι καθαρό οτι οι εκφράσεις που μεχρι πριν λίγο ηταν απαγορευμένες δεν είναι πια, ενω τα ταξίδια αστραπή από τους πάγους στους τροπικούς ειναι πλέον καθημερινο φαινόμενο.
Ολοι στην κυβέρνηση μιλούσαν χθες για χρεωκοπία(συγκαλυμενα ή απροκάλυπτα) από Παπανδρέου και Βενιζέλο μεχρι μικρομεσαία στελέχη. Όλοι διαψευδουν σήμερα και καταγγέλλουν τους καταστροφολόγους! Η τρέλα και η αθλιότητα έχει γίνει το νερό και το αλάτι της καθημερινότητας αυτής της κυβέρνησης-σκιάχτρου.

Ας τα δουμε πολύ σύντομα και επιγραμματικά λοιπόν.
1.Επιλεκτική χρεωκοπία δεν υπάρχει. Ολες οι χρεωκοπίες είναι επιλλεκτικές όπως πολύ απλά λέει και ο καθηγητής Γ.Βαρουφάκης. Η διαφορά εδω ειναι οτι η επιλεκτικότητα έχει και ενα χαρακτηρα εκβιασμού και τρομοκράτησης. Πριν λίγο καιρό όταν οι λαικές αντιδράσεις ειχαν αρχίσει να ξεφεύγουν από τα ανεκτα όρια, σκεφτόμουνα οτι τρόικα και κυβέρνηση θα επεξεργαζόντουσαν σενάρια σύντομων επεισοδίων χρεωκοπίας για να συνετίζονται οι άφοβοι και να τρομοκρατούνται οι καινούργιοι στους δρόμους. Ειναι πολύ εύκολο να καταλάβει κανείς πως αλλιώς σκέφτεται κάποιος όταν οι τράπεζες ειναι ανοικτές κι αλλιώς όταν κλείνουν έστω και για μια εβδομάδα για εκβιασμό. Eίναι βέβαια να απορεί κανείς με το οτι η κυβέρνηση αδιαφορεί εντελώς για το κόστος που μπορεί να έχει κάτι τέτοιο.

Επιλεκτική χρεωκοπία λοιπόν εκτός των άλλων σημαίνει και επεισόδια εκβιασμών που προετοιμάζουν το έδαφος και διαμορφώνουν υποταγμένες συνειδήσεις σε όσους δεν έχουν ακόμη περάσει στη μεριά της σύγκρουσης και το σκέφτονται.
Επιλεκτική χρεωκοπία όμως σημαίνει στην περίπτωσή μας -όπου αυτή εκπορεύεται από τα γνωστά κέντρα-, οτι όλες οι επιλογές που δυστυχώς δεν τις κάνουμε εμείς, θα είναι φυσικά εναντίον του λαού όσο αυτός παραμένει στη γωνία και τρεχει στις παραλίες αφελής και προσποιούμενος τον ανέμελο.
Σε καμια περίπτωση πάντως δεν βγαίνει το συμπέρασμα οτι "δεν θα έχουμε κανένα πρόβλημα" όπως λένε δήθεν οργισμένοι οι διάφοροι υπουργοί και οι "ειδικοί" τους. Η ίδια η ΕΚΤ πήρε αρνητική θέση σε ότι αφορά στην συνέχιση παροχής ρευστότητας με εγγύηση ομολόγων στην περίπτωση επιλεκτικής χρεωκοπίας. Οπότε τι θα συμβεί στις τράπεζες τότε;
Κατα τα άλλα δεν είναι καθόλου χρεωκοπία.Ειναι default! Mου θυμίζει τους τύπους που οταν θέλουν να μιλήσουν βρώμικα το κάνουν στα Αγγλικά. Νοιωθουν πιο απελευθερωμένοι...

2.Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν οτι το ΠΑΣΟΚ βυθίζεται όλο και περισσότερο. Ειναι ένα κόμμα τελειωμένο που το χρησιμοποιει το σύστημα για να περάσει ότι πιο σκληρό μπορεί χρησιμοποιώντας την πλειοψηφία του στη Βουλή, την ίδια στιγμή που προσπαθεί απελπισμένα να ανεβασει τη δημοτικότητα της ΝΔ δίνοντας στον αρχηγό της προφίλ αντιστασιακού και καλά. Παράλληλα ειναι φανερό οτι το άθροισμα της Αριστεράς ξεπερνάει το 23-25% και δημιουργεί σκέψεις για το τι θα μπορούσε να συμβεί αν...
3.Δυστυχώς ο κόσμος έκανε φανερό οτι στην παρούσα εκπληκτικά κρίσιμη φάση δεν έχει καταλάβει τι συμβαίνει και πήρε το δρόμο για τις θάλλασσες ελπίζοντας στην επέμβαση του Μεγαλοδύναμου. Θα αλλάξει γρήγορα γνωμη βεβαια, αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι θα βρεθεί και στην κατάσταση που χρειάζεται που δεν είναι άλλη από εκείνην ενος μαζικού αλλά και οργανωμένου λαικού κινήματος που να απαντά στις επιθέσεις. Το μαζικό αλλά αυθόρμητο και ενάντιο στην οργανωση είναι εύκολος αντίπαλος για ένα σύστημα σκληρό, αδίστακτο και με επεξεργασμένες λύσεις. Ειναι βούτυρο στο ψωμάκι τους.
4.Επειδή πολλή συζήτηση έγινε μετα τις μέρες φριχτής καταστολής στις 28 και 29 Ιουνίου για το ποιός νοιάζεται για τον τουρισμό και ποιός τον καταστρέφει μια σκέψη μόνο. Με τέτοια κουβέντα για ενδεχόμενα χρεωκοπίας που ξεκινάει  από την ίδια την κυβέρνηση πόσοι στα αλήθεια θα ξεκινήσουν για διακοπές(ειδικά αν τα χρήματα είναι μετρημένα), έχοντας τόσες αμφιβολίες για το τι θα συμβεί μεσα στις επόμενες μέρες. Με τι καρδιά θα φυγει κάποιος για να γλυτώσει από το άγχος όταν δε θα μπορεί να είναι απόλυτα σίγουρος ότι θα βρεί τράπεζα ανοιχτή για να γυρίσει και πίσω αν χρειαστεί. Θα μου πείτε πόσο πιθανό είναι αυτό. Οχι πολύ ίσως αλλά σίγουρα δεν είναι καθόλου απίθανο. Οποιος ειναι μάντης ας μιλήσει, θα μας χρειαστεί στη συνέχεια.

Aπό το εδώ και τώρα

Δημοσκοπηση Public Issue: Στο 6% η ψαλίδα υπέρ της ΝΔ

Δημοσκόπηση VPRC για τα “Επίκαιρα” (Ιούλης 2011): ΠΑΣΟΚ 25,5%, ΝΔ 29,5%, ΚΚΕ 13%, ΛΑΟΣ 7,5%, ΣΥΡΙΖΑ 7%

Πλησιάζει η μοιραία ώρα

Αποκλειστικό: Νέο κόμμα με Μίκη και πρώην βουλευτές ΠΑΣΟΚ

Επιλεκτική χρεοκοπία-Τι σημαίνει για μας

Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2011

Επαναγορά χρέους!-Ενα άθλιο σενάριο

Επαναγορά από τη δευτερογενή αγορά τεράστιου μέρους του χρέους στο 50% της αξίας; 
 Προφανώς η κοροιδεύουν τον κόσμο ή δεν ξέρουν τι τους γίνεται.
Παρουσιάζεται ουσιαστικά ως λύση η αγορά Ελληνικών ομολόγων(μέρους του χρέους δηλαδή) από την ίδια την Ελλάδα με δανεικά; Και φυσικά το ξαλάφρωμα των χρεωκοπημένων τραπεζών από τα Ελληνικά ομόλογα; Και μάλιστα θα πληρώσουμε και τοκογλυφικά επιτόκια για να δανειστούμε από το EFSF για την επαναγορά, αλλά και θα παρέχουμε και εγγυήσεις -μέτρα εναντίον του λαού δηλαδή και Δημόσια περιουσία κοψοχρονιά- για τη διευκόλυνση (ή αλλιώς χαριστική βολή) που μας κάνουν;
Ειναι τρελό και σαν σύλληψη μόνο. Ομως αυτό που παρουσιάζεται ως το "κλειδί" της υπόθεσης ειναι το οτι αυτα τα ομόλογα θα αγοραστουν σε χαμηλές τιμές στο 50% της ονομαστικής τους αξίας και άρα στο ξεπέρασμα της κρίσης θα αποφέρουν κέρδη! Καταπληκτικό αν είσαι ανέπαφος με την  πραγματικότητα των αγορών.
Στις αγορές οι τιμές καθορίζονται από την προσφορά και τη ζήτηση. Οπότε η αγορά τεράστιου ή μεγάλου κομματιού του χρέους σημαίνει τεράστια ζήτηση. Η τιμη επομένως του ομολόγου μετα τις πρώτες λίγες(και αν) χιλιάδες θα πάει στα ύψη. Ποιός τρελός ιδιώτης κάτοχος ελληνικών ομολόγων θα δεχτεί να υποστεί ζημίες πουλώντας τίτλους π.χ. στο 50% της αξίας τους εφ'όσον του λένε ότι οι αγορές θα είναι τόσο τεράστιου μεγέθους που εγγυώνται οτι η τιμή θα φτάσει στο 80%, 90% και παραπάνω. Στις περιπτώσεις αυτές στο χρηματιστήριο όπου αναμένεται τεράστια ζήτηση σε κάποιον τίτλο η διαπραγμάτευση εκτοξεύεται αμέσως στο limit-up(ανώτερη επιτρεπόμενη τιμή ημέρας). Ακόμη κι αν κάποιοι αποφασίζουν να πουλήσουν για να ξαφορτωθούν κάποιο τίτλο μόλις δουν να ανεβαίνει η τιμή σταματούν την προσφορά και περιμένουν γιατι βεβαια νοιώθουν πως είναι τα φοβισμένα κορόιδα, οι λαγοί των κερδοσκόπων. Αν βάλει κανείς στο παιχνίδι και άλλες κερδοσκοπικές λογικές (όπως το intraday η το βραχυπρόθεσμο κερδοσκοπικό trade) -που τελικά επιβαρύνουν τον αγοραστή- τότε το κόστος του εγχειρήματος, ο λογαριασμός δηλαδή που θα πληρώσει ξέρετε ποιός, θα είναι τραγικά βαρύς.
Ποιός λοιπόν εγγυάται το ότι η επαναγορα θα γίνει στο 50% της τιμής; Ο Βενιζέλος;
Οχι βέβαια...
Ηθελα να ξέρω λοπόν ποιοί σκαρφίζονται αυτές τις λύσεις.
Επειδή στις μέρες μας είναι λίγο αφελές να πιστεύει κανείς σε ηλίθιους και ανίκανους (όχι οτι δεν υπάρχουν), είναι να σπάει κανείς το κεφάλι του τι κρύβεται πραγματικά πίσω από τέτοιες προτάσεις εκτός από την φαινομενική απελπισία και τον πανικό. Προφανώς κάποιο σοβαρό σχέδιο πιο μακράς πνοής που θα φανεί αμέσως μετά την αποτυχία όλων αυτών που θα φέρουν τον κίνδυνο συνολικής κατάρρευσης ακόμα πιο κοντά.
Κατα την ταπεινή μας γνώμη, ίσως έφτασε η ώρα εκτός από την τρομοκράτηση των Ελλήνων να αρχίσει και ο εκφοβισμός των υπολοίπων Ευρωπαίων εργαζομένων. Η τρύπα ειναι πολύ βαθιά και δεν γεμίζει με τίποτα...

Υ.Γ.Επειδή μπορεί να πουν μερικοί τι κακό υπάρχει στο να ανέβουν οι τιμές στα Ελληνικά ομόλογα αν υποθέσουμε οτι γινόταν η επαναγορά(μπορεί να πουν ακόμη και οτι αυτό ειναι κέρδος για το Δημόσιο αφού θα έχει αγοράσει χαμηλά και επομένως στην άνοδο της τιμής θα κερδίζει κιόλας) να πουμε το εξής. Πρωτα από όλα μια τέτοια άνοδος ειναι προσωρινή και πλασματική. Δηλαδή ενώ απαιτεί τεράστιο όγκο συναλλαγών για να συμβεί η άνοδος(ζήτηση) χρειάζεται ασήμαντο όγκο για το αντίστροφο(πτώση).
Στο Χρηματιστήριο σε ανάλογες περιπτώσεις- όπου μια εταιρεία(ειδικα προβληματική) κάνει αγορές ιδίων μετοχών από την αγορά-, μόλις η αγορες ολοκληρωθούν και από τη στιγμή που κανείς άλλος τρελός δεν θα θέλει να βάλει τα λεφτά του σε μια επένδυση υπό απειλή χρεωκοπίας, οι τιμές καταρρέουν. Ετσι οι τελευταίοι αγοραστές που έχουν τοποθετηθεί στα πολύ ψηλά ουσιαστικά χρεωκοπούν. Ειναι αυτό που λέμε μένουν με το μουτζούρη.
Αναρωτιέμαι με τι θράσος προσπαθούν να μας πείσουν οτι θα πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι που και το μουτζούρη(το χρέος) θα κρατάμε και το κόστος των μέτρων και των εγγυήσεων θα πληρώνουμε.
Μενω κυριολεκτικά άναυδος.
Υ.Γ.2. Ας κρατήσουμε στο μυαλό μας την παραπάνω λογική "επαναγοράς χρέους" γιατί έχει σημασία για ό,τι ακολουθήσει. Θα επανέλθουμε σύντομα αφου φαίνεται οτι ετοιμάζονται να εφαρμόσουν χυδαίες και παράνομες πρακτικές χειραγώγησης που εφαρμόζονται στις χρηματιστηριακές αγορές, στις κρατικές οικονομίες. Δυστυχώς...



Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2011

Εύκολα που φεύγουν οι άνθρωποι

Εύκολα που φεύγουν οι άνθρωποι...
Ετσι απλά
μ' ένα τηλεφώνημα κάπου τρεις το πρωί
Δυό παιδιά να τρεχουν στη νύχτα
κι ύστερα κλάμα βουβό
πάνω απο πληγωμένο νυχτερινό κορμάκι
ανάμεσα σε βλέμματα άδεια κι ανήμπορα
κι η ζωή στην εντατική
μεσοβδόμαδο
ξημέρωμα Τετάρτης

Εύκολα που φεύγουν οι άνθρωποι
έτσι απλά σα φυλλαράκια
που τα σπρώχνει αέρας στην άκρη
κι ο Θεός πάλι λείπει.
Οπως βογγάει κι αναστενάζει
  φεγγαρόφωτο
μες τη νύχτα τη ζεστή του Ιουλίου
την ώρα που οι ανέμελοι αλλάζουν πλευρό.

Εύκολα που φεύγουν οι άνθρωποι...

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

Απο το "εδώ και τώρα"

  Τι σημαίνει «επιλεκτική χρεοκοπία»

Κύπριοι νεκροί για χάρη των ΗΠΑ!(Γ.Δελαστικ)

Ο καπιταλισμός, κύριοι...(Ν.Μπογιόπουλος)

Με default (;) το νέο πακέτο(euro2day)

 Μεταλλεία και μεταλλουργία χρυσού στην …”Κασσάνδρα Χαλκιδικής”!!!(Τι υπευθυνότητα! ουτε ξερει που βρισκεται! (παρ όλα αυτα δεν δίστασε να υπογράψει σε χρόνο dt τις άδειες).Tα μεταλλεία καμια σχεση δεν έχουν φυσικά με την Κασσάνδρα. Αν το διαβασουν οι τουριστικοί πράκτορες το πολύ να καταστραφεί τουριστικά και η Κασσανδρα εκτός της Β.Χαλκιδικής όπου βρισεται η μεταλλουργία...)

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

Ποιός θα πληρώσει την μείωση φορολογίας των επιχειρήσεων;



Aκούμε εδώ και δυό μέρες και διαβάζουμε σήμερα σε κάποιες εφημερίδες οτι επίκειται μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων στο 15%!

Μάλιστα σε δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΙ που για λογαριασμό δικών του συμφερόντων πιέζει προς αυτη την κατεύθυνση, ειπώθηκε πως η μείωση θα είναι οριζόντια για όλες τις επιχειρήσεις. Δηλαδή κερδοφόρες ή μή, μονοπώλια, μικρομεσαίες ή μικρομάγαζα. Αρα ο στόχος ειναι προφανής. Καποιοι προσπαθουν να εκμεταλλευτούν την κριση σαν ευκαιρία όπως πολλές φορές έχουν πεί διάφοροι εκπρόσωποι.

Δυστυχώς ειναι και πάλι φανερή η κατεύθυνση των λύσεων που προκρίνονται.

Ας μην υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία οτι η μείωση φορολογίας επιχειρήσεων θα συνοδευτεί από κάποιο "συμπλήρωμα" αμέσως μετά που θα καταστρεφει άλλους (μισθωτούς, συνταξιούχους, ελ.επαγγελματίες, άνεργους, μικροιδιοκτήτες κλπ.) με μια επί πλέον έμμεση ή άμεση φορολόγηση τυπου καυσίμων, ΦΠΑ ή δεν ξέρω ποιας άλλης φοροεφεύρεσης. Μαζί με αυτό θα ισχυροποιείται η θέση οτι πρέπει να εξοντωθεί το "τεράστιο" Δημόσιο και να ξεπουληθεί η κρατική περιουσία.

Και βέβαια αυτο που θα επιχειρηθεί θα είναι πίσω από την ανάγκη "ξυπνήματος" της αγοράς να συνεχιστεί η ανακατανομή υπέρ των ισχυρών όπως γινεται και μεχρι τώρα.
Οσο για τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες που θα θεωρήσουν οτι θα ευνοηθούν ας μην έχουν αυταπάτες. Αυτός ο κόσμος δεν ανηκει σε όλους το ίδιο. Ο,τι τους δοθεί θα παρθεί πίσω διπλά και άμεσα αλλά και έμμεσα, αφού το κράτος -που δεν λειτουργεί υπέρ τους φυσικά- θα φροντίσει να τεθούν εκτός μαχης δίνοντας προνόμια στους "μεγάλους" τέτοια που να τους βγάζουν από το παιχνίδι μεσω του ανταγωνισμού.Ας  κατανοήσουν επιτέλους όλοι ποιοί ειναι αυτοί που επιβάλουν λύσεις δήθεν για το "κοινό συμφέρον".

Οι στόχοι ειναι μπροστά μας σε δημόσια θέα και μεις δεν τους βλέπουμε.

Εξόντωση του Δημοσίου και του κοινωνικού κράτους, αρπαγή Δημοσιας και ιδ.περιουσίας, ολομέτωπη έφοδος στην εργασία, σωτηρία των τραπεζών και των μεγαλομετόχων τους μεγαλοεπιχειρηματιών και εξαφάνιση των μικρών ανταγωνιστών τους.

Ειναι τουλάχιστον περίεργο οτι σε μια στιγμή που διαπιστώνεται και πάλι υστέρηση εσόδων ετοιμάζονται να προκαλέσουν νόμιμα επι πλέον υστέρηση πριμοδοτώντας αυτούς που πρέπει επιτέλους να πληρώσουν και δεν είναι άλλοι από τους πραγματικά "έχοντες", δηλ. το μεγάλο κεφάλαιο. Μήπως ειναι φανερό οτι η τρύπα στα έσοδα και το μόνιμο έλλειμμα βολεύουν τα σχέδια των εμπνευστών του μνημονίου;

Συμφωνα με στοιχεία του καθηγητή του ΕΜΠ Γ.Μηλιού η φορολογία των κερδών του κεφαλαίου στην Ελλάδα είναι στο μισό σχεδόν της ΕΕ(15% έναντι 25% του μ.ο. της ΕΕ). Αντί γι αυτην την ξεκάθαρη αλήθεια βλέπαμε στο ΣΚΑΙ συγκριτικά στοιχεία από χώρες όπως η Βουλγαρία που έδιναν την αίσθηση οτι η φορολόγηση των επιχειρήσεων στην Ελλάδα είναι πολύ μεγάλη.

Αντιγράφω από άρθρο του Γ.Μηλιού:

"Για την υστέρηση των εσόδων δεν φταίνε οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι: οι φόροι που εισπράττει το κράτος από αυτούς αυξήθηκαν κατά 97% μεταξύ 2002-2008, ενώ των νομικών προσώπων μειώθηκαν. Για να κατανοήσουμε τη σημασία αυτού του παράγοντα, αν υποθέσουμε ότι από το 2001 -δεν χρειάζεται πιο πριν- δεν μειώνονταν οι φορολογικοί συντελεστές των κερδών των επιχειρήσεων και τα έσοδα από την άμεση φορολογία ανέρχονταν στον μέσο όρο της Ε.Ε. των 27, με σταθερούς τους άλλους παράγοντες, το Δημόσιο θα συναντούσε την κρίση με χρέος μόλις 75% του ΑΕΠ αντί για 111% και φυσικά με πρωτογενή πλεονάσματα, επομένως δεν θα υπήρχε βάση για να εκκινήσει η διαδικασία η οποία οδήγησε στο Μνημόνιο."

και λίγο πιο κάτω:

"Ο τρόπος λειτουργίας αυτής της πολιτικής είναι με τη μείωση των εσόδων να ωθεί προς αντίστοιχη μείωση των δαπανών για να εξυπηρετείται ομαλά όποιο ποσοστό χρέους και να υπάρχει. Με άλλα λόγια το «όπλο» των ελλειμμάτων θα είναι διαρκώς πάνω στο τραπέζι το επόμενο διάστημα έτσι ώστε να εκβιάζεται η συναίνεση στις απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, στη διάλυση και παράδοση στον ιδιωτικό τομέα δημοσίων υπηρεσιών (ασφάλιση, υγεία, παιδεία κ.λπ.) και συλλογικών αγαθών."

Αυτο που  προβληματίζει  ειναι οτι για άλλη μια φορά η προπαγάνδα των ΜΜΕ θα κάνει το μαύρο άσπρο, κρύβοντας τις επιδιώξεις των μεγαλοτραπεζιτών, του ΔΝΤ, της ΕΕ και των μεγάλων επιχειρήσεων πίσω από τις ανάγκες των μικρομάγαζων που παθαίνουν ασφυξία μεσα στον καύσωνα της κρίσης. Και βέβαια ο "περήφανος" λαός που αντί να αντιληφθεί το τί παίζεται στην πλάτη του θα προτιμήσει να πάει για μπάνιο.

Σάββατο, 9 Ιουλίου 2011

"Μα αν δε μας δουν χέρι-χερι πως να μας βρει φως κι αστέρι"

Δήλωσε σήμερα η Αλ.Παπαρήγα οτι  δεν έχουμε κρίση χρέους αλλά πρόκειται για κρίση του καπιταλισμού που δημιούργησε τη διόγκωση του χρέους.
Μέχρι εδώ θα μπορούσα ακόμα και να συμφωνήσω αν και η διόγκωση σε τ'ετοιο βαθμό λέγεται κριση. Αρα έχουμε κρίση χρεους. Δυστυχώς...
Το δυστυχώς όμως δεν πάει στην κρίση χρέους αλλά στο τι θελει πραγματικά να πει η δήλωση της Αλέκας και του ΚΚΕ με το οποίο δεν έχω καμια αντιπαλότητα όπως ξερουν όσοι διαβαζουν το μπλογκ.
Κι αυτό που θελει να πει είναι ότι όλοι οι άλλοι που λένε οτι έχουμε κρίση χρέους κάνουν "τραγικό" λάθος και αποπροσανατλίζουν το λαό. Και οτι κάθε πολιτική πρόταση που έρχεται από τους "άλλους" και έχει σαν στοχο το χρέος ειναι "διαχειριστική" του συστήματος και επομένως δεν εχει σχεση με την Αριστερά και την επανάσταση. Φυσικά αναφέρεται κυρίως στην υπόλοιπη Αριστερά. Δυστυχώς...

Θα μιλήσω σαν ένας απλός αριστερός που παρακολουθεί με αγωνία όλο αυτόν τον καιρό τις εξελίξεις περιμένοντας μια θετική πρόταση που να βάλει όσο το δυνατόν μεγαλύτερες μαζες στη μάχη ενάντια στις φριχτες πολιτικές που ασκούνται εναντίον μας και κατόπιν στη μάχη για την αλλαγή του κόσμου.
Ειναι πραγματικά αποκαρδιωτικό τη στιγμή που ο λαός στρεφει διαρκώς το βλέμμα προς τα αριστερά να εισπράτει αντί για ελπίδα "διευκρινίσεις" και καταγγελίες που να διαχωρίζουν τη θέση της μιας Αριστερής δύναμης από την άλλη. Ο λαός καθ'ολου δεν ενδιαφέρεται για τις λεπτομέρειες και τις ακριβείς διατυπώσεις που χωρίζουν αντι να ενωνουν αυτούς που πρέπει. Αντίθετα απαιτεί υπερβάσεις που να τον πείθουν οτι τα κόμματα της Αριστεράς τουλάχιστον, έχουν πραγματικά μεγάλες διαφορές από τα αστικά κόμματα και  έχουν σα σκοπό τους την εξυπηρετηση των λαικών συνφερόντων.

Δεν το κάνει βέβαια μόνο το ΚΚΕ αυτό, αλλά το ΚΚΕ ειναι η μεγάλη και ίσως ωριμότερη στα ματια του λαού δύναμη της Αριστεράς από την οποία κυρίως εδω και καιρό περιμένει να κάνει μια κίνηση προς τη δημιουργία ένός πλατειού λαικού μετώπου για την αντιμετώπιση της κρισης και τη σωτηρία του λαού. Το εχει ξανακάνει το 1934 όπως και το 1941 σε πολυ κρίσιμες στιγμές της ιστορίας και το ίδιο ωφείλει να κάνει και τώρα. Και βεβαια αν με ειλικρίνεια το έπρατε, οι υπόλοιποι θα ώφειλαν επίσης να το δεχτούν. Όποιος δεν δεχόταν να συμμετέχει σε μια τετοια κίνηση, θα κρινόταν αμέσως στη συνείδηση του κόσμου δυσανάλογος με τις συνθήκες και τις απαιτησεις της ιστορίας.

Η πείρα της Αργεντινής έδειξε οτι τα κόμματα της Αριστεράς που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο δεν σταθηκαν στο πλάι του λαού στη διάρκεια της δικής τους κρίσης τιμωρήθηκαν σκληρά. Προς τα που κινείται λοιπόν το ΚΚΕ;
Θα ξαναπώ πως δεν έχω καμια αντιπαλότητα προς το ΚΚΕ αλλά και προς καμια άλλη δύναμη ττης Αριστεράς εκτός εκείνων που δεν ειναι πια στα Αριστερά αλλά φλερτάρουν ήδη με το ΠΑΣΟΚ.

Ακόμη λέω ότι δεν πρόκειται να σταματήσω να πιστεύω οτι η όποια πραγματικά αξιόπιστη λύση θα προκύψει από τα Αριστερά. Για να γίνει όμως αυτό, όλοι όσοι βρίσκονται σε Αριστερή ιδεολογική γή, οργανωμένοι ή ανένταχτοι, έχουν υποχρέωση να παεμβαίνουν και να στεκουν απέναντι σε λογικές που απογοητεύουν το λαό, σε μια στιγμή που η επίθεση που δέχεται, ήδη τον έχει φερει σε απελπιστική κατασταση.

 Κρίση χρέους λοιπόν ή κρίση του καπιταλισμού; Εξοδος από το ευρώ σήμερα, αυριο ή μεθαύριο;
Αρνηση χρέους ολοκληρωτική, στο μεγαλύτερο μέρος, με ή χωρίς τα Ταμεία;
Σύγκρουση στη βάση ή στο εποικοδόμημα;
Αλήθεια πιστεύουν κάποιοι οτι αυτα θα πείσουν το λαό να συμμετέχει με αυτοθυσία στα κινήματα όπως χρειάζεται;


Οποιες κι αν ειναι οι (χρήσιμες κατα τα άλλα) λεπτομέρεις των ξεχωριστών λύσεων σύντροφοί μου, για τις οποίες κι εγω έχω μια κάποια άποψη, το πρόβλημα πονάει ακριβώς το ίδιο. Και ακόμη πιο πολύ ίσως πονάει το ότι αυτοί που μπορούν να δωσουν λύση και προοπτική φροντίζουν μαγικά να στριμώχνονται στη γωνία, και να κάνουν τους αντιπάλους μας να ανασαίνουν με ανακούφιση που ακόμη δεν βρήκαμε το δρόμο.
Ας το καταλάβουμε όλοι εντός ή εκτός γραμμων κι ας κάνουμε ό,τι μπορούμε.



Οι σταρ


Aκούω και διαβάζω και βλέπω στα κανάλια ότι πάρα πολλοί σταρ της show biz -όπως λένε κι αυτοί που γουστάρουν- έρχονται για διακοπές στην Ελλάδα. Μας κάνουν την τιμή...
Εκεί η Τζένιφερ, εδώ ο Ράσσελ, παραπέρα ο Μπραντ και η Αντζελίνα.
Ενα πράγμα μου έρχεται και το λέω με το συμπάθιο.
Στ' αρχίδια μας.
Αυτό μας μάρανε... τι θα κάνουν οι σταρ, και σε ποιό κότερο θα συμμερίζονται τη φτώχεια μας.

Αγοραίοι και οικόσιτοι

Oι οικοι αξιολόγησης ειναι ως γνωστον ο γνησιότερος και αμεσότερος τρόπος έκφρασης των "Αγορών". Ειναι το παιδί για τις δουλειές, ο μπράβος τους που στέλενει το μήνυμα εκεί που πρέπει πριν αρχίσουν οι "κατάλληλες δράσεις".
Πως γίνεται λοιπόν ξαφνικά αυτοί που εχουν αποθεώσει το ρόλο των αγορων, που τις έχουν ανακηρύξει ως τον υπέρτατο κριτή κάθε πολιτικής, που τους έχουν επιτρέψει ουσιαστικά να επεμβαίνουν ψυχρά επιβάλλοντας ό,τι τους βολεύει, που τους έχουν αναγνωρίσει το δικαίωμα να καταργουν την Ανεξαρτησία και τη Δημοκρατία σε ελεύθερες χώρες, τωρα να σπεύδουν να αμφισβητήσουν τα όργανά τους.
 Μεχρι χτές και οι δικοί μας αλλα και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι Γιωργάκηδες μας έκαναν απίστευτη πλύση εγκεφάλου οτι πρέπει να κάνουμε "ό,τι χρειάζεται" -τόσο δουλικά όσο και "θολά"- για να "πείσουμε τις Αγορες".
Τωρα ανακάλυψαν το ρόλο των οίκων λές και ειναι άλλο οι οίκοι, άλλο οι Αγορές (που φυσικά κατα τη γνωμη τους εξακολουθούμε να πρέπει να τις πείσουμε) και άρχισαν πάλι τις βαρετές δήθεν διαμαρτυρίες και "απειλές" τους. Εννοείται βέβαια οτι και πάλι κανένα μέτρο δεν θα ληφθεί που να βάζει χέρι στην ανεξέλεγκτη δράση και λειτουργία των αγορων που ειναι ο δράστης του εγκλήματος που γίνεται παγκόσμια τα τελευταία 3-4 χρόνια.
Βέβαια οι πολιτικοί εκπρόσωποι ας ξέρουν ότι όσο κρατάει η κρίση και αυτοί μιλάνε και τοποθετούνται περί παντός, τόσο περισσότερο αποκαλύπτονται στα ματια των αφελών που πιστεύουν ακόμη τα παραμύθια τους.
Πριν 2 μερες ας πούμε είδαμε τον κ. Μάνο σε κάποιο κανάλι να αυτοεκτίθεται. Αφου έκανε τις γνωστες τοποθετήσεις "για όλα φταίει το Δημόσιο και οι ανίκανοι πολιτικοί", στη συνέχεια αυτός ο ικανός "κατακεραύνωσε" την ΕΕ που επιτρέπει στους οίκους να αξιολογούν τα της ΕΕ!
Και αν το έκανε κάποιος άσχετος "ειδικός" όπως π.χ. ο Ράμφος άντε και να το πιστεύαμε οτι δεν κατέχει ο άνθρωπος και λέει ό,τι του κατέβει. Αλλά ο Μανος; Δεν ξερει οτι οι οίκοι ειτε τους επιτρέπεις ειτε όχι εφόσον έχουν καθιερωθεί τόσα χρόνια ως θεσμοί, θα επηρρεάζουν τις Αγορές ό,τι και να λένε οι "ικανοί" πολιτικοί;
Το ξερει καλύτερα από τον καθένα.
Οπως ξέρει οτι ακόμα κι αν κανει η ΕΕ κάποιον δικό της οίκο αξιολόγησης φυσικά οι Αγορές θα εμπιστεύονται όλους τους άλλους εκτός από αυτόν, ειδικά όταν θα πρόκειται για εκτιμήσεις που αφορούν στα της Ευρώπης.
Αν ήταν τόσο απλό θα έφτανε να κάνει κι η Ελλάδα έναν "οίκο" και να αξιολογεί τον εαυτό της ως "ΑΑΑ+ extra turbo" και θα καθαρίζαμε.
Μας δουλεύουν;

Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2011

Το αδύνατο

«Πως να πιστέψουν οι άπιστοι τι θάματα μπορεί να γεννήσει η πίστη; Ξεχνούν πως η ψυχή του ανθρώπου γίνεται παντοδύναμη, όταν συνεπαρθεί από μια μεγάλη ιδέα. Τρομάζεις όταν, ύστερα από πικρές δοκιμασίες, καταλαβαίνεις πως μέσα μας υπάρχει μια δύναμη που μπορεί να ξεπεράσει τη δύναμη του ανθρώπου, τρομάζεις… γιατί δεν μπορείς πια να βρεις δικαιολογίες για τις ασήμαντες ή άνανδρες πράξεις σου, ρίχνοντας το φταίξιμο στους άλλους. Ξέρεις πως εσύ, όχι η μοίρα, όχι η τύχη, μήτε οι άνθρωποι γύρω σου, εσύ μονάχα έχεις, ό,τι και αν κάμεις, ό,τι και αν γίνεις ακέραιη την ευθύνη. Και ντρέπεσαι τότε να γελάς, ντρέπεσαι να περγελάς αν μια φλεγόμενη ψυχή ζητάει το αδύνατο. Καλά πια καταλαβαίνεις πως αυτή 'ναι η αξία του ανθρώπου: να ζητάει και να ξέρει πως ζητάει το αδύνατο· και να 'ναι σίγουρος πως θα το φτάσει, γιατί ξέρει πως αν δε λιποψυχήσει, αν δεν ακούσει τι του κανοναρχάει η λογική, μα κρατάει με τα δόντια την ψυχή του κι εξακολουθεί με πίστη, με πείσμα να κυνηγάει το αδύνατο, τότε γίνεται το θάμα, που ποτέ ο αφτέρουγος κοινός νους δε μπορούσε να το μαντέψει: το αδύνατο γίνεται δυνατό».


Απόσπασμα από το βιβλίο του Ν. Καζαντζάκη «Ο Καπετάν Μιχάλης»

Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2011

Της Πορτογαλίας- Θα κλάψουν πολύ

Tης Πορτογαλίας έγινε χθες στα σπρεντς μετα την ανακοίνωση τετραπλής υποβάθμισης της συμπαθούς συντρόφισας χώρας.
Ξαφνικά ο "οίκος" αποφάσισε ότι και η Πορτογαλία πρέπει να πάρει και δεύτερο πακέτο βοήθειας και της έρριξε και 4 βαθμίδες "μείον" για να βεβαιωθεί οτι θα το εμπεδώσει.
Τα πράγματα βέβαια έχουν αρχίσει μετα τα χθεσινά να μπερδεύονται επικίνδυνα, αφού τα σπρέντ έτρεξαν όχι μόνο για την Πορτογαλία αλλά και για Ισπανία, Ιταλία ενω και το Βέλγιο έχει αρχίσει να νοιώθει μια κάποια ενοχλητική ψύχρα.
Η Ισπανία βλέπει το επιτόκιο στο δεκαετές της ομόλογο να είναι ήδη πάνω από το 5,5% και η Ιταλία πάνω από το 5%. Ηδη λοιπόν η Ελλάδα δανείζεται με χαμηλότερο επιτόκιο από αυτούς που ακόμη ισχυρίζονται πως δεν έχουν πρόβλημα. Οσο και ναναι εναι μια ανωμαλία που σίγουρα ενοχλεί τους γείτονες και δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο.
Στην Πορτογαλία το πράγμα ξέφυγε τελείως με τα σπρέντ να φτανουν κοντα στις 1000 μονάδες(πανω από +200 μονάδες σε μια μόνο μέρα +30%!). Περιττό να πουμε οτι τέτοια άνοδο δεν είχαμε σε ημερήσια βάση στην Ελλάδα. Ανάλογο κλίμα και στα σπρεντ της Ιρλανδίας που κι αυτή με βεβαιότητα θα "πεισθεί" αργότερα με το ζόρι για δεύτερο πακέτο.

Φαινεται πως η  Moody's σκιάχτηκε από όλες αυτές τις σκληρές απειλητικές δηλώσεις των Ευρωπαίων αξιωματούχων τους προηγούμενους  μήνες και πάνω στον πανικό άρχισε να πετάει υποβαθμίσεις σαν ναταν κρότου λάμψης. Οπότε τωρα μετα την βροντερή προειδοποίηση της Γερμανίας θα τρέμουν όλοι οι οίκοι κυριολεκτικά και μαζί τους κι η Ευρώπη. Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να κάνει ένας τρομοκρατημένος "οίκος".
Πάντως για να πώ και την αμαρτία μου, μες την απελπισία του μεσοπρόθεσμου μου περνάει από το μυαλό μήπως η Moody's  δεν έκανε απλά μια  γελοία μαύρη πρόβλεψη για το μέλλον της Πορτογαλίας το 2013, αλλά σπρώχνει τα πράγματα στα άκρα μια ώρα αρχίτερα, μπας και καταλάβουν στην ΕΕ  οτι η κρίση δεν είναι δυνατόν να λυθεί μόνο κερδίζοντας χρόνο. Πόσο μάλλον εξοντώνοντας οικονομίες με ακριβά επιτόκια και φρικτα μέτρα λιτότητας. Γιατί έτσι και κάτσει η μπίλια σε Ισπανία ή Ιταλία θα κλάψουν όλοι και πέρα από τους ωκεανούς. Και θα κλάψουν πολύ.

Η Πολυεθνική Εταιρεία Εξόρυξης Χρυσού “AngloGold Ashanti” Ανακηρύχτηκε σαν η 2η πιο ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ Εταιρεία στον Κόσμο

 ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ
antigoldgreece.wordpress.com
Σύμφωνα με διεθνή ηλεκτρονική δημοσκόπηση που διεξήγαγε η Ελβετική Μη Κυβερνητική Οργάνωση PublicEye (http://www.publiceye.ch/de/news/) στην οποία συμμετείχαν περίπου 40.000 άτομα και η οποία δημοσιοποιήθηκε στα πλαίσια του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός, η Νοτιοαφρικανική πολυεθνική εταιρεία “AngloGold Ashanti” ανακηρύχτηκε σαν η 2η πιο ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ εταιρεία στον κόσμο (μετά την ΒΡ φυσικά) και της απονεμήθηκε το σχετικό «βραβείο». Η “AngloGold Ashanti” κατέλαβε τη θέση αυτή επειδή με τις εξορύξεις χρυσού που έκανε δηλητηρίασε το υπέδαφος μιας μικρής (‘τριτοκοσμικής’, περίπου σαν τη δική μας) αφρικανικής χώρας, της Γκάνα, και προκάλεσε τη βίαιη μετακίνηση 12.000 φτωχών ανθρώπων.
Εμείς θα κάνουμε μόνο τρία σχόλια (τα υπόλοιπα δικά σας)
1.Τα ελληνικά Μ.Μ.Ε.ξαπάτησης μετέδωσαν από το Νταβός μόνο τη (θλιβερή όπως πάντα) εμφάνιση του εκλιπαρούντα Έλληνα Πρωθυπουργού.
2. Κάθε ομοιότητα με την «Ελληνικός Χρυσός» είναι συμπτωματική. Και εκεί, στη Γκάνα, (ψάξαμε και μάθαμε) οι άνθρωποι της εταιρείας έλεγαν στους χωρικούς (αν και πιο φτωχοί από εμάς, ήταν αρκετά υποψιασμένοι σαν κι εμάς) ότι δεν θα συμβεί τίποτα και θα γίνει μόνο μια μικρή τρυπούλα από την οποία θα προκύψει γενική ευημερία (καλή ώρα όπως ο Δήμαρχός μας Χρήστος Παχτας).
3.Η «Ελληνικός Χρυσός» και το Υπουργείο ΠΕΚΑ θα πρέπει να συνεκτιμήσουν τα γεγονότα και τα «αντισταθμιστικά τους οφέλη» γιατί «κάλιο να σου βγει το μάτι παρά το όνομα».
Ενεργοί Πολίτες Δ. Ε. Αρναίας

Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Συγκίνηση

Το ειδα σήμερα τυχαία και συγκινήθηκα. Οταν έγραψα το τραγούδι ήξερα πως δεν ηταν μόνο για το Δεκέμβρη. Δεν μπορουσα όμως να φανταστώ το τι θα ακολουθούσε. Τωρα ξερω πως όλα αυτά ειναι μονο η αρχή. Ευχαριστω τα παιδια που το έκαναν που δεν τα ξερω και δεν τα εχω συναντήσει μάλλον ποτέ. Ισως και να περάσαμε ο ενας διπλα στον άλλο στην πλατεία τόσες μέρες.

Ακάθεκτα ψέμματα και κουβέντα καφενείου

Και τι δεν ακούσαμε το πρωί στη ΝΕΤ.
Στο πάνελ ο Σ.Φυντανίδης, μαζί με τους συγγραφεις Δημου και Κακουλίδη.
Στεκομαι μόνο στον Σ.Φυντανίδη που μίλησε για όλα μεσα σε λίγα  λεπτά "αναλύοντας" το τί φταίει.

Αναφέρθηκε τους Δ.Υ. επαναλαμβάνοντας τη γνωστή προπαγάνδα περι "διπλασίων δημοσίων υπαλλήλων από όσους χρειαζόμαστε!" Είπε μάλιστα οτι αυτό είναι "κάτι που το ξερουμε όλοι". Η αλήθεια των στατιστικών στοιχείων όμως που δεν το ξέρουν είναι ότι έχουμε 1εκ. ΔΥ σε σύνολο 4,7 εκ εργαζόμενων ήτοι 23% επί του συνόλου εργαζομένων (η απογραφή έδωσε 780χιλ). Αντιστοιχα ποσοστα σε άλλες χωρες 34% στη Σουηδία, ενω από 27% μεχρι 30% ειναι σε Γαλλία, Δανια, Γερμανία, Φινλανδία, κλπ.κλπ. Αρα πως γίνεται να ειναι διπλάσιοι απο όσους χρειαζόμαστε; Οι άλλοι Ευρωπαίοι γιατι χρειάζονται περισσότερους άραγε;
Στάθηκε στη συνέχεια στο γνωστό θέμα των επιδομάτων με πολύ εντυπωσιακό τρόπο. Πάλι όμως δεν είπε οτι τα επιδόματα δίνονταν αντί να δίνονται αυξήσεις όπως έπρεπε (όπως γίνεται σε άλλες χώρες) για να μην επιβαρύνεται το ασφαλιστικό και για να μπορούν κατόπιν να καταργηθούν(όπως γίνεται τώρα) χωρίς να γίνεται τυπικά μείωση μισθού. Μιλάμε για την τακτική "Δεν μειωνουμε μισθούς, απλά κόβουμε τα επιδόματα".
Να πω εδω οτι σε αποδοχες στο Δημόσιο 1300 ευρω (εξωφρενικό ποσό!) τα 400 ευρω ειναι επιδόματα, οποτε χωρίς να μειωθει ο μισθός (900 ευρω) μπορει να περικοπεί το 30%.

Ειπε ακόμη οτι του είπε κάποιος φίλος του στο εξωτερικό(...) οτι απορεί πως γίνεται οι Ελληνες να έχουν έκτος απο σπιτι κι απο 1 η και παραπάνω εξοχικά...(Μαλλον θα εχω πιαστει κορόιδο γιατι δεν εχω κανενα εξοχικό παροτι δουλεψα σκληρα απο 18χρονων)
Επίσης ειπε πως όλοι οι κλητηρες εχουν ενα μονό κι ενα ζυγό αυτοκίνητο στην Ελλάδα ενω στη Γερμανία ουτε ποδήλατο. Δε χρειάζεται μαλλον να τρεξω για στοιχεια στην ΕΣΥΕ για τετοιου ειδους επιχειρηματολογία.
Τελικά για να μην πολυλογω δικαιολόγησε την άποψη του Πάγκαλου (όλοι φίλοι είμαστε) ότι "τα φάγαμε όλοι μαζί" όπως άλλωστε ειχαν αποδείξει τα αδιάσειστα στοιχεία που ειχε παρουσιάσει.

Αυτό που με εντυπωσιάζει είναι η ευκολία με την οποία ξεπέφτουν σε κουβέντα καφενείου δημοσιογράφοι του μεγέθους του Σ.Φυντανίδη παρέχοντας κάλυψη σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο στην επίθεση που γίνεται στα  λαικά εισοδήματα χωρίς να δώσουν έστω έναν αριθμό για δείγμα όπως στοιχειωδως θα έπρεπε.
Αντίθετα όταν πριν καιρό κάποιοι ειχαν δημοσιεύσει "στοιχεία" από δημοσίευμα στο "Πρώτο Θέμα" περι εξωφρενικής αμοιβής του στην ΕΡΤ (ο Σ.Φυντανίδης έχει εκπομπή στην κρατική τηλεόραση) είχε εξοργισθεί ζητώντας από παρουσιαστές life-style εκπομπής να διασταυρώνουν τα στοιχεία τους!

Εγω πάντως παρότι μουσικός δίνω λινκ με στοιχεία πάνω στο θέμα των Δημοσίων Υπαλλήλων κι όποιος δεν βαριεται ας δει την αλήθεια.
Βλέπετε καμια φορά οι μπλόγγερ εχουν μεγαλύτερη σχεση με την αλήθεια και την ενημερωση από ότι πολλοί επαγγελματίες του ειδους.
(καντε κλικ πάνω στους τιτλους των άρθρων)

1.Ποσος ειναι ο Δημόσιος τομέας
2.Μισθοί Δημοσίων Υπαλλήλων
3.Ειναι το Δημόσιο τέρας;

Τα στοιχεία που παρουσιάζονται στα παραπάνω άρθρα ειναι του ΟΟΣΑ, ΕΣΥΕ,Διεθνούς Ινστιτούτου Εργασίας, (ILO) κλπ.

ΥΓ. Δεν ειναι καθόλου στο υφος μου το να κάνω προσωπικες επιθεσεις. Η επίθεση ειναι στις απόψεις και όχι στα άτομα. Νοιωθοντας απόλυτα κομμάτι του κόσμου που υποφερει, θεωρω χρεος μου να παίρνω θεση σε τόσο ολοφάνερη προπαγανδα και πόλεμο εναντιον λαικων στρωματων, άσχετα αν το "συμφερον" μου θα ηταν να σωπάσω για λόγους δημοσίων σχεσεων, κάτι που πάντα μου καθοταν στο λαιμό.

Τρίτη, 5 Ιουλίου 2011

Πόσο δύσκολο είναι τελικά το " μαζί"

Από τις απίστευτα άσχημες στιγμές αυτών των 40 και κάτι ημερών ήταν αυτό που έγινε το απόγευμα της Τρίτης 28 Ιούνη στην Αμαλίας γύρω στις 8μμ.

Το ΠΑΜΕ με μια πολύ μεγάλη συγκέντρωση μπήκε στην πλατεία ερχόμενο από τους στύλους του Ολυμπίου Διός όπου αναγκάστηκε να σταματήσει και να οπισθοχωρήσει από αποδοκιμασίες μερικών δεκάδων που περίμεναν εκεί και κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα πολύ αρνητικό κλίμα και μια επικίνδυνη ατμόσφαιρα. Φωνές που έλεγαν "αίσχος" ή "έξω", βρισιές για "προβατα", γιουχαίσματα κλπ, αλλά και μερικές φορές και διάφορα αντικείμενα στον αέρα έκαναν το στομάχι πολλών  απο τους συγκεντρωμένους εκεί -κι ανάμεσά τους και το δικό μου-  να σφιχτεί , αφού ουσιαστικά αυτό που συνέβαινε ήταν το να ενώνονται για άλλη μια φορά τον τελευταίο καιρό χρήσιμα κομμάτια του κινήματος που ήταν χωρισμένα σε προηγούμενα συλλαλητήρια. Συνέβαινε  δηλαδή αυτό που αποτελεί επιθυμία της τεράστιας πιστεύω πλειοψηφίας όσων ασχολούνται και συμμετέχουν στα των δρόμων και έχουν αγωνία για το πως θα γίνουν οι κινητοποιήσεις πιο αποτελεσματικές.
Σκεφτόμουνα τι θα γινόταν αν οι "αυθόρμητες" αντιδράσεις αυτων των λίγων -που παρεσυραν και αρκετούς άλλους- έβρισκαν απάντηση από ανάλογες των διαδηλωτών που ήταν μεσα στα μπλοκ του ΠΑΜΕ που ήταν μερικές δεκάδες χιλιάδες κι αμέσως το έβγαζα από το μυαλό μου.
Πολλοί θα πουν οτι οι αποδοκιμασίες είχαν να κάνουν με την αποχώρηση του ΠΑΜΕ όταν αρχισαν τα επεισόδια στις 15/6 ή την παραμονή στην πλατεία την Τρίτη το πρωί μόνο από τις 10 ως τις 12 και συναισθηματικά λέγοντας μοιάζει να έχουν δίκιο. Υπάρχουν όμως κι άλλες πλευρές που πρέπει να σκεφτεί κανέις.
Το ΠΑΜΕ (και το ΚΚΕ) έχει την εκτίμηση οτι δεν είναι στιγμή βίαιης σύγκρουσης με τις δυνάμεις καταστολής (που είναι μόνο η βιτρίνα της βίαιης πλευράς του όπως λένε) κι ότι κάτι τέτοιο μπορεί να γυρίσει μπούμεραγκ στο κίνημα που μαζικοποιείται τελευταία έντονα. Πιστεύει οτι όσο πιο μεγάλη είναι η συμμετοχή του κόσμου κι όσο πιο ταξικό και πολιτικοποιημενο το διεκδικητικό πλαίσιο που μπαίνει, τόσο μεγαλύτερη ειναι η πίεση που ασκείται. Εχει επίσης την άποψη ότι τη στιγμή και τους όρους της σύγκρουσης θα πρέπει να την επιλέξει το κίνημα και όχι η αυθόρμητη οργή μιας μερίδας διαδηλωτών , μια μικρή οργανωμένη ομάδα, ή και η ίδια η αστυνομία και το κράτος προκαλώντας με βία τους διαδηλωτες. (Ισως θα υπάρχουν και κάποια άλλα επιχειρήματα που μου διαφεύγουν αφου δεν είμαι στο ΠΑΜΕ και απλά προσπαθω να παρουσιάσω τη δική μου οπτική γωνία).
Άλλες δυνάμεις έχουν τελείως διαφορετική άποψη και πιστεύουν ότι θα μπορούσαν οι διαδηλώσεις να προκαλέσουν εξέγερση που να ρίξει την κυβέρνηση. Αλλες πάλι απόψεις βρίσκονται ανάμεσα ή και έξω από τα όρια αυτών των δύο.
Ειναι σωστή ή εκτίμηση του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ ή είναι λάθος;
Δεν ξέρω. Σε ότι με αφορά έμεινα στο δρόμο και λέω με ειλικρίνεια ότι το ίδιο θα ήθελα να κάνει και το ΚΚΕ με το ΠΑΜΕ.
Δεν με ενδιαφέρει όμως να  το αναλύσω ή να απαντήσω το ερώτημα συνολικά σε αυτό το σημείωμα. Για να πω την αλήθεια δεν έχω και καθαρή απάντηση για το ζήτημα της σύγκρουσης  εδώ και τώρα.
Αυτό για το οποίο είμαι σίγουρος όμως είναι οτι κανέναν δεν ωφέλησε το οτι δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές ουσιαστικά αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από την πλατεια για να αποφευχθούν επεισόδια ανάμεσα σε πλευρές που έχουν κοινούς στόχους που έχουν να κάνουν με το μνημόνιο, το μεσοπρόθεσμο και την επιβίωση του λαού, αλλά και το μέλλον. Οι μόνοι που χάρηκαν ήταν σίγουρα η κυβέρνηση, η τρόικα και όσοι ήθελαν όσο πιο αδύναμο γίνεται το κίνημα που έχει εκδηλωθεί. Και μαζί τους μερικοί θολοί και περίεργοι. Ενω ήταν ολοφάνερο ότι οι απλοί άνθρωποι που δεν πολυνοιάζονται για το ποιές είναι οι διαφορετικές θέσεις του καθενός είχαν κυριολεκτικά αηδιάσει. Ηταν αυτοί οι απλοικοί αφελείς που σκεφτηκαν οτι το τόσο αναγκαίο " όλοι μαζί" δεν θα ήταν δα και τόσο τρομακτικά δύσκολη υπόθεση. Κι όμως...
Το σκηνικό σχεδόν επαναλήφθηκε την άλλη μέρα Τετάρτη 29 Ιουνη στην Παν/μίου μετά τα Προπύλαια προς την πλατεία Συντάγματος, με αποτελεσμα το ΠΑΜΕ με δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτες στα μπλοκ του να μείνει εκτός πλατείας και το κάτω μερος προς την Ερμού να είναι άδειο σε αντίθεση με το συλλαλητήριο στις 15 Ιούνη. Οποιος ήταν στην Πλατεία ένοιωσε και το συναίσθημα και τη διαφορά.
Προσωπικά παρότι συνειδητά Αριστερός, δεν ανήκω σε καμια παράταξη ή κόμμα της Αριστεράς κι αυτό ίσως να λέει κάτι. Ομως δεν νοιώθω καμια αντιπαλότητα προς κανέναν από όλους όσους βλέπω δίπλα μου στους δρόμους. Τους θεωρώ όλους συντρόφους, άλλους περισσότερο κι άλλους λιγότερο. Απο το ΚΚΕ, το ΣΥΡΙΖΑ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ μέχρι τους αντιεξουσιαστές. Τελευταία προστέθηκε και η τεράστια μάζα των ως τώρα αδρανών που μέσω των πλατειών βρήκαν τρόπο να εκφράσουν την αντίθεσή τους με τις γνωστές αντιφάσεις και αδυναμίες. Ακόμα όμως κι αν νομίζω οτι κάνουν λάθη κάποιοι από τους παραπάνω στις διαφορες στιγμές -και λάθη δεν κάνουν μόνο όσοι δεν συμμετέχουν-  δεν το θεωρώ ικανή συνθήκη για να βρω αφορμή να δικαιολογήσω συμπεριφορές εκδίωξης (εκτός από φασίστες φυσικά) και αποκλεισμού από το "μαζί". Αυτή η ιστορία με τους "προδότες των κινημάτων" και "τα δεκανίκια του συστήματος" με κούραζε πάντα από όπου κι αν ερχόταν. Τωρα την βρίσκω και επικίνδυνη.
Επίσης δεν μπορώ να μην πω ότι μου φαινεται περίεργη και γραφική η εικόνα όπου αποθεώνονται οι μοτοσυκλετιστές όποτε εμφανίζονται λές και είναι κάποιο κίνημα με ιστορία και προσφορά, η γιαγιά που μίλησε στη συνέλευση και μας ευχήθηκε "καλές οικογένειες", οι ποδηλάτες που δεν έχουν κάποιο πολιτικό χαρακτηριστικό εκτός από το "ευρύ" περιβαλοντικό-οικολογικό και την ίδια στιγμή αποδοκιμάζονται εργαζόμενοι και διαδηλωτές που βρίσκονται στο ΚΚΕ που είναι εδώ και πάρα πολλά χρόνια στους δρόμους και με μια τεράστια ιστορία στην πλάτη τους. Δε μου πάει καθόλου.

Αυτό που επιχειρεί ο λαός και τα κινήματα σε αυτή τη ιστορική στιγμή είναι θεωρητικά αδύνατον. Μια χώρα όπως η Ελλάδα κι ο λαός της επιχειρεί να σταθεί απέναντι στα συμφέροντα του Παγκόσμιου καπιταλισμού, στο ΔΝΤ, την ΕΕ και το πανίσχυρο τραπεζικό σύστημα. Να σταθεί απέναντι σε ένα σκληρό μηχανισμό καταστολής που δείχνει απόλυτα συμπαγής και αποφασισμένος.
Και δυστυχώς ή ευτυχώς είμαστε υποχρεωμένοι να νικήσουμε. Αλλιως χανόμαστε.
Κατι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει εκτός αν καταφέρουμε να βρεθούμε όλοι μαζί. Όλοι όσοι πραγματικά είμαστε ενάντια στα σκληρά μέτρα και το στόχο τους, όσοι αντιλαμβανόμαστε το ρόλο των μηχανισμών εξουσίας και των καπιταλιστικών οργανισμών όπως το ΔΝΤ και η ΕΕ. Παρά τις μικρές η μεγαλύτερες διαφορές στη θεωρία και την πράξη.
Και βέβαια για να γίνει αυτό πρεπει να ξεχάσουμε για την ώρα πολλά από αυτά που μας χωρίζουν. Πρέπει να σκεφτούμε ότι όποια λάθη κι αν γίνουν από τα άτομα ή τις ηγεσίες, αυτές τις κρίσιμες στιγμές, θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να κρατήσουμε τους ανθρώπους και το κίνημα ενωμένο, ό,τι περνάει από το χέρι μας για να δώσουμε τελικά στο κίνημα αυτό τη δυνατότητα να επιδράσει με τη δυναμική του πάνω σε όλους όσους συμμετέχουν αλλάζοντας διαρκώς όρους και δεδομένα.
Πρέπει να βάλουμε όσο γίνεται στην άκρη τις λογικές που προκύπτουν από συναισθηματικές εκρήξεις της στιγμής. Να δράσουμε χωρίς να ξεχνάμε ουτε στιγμή το ποιός είναι ο στόχος και αν η κάθε στιγμιαία δράση τον εξυπηρετεί η τον ακυρώνει στην πράξη.
Πρέπει με λιγα λόγια να βαδίσουμε κοιτάζοντας με πίστη μπροστά προς αυτό το "αδύνατο" που επιδιώκουμε και οχι κοιτάζοντας τα πόδια μας και τις τρικλοποδιές που μας βάζουν.

Οσοι επίσης νομίζουν είτε σαν άτομα ειτε σαν συλλογικότητες, πως είναι η στιγμή να λύσουμε παλιούς λογαριασμούς και "ενδοοικογενειακές" διαφορές (ξέρω ποσο "αισιόδοξος" είναι ο όρος) ας συγκρατηθούν. Θα έχουμε ελπίζω την ευκαιρία να συγκρουστούμε ανελέητα στα αμφιθέατρα και τις πλατείες του μέλλοντος.
Αυτη τη στιγμή ας υπάρχουν δυο έννοιες μόνο στο μυαλό μας.
ΜΑΖΙ και ΝΙΚΗ.

ShareThis