Τετάρτη, 30 Μαΐου 2018

Μαθήματα ζωής

Αυτό το "Οι αγορές θα μάθουν στους Ιταλούς να ψηφίζουν" του Γερμανού αξιωματούχου της ΕΕ κ.Εττινγκερ είναι αυτό που λένε "όλα τα λεφτά".

Όποιος υπαινιχθεί οτιδήποτε για εκβιασμούς κλπ δεν θα ξέρει τι λέει...
ΕΕ σημαίνει Δημοκρατία!
Αγορές σημαίνει Δικαιοσύνη!
Τέλος.

(που να ψήφιζαν και τίποτα άλλο...)

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Σκέψεις για άλλη μια επίθεση τραμπούκων

Για την επίθεση στον δήμαρχο Θεσ/νίκης κ. Μπουτάρη θα μπορούσαμε να πούμε πολλά.

Θα πούμε όμως λίγα και έξω από υποκριτικά ηθοπλαστικά πλαίσια αφού δεν ψάχνουμε να βρούμε τρόπο να συμφωνήσουμε "όλοι". δηλαδή "όλοι οι καλοί"...

Tόσα χρόνια κάποιοι κρύβουν την αλήθεια και ψάχνοντας δήθεν το τι φταίει δείχνουν διαρκώς άτομα .
 Ετσι κατα τα ΜΜΕ και αυτους που τωρα φρικαρουν υποκριτικά, υπεύθυνοι είναι οι "άχρηστοι","οι κλέφτες", "τα λαμόγια", "οι ανίκανοι", κλπ κλπ. δηλ κάποια άτομα. 
Για τη μηχανη που προκαλεί το προβλημα κουβεντα... 
Στο πως πρέπει να αντιδράσουμε προτεινουν επίσης ατομικες συμπεριφορές, αφού βέβαια το συλλογικό αποκλείεται ως επικίνδυνο αν ξεφύγει από τη χειραγώγησή τους. Ετσι φτάνουμε σε επιθεσεις σε άτομα από άτομα. 

Όμως αυτό που φταίει δεν είναι τα άτομα που αν αλλάξουν κι έρθουν άλλα άτομα όλα θα πανε καλύτερα, αλλά οι πολιτικές που είναι περα από άτομα. 
Όσο συνεχίζεται η λογική των "κακών πολιτικών" σε αντίθεση με τους "καλούς και τίμιους" θα εχουμε διαρκώς τέτοια. 
Ας το σκεφτουμε αυτό. 

Ο κόσμος δεν ειναι χωρισμένος σε μάγκες και μη μάγκες. 
Αυτή η λόγική είναι που οδηγεί στον ρατσισμό και στον φασισμό

Ο κόσμος δεν  είναι χωρισμενος σε "πολύ Έλληνες" και "λίγο Έλληνες". 
Αλλιως ειναι χωρισμένος ο κοσμος κι αυτη ειναι η αιτια. 
Ο κόσμος είναι χωρισμένος σε πλούσιους και φτωχούς και οι λίγοι πλούσιοι που έχουν την εξουσία μπλοκάρουν  την εξέλιξη και δεν την αφήνουν να τρέξει προς τα μπρος για να μην χάσουν τον πλούτο και την εξουσία τους.
Χειραγωγούν με όποιον τρόπο μπορούν τις μάζες και τις στρέφουν στις πιο άθλιες λογικές με σκοπό το ατομικό κέρδος. 
Αλλά και σ'αυτό ακόμη η ευθύνη δεν είναι ατομική, αλλά είναι ευθύνη της μηχανής που κινεί την οικονομία που είναι η οικονομία των λίγων επιχειρηματιών και του ατομικού τους κέρδους. Αυτό είναι που πρέπει να αμφισβητηθεί.
Όσο "υποτάσσεται" κανείς στην ανάγκη της ύπαρξης αυτής της οικονομίας και την αναγνωρίζει ως μοναδική λύση, τόσο με τον ένα ή τον άλλο τρόπο δέχεται και τις λογικές της. 

Το πιο γελοίο εν τω μεταξυ θα είναι ότι στο τέλος θα καταδικαστεί "η βία από όπου κι αν προέρχεται" για να έχουν και το κεφάλι τους πιο ήσυχο "οι από πάνω". 

Αυτό που έγινε στη Θεσ/νίκη ήταν άθλιο και χωρίς νόημα και όλοι ξερουν απο ποιους εγινε. 

Όσο για όλους τους υπερβολικά έλληνες που είναι πιο έλληνες από τους άλλους ας δουν επιτέλους ποιος κρύβεται πίσω τους και ποιους βολεύει αυτός ο ρατσισμός.

Δευτέρα, 30 Απριλίου 2018

Αναρωτιέμαι

Αναρωτιέμαι ειλικρινά αν υπάρχουν ακόμη σκεπτόμενοι άνθρωποι που να θεωρούν ότι θα μπορούσε ίσως και το ΚΚΕ να βρίσκεται στην συγκυβέρνηση ως "μοχλός πίεσης" όπως λένε.
Να κάθεται δηλαδή στο ίδιο τραπέζι με τους γνωστούς υπουργούς στο υπουργικό συμβούλιο και να συζητά εκτός των άλλων και με τους δύο Καμένους.
Να προβάλει αντιρρήσεις στους διάφορους νόμους αλλά να τους ψηφίζει στη Βουλή για να μην πέσει η κυβέρνηση και χαθεί το κελεπούρι για το λαό.
Να φωτογραφίζεται σε ακριτικά νησιά με φασίστες, επειδή έτσι "έτυχε" και να μην τρέχει τίποτα.
Να συζητά στις ομάδες εργασίας της κυβέρνησης το πως θα επιτευχθεί η ανάπτυξη με προσέλκυση επενδυτών, δηλαδή εκμεταλλευτών,  στους οποίους θα δοθούν "κίνητρα", αφού τι να κάνουμε, αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος "ανάπτυξης" της οικονομίας στον καπιταλισμό.
Αναρωτιέμαι ακόμη πόσο ολοφάνερο είναι στα μάτια των σκεπτόμενων  ότι π.χ. ο Δ.Καμένος(και σίγουρα και πολλοί άλλοι) συζητά αυτή τη σιγμή με διάφορους "ύποπτους κύκλους", από εκείνους που επεξεργάζονται διακυβερνήσεις και μίγματα πολιτικών.
Ακόμη πιο πολύ αν σκέπτονται ότι αυτοί οι κύκλοι δεν είναι π.χ. αδικημένοι εργαζόμενοι, συνταξιούχοι ή φτωχοί αγρότες, αλλά οπωσδήποτε μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα που πασχίζουν να κερδίσουν κάτι εις βάρος ανταγωνιστών τους και φυσικά στην πλάτη του λαού.
Αναρωτιέμαι δηλαδή αν βλέπουν οι σκεπτόμενοι πως στην οικονομία της αγοράς, οι κυβερνήσεις και αυτοί που τις αποτελούν, δεν συζητούν με το λαό, αφού απλά δεν δουλεύουν για αυτόν και για τη δική του οικονομία. Συζητούν με εκείνους που αποτελούν αυτή την οικονομία της αγοράς. Στο λαό απλά ανακοινώνουν αυτά που συζήτησαν και αποφάσισαν "για το καλό της πατρίδας".

 Με απλά λόγια αναρωτιέμαι γιατί αυτοί που θεωρούν τους εαυτούς τους βαθιά σκεπτόμενους, αρνούνται να δουν το προφανές και το ταξικό του πράγματος.
Οτι δηλαδή στον καπιταλισμό  και σε κάθε εκμεταλλευτική κοινωνία, στον κόσμο που χωρίζεται σε εξουσιαστές και εξουσιαζόμενους δεν μπορεί να υπάρχει κοινό καλό και "καλό της πατρίδας".
Το καλό ταυτίζεται πάντα με το συμφέρον των από πάνω, γιατί απλά αν το καλό ήταν καλό για "όλους" και επομένως και για τους πολλούς, τους από κάτω, τότε θα ήταν αναγκαστικά κακό για τους λίγους, τους "από πάνω" που θα έπρεπε τότε να αρνηθούν τα πλούτη και την εξουσία τους, πράγμα φυσικά παράλογο σε εναν κόσμο άγριου ανταγωνισμού.
Βέβαια πολλοί πιστεύουν στη θεία φώτιση και στο φως που ξαφνικά θα φωτίσει τις σκοτεινές ψυχές και όλα θα αλλάξουν σαν από θαύμα.
Ευτυχώς κάποιοι άλλοι δεν πιστεύουν σε τέτοια.
Πιστεύουν μόνο στον αγώνα που δεν εχει τέλος.
Πιστεύουν μόνο στο ασταμάτητο ποτάμι της ζωής, στο ποτάμι των ανθρώπων που παλεύει να κινηθεί προς τα μπρός και που μέσα από χίλιες δυσκολίες πάντα βρίσκει τον τρόπο να σπρώξει τον κόσμο και να τον βγάλει από τον όποιο βούρκο.
Δεν πρέπει λοιπόν κανείς να αποφασίσει με ποια πλευρά θα πάει;;

Αναρωτιέμαι λοιπόν τελικά, αν βλέπουν κάποιοι οτι δεν γίνεται να είσαι και με το βούρκο που βαλτώνει τα πάντα και με αυτό το ποτάμι της ζωής, με τα καθαρά νερά που  διαλύουν τη σαπίλα, την  πετάνε στην άκρη και τρέχουν σαν ένα προς το μέλλον.

Πέμπτη, 26 Απριλίου 2018

Ο "φίλος" κύριος Γιουνκέρ

Πρίν από λίγα χρόνια ο κύριος Γιουνκέρ έπαιζε το ρόλο του κακού.
Όλες οι αντιπολιτευόμενες πολιτικές δυναμεις τον έβλεπαν σαν εκπρόσωπο του κακού με πρώτο φυσικά τότε τον ΣΥΡΙΖΑ που πλειοδοτούσε σε δηλώσεις εναντίον του.

Φυσικά όλοι αυτοί, από τον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι την ΝΔ, απέφευγαν να ξεκαθαρίσουν το ρόλο της ΕΕ πίσω από τον Ζ.Κ. Γιουνκέρ, τότε πρόεδρο του eurogroup, και ακόμη περισσότερο το ρόλο των ευρωπαικών μονοπολίων πίσω από την ΕΕ. Τότε έφταιγε ο Γιουνκέρ και μερικοί ακόμη κακοί.
Στούς όλους βέβαια δεν ανήκαν οι γνωστοί Λακεδαιμόνιοι του ΚΚΕ, που δεν σταμάτησαν να λένε πως δεν ήταν θέμα προσώπων αλλά του ίδιου του θεσμού της ΕΕ και του ρόλου που έπαιζε σαν μηχανή στήριξης των συμφερόντων των μεγάλων Ευρωπαικών εταιρειών σε βάρος των λαών.

Τότε ο κ. Γιουνκέρ φορούσε την σκληρή του μάσκα, έστελνε τελεσίγραφα και κουνούσε απειλητικά το δάχτυλο με δηλώσεις του τύπου "αν δεν εφαρμοστουν τα μέτρα θα περάσετε σε καθεστώς χρεοκοπίας κλπ".

Λίγο αργότερα ο κ. Γιουνκέρ άλλαξε θέση και σιγά σιγά ντύθηκε με άλλο ρούχο και έγινε "φίλος της Ελλάδας".
Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την κυβερνητική εξουσία, ειδαμε χαμόγελα, φιλικές χαιρετούρες, αγκαλιές και χαστουκάκια στον Α.Τσίπρα κι όλα ξεχάστηκαν αφού τη θέση του κακού την πήρε άλλος.
Φυσικά και πάλι οι γνωστές "ψύχραιμες πολιτικές δυνάμεις", στις οποίες ασφαλώς δεν συμπεριλαμβάνεται το  ΚΚΕ,  δεν έβγαζαν άχνα για το ρόλο της "Ευρώπης" στην οποία ανήκαμε και που κάθε τέτοια αμφισβήτηση θα ήταν τουλάχιστον αντιπατριωτική.
Ο Ζ.Κ.Γιουνκέρ ήταν πλέον σταθερά στην πλευρά των καλών και των φίλων χωρίς να χρειαστεί να έχει αλλάξει πολιτική αποψη. Το μόνο που είχε αλλάξει ήταν το ότι έλεγε και πάλι τα ίδια αλλά αυτή τη φορά με χαμόγελο και πολλή αγάπη.
Σήμερα ο Ζ.Κ.Γιουνκέρ ήρθε στην Ελλάδα και αυτή την ώρα μιλάει στην Ελληνική Βουλή. Μας λέει πόσο πολύ μας αγαπάει, πως είμαστε πυλώνας σταθερότητας και σίγουρα θα πει και 2-3 λέξεις συμπάθειας για τους 2 Έλληνες στρατιωτικούς που βρίσκονται στις Τουρκικές φυλακές.
Ο Α.Τσίπρας τον υποδέχτηκε με χαρά και τωρα τον κοιτάζει με εμπιστοσύνη ενώ  όλη η "αριστερή" του κυβέρνηση κρέμεται από τα λόγια του εκπροσώπου της ΕΕ.
Στο τέλος χωρίς αμφιβολία, τα ΜΜΕ θα πουν πως "μίλησε σαν Έλληνας"!

Έτσι για άλλη μια φορά η ΕΕ λούζεται στην κολυμπήθρα του Σιλωάμ με δροσερό αριστερό νεράκι, ενώ το μαρτύριο αυτού του λαού συνεχίζεται και θα συνεχιστεί κάτω από το σιδερένιο χέρι και το άγρυπνο βλέμα των "εταίρων".
Κάποιοι θα μιλήσουν για υποκρισία και θα δώσουν στο αίσχος αυτό χαρακτηριστικά προσωπικά και ηθικά.
Κάποιοι άλλοι θα πουν απλά πως πρόκειται για business as usual.

Η αλήθεια σε κάθε περίπτωση, είναι πως σήμερα στην Ελλάδα και την Ελληνική Βουλή δεν βρέθηκε ο κ.Γιουνκερ αλλά τα τεράστια Ευρωπαικά Μονοπώλια. Το να βλέπει κανείς τον κ.Γιουνκερ ως Ζαν Κλώντ και να ξεχνα αυτό που είναι επί της ουσίας και αυτό που εκπροσωπεί, είναι βέβαια ένα τεράστιο  και συνήθως εσκεμμένο και πονηρό λάθος.  Το ίδιο πονηρό με το να προσπαθουν να μας πείσουν πως το άγαλμα Τρούμαν δεν είναι παρά ένα κοματι τσιμέντο ή ακόμα περισσότερο  ένα έργο τέχνης! Ο διάβολος και η μεταφυσική του φαίνεται πως έχουν πολλά ποδάρια...
Σήμερα λοιπόν και με τη βοήθεια της "φιλολαικής" μας κυβέρνησης, η ΕΕ και τα συμφέροντα που εκπροσωπεί ήρθαν και μας στρογγυλοκάθησαν ακόμα πιο βαριά στο σβέρκο. Έχουν γι αυτό κάθε λόγο να χαμογελούν και αυτοί και οι εδω συνεργάτες τους.

Εχει μια αξία να το ξέρουν αυτοί που και πάλι είναι έτοιμοι να υποκύψουν στη γοητεία των χαμόγελων και του συναισθήματος, ξεχνωντας την ουσία που μερικές φορές βγάζει μάτι.

ShareThis