Παρασκευή, 2 Αυγούστου 2019

Τρία παιδιά πνιγμένα στην πισίνα των κερδών του Τουρισμού

Τρία παιδιά πνίγηκαν την ίδια μέρα σε πισίνες ξενοδοχείων  Ελληνικών νησιών!
Δυό αδελφάκια στη Ρόδο, όπου η μία προσπαθούσε να σώσει την άλλη και κανείς δεν υπήρχε για να βοηθήσει- ο ναυαγοσώστης είχε σχολάσει τις 6μμ λίγο πριν και φυσικά κανείς δεν τον αντικατέστησε- και ένα ακόμη κορίτσι 8 χρονών στην Κρήτη.
Πραγματική τραγωδία.
Τα διάφορα μέσα μιλούν για αναπάντητα γιατί που όμως μόνο αναπάντητα δεν είναι.
Γιατί άραγε δεν υπάρχει νόμος που να υποχρεώνει τους ξενοδόχους να έχουν ναυαγοσώστη όλες τις ώρες λειτουργίας της πισίνας;
Επειδή κάποιος ξέχασε να κάνει έναν τέτοιο νόμο;
Φυσικά όχι. Ειναι φανερό ότι οι ξενοδόχοι(μιλάμε για τα μεγάλα συγροτήματα που επηρεάζουν τις κυβερνήσεις, δεν ήθελαν να έχουν τέτοια υποχρέωση για ευνόητους λόγους...
Σήμερα πολλά διεθνή μέσα σηκώνουν το θέμα σε όλο τον κόσμο κάνοντας ντόρο.
Όταν κάποια μέρα εργαζόμενοι στον τουρισμό κάνουν απεργία, πολλοί γνωστοι και μη εξαιρετέοι θα σκίζουν τα ρούχα τους για το κακό που κάνουν οι απεργοί στον τόπο και τη βαριά δήθεν βιομηχανία του Τουρισμού.
Σήμερα το κακό το κανουν οι ίδιοι οι επιχειρηματίες για να μην πληρώσουν ένα μεροκάματο παραπάνω.
Για το μεγάλο όμως κακό του χαμού των τριών παιδιών δεν θα βγάλουν άχνα επι της ουσίας.
Απλά θα στείλουν υποκριτικά συλληπητήρια.

Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2019

Πρόταση εξουσίας ή αντιπολίτευσης;



Ανάμεσα στο ΚΚΕ και τα άλλα κόμματα, υπάρχει μια βασική, κομβική διαφορά ουσίας από την οποία απορρέουν και όλες οι άλλες.

Το ΚΚΕ πιστεύει πως ο αποφασιστικός παράγοντας και πρωταγωνιστής της κοινωνικής εξέλιξης και της Ζωής είναι ο λαός και πως ο ρόλος του αυτός πρέπει διαρκώς να ενδυναμώνεται, να βαθαίνει και κάθε μέρα να αποκτάει όλο και πιο πλούσιο περιεχόμενο.

Αντίθετα τα άλλα κόμματα θέλουν το λαό αδύναμο, παρατηρητή ή το πολύ ψηφοφόρο, μόνιμο κάτοικο μιας αίθουσας αναμονής όπου το σίγουρο και καίριο που μαθαίνει κανείς «περιμένοντας» και μένοντας μακριά από την κοινωνική δράση, είναι να αναθέτει τις ελπίδες του στη μοίρα, στο θεό και τους ειδικούς της εξουσίας.

Αυτό βέβαια είναι απόλυτα λογικό αφού οι κομμουνιστές πιστεύουν στην ριζική αλλαγή του κόσμου και το πέρασμα της εξουσίας(επομένως της οικονομίας) στα χέρια των εργαζόμενων και του λαού ενω τα άλλα κόμματα σκοπό τους έχουν τη διατήρηση της εξουσίας στα χέρια των λίγων και την προσπάθεια «βελτίωσης» ενός κόσμου, μιας οικονομίας δηλαδή που έχει αποδείξει ότι δεν μπορεί πλέον να γίνει πιο ανθρώπινη. Όσο προσπαθεί να βελτιώσει τη θεση της(δηλ τα κέρδη των επιχειρήσεων) τόσο δολοφονικότερη γίνεται. Ο μόνος τρόπος για να γυρίσει πραγματικά η σελίδα και να περάσει ο κόσμος στο κεφάλαιο της πραγματικής ποιοτικής ανόδου είναι η οικονομια να πάψει να είναι ένα πεδίο μάχης και ανταγωνισμού  και να γίνει πεδίο δημιουργίας πλούτου για το λαό, δηλαδή να περάσει στα χέρια των εργαζόμενων.

Σε αυτή την εκλογική μάχη λοιπόν συγκρούονται 2 γραμμές.

Η μία είναι εκείνη του ΚΚΕ που θέλει το λαό πρωταγωνιστή και φορέα μιας πρότασης εξουσίας που είναι η εξουσία του λαού, με κύριο χαρακτηριστικό της την ιδιοκτησία των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής από τον ίδιο και την απεμπλοκή από άλλα κέντρα εξουσίας(ΕΕ, ΝΑΤΟ) που όχι μόνο δεν έχουν σχέση με αυτήν την εξουσία αλλά αντίθετα έχουν κάθε λόγο να την πολεμήσουν.

Από την άλλη βρίσκονται οι προτάσεις εξουσίας όλων των αστικών κομμάτων που «θεωρούν»(γιατί έτσι τους βολεύει) ότι ο λαός δεν είναι ικανός να διοικεί την οικονομία και επομένως πιστεύουν σε μια εξουσία που εκπορεύεται από τις επιχειρήσεις, τους «ταλαντούχους» επιχειρηματίες και τις «πρωτότυπες ιδέες» τους. Το ότι κάποια κόμματα ζητούν δήθεν λιγότερο ή περισσότερο έλεγχο της επιχειρηματικότητας, δεν αλλάζει το βασικό που είναι ότι αναγνωρίζουν όχι το λαό αλλά τους λίγους και ικανούς ως διοικητές-ιδιοκτήτες της οικονομίας και κατόχους της εξουσίας.

Στην ερώτηση λοιπόν αν έχει πρόταση εξουσίας το ΚΚΕ η απάντηση είναι απλή: Το ΚΚΕ έχει πρόταση εξουσίας και διακυβέρνησης από το λαό για το λαό, από τους πολλούς για τους πολλούς. Η πρόταση αυτή είναι εντελώς συγκεκριμένη και επεξεργασμένη μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια σύμφωνα με τα σύγχρονα δεδομένα και με τον πιο επιστημονικό τρόπο. Οι άλλοι όμως τι σόι πρόταση εξουσίας έχουν; Ποιον υπηρετεί η διακυβέρνησή τους; Γιατί δεν το λένε με την ίδια καθαρότητα που το κάνει το ΚΚΕ; Η απάντηση είναι ολοφάνερη.

Η ψήφος στο ΚΚΕ λοιπόν δεν είναι άλλη μια ψήφος σε κάποιο κόμμα. Είναι κύρια ψήφος του λαού στον εαυτό του. Είναι ψήφος στο δικό του όραμα εξουσίας που δεν μπορεί να δεσμεύεται από οποιονδήποτε εκβιασμό ή από οποιοδήποτε ενδεχόμενο αποτέλεσμα.

Είναι δήλωση ότι πιστεύει στη δύναμή του και απορρίπτει αυτούς που τον θεωρούν χρήσιμο μόνο ως δούλο, ψηφοφόρο ή πιστό σκυλί τους και άχρηστο για οποιαδήποτε άλλη ευθύνη.

Ειναι ένα καρφί που στερεώνει σε όλους την ιδέα ενός άλλου κόσμου διαφορετικού όπου η οικονομία θα τρέχει με πολύ γρηγορότερους και ποιοτικότερους ρυθμούς απαλλαγμένη από τις τρικλοποδιές του ατομικού κέρδους. Ενός κόσμου όπου ο απλός, ο ταπεινός και καταφρονεμένος, επειδή ακριβώς έχει κάθε λόγο να το κάνει, γίνεται συνειδητά πρωταγωνιστής, δημιουργός και κύριος της ζωής του, πιασμένος χέρι χέρι με την τεράστια πλειοψηφία. Παραχωρεί τις δυνατότητές του στο σύνολο και απολαμβάνει και από τους άλλους την παραχώρηση των δυνατοτήτων τους, σε μια διαδικασία όπου παραχωρώντας γίνεται ισχυρότερος και πλουσιότερος σε όλα.

Είναι ακόμη μια δήλωση οτι διεκδικεί τη συμμετοχή του σε κάθε εξέλιξη και κυρίως σε κάθε αγώνα που αφορά τη ζωή του και τα δικαιώματά του
Στο τώρα είναι μια απόφαση αντίστασης και αντεπίθεσης για να πάρει πίσω ό,τι του έχουν αρπάξει και να κατακτήσει ακόμη περισσότερα κοιτάζοντας προς το μέλλον.

Είναι με λίγα λόγια η δύναμή του για την επόμενη μέρα.

Μπαίνει λοιπόν ένα ερώτημα στον λαό. 
 Με ποιά πλευρά θα συνταχθεί; 
Με αυτήν που τον βάζει στο επίκεντρο της ιστορίας αλλά και κάθε δράσης ή με αυτήν που τον θεωρεί βαστάζο και χειροκροτητή μιας εξουσίας που δεν είναι δική του και που του τσακίζει αντικειμενικά τη ζωή, πέρα και έξω από την οποιαδήποτέ «βούληση»(υπαρκτή ή υποκριτική) κάποιων ηγετών;

Από τα προηγούμενα απαντώνται και τα ερωτήματα που προκύπτουν.

-"Θέλει να κυβερνήσει το ΚΚΕ;" 
-Φυσικά ΝΑΙ και μάλιστα όχι με μία αλλά με χίλιες φωνές! Θα το κάνει όμως μόνο στο βαθμό που ο λαός θα του δώσει τη δυνατότητα με την συμμετοχή του, την πίστη στον εαυτό του, τον αγώνα, την ψήφο του όπου χρειαστεί να εφαρμόσει το δικό του πρόγραμμα.

-"Τι θα έκανε το ΚΚΕ αν έπαιρνε ένα μεγάλο ποσοστό 30-40-45%";
Είναι μια συνηθισμένη ερώτηση που μας κάνουν αφαιρώντας από μια τέτοια πραγματικότητα τα κύρια συστατικά της.
Βασικά ξεχνούν μια φράση που θα ολοκλήρωνε την ερώτηση. Δηλαδή τι θα έκανε το ΚΚΕ αν δεν επενέβαιναν στρατοί, τανκς, καταστολή κλπ, οικονομικοί εκβιασμοί, μπουκοτάζ κοκ; Από την ολοκληρωμένη αυτή ερώτηση προκύπτει και απάντηση. Θα έκανε ότι θα χρειαζόταν για να ηττηθεί η αντίδραση που με βεβαιότητα θα εκδηλωνόταν. Θα οργάνωνε δηλ. το λαό για να κρατήσει την εξουσία που ήδη θα πέρναγε στα χέρια του αφού συνειδητά και έμπρακτα θα ενεργούσε για αυτήν με κάθε αναγκαίο τρόπο.

Θα οργάνωνε νικηφόρα δηλ. την άμυνα και αντεπίθεση του λαού για να μη χαθούν πολύ σοβαρές κατακτήσεις που βεβαια θα κερδιζόντουσαν με αγώνες πολυ σοβαρότερους και δυναμικότερους από ότι μια εκλογική αναμέτρηση. Ουσιαστικά δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτα λιγότερο από τη στιγμή που μέσα στην κοινωνία με όλους τους τρόπους θα αποτυπωνόταν ένας άλλος συσχετισμός δύναμης(υπερ του λαού πλέον) αλλά και μια άλλη ποιότητα του «διακυβεύματος» που σε μια τέτοια στιγμή δεν θα ήταν κάτι γενικόλογο του τύπου «το δικαιο εναντιον του άδικου» ή «το αύριο εναντίον του χθές» κλπ, αλλά η ιδια η εξουσία.

Σάββατο, 29 Ιουνίου 2019

Το "ΟΧΙ σε όλα" ΚΚΕ



Λένε πολλοί ότι αυτά τα χρόνια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ το ΚΚΕ ήταν μια μόνιμη άρνηση ακόμη και σε σημεία που δεν υπήρχε λόγος να είναι αρνητικό.
Αυτό, εκτός από το ότι αποτελεί απαραίτητο κομάτι της προπαγάνδας του ΣΥΡΙΖΑ, λέγεται  και από Αριστερούς ψηφοφόρους καλοπροαίρετα,
Είναι όμως έτσι;
Για να μην κλέβουμε πολύτιμο χρόνο θα αναφερθούμε σε ένα από τα βασικά θέματα πάνω στο οποίο χτίστηκε η προπαγάνδα "το ΟΧΙ σε όλα ΚΚΕ". Και μιλάμε βέβαια για το θέμα της απλής Αναλογικής.
Το καλοκαίρι του 2016 ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε για ψήφιση νομοσχέδιο για αλλαγή του εκλογικού νόμου και την καθιέρωση όπως έλεγε της "Απλής αναλογικής".
Το ΚΚΕ τότε είχε τοποθετηθεί λέγοντας πως απορρίπτει τη λογική της κυβερνησης ότι " οι δυνάμεις που τάσσονται υπέρ του σχεδίου νόμου υπηρετούν  την πρόοδο, ενώ όσοι την απορρίπτουν ή την κατακρίνουν, ταυτίζονται με τη συντήρηση" και υποστήριξε ότι το θέμα του εκλογικού νόμου δεν μπορεί να ΄δωσει λύση σε καίρια προβλήματα του λαού.
Στις λεπτομέρειες όμως ψήφισε συνολικά "παρών", ενώ στις χωριστές ονομαστικές ψηφοφορίες καταψηφισε το άρθρο 3 που περιείχε την διατήρηση του ορίου του 3%, ενώ ψήφισε υπέρ στο άρθρο 1 που καταργούσε το μπόνους των 50 εδρών και το άρθρο 2 που έδινε δικαίωμα ψήφου στα 17.
Η διατήρηση του ορίου 3% σύντομα σημαίνει ότι ενα κόμμα που θα έπαιρνε π.χ. 2,9% ενώ θα δικαιούταν να κερδίσει 10 έδρες στη Βουλή, απλά θα έμενε με μηδέν έδρες εκτός Βουλής. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν θα ήταν σε καμία περίπτωση αυτό που λέμε γνήσια αποτύπωση της Λαικής θέλησης και ψήφου στον αριθμό των αντιπροσώπων στο Κοινοβούλιο, πράγμα που είναι και το ζητούμενο.
Δεν επρόκειτο λοιπόν για "Απλή Αναλογική" όπως έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά για μια "αναλογικότερη" ενισχυμένη αναλογική.
Και τότε βέβαια, αλλά ακόμη περισσότερο τώρα που πολλοί δεν θυμούνται ακριβώς τι είχε συμβεί, λεγόταν ότι το ΚΚΕ για άλλη μια φορά "διάλεξε το δρόμο της στείρας άρνησης". Μάλιστα...
Τι εκανε όμως το ΚΚΕ;
Αυτό που έκανε ήταν αυτό που κάνει πάντα.
Υπερψήφισε εκείνα τα σημεία που ήταν θετικά για το λαό.
Δηλαδή ψήφισε υπέρ στην κατάργηση του μπόνους των 50 εδρών αλλά και στο δικαίωμα ψήφου στα 17. Επίσης υπερψήφισε το άρθρο που ζητούσε να ισχυσει ο νόμος από τις επόμενες εκλογές αν συγκέντρωνε 200 ψήφους.
Καμιά σχεση λοιπόν με στείρα άρνηση.

Και τότε και πάντα το ΚΚΕ αυτό που κάνει είναι να τοποθετείται θετικά σε οποιοδήποτε μέτρο είναι έστω και ελάχιστα θετικό για τα δικαιώματα του λαού, ακόμη κι αν διευρύνει με κάποιο τρόπο κάποιο δικαίωμα, ακόμη κι αν προσθέτει έστω και λίγα ευρώ στο λαικό εισόδημα.
Ανάλογη στάση κράτησε το ΚΚΕ στην διαδικασία ψήφισης της Συνταγματικης Αναθεώρησης όπου καταψήφισε τα άρθρα που θεώρησε ότι βρίσκονται σε αντιδραστική κατεύθυνση ενώ υπερψήφισε κάποια άρθρα που είχαν θετικό περιεχόμενο.
Π.χ.   Άρθρο 22 παρ. 1 : Αναγνώριση ίσης αμοιβής για ίσης αξίας εργασία, ανεξάρτητα από ηλικία.
- Άρθρο 22 παρ. 4: Αναγνώριση ότι η επίταξη υπηρεσιών απαγορεύεται ως μέτρο αντιμετώπισης των συνεπειών απεργίας.
- Άρθρο 33 παρ. 2: Κατοχύρωση του πολιτικού όρκου για την ορκωμοσία του Προέδρου της Δημοκρατίας.
- Άρθρο 59 παρ. 1: Κατοχύρωση του πολιτικού όρκου για την ορκωμοσία των βουλευτών.
- Άρθρο 59 παρ. 2: Κατάργηση του θρησκευτικού όρκου των αλλόθρησκων βουλευτών, στην κατεύθυνση της κατοχύρωσης του πολιτικού όρκου.
- Άρθρο 73: Καθιέρωση λαϊκής νομοθετικής πρωτοβουλίας.  κλπ.

Παρά τα όσα λέγονται λοιπόν είτε από ολοφάνερη πονηριά κάποιων που έχουν κάθε λόγο να συκοφαντούν το ΚΚΕ είτε εξ αιτίας λειψής πληροφόρησης, η αλήθεια πολλές φορές μιλάει από μόνη της.


Στόχος βέβαια της παραπληροφόρησης από την προπαγάνδα ΣΥΡΙΖΑ είναι να δείξουν στους Αριστερούς ψηφοφόρους μια εικόνα του ΚΚΕ που να είναι γεμάτη παραλογισμό τέτοιον που να μοιάζει και με μίσος ακόμη για την "κυβέρνηση της Αριστεράς". Τους λένε έτσι με έναν υπόγειο τρόπο ότι ακόμη κι αν  υπάρχουν σοβαροί λόγοι να στραφεί κάποιος στο ΚΚΕ θα πρέπει να ξέρει ότι στρέφεται προς "παράλογους" που βλέπουν με εχθρότητα την Αριστερά!
Καμιά σχέση με την αλήθεια!

Η αλήθεια είναι ότι κάθε αριστερός άνθρωπος που με πόνο ψυχής είδε τον ΣΥΡΙΖΑ να σαρώνει ό,τι ήταν αριστερό, αντιιμπεριαλιστικό, ανατρεπτικό, αληθινά και βαθια προοδευτικό, πραγματικά φιλολαικό και δημοκρατικό, δεν έχει κανένα λόγο να του χαρίσει την ψήφο του. Πόσω μάλλον όταν μπορεί να την δώσει στο ΚΚΕ, το κόμμα που εκφράζει με τον πιο πλήρη τρόπο το  όραμα για έναν καλύτερο και πραγματικά δίκαιο κόσμο με το λαό στο επίκεντρο.
Αυτοί που βλέπουν αυτό που έγινε αυτά τα 4 χρόνια, δηλαδή το άνοιγμα του δρόμου από τον ΣΥΡΙΖΑ για την έφοδο της ΝΔ ακόμη και προς την αυτοδυναμία, δεν μπορεί παρά να θέλουν να τιμωρήσουν τον φταίχτη.

Είναι αυτοί που αργά αλλά σταθερά καταλαβαίνουν το πιο απλό πράγμα.
Οτι η θέση των Αριστερών είναι στο πλευρό του ΚΚΕ.

Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2019

Το βήμα- Ας τους τρομοκρατήσουμε

Τα πράγματα είναι απλά.
Ας διαλέξουμε με ...σύνεση και σωφροσύνη μακριά από ακρότητες.
Τα όνειρα μπορούν να περιμενουν λίγο, ή μάλλον κι άλλο λίγο. Τώρα(για άλλη μια γ... φορά) ας βάλουμε μπροστά τη λογική...

Tι είναι καλύτερο;
Η μάλλον τι δεν είναι χειρότερο; Η μάλλον... τι είναι καλύτερο μη χειρότερο του τελείως χειρότερου;
Η τέλος πάντων ρε παιδί μου τι είναι καλυτεροχειρότερο του χειροτεροκαλύτερου εντελώς χειρότερου;
Μπερδεύτηκε κανείς;
Αν ναι ο σκοπός έχει επιτευχθεί. Όσο πιο μπερδεμένος τόσο καλύτερα.
Πας στην κάλπη, ρίχνεις με μισή καρδιά και βρίζοντας  μια ψήφο να παει στο καλό σ'ένα από τα δύο μηχειρότερα κόμματα και ύστερα κάνεις την προσευχή σου και περιμένεις... τα χειρότερα.


Παντως εδώ που τα λέμε από τους δυο χειρότερους ο ένας δεν μπορεί παρά να είναι λίγο λιγότερο χάλια από τον άλλο που είναι εντελώς χάλια. Το ζητούμενο μαλιστα είναι ότι σ'αυτή την τερμα χάλια λογική άλλοι δείχνουν ΝΔ και άλλοι ΣΥΡΙΖΑ. Οπότε όλα καλά... αφού όλα χάλια.

Το καλό βέβαια ειναι ότι όλοι συμφωνούν ότι και οι δύο είναι χάλια!
Το κακό είναι ότι "οι πολλοί" τους ψηφίζουν... και αυτοκτονούν.

Πράγματι λοιπόν πηγαίνοντας μια ζωή, μια με τα νερά της μιας λογικής και μια με τα νερά της άλλης, αφού και οι δύο μπάζουν νερά από παντού, μπορεί να καταλήξεις ότι ένας από τους 2 είναι προτιμότερο χάλι.
Δείχνει ρε παιδί μου έναν κάπως προτιμότερο και πιο ανώδυνο τρόπο.
Ανάμεσα στη στρυχνίνη και το κυάνιο κάποιο θα πρέπει να είναι λίγο πιο γλυκό, δε μπορεί...
Δεν είναι λογικό να ζητάς τον πιο ανώδυνο τρόπο να... τελειώσεις το μαρτύριο;

Είναι ίσως "λογικό" αν το ζήτημα είναι το πως θα πεθάνουμε.
Το ζητούμενο είναι ένα και μόνο: Το πως θα ζήσουμε!

Δεν γίνεται να δεχόμαστε να διαλέξουμε το ποιος είναι πιο ανώδυνος και λιγότερο εξευτελιστικός τρόπος για να γονατίσουμε, αλλά το πως θα σταθούμε με αξιοπρέπεια όρθιοι και θα παλέψουμε.
Δεν γίνεται να δεχόμαστε και πάλι να βρούμε τον προτιμότερο τρόπο για να θάψουμε τα όνειρά μας για έναν πραγματικά όμορφο και δίκαιο κόσμο που να μας αξίζει και μας αναλογεί.
Δεν είναι δυνατόν διαρκώς να στριμωχνόμαστε στο δικό τους άθλιο κουτί αντί να βάζουμε μπροστά  το δικό μας στόχο, τις δικές μας ανάγκες, το δικό μας κόσμο, το δικό μας όνειρο.

Δε γίνεται να δεχόμαστε πως είναι τάχα ανέφικτο να ζήσουμε μια ανθρωπινότερη ζωή τη στιγμή που ο άνθρωπος έχει κάνει τεράστια άλματα στην εξέλιξη του σε όλους μα όλους τους τομείς, τέτοια που θα μπορούσαν να του εξασφαλίσουν τα πάντα.
Δεν γίνεται να μη θυμώνουμε που αυτά τα τεράστια άλματα τα απολαμβάνουν ελάχιστοι ενώ όλοι οι άλλοι μαθαίνουν πως να διαλέγουν το πιο ανώδυνο ...άλμα στο γκρεμό.
Δεν γίνεται να μην θέλουμε να εκφράσουμε το θυμό μας και στην κάλπη απορρίπτοντας όσους κυβέρνησαν αυτά τα χρόνια.

Είναι απλό.
Ο κόσμος εξελίσσεται κάθε μέρα και με τη δική μας δουλειά. Κάθε λεπτό η επιστήμη, η έρευνα, η τεχνολογία, η παραγωγή αγαθών, ο συλλογικά σκεπτόμενος ανθρώπινος εγκέφαλος κάνει άλλο ένα βημα προς τα μπρός.
Γιατί λοιπον να δεχτούμε η ζωή μας να πηγαίνει  όλο και πιο πίσω;

Ας κοιτάξουμε καθαρά.
Από τη μια μεριά βρίσκονται όλοι αυτοί που  τσάκισαν τις ζωές μας όλα αυτά τα χρόνια και τώρα παριστάνουν τη φωνή της λογικής και της σύνεσης. Είναι τα κόμματα που κυβέρνησαν ή στήριξαν κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ(τωρα ΚΙΝΑΛ...),ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ.
Ας τους τιμωρήσουμε πετώντας στα σκουπίδια τα ψηφοδέλτιά τους!

Από την άλλη είναι το κόμμα που ποτέ δεν έκρυψε την αλήθεια όποια κι αν ήταν.
Που μπήκε μπροστά σε όλους τους αγώνες μέχρι και τώρα. Που δε σταμάτησε στιγμή να τους ξεσκεπάζει στη Βουλή και να φωτίζει τα άθλια ψέματα τους, που έκαναν το μαύρο άσπρο.
Είναι το ΚΚΕ, το κόμμα που σε κάθε βημα που κάνει κοιτάζει στα μάτια τους απλούς ανθρώπους της δουλειάς και την ίδια στιγμή κοιτάζει στα μάτια χωρίς κανένα δεος το όραμα ενός άλλου καλύτερου και δικαιότερου κόσμου.!
Ενός κόσμου που τον πλησιάζει, τον σχεδιάζει με κάθε λεπτομέρεια, που βαδίζει προς αυτόν με πίστη στο λαό και καταθέτει τη δική μας πρόταση εξουσίας βάζοντας εδώ και τώρα φράγμα αγώνα σε κάθε πολιτική που γκρεμίζει τη ζωή μας!
Είναι το ΚΚΕ που παλεύει για μια πραγματικότητα που δεν είναι καθόλου μακριά μας αν πιστέψουμε σ' αυτήν και στη δύναμή μας.

Απέναντι στην αθλιότητα και τη φτώχεια του "μή χειρότερου" βρίσκεται η δική μας δύναμη να αλλάξουμε τον κόσμο.
Ας κάνουμε το βήμα χορεύοντας πάνω στο φτερό του καρχαρία!

Ας βαδίσουμε με πίστη ρίχνοντας στην κάλπη το ψηφοδέλτιο με το σφυροδρέπανο.
Ας τους τρομοκρατήσουμε ψηφίζοντας ΚΚΕ!
Αυτή τη φορά ΕΜΕΙΣ ο λαός ψηφίζουμε ΕΜΑΣ!

ShareThis