Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2019

Τα "γελοία" κόμματα και οι επιστολές του Ιησού

Η επιλογή κομμάτων τύπου Εν. Κεντρώων, Βελόπουλου κλπ και πολλών πολλών άλλων, αλλά και κομμάτων που όλοι ξέρουν τι ρόλο παίζουν (ΝΔ,ΠΑΣΟΚ,ΣΥΡΙΖΑ) δεν δείχνει βλακεία.
Δείχνει εγκλωβισμό και απελπισία που οδηγεί μέσα από λάθος συλλογισμούς σε απίστευτους συμβιβασμούς.
Και βεβαια η ευθύνη πηγαίνει κυρίως σε ΟΛΟΥΣ ΜΑ ΟΛΟΥΣ εκείνους που λένε σ' αυτό τον κόσμο ότι υπάρχει τρόπος να αλλάξουν οι λύκοι και να γίνουν πρόβατα, να γίνει δηλαδή καλός και δίκαιος ο καπιταλισμός, ότι μπορεί η οικονομία που παράγει δισεκατομμύρια φτωχούς και ελάχιστους πλούσιους χωρίζοντας τον κόσμο στα δύο, να γίνει "προοδευτική".
Του λένε δηλαδή ότι   η οικονομία της αγοράς που σπέρνει φτώχεια  και μεσω αυτής θερίζει πλούτο για τους λίγους -αφού είναι γνωστό ότι ο πολύς πλούτος των λίγων αποτελείται από την φτώχεια των πολλών-, έχει τρόπο να παράξει ευτυχία και ευημερία για ...όλους!!! 

Κάπως έτσι λοιπόν καταλήγει να κυνηγάει η πλειοψηφία χίμαιρες που άλλοτε λεγονται ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ και άλλοτε διάφορα "γελοία" κόμματα.
Γελοία όμως δεν είναι αυτή καθαυτή η επιλογή, αλλά η σκέψη ότι μπορεί κάποιο μαγικό χεράκι να κάνει αυτή την άγρια ζούγκλα έναν ήρεμο κήπο της Εδέμ.

Με πολύ λίγα λόγια δεν μπορώ να καταλήξω στο τι είναι πιο "γελοίο" ή απαράδεκτο.
Να ψηφίζουν 160.000 Βελόπουλο ή 4.000.000 ΝΔ και τα άλλα   κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, κλπ) που έφεραν κι εφάρμοσαν μνημόνια; Ιδού η απορία.

Θέλω να πω πως όλοι τους -πλην Λακεδαιμονίων- με τον ένα ή τον άλλο τρόπο επιστολές του Ιησού πουλάνε.

Δευτέρα, 27 Μαΐου 2019

Τα χρόνια μαραίνουν τους ανθρώπους

- Αποχαιρετισμός σε έναν άνθρωπο που του άρεσε να φυτεύει...




Κάποτε σ' ένα άγριο και όμορφο νησί, κάποιο χειμώνα που ο άνεμος φυσούσε απ' όλες τις γύρω θάλασσες, φέρνοντας άμμο από την Αφρική, αρώματα παράξενων λουλουδιών από την Ασία και γύρη ελιάς και λεμονιάς απ'όλα τα μέρη της Ελλάδας, γεννήθηκε ένας άνθρωπος που του άρεσε να φυτεύει.

Και όσο μεγάλωνε ανάμεσα σε πολέμους που ο θάνατος ξερίζωνε ό,τι ζωή υπήρχε, αυτός έμαθε να σκαλίζει το  χώμα και να φυτεύει ό,τι πιο όμορφο και χρήσιμο έβρισκε πάνω στη γή.
Και φύτεψε χιλιάδες δέντρα, χιλιάδες λουλούδια, αρώματα και χρώματα σκορπίζοντας παντού, γεμίζοντας τον κόσμο γύρω του κήπους μπαξέδες κι ανθισμένα παρτέρια.
Κι όσο φύτευε ρίζες και βολβούς που ανθίζανε και φέρνανε την άνοιξη, τόσο μαραίνοταν εκείνος γιατί τα χρόνια μαραίνουν τους ανθρώπους έξω και πέρα από τη θέλησή τους και την ορμή της ζωής που κυλάει μέσα τους.

Κάποτε προσπάθησε να μετρήσει τη σπορά του μα δεν υπήρχε αριθμός!
Γιατί κάθε ζωή φέρνει χιλιάδες ζωές, χιλιάδες νέες ανάσες και χαμόγελα κι έτσι γέμισε το ποτήρι του ρακή και κοίταξε τους κήπους   και κοίταξε τη θάλασσα και γέλασε ευτυχισμένος .
Και τα χρόνια κύλησαν και κύλησαν και κύλησαν πάνω στην άμμο και τους βράχους κι έφεραν όμορφες στιγμές, και μερες άδειες και πικρές ρυτίδες γράφοντας στο πρόσωπο του.
Κι εκείνος κουράστηκε, μαράθηκε χωρίς να θέλει, γιατί τα χρόνια μαραίνουν τους ανθρώπους.

Και κάποια μέρα που ήταν Κυριακή και Μάης κι εκατομμύρια μπουμπούκια άνθιζαν την ώρα που ανέβαινε ο ήλιος, πήρε με κόπο τις τελευταίες του ανάσες κι έσβησε.

Και τα λουλούδια όλα λυπήθηκαν κι έριξαν ένα δάκρυ πρωινό στο χώμα, ένα δάκρυ για εκείνον, και σκόρπισαν το άρωμά τους για εκείνον και για τις χιλιάδες ζωές που φύτεψε στο υγρό χώμα, και πότισε και φρόντισε κι αγάπησε.
Κι εκεί που γύριζε η λύπη τις σελίδες της, σε μια στιγμή που κανείς δεν είδε,
πήδηξε στη ράχη του χρόνου, γατζώθηκε στα χρόνια που κυλάνε και μαραίνουν τους ανθρώπους και κύλησε κι αυτός μαζί τους
στην αιωνιότητα.

Κυριακή 26 Μάη 8 το πρωί

Τρίτη, 21 Μαΐου 2019

Υποψήφιος στον Δήμο Γλυφάδας

Και σε αυτές τις εκλογές έχω τη χαρά και την τιμή να βρίσκομαι στους συνδυασμούς του ΚΚΕ και της Λαικής Συσπείρωσης! Θα είμαι υποψήφιος δημ.σύμβουλος εδώ στο Δήμο Γλυφάδας με τη Λαική Συσπείρωση.
Ας παλέψουμε μαζί για πραγματικά όμορφες πόλείς.
 Μόνο που όμορφες πόλεις είναι εκείνες που οι άνθρωποι περπατούν γελαστοί κι όχι γελασμένοι. Εκεί που όλα τα παιδιά μπορούν να πηγαίνουν στον παιδικό σταθμό χωρίς να χρειαστεί να πληρώσουν, εκεί που δεν υπάρχουν άνεργοι, εκεί που υπάρχουν σύγχρονες και δωρεάν μονάδες Υγείας, Αθλητισμού και Πολιτισμού, εκεί που εργαζόμενοι του Δήμου έχουν μόνιμη και σταθερή δουλειά, εκεί που οι άνθρωποι κοιτάζουν με βεβαιότητα το αύριο χωρίς να χρειάζεται να βρούν χρήματα για να αγοράσουν τα πιο στοιχειώδη δικαιώματά τους όπως γίνεται στην οικονομία της αγοράς.
 Είναι ντροπή να μιλάμε για όμορφες πόλεις και να εννοούμε, τα φυτά, τα πεζοδρόμια και τα χριστουγεννιάτικα στολίδια στις πόλεις που οι άνθρωποι πηγαίνουν σκυφτοί στο πάρκο για ένα πικρό τσιγάρο.
 Ας ονειρευτούμε κι ας παλέψουμε μαζί για έναν άλλο πραγματικά όμορφο κόσμο.
 Ας σφίξουμε τα χέρια για να αντισταθούμε στις κυβερνήσεις και στις Δημοτικές και τοπικές αρχές που εφαρμόζουν χωρίς κανένα δισταγμο τα μνημόνια.
Δεν μας αναλογεί ένας κόσμος φτώχειας και οι πόλεις που είναι γεμάτες άγχος και γκρίζες μέρες.
Μας αξίξει, ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ κι οχι μόνο στους εκλεκτούς, όλη η ομορφιά όλος ο πλούτος της σύγχρονης ζωής, που έχουμε καταφέρει σαν ανθρωπότητα!

Πέμπτη, 16 Μαΐου 2019

Εμπρός της γης ...οι πολλοί!

"Για την Ελλάδα των πολλών" βροντοφωνάζει ο ΣΥΡΙΖΑ και τρίζουνε οι πέτρες στα ξερονήσια όπου άφησαν τη ζωη τους χιλιάδες αγωνιστές.

Ποιοί είναι άραγε αυτοί "οι πολλοί" θα ρωτήσει καλόπιστα κάποιος;
Μα εννοούμε το λαό! θα απαντήσει φυσικά πονηρά ο ΣΥΡΙΖΑ. Ποιοί άλλοι μπορεί να είναι "οι πολλοί" αν μέσα τους δεν βρίσκεται ο λαός θα μας πουν;

Αν όμως εννοούν το λαό τότε γατί δεν το λένε ευθέως;

Είναι απλό. Γιατί μέσα στους "πολλούς" θέλουν να κρύψουν και να χωρέσουν και τους λίγους, δηλαδή εκείνα τα μεγάλα συμφέροντα που υπηρετούνται από τον ΣΥΡΙΖΑ και βρίσκονται πίσω του.  Να κρύψουν  εκείνους των οποίων τα ζητούμενα και οι απαιτήσεις βρίσκονται χωρίς αμφιβολία σε απ' ευθείας   σύγκρουση με τα συμφέροντα του λαού.
Ή τέλος πάντων θέλουν να μας πουν, όπως ακριβώς λέει και η ΝΔ αλλά και όλη η σύγχρονη αστική φιλολογία, ότι ο ταξικός διαχωρισμός της κοινωνίας σε εξουσιαστές και εξουσιαζόμενους είναι πλέον παρωχημένος και ντεμοντέ.
Η ταξική σύγκρουση δηλαδή, που συμβαίνει ούτως ή άλλως αντικειμενικά και πέρα από τη θέληση του οποιουδήποτε, κατά την ανανεωτική τους γνώμη πρέπει ως θεωρία να πάει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας γιατί είναι ενοχλητική ξεπερασμένη και κυρίως επικίνδυνη!
Ζήτω η ταξική συνεργασία και ειρήνη!
Τωρα πιά μας λένε, η σύγκρουση δεν είναι ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς, αλλά ανάμεσα σε πολλούς και λίγους, ανάμεσα σε σωστούς και λάθος, ανάμεσα σε καλά και κακά παιδιά και συμφέροντα ή ανάμεσα στις δυνάμεις του καλού και του κακού όπως λένε και κάποιοι άλλοι μακρινοί τους σύμμαχοι πέραν του Ατλαντικού.

Να λοιπόν άλλη μια "καινοτομία", πολύ παλαιάς όμως κοπής, που  φέρνει ο ανανεωτής ΣΥΡΙΖΑ!
Εκπροσωπεί την "Αριστερά"... αλλά όχι αυτήν που ξέραμε δηλαδή αυτήν των φτωχών εργαζόμενων και του λαού, δηλαδή την Αριστερά στην πρώτη γραμμή της οποίας στάθηκαν, πάλεψαν  και θυσίασαν πολλές φορές τη ζωή τους κομμουνιστές αγωνιστές μέλη και στελέχη του ΚΚΕ, αλλά την "Αριστερά των πολλών"!

Μα θα ρωτήσει κάποιος. Πως μπορεί ο λαός να παλέψει για να αλλάξει τα πράγματα, για να πάρει πίσω όσα του άρπαξαν αν δεν ξέρει καν ποιος βρίσκεται απέναντί του, ποιος είναι ο αντίπαλος που του λεηλάτησε τη ζωή;
"Δεν υπάρχουν αντίπαλοι" βροντοφωνάζουν οι "σύγχρονοι Αριστεροί" χειροκροτούμενοι από το σύστημα, από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ! Όλοι είμαστε στην ίδια πλευρά για το καλό του τόπου!

Αναρωτιούνται πολλοί για την ευκολία μετακίνησης στελεχών από το ένα αστικό κόμμα στο άλλο συμπεριλαμβανομένου φυσικά και του ΣΥΡΙΖΑ.
Μα σε μια τέτοια "Αριστερά" κανείς δεξιός, ακροδεξιός, συντηρητικός ή οτιδήποτε άλλο δεν θα είχε αντίρρηση να ενταχθεί.

Όμως σε τέτοια "Αριστερά" τι δουλειά έχουν οι αγνοί αγωνιστές πραγματικοί Αριστεροί που δεν σκύβουν το κεφάλι;
Γι αυτούς μόνο μια αγκαλιά υπάρχει, μια αγκαλιά κατακόκκινη που δεν τους έχει ξεχάσει ποτέ και ξέρουν καλά ποια είναι.

Πέμπτη, 2 Μαΐου 2019

Θερμά συγχαρητήρια


«Στην κρίση της Βενεζουέλας η Ελλάδα συντάσσεται με την Ευρώπη και τις θέσεις της ΑΕ της ΕΕ Φ. Μογκερίνι τις οποίες συνδιαμόρφωσε. Και σε αυτήν την περίπτωση φάνηκε ποια πολιτική δύναμη είναι δημοκρατική αλλά και πραγματικά ευρωπαϊκή. Με την Ευρώπη των πολλών, των λαών και των αξιών».
Τι είναι το πιο πάνω είπατε;

Μα τα λόγια του ΥΠΕΞ  Γ.Κατρούγκαλου στην ανάρτηση που έκανε για τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα. 
Και "συντάσσεται" και "συνδιαμόρφωσε" και όλα τα ωραία που κάνουν τα "καλά παιδιά" και οι σωστοί υπερασπιστές του συστήματος που δεν θέλουν να αφήνουν καμιά απολύτως αμφιβολία για το πόσο πιστοί και υπάκουοι είναι στους θεσμούς τους.

Νομίζουμε ότι μετά και από αυτό τους αξίζουν θερμά συγχαρητήρια για άλλη μια φορά.
Εννοούμε βέβαια συγχαρητήρια από την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τους λοιπούς εταίρους τους και όχι από το λαό.
Αλλά από τέτοια ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πια συνηθίσει. 
Τα συγχαρητήρια εδώ και καιρό δίνουν και παίρνουν.

Όσο για την "Ευρώπη (της εξόντωσης) των πολλών, των λαών και των αξιών"  αυτή μόνο παίρνει...

Κυριακή, 21 Απριλίου 2019

Αντιφασίστες;


Υπάρχουν πάρα πολλοί που απεχθάνονται τον φασισμό, πιστεύοντας ότι πρόκειται για εκτροπή από την κανονικότητα, μια ξαφνική και απροσδόκητη "ασθένεια" της "υγιούς" αστικής δημοκρατίας που κατά τη γνώμη τους απεχθάνεται τέτοιες εκτροπές. Έτσι προσπαθούν να πολεμήσουν τα συμπτώματα, δηλ. την πρακτική του φασισμού, χωρίς να καταλαβαίνουν την αιτία της "ασθένειας".
Όμως δουλειά του φασισμού είναι η προστασία του συστήματος(της αστικής οικονομίας και εξουσίας, δηλ. της αστικής δημοκρατίας) από το θυμό του λαού που έτσι κι αλλιώς αργά ή γρηγορα εμφανίζεται όταν κάποια σοβαρη κρίση του συστήματος απαιτήσει μια μεγάλη επίθεση ενάντια στο λαό που οδηγεί αναγκαστικά σε φτώχεια, ανέχεια, δυστυχία καταπίεση ή πόλεμο.

Η ιστορία έχει δείξει καθαρά ότι ο ρόλος του φασισμού είναι η σκληρή και έξω από τα όρια προστασία του συστήματος από οποιαδήποτε σκέψη, ανησυχία ή σχέδιο ανατροπής του από το λαό, που πάντα μέσα του με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αναπνέει το όραμα μιας δικής του εξουσίας.
Ο φασισμός είναι το τελευταίο αποκούμπι του συστήματος όταν θεωρηθεί ότι αυτό
κινδυνεύει, είναι ο δολοφόνος μπράβος του που πετάει τη χαμογελαστή μάσκα και αρχίζει να σκοτώνει για λογαριασμό του αφεντικού.

Ο Αντιφασισμός λοιπόν, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΊ ΝΑ ΜΗΝ ΈΧΕΙ ΜΈΣΑ ΤΟΥ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ αυτού του συστήματος που ποντάρει δημοκρατία όσο προηγείται στο σκορ και ελέγχει την εξέλιξη του παιχνιδιού, αλλά κρατάει το φασισμό έτοιμο στον πάγκο και τον ρίχνει στο γήπεδο όταν χρειαστεί το δολοφονικό του χέρι.

Ενα παράδειγμα φασιστικής πρακτικής που όμως υλοποιήθηκε από κοινοβουλευτικές "δημοκρατικές" κυβερνήσεις είναι η Μακρόνησος και οι  άλλοι τόποι μαρτυρίου.

Ποιοί όμως πέρασαν από τα βράχια τους, βασανίστηκαν ή έχασαν τη ζωή τους εκεί;
Μα στη συντριπτική πλειοψηφία οι κομμουνιστές και όσοι στάθηκαν στο πλάι τους στη μεταπολεμική σύγκρουση όταν απειλήθηκε και αμφισβητήθηκε η αστική εξουσία.
Όσοι πάλεψαν δηλαδη για έναν άλλο κόσμο, για το όραμα μιας άλλης δικαιοσύνης έξω από τα όρια του αστικού συστήματος και της οικονομίας του, δηλαδή όσοι έδωσαν τη μάχη για την εξουσία του λαού.
Ποιοι ανέχθηκαν ή και συμμετείχαν στην "κάθαρση" των αγωνιστών κομμουνιστών που τσακίστηκαν στα "αναμορφωτήρια" της Μακρονήσου και των άλλων τόπων εξορίας;
Μα όλα τα "δημοκρατικά" κόμματα, της τότε δεξιάς και της τότε σοσιαλδημοκρατίας(π.χ. Γεώργιος Παπανδρέου) που χωρίς περιστροφές και με μια φωνή στάθηκαν απέναντι και πολέμησαν τους κομμουνιστές αλλά και  το όραμα για έναν άλλο πιο δίκαιο κόσμο που απειλούσε τον κόσμο που αυτοί εκπροσωπούσαν, δηλ. τον κόσμο των αφεντικών τους. Αυτοί δηλαδή που στα λόγια και τότε και στη συνέχεια θεωρούσαν τους εαυτούς τους "αντιφασίστες", "δημοκράτες"(γενικά και αόριστα) και πολιτικούς που εκπροσωπούσαν δήθεν το λαό, τον οποίο λαό όμως δεν δίσταζαν καθόλου να δολοφονούν στα Μακρονήσια της εποχής.

Φαίνεται λοιπόν και απο το παράδειγμα των τόπων εξοριας, πως οι φασιστικές συμπεριφορές και πρακτικές αποτελούσαν μέρος μιας φυσιολογικής συμπεριφοράς μιας εξουσίας που είχε απειληθεί και έδειχνε τα δόντια της και το πραγματικό της πρόσωπο σε όσους την αμφισβήτησα έμπρακτα. Φαίνεται ακόμα πόσο κάλπικος και υποκριτικός μπορεί να ειναι ο "αντιφασισμός" κάποιων που όχι μόνο δεν συντονίζονται στη συχνότητα του οράματος για έναν άλλο πραγματικά δίκαιο κόσμο αλλά αντίθετα γίνονται το ακριβώς αντίθετο από αυτό που υποστηρίζουν στα λόγια όταν το απαιτήσουν οι συνθήκες και κυρίως όταν το απαιτήσουν αυτοί που εκπροσωπούν.

Το συμπέρασμα επομένως είναι ένα και απλό:
Αντιφασίστες   που είναι ταυτόχρονα και πιστοί στρατιώτες στην υπηρεσία αυτού του συστήματος που δεν διστάζει καθόλου να δολοφονήσει όποιους το αμφισβητήσουν στην πράξη δεν υπάρχουν.

Πηγαίνοντας ένα βήμα πιο πέρα θα πούμε ότι ο πραγματικός αντιφασισμός δεν μπορεί παρά να ταυτίζεται με την πραγματική Δημοκρατία δηλαδή την πραγματική και ολοκληρωμένη εξουσία του λαού. Δεν μπορεί επομένως παρά να στέκεται στο πλάι του λαού σε κάθε σύγκρουση ανάμεσα στις δυο αντιμαχόμενες πλευρές στην εξέλιξη της ταξικής πάλης , δηλ. ανάμεσα στην πλευρά των εξουσιαστών και την πλευρά των εξουσιαζόμενων. και βέβαια δε μπορεί παρά να στέκεται  ολοκληρωτικά και χωρις ερωτηματικά στο πλευρο των "απο κάτω" όταν έρχεται η στιγμή της τελικής σύγκρουσης που   έχει ως διακύβευμα την ίδια την εξουσία.

Παρασκευή, 19 Απριλίου 2019

Μπόχα μεν κανονική δε


"Μια ημέρα πριν καταθέσουμε την δόση μου μετέφερε την επιθυμία του "μεγάλου", όπως είπε για τον πρωθυπουργό, να πληρώσουμε το ποσό της πρώτης δόσης 26,3 εκατ. ευρώ που μας αναλογούσε. Αν και το τοπίο ήταν θολό για την επιστροφή των χρημάτων, εμείς πληρώσαμε και μας ευχαρίστησαν. Τα χρήματα αυτά ήταν πεντακάθαρα, γιατί είχαν ελεγχθεί εξονυχιστικά και όλο το τίμημα και δεν υπήρχε καμία υπόνοια για μαυρο χρήμα όπως λέει σήμερα ο κ. Παππάς που τότε χαρακτήριζε αψεγάδιαστο τον φάκελο. Μου ζήτησαν τότε και μια άλλη χάρη, ο κ. Παππάς, που αποτελούσε αίτημα του πρωθυπουργού, όπως μου έλεγε. Να συναντήσω τον κ. Καλογρίτσα, ο οποίος και πράγματι ήρθε στο γραφείο μου και μου ζήτησε να του καταβάλω υπό μορφή δανεισμόυ το ποσό της πέμπτης δόσης των 20,2 εκατ. ευρώ για να πληρώσει την πρώτη δόση. Για να τον βοηθήσω για να έχουν ένα κανάλι. Επειδή είχα επισκεφθεί τον κ. Παππά στο γραφείο του, υπάρχουν δελτία τύπου επ αυτού, ήταν κάτι που μου το ζήτησαν. Εξήγησα στον κ. Καλογρίτσα ότι είχα όλη την καλή διάθεση αλλά δεν μπορούσα να το πράξω..."

Αυτή είναι η δήλωση του γνωστου εφοπλιστή Β.Μαρινάκη.
Η μπόχα που βγαίνει είναι ολοφάνερη, ενώ από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει μεν μια ωραία, γλαφυρή απάντηση που τα χώνει μια χαρά στον Β.Μαρινάκη αλλά διάψευση δεν υπάρχει...

Θα πείτε τώρα, μα καλά υπάρχει κάτι καινούργιο σε όλο αυτό;
Οχι είναι η απάντηση.
Πρόκειται για άλλη μια επιβεβαίωση της πραγματικότητας που λέει ότι τα κόμματα που αναλαμβάνουν τη διαχείριση της οικονομίας της αγοράς, δηλαδή την διαχείριση της εξουσίας των μεγαλοεπιχειρηματιών, υποχρεωτικά έρχονται σε σχέσεις τέτοιου είδους, όπως η παραπάνω, με τους ίδιους τους μεγαλοεπιχειρηματίες.

Με λίγα λόγια η λεγόμενη διαπλοκή δεν αποτελεί εκτροπή από κάποια "σωστή" συμπεριφορά αλλά αποτελεί καθήκον και συνηθισμένη πρακτική των κυβερνήσεων διαχείρισης αυτού του συστήματος.
Εννοείται ότι τα ίδια ακριβώς θα έκανε και η ΝΔ αλλά και οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση που θα έμπαινε στον πειρασμό να "τακτοποιήσει" αυτό το σύστημα και την οικονομία του

Μετά από αυτό κάθε ερώτηση του τύπου γιατί το ΚΚΕ δεν συμμετέχει σε κυβερνητικούς συνασπιμούς "αριστερού", "προοδευτικού", "αντιφασιστικού" ή άλλου τύπου περιττεύει.
Το ΚΚΕ δεν είναι κόμμα που προσπαθεί να βρει λύσεις στα αδιέξοδα της οικονομίας των μεγάλων επιχειρήσεων.

Το ΚΚΕ είναι το κόμμα που ενδιαφέρεται για τα αδιέξοδα του λαού και μόνο. 
Επομένως μόνο με το λαό οφείλει να συζητά.

Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2019

Ποιος ποτίζει το δέντρο του φασισμού;


Την ημέρα της ψήφισης στη Βουλή της συμφωνίας των Πρεσπών πηγαίνοντας στη συγκέντρωση του ΚΚΕ, που ήταν και η μόνη μαζική συγκέντρωση εκείνη την ημέρα με χιλιάδες ανθρώπους που ήξεραν καλά τι έλεγαν και τι ήθελαν, έπεσα πάνω σε μια φασιστική χρυσαυγίτικη γκρούπα που πήγαινε στο  Σύνταγμα. Ηταν άτομα που έβριζαν χυδαία, ούρλιαζαν διάφορα στα χαμένα, απειλούσαν και φώναζαν  που και που ένα σύνθημα.
"Η Μακεδονία είναι Ελληνική, αλήτες προδότες πολιτικοί".

Όλο τον τελευταίο καιρό, στα διάφορα πάνελ, σε ραδιοφωνικές εκπομπές όλων των σταθμών, αλλά και σε όλα τα ΜΜΕ, ακούμε δημοσιογράφους και αναλυτές  να ρίχνουν στο πρόχειρο λιγότερες ή περισσότερες ευθύνες στους "πολιτικούς" γενικά, για τον τρόπο που αντιμετώπισαν το γνωστό "μείζον εθνικό ζήτημα". ΄Και το κάνουν αυτό άλλοτε μιλώντας για την ουσία του ζητήματος, άλλοτε για το ότι δεν "κάθονται όλοι σε ένα τραπέζι να συνεννοηθούν" και άλλοτε για άλλους λόγους (διαφθοράς, διαπλοκής κλπ). Υποκύπτουν έτσι στη γνωστή δημοφιλή και πιασάρικη άποψη ότι "για όλα φταίνε οι πολιτικοί", κρύβοντας έτσι το ποιος φταίει πραγματικά για όλα όσα μας ταλαιπωρούν, αλλά και για το συγκεκριμένο, που δεν είναι άλλος από τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, διεθνή ή Ελληνικά που ασχολούνται με την γειτονιά μας  και βγάζουν το ψωμί τους στην πλάτη των λαών της περιοχής στέλνοντάς τους ακόμη και στην κόλαση αν χρειαστεί.
Φυσικά δεν έχουν κανένα πρόβλημα με το ότι έτσι τσουβαλιάζουν δίκαιους και άδικους, αφού βέβαια οι πολιτικοί του ΚΚΕ παραδείγματος χάριν, καμιά σχέση δεν έχουν με τα όσα κατηγορούν τους πολιτικούς γενικά.
Επίσης φαίνεται πως καθόλου δεν τους ενδιαφέρει πως η άποψη "αλήτες-προδότες-πολιτικοί" είναι Χρυσαυγίτικης προέλευσης και είναι γνωστό ότι αποτελεί τον πυρήνα της προπαγάνδας των νεοναζί.
 Δεν χωράει καμιά αμφιβολία φυσικά ότι η Χ.Α. υπάρχει επειδή καταφέρνει, και με τη βοήθεια τέτοιων "αναλύσεων" και απόψεων να εκμεταλλεύεται τη δυσαρέσκεια και την οργή του λαού για τη συμπεριφορά των αστικών κομμάτων εξουσίας και των εκπροσώπων τους, που βγάζουν τα προς το ζην αυτοεξεφτελιζόμενοι για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα που είπαμε πιο πάνω και φυσικά δεν έχουν καμια απολύτως σχεση με το λαό.
Κάπου εδώ είναι να αναρωτιέται κανείς:
Μα καλά, δεν βλέπουν όλοι αυτοί που κάθε λίγο και λιγάκι σχίζουν δήθεν τα ρούχα τους ανησυχώντας για την άνοδο της ακροδεξιάς σε διάφορες χώρες του πλανήτη, ότι αυτοί οι ίδιοι προσφέρουν τις υπηρεσίες τους με τον τρόπο που είπαμε στις φασιστικές απόψεις;
Δεν ξέρουν ότι ο κοινοβουλευτισμός και η αντιπροσωπευτική Δημοκρατία είναι προιόν μιας διαδικασία εξέλιξης χιλιάδων χρόνων, που παρά τις γνωστές αδυναμίες που έχει αποτελεί κατάκτηση και ότι η παραπέρα πορεία αυτής της διαδρομής δεν μπορεί παρά να είναι προς την κατεύθυνση μιας όλο και πιο πλούσιας και ουσιαστικής Δημοκρατιας όπου ο λαός όχι απλά θα μπορεί να ελέγχει πληρέστερα τις αποφάσεις που τον αφορούν, αλλά ο ίδιος θα αποφασίζει, θα σχεδιάζει και θα υλοποιεί το μέλλον του, δηλαδή προς τα μπρός; Δεν θα έπρεπε να είναι αυτονόητο πως  σε ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ δεν μπορεί να ζητάει κάποιος να βαδίσουμε προς τα πίσω, προς την κατάργηση δημοκρατικών κατακτήσεων -δηλαδή προς την κατεύθυνση που ζητούν οι φασίστες, οι ακροδεξιοί και τα άλλα τσιράκια της πραγματικής εξουσίας;
Είναι γνωστό ότι όταν η πραγματική εξουσία, βλέπε τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, τα βρει σκούρα, δεν έχει κανένα πρόβλημα να αγκαλιαστεί με το φασισμό.

Για του λόγου το αληθές παραθέτουμε ένα σημερινό εξώφυλλο που λέει πολλά.
Αυτό με τους φιλάθλους που λένε το γνωστό σύνθημα παίζει παντού...


Το ποιά είναι η Ελεύθερη Ωρα δεν χρειάζεται να το πούμε.
Πρόκειται για μια ακροδεξιά εθνικιστική εφημερίδα με όλα τα χαρακτηριστικά υποκουλτούρας, θρησκοληψίας κλπ που συνοδεύουν τέτοιες εκδόσεις.
Στο προκείμενο όμως δεν κάνει τίποτα περισσότερο από αυτό που ακούω να κάνουν πολλές φορές την ημέρα διάφοροι δήθεν προοδευτικοί δημοσιογράφοι και διανοούμενοι.
Το νου μας λοιπόν.

Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2019

Αυτό που δεν λένε οι "πατριώτες"

Αυτό που δεν λένε οι διάφοροι "πατριώτες" της αντιπολίτευσης που τσακώνονται με την κυβέρνηση για το ποιος αγαπάει πιο πολύ την πατρίδα είναι αυτό:

1. Ότι όλοι τους συμφωνούν  στη συμμετοχή μας στο ΝΑΤΟ όπως και ότι τα Σκόπια έπρεπε να μπουν στο ΝΑΤΟ. Το ίδιο λέει και η κυβέρνηση. Εξυπακούεται ότι εφ' όσον συμμετέχουμε στο ΝΑΤΟ έχουμε την υποχρέωση να μην πηγαίνουμε κόντρα στα συμφέροντα της συμμαχιας ειδικά όταν πρόκειται για κεντρικά ζητήματα όπως είναι το ζήτημα του σχεδιασμού της στρατιωτικής παρουσίας της συμμαχίας στην περιοχή. 

2.Οποια κυβέρνηση κι αν έκανε τη διαπραγμάτευση θα κατέληγε υποχρεωτικά σε μια ίδια ή παρόμοια συμφωνία, εφ' όσον ΗΤΑΝ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΝΑΤΟ να υπογραφεί ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ η είσοδος των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. 

3. Ο ΣΥΡΙΖΑ προφανώς είχε δεσμευτεί σε Αμερικανούς και ΕΕ ότι θα έκλεινε κ αυτό το θέμα. Το ιδιο υποχρεωμένο θα ήταν απέναντι στους "συμμάχους" οποιοδήποτε άλλο κόμμα που λιγουρεύεται την διαχείριση του συστήματος. Θα πέρναγε ακριβώς από τον ίδιο κύκλο επαφών που έκανε και ο ΣΥΡΙΖΑ πριν τις εκλογές προκειμένου να γίνει αποδεκτό από την πραγματική εξουσία.

4.Το ότι οι ΗΠΑ και η ΕΕ έσπρωξαν προς μια συμφωνία που αφήνει μέσα της σοβαρά και επικίνδυνα κενα, δείχνει ότι  ούτε ήταν ούτε είναι ούτε θα είναι "παράγοντας ισορροπίας και ειρήνης" αλλά είναι ακριβώς το αντίθετο όπως άλλωστε έχει αποδειχθεί ειδικά σε αυτή τη γειτονιά του πλανήτη.

5. Ο μόνος τρόπος για να πιέσει η Ελλάδα για μια άλλη συμφωνία, όπου θα δινόταν μια σωστή λύση σε θέματα όπως η εθνότητα, η γλώσσα κλπ, θα ήταν να γράψει το ΝΑΤΟ στα παλιά της τα παπούτσια. 

Αυτό όμως για να γίνει θα έπρεπε τα πιο πάνω κόμματα εξουσίας να μην είναι υπερ ΝΑΤΟ και ΕΕ, κι έτσι να μην εχουν λόγο να υποκύψουν στη θελησή τους. 
Ο μόνος τρόπος λοιπόν για να βρεθεί σωστή  λύση για το λαό μας και τους λαούς της περιοχής, χωρίς το ΝΑΤΟ στο κεφάλι μας   και χωρίς αλυτρωτισμούς, θα ήταν να μην ενδιαφερεται η Ελλάδα για τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ. Δηλαδή να είναι μια χώρα όπου ο λαός να κρατάει τη μοίρα του στα χέρια του με μια κυβέρνηση που να νοιάζεται για τα δικά του συμφέροντα και όχι για συμφέροντα τεράστιων επιχειρηματικών ομίλων.  

Ομως τέτοιες θέσεις εναντίον του ΝΑΤΟ και της ΕΕ που έχουν σαν κέντρο τους τα συμφέροντα του λαού και μόνο, μονο ΕΝΑ ΚΟΜΜΑ έχει στη Βουλή. 
Ποιό; Βρειτε το και ακολουθήστε το. 
Ειναι τόσο απλό
Και πατριώτης και υπερ του ΝΑΤΟ είναι όπως φαίνεται κι εδώ ΑΤΟΠΟ!



ΥΓ. Τωρα βεβαια ΝΔ,ΠΑΣΟΚ κλπ λενε ότι αυτοί θα αντιστεκόντουσαν στο ΝΑΤΟ καλύτερα απ τον ΣΥΡΙΖΑ... Όσο αντιστάθηκε κι ο ΣΥΡΙΖΑ στην ΕΕ...με αντίσταση στο επίπεδο της ιδέας ενω στην πράξη τα κάνει όλα και συμφέρει

Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2019

Δημοκρατία δακρυγόνων και κρότου λάμψης για δασκάλους-καθηγητές



Αυτή τη φορά ήταν η κινητοποίηση των εκπαιδευτικών.
Ανθρωποι που παλεύουν για τη δουλειά, για το δικαίωμα να δημιουργείς μαζί με τους άλλους τον κόσμο, για το δικαίωμα να υπάρχεις και να ζεις.
Η υποδοχή των δασκάλων των παιδιών μας δεν ήταν ανάλογη με τις υποδοχές στο μέγαρο Μαξίμου βιομηχάνων  του ΣΕΒ ούτε είχε τα χαμόγελα που έχουμε συνηθίσει προς τους Αμερικανούς ή την κυρία Μέρκελ. Λογικό αφού ήταν δάσκαλοι που δίδασκαν τον αγώνα και τη σύγκρουση κι όχι το σκύψιμο του κεφαλιού, δηλαδή  πραγματικοί δάσκαλοι της ζωής.
Αυτη τη φορά οι δρόμοι δεν έκλεισαν για να περάσουν οι δάσκαλοι που φυσικά δεν ήταν ευπρόσδεκτοι αφού τύχαινε να είναι αγωνιστές. Έκλεισαν για να μην περάσουν και μάλιστα με όποιο κόστος...
Ακολούθησαν τα δακρυγόνα και οι κρότου λάμψης στο ψαχνό κυριολεκτικά!
Ρηξη τυμπάνου για τον βουλευτή του ΚΚΕ Γιάννη Δελή, ένα σπασμένο χέρι, ένα ματωμένο κεφάλι της Θεοδώρας Δριμαλά εκπροσώπου του ΠΑΜΕ και πολλοί άλλοι με αναπνευστικά και άλλα.

Αυτή είναι η σπουδαία αστική "Δημοκρατία".
Δημοκρατία για ποιούς;
Πάντως όχι για τους εργαζόμενους, όχι για το λαό, όχι για τους πολλούς.

Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2019

Η "δημοκρατία" πεθαίνει από το κρύο

"Οι άστεγοι πολλαπλασιάζονται ραγδαία, υποδηλώνοντας πως το μοντέλο κοινωνικής πολιτικής που κυοφορείται δεν στοχεύει στη διαφύλαξη του μεγαλύτερου ιδεολογικοπολιτικού επιτεύγματος των αστικών δημοκρατιών, την κοινωνική ιδιότητα του πολίτη, αλλά στην οριακή διαχείριση της ανθρώπινης επιβίωσης."
Είναι λόγια κάποιων διακεκριμένων καθηγητών Πανεπιστημίου που ειλικρινά δεν ξέρω αν φωτίζουν ή αν μπερδεύουν ακόμη περισσότερο την απαίσια πραγματικότητα που ξεγυμνώνεται και αυτές τις παγωμένες μέρες γύρω μας.
Όταν μιλάει κανείς για το δικαίωμα στη ζεστασιά μέσα σε ένα ανθρώπινο σπίτι τον 21ο αιώνα, τι πιο απλό και αυτονόητο δικαίωμα από αυτό μπορεί να υπάρχει, καλύτερα να μη μασάει τα λόγια του.
Γιατί εδώ δε μιλάμε "για την κοινωνική ιδιότητα του πολίτη" ούτε για τη ΄"διαφύλαξη του μεγαλύτερου ιδεολογικοπολιτικού επιτεύγματος των αστικών δημοκρατιών", αλλά για το ακριβώς αντίθετο.
 Μιλάμε για μια εποχή όπου ένας τεράστιος αριθμός ανθρώπων πεθαίνει από το κρύο χωρίς καν στέγη από πάνω τους, ενώ υπάρχουν όλα τα μέσα και μάλιστα σε ενοχλητικό περίσσευμα για να μη συμβαίνει αυτό. Και βέβαια την ίδια στιγμή και η τεράστια πλειοψηφία αυτών που ζουν κάτω από κάποια στέγη, είτε δεν ξέρουν πια τη λέξη καλοριφέρ είτε το ανάβουν με πόνο ψυχής με το σταγονόμετρο. 
Το "μεγαλύτερο ιδεολογικοπολιτικό επίτευγμα του καπιταλισμού" λοιπόν, αποδείχτηκε πως είναι άλλο ένα τεράστιο ψέμα που δεν έχει νόημα στα δύσκολα της πραγματικής ζωής και περιφέρεται μόνο σαν κούφια φράση στους λόγους των καθηγητών που προσπαθούν να γυαλίσουν ένα δήθεν διαμάντι που κάηκε σαν κάρβουνο στο κρύο.

Οι "πολίτες" των αστικών δημοκρατιων βέβαια, όπως φαινεται τόσο βάρβαρα καθαρά αυτές τις μέρες, είναι χωρισμένοι σε πλούσιους και φτωχούς. Οι πρώτοι, οι από πάνω, γεμίζουν τα σαλέ των χιονισμένων βουνών μοστράροντας τη χλιδή τους στις οθόνες. Οι δεύτεροι, οι από κάτω, ψοφάνε απ' το κρύο και παρουσιάζονται σαν εξαίρεση ενώ είναι ο κανόνας.
Αυτοί βέβαια, οι φτωχοί που ξεπαγιάζουν, δεν πάσχουν από ιδεολογικά επιτεύγματα στα χαρτιά. Πάσχουν από φτώχεια, από κρύο, δηλαδή από έλλειψη αυτών που οι πλούσιοι έχοντες και κατέχοντες την εξουσία έχουν σε τρομερό περίσσευμα, και που χωρίς καμιά δεύτερη σκέψη πετάνε στα σκουπίδια ζητώντας την ίδια στιγμή ακόμη περισσότερα!

Το κακό είναι πως όλα αυτά δεν είναι κάποια λάθη που ξέφυγαν από την προσοχή της εξουσίας και που μπορούν να διορθωθούν. Είναι ή ίδια η ουσία των "αστικών δημοκρατιών" που η ρίζα τους ποτίζεται από την ανισότητα και την αδικία. Είναι ακόμη περισσότερο η μόνη υπόσχεση που μπορεί ο κόσμος του καπιταλισμού να δώσει για το μέλλον.
Αυτή ακριβώς η ανισότητα, που όλοι οι "ειδικοί" καταριούνται, είναι απλά το κίνητρο αυτού του λαμπερού κόσμου που στις σκιερές του γωνίες κρύβει φτωχούς, άνεργους και άστεγους.

Έχουμε φτάσει στο σημείο εκείνο της ιστορίας που η γύμνια εξέχει ολοφάνερα από το περιτύλιγμα και που όποια "οριακή διαχείριση" κι αν δοκιμαστεί όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα είναι υποχρεωμένοι να χάνουν τη ζωή τους για να έχει επαρκή καύσιμη ύλη η μηχανή της οικονομίας του καπιταλισμού.
Τις τελευταίες μέρες είδαμε ένα πλακάτ στους δρόμους των πλούσιων ΗΠΑ με τα 50 εκ. φτωχούς!
Έλεγε: "Αδειάστε τους ξενώνες και γεμίστε τα σπίτια".
Είναι γνωστό ότι την ίδια στιγμή που ΄πραγματικοί άνθρωποι πεθαίνουν από το κρύο στους δρόμους, τα άδεια σπίτια αυξάνονται συνεχώς αφού και εδώ στην Ελλάδα της ΕΕ, οι "ανθρωπιστές" των πολύχρωμων πλέον κυβερνήσεων αντί να σώσουν αυτούς που κινδυνεύουν ψάχνουν να βρουν με ποιο τρόπο θα βγουν στους πληστηριασμούς ακόμη περισσότερα σπίτια μπας και χορτάσει το θηρίο και σωθούν οι ισολογισμοί επιχειρήσεων και τραπεζών.

Αυτός είναι ο κόσμος των περίφημων "αστικών δημοκρατιών" όπου η δημοκρατία δεν χρειάζεται καθόλου να έχει σάρκα και οστά, γεύση ζεστού ψωμιού, μυρωδιά του φαγητού που βγαίνει από το φούρνο μέσα σε ένα ζεστό δωμάτιο γεμάτο χαμόγελα γύρω από τη φωτιά.
Μπορεί απλά να είναι ένα ιδεολογικό επίτευγμα...
Να την χαίρονται λοιπόν τη δημοκρατία τους.
Εμείς πάλι θα παλέψουμε για τη δική μας.

ShareThis