Πλαστικές σακούλες

Πόσο επικίνδυνες είναι οι πλαστικές σακούλες;
Θα εκπλαγειτε με το πόσο.Ηδη μια σειρά από χώρες
βαδίζουν προς την απαγόρευση τους.

Η λύση;
Η κλασσική παλιά πάνινη τσάντα.Τρισεκατομμύρια σακούλες λιγότερες ,απ'αυτές που
πετιούνται κάθε μέρα στις θάλασσες όλου του κόσμου,
μόνο αν 1 στούς 5 Ελληνες αποφάσιζε να χρησιμοποιεί πάνινη τσάντα.


Το όφελος; Τεράστιο!Εκατοντάδες είδη θαλάσσιων ζώων μόνο, χάνονται με διάφορους τρόπους από τις σακούλες .
Μείωση της μόλυνσης από τη διάσπασή τους σε άλλα μικρότερα τοξικά πετροπολυμερή, δηλαδή επικίνδυνες ουσίες που περνούν στην διατροφική αλυσίδα κ.α.


Ας το σκεφτούμε λίγο παραπάνω


Δικός μας είναι ο πλανήτης.


Εστω κι αν έχουμε προσωρινά εκχωρήσει τα δικαιώματα...

Κοπεγχάγη-Καπιταλισμός η Ζωή;

Λίγες μέρες πρίν αρχίσει η σύνοδος της Κοπεγχάγης, ο κορυφαίος Αμερικανός περιβαλλοντολόγος Τζαίημς Χάνσεν(διευθυντής ερευνών ινστιτούτου NASA,περιβαλλοντικός γκουρού του Αμερικάνικου Κογκρέσου) δήλωσε αφοπλιστικά πως θα ήταν προτιμότερο η σύνοδος να μην γίνει, αν ήταν αυτό να κάνει τον κόσμο να πιστέψει ότι κινούμαστε προς μια θετική κατεύθυνση, ενώ συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.Και αυτό είναι η πικρή αλήθεια.Γιατί αυτή τη στιγμή στη Δανία κάποιοι δεν πήγαν για τη σωτηρία της ζωής στον πλανήτη, αλλά για να κάνουν δουλειές δισεκατομμυρίων!
Για να καταλάβουμε το τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Κοπεγχάγη πρέπει να πάμε λίγο πίσω.
Από το 2005 είναι γνωστό πως τέθηκε σε εφαρμογή το πρωτόκολλο του Κυότο.Η συμφωνία δηλ. για μείωση των εκπομπών ρύπων κατά 5%.Είναι επίσης γνωστό ότι οι 2 κύριοι ρυπαντές ΗΠΑ(4% του παγκόσμιου πληθυσμού,25% της ρύπανσης!!) και Κίνα δεν το υπέγραψαν καν.Αυτό όμως που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό είναι ο τρόπος που αποφασίστηκε τότε για να προχωρήσει πρακτικά και να λειτουργήσει η συμφωνία δίνοντας αποτελέσματα.Και ο τρόπος αυτός ήταν η δημιουργία αγοράς δικαιωμάτων εκπομπών ρύπων.Η "Αγορά των τρελών" κατα την Le monde.Μην τα παρατάτε επειδή ακούγεται πολύπλοκο, γιατί έχει τρομερό ενδιαφέρον.Γιατί στόχος της "ρύθμισης" αυτής δεν ήταν η μείωση των ρύπων, αλλά αντίθετα η διατήρησή τους τουλάχιστον στα σημερινά επίπεδα!!!Η αγορά αυτή λειτουργεί κάπως έτσι με απλά λόγια.
1.Αποφασίζονται ανώτατα όρια εκπομπών ρύπων για επιχειρήσεις και κράτη.
2.Εκδίδονται δικαιώματα εκπομπών ρύπων που αγοράζονται και πουλιούνται μεταξύ των εμπλεκομένων (και όχι μόνο).Όποιοι βρίσκονται κάτω απο το όριο πουλάνε τα περισσευούμενα δικαιώματα,ενώ όσοι ξεπερνούν το όριο, αγοράζουν δικαιώματα και έτσι αποφεύγουν το πρόστιμο το οποίο είναι περίπου 3-4 φορές μεγαλύτερο.
3. Τα κέρδη της αγοράς αυτής τροφοδοτούν την πράσινη ανάπτυξη.
Είναι ένας τρόπος που μοιάζει με την δική μας μεταφορά συντελεστή.
Από την πρώτη στιγμή έγινε φανερό πως υπήρχαν μεγάλα προβλήματα.Π.χ. Επιχειρήσεις μείωσαν τη δραστηριότητά τους και στήριξαν την ύπαρξή τους στην πώληση δικαιωμάτων (τίποτα το πράσινο δηλαδή).Η ο τρόπος που δόθηκαν τα δικαιώματα σε επιχειρήσεις και κράτη και η ρύθμιση των ορίων για τον καθένα ήταν ένα τοπίο πολύ θολό.Η τι νόημα έχει στην τελική, να μειώνει κάποιος τους ρύπους του, για να δίνει το δικαίωμα σε κάποιον άλλο να ρυπαίνει και να κερδίζει κιόλας;Εχει και παραέχει όμως και θα δούμε γιατί.Είναι φανερό οτι σε ένα σύστημα σαν αυτό που βιώνουμε όπου η διαφθορά δίνει και παίρνει, ο έλεγχος των ρύπων μόνο ειλικρινης δεν μπορεί να είναι, ιδιαίτερα όταν το κίνητρο όλων, πράσινων η μή ειναι το χρήμα απο την αγοραπωλησία δικαιωμάτων.Πέρα απο αυτό όμως οι ίδιοι οι νόμοι της αγοράς, το μόνο που καταφέρνουν, είναι να επαναφέρουν το όριο των ρύπων διαρκώς στα ψηλά του, αντι να το μειώνουν(αυτός άλλωστε είναι ο πραγματικός στόχος!).Κι αυτό γιατι αν υποθέσουμε πως το σύστημα λειτουργεί και οι ρύποι μειώνονται, μπαίνουν πρός πώληση στο σύστημα περισσότερα δικαιώματα και άρα η τιμή τους πέφτει(ακολουθούν την πτώση της τιμής των προιόντων άνθρακα σύμφωνα με το νόμο της προσφοράς και ζήτησης).Όποιος λοιπόν είναι πωλητής κερδίζει λιγότερα χρήματα για πράσινες επενδύσεις, και όποιος αγοράζει ξοδεύει λιγότερα και άρα μπορεί να ρυπαίνει περισσότερο με τα ίδια λεφτά.Άρα άνθρακες ο θησαυρός κυριολεκτικά.Πάμε τώρα στο σπουδαιότερο.Η εμπλοκή των μεγάλων χρηματιστηριακών οίκων στην αγορά αυτή μεσω έκδοσης συμβολαίων παραγώγων σχετικών με τους ρύπους είναι η ταφόπλακα του εγχειρήματος και να γιατί.Οι χρηματιστηριακές αγορές παραγώγων έχουν δικούς τους νόμους, και οι τιμές διαμορφώνονται πέρα κι έξω απο λογικές πραγματικής οικονομίας,με πρώτο και βασικό μπούσουλα την κερδοσκοπία.Επίσης η αγορά αυτή ως περιορισμένη σε όγκο, είναι πανεύκολα καθοδηγούμενη.Και αν οι J.P.Morgan,S&P, BoA,Citygroup και τα λοιπά τίμια αποβράσματα είχαν σαν σκοπό τους το καλό της ανθρωπότητας δεν θα ανησυχούσαμε.Όταν όμως είναι κερδοσκόποι που έχουν χαρτοφυλάκια γεμάτα πετρελαικές εταιρίες (που κάποτε είναι και κύριοι μέτοχοί τους ), τότε ποιός πιστεύει πως θα αφήσουν να πέσουν τα όρια ρύπων;Πράγμα που θα σήμαινε και δραματική πτώση των τιμών του πετρελαίου, και απο εκεί τεράστια πιθανότητα αποπληθωρισμού(σε μια οικονομία που βασίζεται στο πετρέλαιο) που σημαίνει και βαθιά ύφεση;Tο λέει ο ίδιος ο έγκυρος Αμερικανός περιβαλλοντολόγος Χάνσεν.Πως το σύστημα της αγοράς ρύπων "απλά επιτρέπει στους υπεύθυνους της ρύπανσης και στους χρηματιστές της Wall Street να γδάρουν τον κόσμο κερδίζοντας δισεκατομμύρια"! Με όλα αυτά το τελικό ερώτημα είναι ένα.Υπάρχει κάποιος εκ των μεγάλων που να θέλει πραγματικά την μείωση των ρύπων;Θέλουν οι οικονομίες να σταματήσουν την κλιματική αλλαγή, η είναι απλά κόντρα στα συμφέροντά τους και θα κάνουν τα πάντα για να μείνουν τα πράγματα ως έχουν με κόστος την ίδια τη ζωή στον πλανήτη; Το γεγονός οτι στην πράξη κανένα αποτέλεσμα δεν ειχαμε μέχρι σήμερα στο θέμα της μείωσης των ρύπων κι έτσι Η ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΕΞΕΛΙΞΗ δίνει την απάντηση.Και δυστυχώς ειτε μας αρέσει είτε όχι το δίλημμα μετά το "Σοσιαλισμός η βαρβαρότητα" γίνεται ολοφάνερα και δραματικά απλούστερο. Καπιταλισμός η Ζωή;
Υ.Γ. Ψάχνοντας στο διαδίκτυο τα άρθρα που αναφέρονται στην Κοπεγχάγη,είδα ότι σχεδόν όλοι δίνουν το βάρος στο όριο της μείωσης των ρύπων και στο να είναι η οποιαδήποτε συμφωνία νομικά δεσμευτική και όχι μια απλή πολιτική δέσμευση.Αυτό είναι σωστό, αλλά αν ο εγγυητής της εφαρμογής είναι η αγορά και οι οίκοι, τότε ότι και να αποφασιστεί θα είναι εντελώς μάταιο.

Αυτό που πονάει πιο πολύ

Ωραία λοιπόν!Καίγονται όλα μπροστά στα μάτια μας και πια δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο από την προσευχή!Στο Χριστό,στον Αλλάχ,στο Βούδα στον Αίολο η στο Μέγα Χάος.
Τα είδαμε όλα.Τις φοβερές σκηνές της φωτιάς που δεν περίμενε κανείς να ξαναδεί μετα το 2007 και μάλιστα μέσα την πόλη!Τον ανθρώπινο πόνο, την αγωνία την απόγνωση,όλα!
Σκηνές που πονάνε, που σε διαλύουν,που σε αφήνουν άφωνο.
Όμως αυτό που πονάει πιο πολύ, είναι ο κόσμος μας ο ίδιος, που από αύριο θα προσπαθήσουν να μας κρύψουν με όλους τους τρόπους.Κι αν έχουμε πράγματι το κουράγιο
να γυρίσουμε τη σελίδα, να τι θ' αντικρίσουμε.Ιδού το μεγαλοπρεπές μας δημιούργημα!

Ένας κόσμος όπου η άξια της ζωής είναι ζήτημα ισολογισμών!
Ένας κόσμος, όπου μια μεγάλη η μικρή κατασκευαστική,ένας άπληστος οικοπεδοφάγος, μια εταιρεία ακινήτων η ένας οποιοσδήποτε κερδοσκόπος μπορεί να δίνει εντολή να καεί μια πόλη χωρίς να το πολυσκεφτεί!
Ένας κόσμος όπου ένας άνεργος φουκαράς, από τις στρατιές των φτωχών που δημιουργεί το σύστημα,χωρίς αναστολές εκτελεί την εντολή για 2 σουβλάκια.
Ένας κόσμος όπου τελικά το περίφημο "ένας είναι ο κανόνας,ότι δεν υπάρχουν κανόνες" επικράτησε ολοκληρωτικά, κι όταν το πουλούσαν οι πονηροί ,όλοι γελούσαν με την ευρηματικότητα!
Ένας κόσμος που δημιουργήθηκε κάτω από τη μύτη μας με την έγκριση,την αποδοχή,την ψήφο αλλά και την ανοχή μας.
Ένας κόσμος δηλ. για γκρέμισμα εδώ και τώρα !

Όχι, δεν είναι ζήτημα παιδείας και πολιτισμού οι πυρκαγιές!
Όχι, δεν είναι απλά ζήτημα συντονισμού και ανικανότητας!
Όχι, δεν είναι ζήτημα οικολογικής συνείδησης!
Όχι ,δεν είναι απλά δουλειά κάποιων τυχαίων ασυνείδητων καθαρμάτων.
ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΠΟΥ ΔΙΑΛΕΓΟΥΜΕ.Και το μοντέλο της "ελεύθερης αγοράς" όπου όλα επιτρέπονται αρκεί να δημιουργούν κέρδος, είναι το φίδι που τρέφουμε χρόνια στον κόρφο μας και καμαρώνουμε γι αυτό!
Είναι αυτό που κάνει την κάθε βίλα να θέλει να γίνει μεγαλύτερη η πολλές βίλες μέσα στο δάσος,τον κάθε πάμπλουτο να θέλει να γίνει όλο και πιο πάμπλουτος και τον κάθε φτωχό να ονειρεύεται να γίνει βεζίρης στη θέση του βεζίρη κι ας καεί ο πλανήτης όλος.
Είναι αυτό που κάνει την λογική "αφου το κάνουν όλοι δεν πειράζει, θα το κάνω κι εγώ"
να μοιάζει το μόνο λογικό ευαγγέλιο στις μέρες μας.
Ας κοιτάξουμε γύρω μας, τώρα που ακόμα καίνε οι φωτιές, κι ας πούμε "φταίω κι εγώ γι αυτο".
Το παραμύθι που μας πούλησαν (του glamour,της πλούσιας κι ανέμελης ζωής,της αποθέωσης του τίποτα σε όλα τα επίπεδα,της αδιαφορίας και της απαξίωσης κάθε τι πραγματικά σπουδαίου και όμορφου σ' αυτή τη μικρούλα ζωή μας)γκρεμίζεται μπροστά μας παρασύροντας κι εμάς μαζί του.Είναι αυτό που μας μαλάκωσε μέχρι μαλακίας και μας έκανε να τα ανεχόμαστε τελικά όλα!
Τώρα,έστω για λίγο,ας το σκεφτούμε.Μόνο τότε μπορεί μες την καπνιά και τον πανικό
να δούμε μια στάλα φως!
Αλλιώς τα χειρότερα είναι μπροστά μας.

Καπνισμένο Σάββατο

Ξημέρωσε καπνισμένο Σάββατο.Ο ουρανός αχνίζει σα μπρίκι κι ο αέρας φέρνει τη καπνια ως το Σαρωνικό.Το SKY μεταδίδει απ'την κόλαση.(Οι άλλοι που είναι;)
.
Κόκκινος θλιμμένος ήλιος μπουκωμένος γκριζάδα,φωτίζει σα λαμπίτσα τα προάστια.Τα χέρια τρέμουν στα πλήκτρα.Είναι θλίψη;Είναι θυμός;Είναι αυτό το "γιατί ρε γαμώ το";
Εκει που το χρήμα είναι Θεός κι επίσημη θρησκεία, οι αστείοι ρομαντισμοί δεν έχουν θέση.
Είμαστε αναλώσιμοι!Η ζωή μας θα πουληθεί στις εκπτώσεις προσεχώς κι εμείς θα εισπράξουμε το ελάχιστο που μας αναλογεί.
Πού είμαστε;Φίλε,γείτονα,αδερφέ.Τί φταίει;Γιατί δε βγάζουμε άχνα;
Πάλι ρουσφέτι απ'το Θεό θα ζητήσουμε;να σώσει το δικό μας σπίτι κι όχι του διπλανού!
Γιατί δεν το βλέπουμε; Είναι γραμμένο παντού.Τά ονειρά μας, μας βαρέθηκαν και φεύγουν.Ντυμένα με σκισμένα παιδικά παλιόρουχα περνάνε μπροστά μας,ρίχνουν μια ματιά,σκύβουν το κεφάλι και χάνονται μες την καπνιά."Βρέχει στάχτη..."
Η ετοιμόρροπη σκάλα της ζωής μας τρίζει πάλι,μα τί κι αν κλαίνε τα λόγια;Σε λίγο όλα θα είναι αλλιώς.Οι ώρες θα ναι σιωπηλές κι οι φωνές θα τρέμουν μιλώντας για τότε που τα πάρκα ήταν πράσινα.Ε,και;
Δώσαμε τη ζωή μας αντιπαροχή και να τι παίρνουμε πίσω! Νοσταλγοί ξεπεσμένων καλοκαιριών,θα ζήσουμε στον εφιάλτη και θα ξυπνήσουμε μόνο για τους τίτλους του τέλους.
Καλό μεσημέρι παιδιά.Θα φάμε,θα ξεκουραστούμε και το βράδυ θα τρέξουμε στα μαγαζιά της
παραλίας σα να μην τρέχει τίποτα.Στην υγειά μας.Η ζωή συνεχίζει το δρόμο της και δε νοιάζεται.Αφού δε νοιαζόμαστε εμείς...Αύριο αρχίζει το πρωτάθλημα.Καλή επιτυχία στην ομάδα...

Υ.Γ.οι φωτογραφίες απο το indy.gr

Τά δάκρυα του πλανήτη...

"Τα ποτάμια είναι τα δάκρυα των βουνων", έλεγε λυρικά ο Μενέλαος Λουντέμης
Κι αυτά τα γαλάζια κρύσταλλα πάνω απ' τις ραγισματιές των παγετώνων της Αρκτικής είναι
τα υπέροχα δάκρυα του πλανήτη,που αυτό τον τρόπο έχει για να μιλάει!Δάκρυα όχι για κείνον,αλλά για μας,αφού το δικό του ρολόι μετράει το χρόνο αλλιώς ενώ το δικό μας...
Οι πάγοι λιώνουν πολύ γρηγορότερα απ'ότι είχε προβλεφτεί κι εμείς βολτάρουμε αγκαζέ με την πλαστική,κλεμμένη ζωή μας σφυρίζοντας αδιάφορα.
Ακούει κανειιιιιιιιιιίς;