Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2011

Πάει κι αυτή η νύχτα- Οι κλεψύδρες συνεχίζουν το μέτρημα

Πάει κι αυτή η νύχτα. Γλυκό πρωί εισβάλει αργά. Ξημέρωσε πια για καλά. Γυρω στις 6 και μισή ήτανε νύχτα. Επτά παρά τέταρτο ενα μωβ μπερδεμένο με μπλέ και κόκκινο άρχιζε να σκάει ανάμεσα σε  αραιοδυαλυμένα σύννεφα κι ύστερα πιο πολύ φως πίσω από τον Υμηττό. Τωρα είναι ένα φως θαμπό, πρωινό που όλο καθαρίζει. Παει κι αυτή η νύχτα.
"Που να πηγαινει ένας άνθρωπος
Που δεν είναι άλλο από άνθρωπος..."
Στο λιμάνι φεύγουν τα καράβια για Κυκλάδες και πιο ύστερα για Κρήτη, άδεια όπως είδα. Τα πρωινά της τηλεόρασης κάνουν την τελευταία εκπομπή του χρόνου. Στη Βόρεια Ελλάδα κάνει κρύο  αλλά όχι πολύ. Στο Βερολίνο και στη Βιέννη χιονίζει. Γλυκό πρωί και ξημερώνει.
Οι εφορίες θαναι λεει ανοιχτές. Ευτυχώς, θα μπορεί ο κόσμος να πάει να πληρώσει, μέχρι να βγεί η ψυχή του χρόνου κι η δική του θα πληρώνει.

"Έφερα τη ζωή μου ως εδώ
Άσπρο μέτρημα μελανό άθροισμα...
Κλάψαν όλη τη νύχτα οι προσδοκίες και δεν είναι πια
Κανείς δεν είναι..."

Είναι Παρασκευή πρωί περίπου 7 και μισή , προτελευταία μέρα του '11 που φευγει ρίχνοντας  ακόμη και τωρα στα τυφλά μες το πλήθος. Τρεις νεκροί άστεγοι χθες στο Βόλο από το κρύο και την ασιτία, αυξηση στα τιμολόγια της ΔΕΗ κατα 12% λεν οι ειδήσεις...εμείς θυσίες, το κράτος αυξήσεις για λογαριασμο των μεγαλομετόχων της κερδοφόρας παρακαλώ ΔΕΗ. Πως βγαίνει αυτό δεν ξέρω. Κανένας δεν ξέρει. Απλά δε βγαίνει, απλά συμβαίνει κι όποιον πάρει τον πήρε. Νεα τεκμήρια είπανε χθες, το κουβεντιάζουν και σήμερα. Αν έχεις ενα κάπως καλό αυτοκίνητο είναι μεγαλύτερο τεκμήριο από το να έχεις τριάρι σπίτι! Παράλογα πραγματα. Σώζεται πάλι η χώρα.
Ξημέρωσε πια. Τωρα φαίνεται μακριά πάνω στο βουνό ένα σκυλί που γυρνάει μονο του. Στην Πτολεμαίδα έχει χαλάσει η θέρμανση της πόλης και κάνει πολύ κρύο. Αλλάζω κανάλι. Βομβάρδισαν τα Κουρδικά βουνα οι Τούρκοι και σκότωσαν 35. Οι 28 είχαν το ίδιο όνομα. Υστερα αρχίσανε διαδηλώσεις στο Ντιγιαρμπακίρ και αλλού. Προτελευταία μέρα του χρόνου. Το Ιραν έκανε γυμνάσια στον Κόλπο κι η Αμερική πούλησε καμιά δεκαπενταριά  Φάντομ στη Σ.Αραβία. Δίνουν και παίρνουν οι δουλειές..
"..Χώμα σκληρό κάτω από τ' ανυπόμονα
Πέλματα, χώμα καμωμένο για ίλιγγο..."

Θα χαλάσει προς το απόγευμα ο καιρός. Θα έχει βροχές και χιόνια στα ορεινά. Θα 'χει κι αέρα αλλά την Πρωτοχρονιά θα  ξεκινήσει με ήλιο.
Μας τον ζαλίσανε τον ήλιο. Αντε να τονε σηκώσεις τωρα από τη λάσπη.
Ο Πατριαρχης Μόσχας και "Πασών των Ρωσιών"  ζήτησε την αποφυλάκιση του Εφραίμ! Ε, αφού είναι πασών των Ρωσιών, να το σκεφτούμε, αλλά κι αυτός ολόκληρος Πατριάρχης, από τα τόσα που μπορούσε να ζητήσει αυτό ζήτησε; Ε, ρε καθάρισμα που θέλει το παπαδαριό...
Στο ΣΚΑΙ είπανε πως η πρωτοβουλία Αλληλεγγύης της Αρχιεπισκοπής μαζί με το "Μαζί μπορούμε" του ΣΚΑΙ σκίζει. Τρεχει ο κόσμος κι αφήνει τόνους τρόφιμα. Μαυρο σκοτάδι δηλαδή. Παπαδαριό και τηλεόραση σκοτώνονται ποιος θα φροντίσει το λαό που έχει μπερδέψει ποιοί είναι οι αλληλέγγυοι και ποιοί οι κλέφτες. Ποιοι τον βοηθάνε και ποιοί τονε σκοτώνουνε. Και τα δυό μαζί δε γίνεται.
.
Κατα τα άλλα ξημερώνει. Παρασκευή πρωί 30 του μήνα. Η απεργία κρίθηκε παράνομη και καταχρηστική, κι αυτή. Μη σκοτωθείς να πας να πληρώσεις για τα τέλη, πήρανε παράταση μέχρι τις 15 Γενάρη...

Πάει κι αυτή η νύχτα. Οι "κλεψύδρες του αγνώστου' συνεχίζουν το μέτρημα.

"Ειναι καιρός να γνωριστούνε οι θάλασσες με τους κινδύνους..."

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

Μυγιάστηκαν...

"Bεβιασμένη και υπερβολική δημόσια αντίδραση" χαρακτήρισαν την παραίτηση βόμβα των 2 δικαστικών οι 2 υπουργοί οικονομικών και δικαιοσύνης! Και μάλιστα σε χρόνο μηδέν, κυριολεκτικά πριν αλέκτωρ λαλήσει.
Αντί να τους καλέσουν πρώτα και να δουν για ποιες ακριβώς παρεμβάσεις μιλούν, τους κατήγγειλαν δημοσίως και εμέσως τους απείλησαν κιόλας(!), αφού όπως είπαν η αντίδραση αυτή "συνιστά σαφή προσβολή της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου και θέτει σημαντικά ζητήματα κύρους και αξιοπιστίας της Δικαιοσύνης, επί των οποίων είναι βέβαιον ότι θα επιληφθεί αμέσως ο κ. Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου"! (Αν διαβάσετε την ανακοίνωση θα καταλάβετε αμέσως ποιος την έγραψε)
Δε μου φαίνεται παράλογο βεβαια αφού αν και τίποτα το πραγματικά σπουδαιο δεν έγινε τον τελευταίο καιρό στο κυνήγι της φοροδιαφυγής, σίγουρα κάποιοι "φίλοι" θα ενοχλήθηκαν. Εδώ που τα λέμε έστω κι αν την επόμενη μέρα ήταν πάλι έξω είδαμε και κάποιους "επωνύμους' με χειροπέδες. Δεν είναι απίθανο δε να είχαμε και κάποιους πιο μεγάλους που θα ακολουθούσαν αφού ως γνωστόν οι "μεγάλοι" εδω ελάχιστα εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους προς το Δημόσιο. Παντα βρίσκουν τα παράθυρα αφού έχουν τον τρόπο τους...
Εκτός κι αν θέλουν να μας πείσουν οι 2 υπουργοί οτι οι παραιτηθέντες δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους και χρειαζόταν ενας αντεισαγγελέας Αρείου Πάγου πάνω από το κεφάλι τους για να τους βάλει σε τάξη κλείνοντας στα σίδερα τους μεγαλοφειλέτες-φοροφυγάδες που δεν μάζεψαν αυτοί! Αν ήταν έτσι όμως γιατί δεν τους κατήγγειλαν κερδίζοντας έτσι και πόντους αξιοπιστίας;

Σ' αυτό τον τόπο  αν δεν είσαι τυφλός ή ηλίθιος ξέρεις πως μόνο με παρεμβάσεις και πιέσεις λειτουργούν όλα και οτι σπανίως η δικαιοσύνη λειτουργεί ως "ανεξάρτητη". Και σιγά-σιγά όλοι καταλαβαίνουν ότι μπορεί να το παρακάνουν οι εδώ αφέντες, αλλά παντού έτσι λειτουργεί ο καπιταλισμός ειδικά όταν μπαίνει στα δύσκολα. Σιγά να μην άφηνε η εξουσία να αποδίδεται δικαιοσύνη ελεύθερα. Αν το έκανε όσοι είναι τώρα σε θέσεις κλειδιά θα πήγαιναν φυλακή για εγκλήματα κατά των λαών.
 
Οπότε αυτό που είναι ολοκάθαρο είναι ότι αυτός που αντέδρασε βεβιασμένα και υπερβολικά δεν ήταν οι 2 δικαστικοί αλλά οι 2 υπουργοί.
Καρφώθηκαν κανονικά, αφού όποιος έχει τη μύγα...εκπλήσσεται θεσμικά.

Οι θησαυροί των Λεβιάθαν και οι ...ανώνυμοι δικαιούχοι

Ακούσαμε και διαβάσαμε τις ανακοινωσεις-εκτιμήσεις για τα κοιτάσματα φυσικού αερίου που ανακαλύφθηκαν.
Και το μυαλό αναγκαστικά ταξίδεψε σε άλλους παράλληλους που θα μπορούσαν ισως... αν καταλαβαίναμε, αν ξεκολούσαμε μια στάλα από το φόβο και τη δουλοπρέπεια και τον εθισμό στην υποταγή, αν το παλεύαμε να απλωσουμε το χέρι σε όσα είναι δικά μας.
Τί νόημα έχουν άραγε για τους απλούς ανθρώπους όλα αυτα τα δις που ανακοιονώθηκε πως βρέθηκαν στα έγκατα του Λεβιάθαν; Καποιο άμεσο; Κάποιο εμεσο ή κανένα απολύτως γιατί άλλος(π.χ. η NOBLE) θα τα χαρεί;
Είπαν πως καλύπτονται ανάγκες 210 χρόνων στην ηλεκτροδότηση!
Και εγώ φαντάστηκα βέβαια μια δίκαιη κυβέρνηση του λαού να ανακοινωνει οτι, με την επιβεβαίωση του κοιτάσματος και την έναρξη των εργασιών, η ηλεκτροδότηση των νοικοκυριών και των μικρών επιχειρήσεων θα είναι πλέον δωρεάν! Φαντάζεστε κατι τέτοιο στην Ελλάδα; Αυτό θαταν είδηση.
Κάπως έτσι δεν θα έπρεπε όμως να λειτουργήσει ένα όχι σοσιαλιστικό αλλά απλά δίκαιο κράτος;
Αλλιώς οι θησαυροί των ανα την υφήλιο Λεβιάθαν είναι για μας κυριολεκτικά ανθρακες (χωρίς υδρογόνο).
Ας τους αφήσουν καλύτερα εκεί που βρίσκονται  για πιο κατάλληλες στιγμές.

Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011

Μια ό,τι νάναι Αριστερά...

 Eπειδή καμιά φορά πάνω στην τρελή ανάγκη για κάποια θετική εξέλιξη βάζουμε την ΔΗΜΑΡ στις δυνάμεις της Αριστεράς(κι εδώ το έχουμε κάνει) για να φαινόμαστε περισσότεροι,  καλό είναι να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα για να ξέρουμε τι συμβαίνει γύρω μας. Αντι άλλης πολυλογίας 2 απαντήσεις του Θ.Μαργαρίτη της ΔΗΜΑΡ σε συνέντευξη που διαβασαμε στο tvxs.

Πώς κρίνετε την κυβέρνηση Παπαδήμου; " Η κυβέρνηση Παπαδήμου είναι δεσμευμένη σε ένα πρόγραμμα οικονομικών επιλογών με τις οποίες η ΔΗΜΑΡ είναι αντίθετη. Ωστόσο, η συγκρότηση αυτής της κυβέρνησης συνέβαλε σε ένα κλίμα πολιτικής ομαλότητας, το οποίο αποτελεί και μία αυτόνομη ανάγκη, διότι αν τα οικονομικά προβλήματα συνοδεύονταν και από μία ενδεχόμενη πολιτική αστάθεια, τότε η χώρα θα έφτανε στη χρεοκοπία."
 Ενω τωρα δεν είμαστε σε φάση χρεοκοπίας κατα τη ΔΗΜΑΡ; Και τέλος πάντων οι "οικονομικές επιλογές" Παπαδήμου που οδηγούν; Σε ουδέτερη ζώνη; Δεν πειράζει όμως λεει ο Θ.Μ. γιατί έτσι έχουμε πολιτική ομαλότητα που είναι μια "αυτόνομη ανάγκη"! Απολαυστε τη γνωστή δεξιά άποψη των "φιλήσυχων πολιτών" άπο "αριστερό" στόμα και μάλιστα σε εποχή απίστευτης κρίσης που μέχρι τώρα πονάει το λαό κι αφήνει απ'έξω όσους έφταιξαν.
Πότε θεωρείτε ότι πρέπει να διεξαχθούν εκλογές; " Αντικειμενικά, θα διεξαχθούν περίπου 2 μήνες μετά την ενδεικτική προθεσμία της 19ης Φεβρουαρίου, αν φυσικά ολοκληρωθούν πρώτα οι υποχρεώσεις αυτής της κυβέρνησης, δηλαδή το πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων (PSI) και η δανειακή σύμβαση. Να ξεκαθαρίσω ακόμη μια φορά ότι εμείς δεν συμφωνούμε με την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης. Ωστόσο, δεν υποτιμούμε και την ανάγκη πολιτικής ομαλότητας η οποία αυτή τη στιγμή φαίνεται ότι υπάρχει στη χώρα μας."
Αν το κόμμα λεγόταν Δημοκρατική Δεξιά δεν θα άλλαζε τίποτα. Ετσι κι αλλιώς σε πολλά σημεία η λαική δεξιά έχει πιο επιθετικές φιλολαικές θέσεις από της ΔΗΜΑΡ. Για να πώ την αλήθεια με πονάει που το λέω αλλά έτσι είναι.

Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2011

Για να γυρίσει ο ήλιος-Χριστούγεννα




Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή, η και καθόλου μέρες πού'ναι, αφου ο "κυκλοδίωκτος" κάνει μιά στάση με το άρμα του να πάρει μια ανάσα (χειμερινό ηλιοστάσιο γαρ), και μετά αφού αφήνει πίσω του τη μικρότερη και έτσι σκοτεινότερη μέρα του χρόνου ξανά πρός τη δόξα τραβά...
Το φώς λοιπόν νικάει το σκοτάδι, το καλό το κακό, το πάνω το κάτω και κάπου εκεί αρχίζουν οι συμπτώσεις στις γιορτές και τις παραδόσεις των λαών μες στους αιώνες.Ο Διόνυσος κομματιάζεται απο τις Μαινάδες και ξαναγεννιέται ως Διόνυσος βρέφος και οι Αρχαίοι ημών γιορτάζουν τα Λήναια.Οι Ρωμαίοι γιορτάζουν τα Σατουρνάλια και αμέσως μετά τα Μπρουμάλια και τη γέννηση του ανίκητου Ήλιου(dies natalis invicti Solis). Στην αρχαία Αίγυπτο σκάει μύτη ο λαμπρός Οσιρις και πιο ανατολικά ο Ζωροαστρικός Μίθρας στρώνει το κόκκινο χαλί για να περάσουν ύστερα οι Χριστιανοί και να γεννηθεί κάπου στη Βηθλεέμ,εν φάτνη των αλόγων ο δικός μας Χριστός και πάει λέγοντας.
Το αστέρι της Βηθλεέμ δείχνει το δρόμο στους μάγους, ενώ την ίδια στιγμή οι πρώτες πρωινές ακτίνες περνούν τη χαραμάδα της πόρτας στο New Grange στην Ιρλανδία, εδώ και 5000 χρόνια,και λίγο πιο πέρα ο ήλιος ρίχνει το πρώτο του φως πάνω απο το θρυλικό Stonehedge την ώρα που ξαναγεννιέται ο κερασφόρος Cernunos.Στο Βορρά οι Σκανδιναβοί, Γερμανοί κ.α. γιορτάζουν κι αυτοί το Yule, και τόσοι άλλοι λαοί τους δικούς τους Θεούς του φωτός με τους δικούς τους τρόπους και τις δικες τους παραδόσεις.
Παίρνει λοιπόν και πάλι απο σήμερα ο ήλιος(αχ αυτός ο ήλιος) τον ανήφορο κι η μέρα αρχίζει να μεγαλώνει.Το μύνημα του μακρόκοσμου προς το μικρόκοσμό μας είναι παντού και πάντα το ίδιο.Το φώς νικαει το σκοτάδι και παίρνει τα πάνω του.Και μαζί τά λάθη,οι αστοχίες,οι ήττες,η μαυρίλα μέσα μας,οι τύψεις, οι φόβοι,οι υποχωρήσεις, κι ότι άλλο αρνητικό ας πάει στο καλό.
Το καινούργιο έρχεται "ως ήλιος νοητός" από μέσα μας με φόρα και σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά του.Αλλά επειδή ανηφόρα είναι,ε... ας βάλουμε κι εμείς ένα χεράκι.Θέλουν και τ'άστρα το σπρώξιμό τους.
Χρόνια πολλάαααα λοιπόν,χρόνια καλά!!!Καλά Χριστούγεννα,Λήναια,Μπρουμάλια ή ότι άλλο θέλει η ψυχή του καθενός.

(Κάτι που έγραψα πέρσι τετοια μερα)

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2011

Κάτι παιδιά απο μακριά

Χρόνια πολλά, χρόνια καλά, χρόνια ευτυχισμενα!
Κι ας μην ξέρουμε πως κι από ποια γωνια του ορίζοντα της μοίρας μας θα προκύψουν.
Μάλλον από κάποια καινούργια γωνιά που θα ανακαλύψουμε την ώρα που θα καίγονται οι δρόμοι του χθές και του σήμερα, και μείς θα πρέπει κάπου να βρούμε ανάσα και φως που να κρατάει μια στάλα, κι όχι να σκορπίζει στον αέρα μαζί με τον ήχο της φωνής που το υπόσχεται.
Παντως χρόνια πολλά κι ευτυχισμένα με την περίφημη "νεα δανειακή σύμβαση" ας μην περιμένουμε. Δεν υπάρχουν απλά. Θα ειναι χρόνια βαριά και συννεφιασμένα στην πλάτη των παιδιών μας και των παιδιών που γεννιούνται. Χρόνια μαραζιάρικα που όμως θα τα δανειστούμε από το αύριο, εμεις που πιστέψαμε στο ωραίο γυαλιστερό παραμύθι που μας πούλησε ο καπιταλισμός κι  αφήσαμε να συμβεί όλο αυτό. Χρόνια αρπαγμένα από το μέλλον αυτών που ορκιζόμαστε πως αγαπάμε πιο πολύ από τη ζωή μας.

Κάνε μόνο μια απλή σκέψη, μια ερώτηση στον εαυτό σου. Ολα αυτά τα ποτάμια από χρήμα που πρεπει να δανειστούν σε τράπεζες, κράτη και ιδιώτες από πού θα βρεθούν; Ειναι απλό.
Τα άπειρα δις των δανείων που μας τάζουν και μας λεν πως χρειαζόμαστε κι εμείς και τόσες άλλες οικονομίες δεν υπάρχουν, δεν τα έχει κανεις.
Ειναι απλά δανεικά απ' το μέλλον. Υπάρχουν μόνο σαν υπόσχεση που δίνουμε εμείς οι τεμπέληδες, άχρηστοι και μπαταξήδες στους δανειστές, πως θα τους τα δώσουμε κάποια στιγμή στα επόμενα 20, 30 ή 50 χρόνια. Κι αυτοί για να μας "βοηθήσουν" να τα καταφέρουμε θα κουτσουρεύουν την οικονομια και τις δομες της με την άδεια των κυβερνήσεών μας, θα τσακίζουν τους ανθρώπους και το κουράγιο τους, θα απογοητεύουν και θα ταπεινώνουν αυτούς απ' τους οποίους απαιτούνε να παλέψουν πιο πολύ από όσο μπορούν "για το καλό του τόπου, του έθνους και της πατρίδος". Και θα το κάνουν αυτό γιατί δεν θέλουν απλά να πάρουν πίσω τα χρηματά τους. Θέλουν την ίδια τη ζωή μας στα δικά τους χέρια και τώρα και αύριο και για πάντα.

Τι θα κάνουμε λοιπόν; Θα φάμε κι αυτό το παραμύθι τους;
Θα πριονίσουμε με τα ίδια μας τα χέρια σαν νεοι καλικάντζαροι τις ρίζες του αύριο;
Θα πάμε με ελαφριά καρδιά μαζί με εκείνους που μας κατάστρεψαν και τώρα τολμάνε να αυτοχρίζονται σωτήρες μας; Χέρι-χέρι με το κόμμα του Τσοχατζόπουλου και του Καρατζαφέρη, με τις συμμορίες των χρυσοδάκτυλων της Ζήμενς και τις παρέες των Βατοπεδινών απατεώνων "θα σώσουμε τον τόπο";
Πάρε βαθιά ανάσα κι αποφάσισε φίλε μου.
Πέτα από πάνω σου το φόβο και στήσε αυτί αντί να ροκανίζεις το κλαράκι του αύριο που πάνω του κάθεσαι κι εσύ κι εγώ.
Άκου. Κατι παιδια απο μακριά τραγουδάνε κάτι καινούργια κάλαντα.
Θ' αλλάξει λένε ο κόσμος.
Χρόνια πολλά, χρόνια καλά, χρόνια ευτυχισμένα.

Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2011

Ποια αξιοπρέπεια...- Εργαζόμενοι Φιλκεράμ Τζονσον

"Eίμαστε στα όρια της εξαθλίωσης. Εχουμε χάσει την περηφάνεια μας και την αξιοπρέπειά μας σα γονείς. Δεν μπορούμε να αντικρύσουμε τα παιδιά μας στα μάτια!"

 Εχουν γίνει πια καθημερινές ιστορίες, γνωριμα σκηνικά. Τα γευεσαι κάθε μέρα θες δε θες μαζί με τον πρωινο καφέ και το τσιγάρο σου.
Πισω μια μεγάλη καγκελόπορτα εργοστασίου. Μπροστά της μαζεμένοι εργαζόμενοι. Ενα βαρελι, μια φωτιά αναμένη, γύρω άνθρωποι με σκαμένες φάτσες και σκούφους συζητάνε μες στο κρύο.
Απλήρωτοι εργαζόμενοι, άλλοτε απολυμένοι, άλλοτε σε διαθεσιμότητα, απεργοί ή καταληψίες,  πάντα θυμωμένοι, πληγωμένοι, φυλακισμενοι μεσα σε μια απίστευετη κατάσταση.
Χθες η εικόνα ήταν από τη Χαλυβουργία που συνεχίζει. Σήμερα ήταν από τη Filkeram Johnson στη Θεσσαλονίκη.
"Eίμαστε στα όρια της εξαθλίωσης¨λένε. "Εχουμε χάσει την περηφάνεια μας και την αξιοπρέπειά μας σα γονείς. Δεν μπορούμε να αντικρύσουμε τα παιδιά μας στα μάτια!"
"Είμαστε μήνες απλήρωτοι, με 1500 ευρώ όλο το χρόνο"
Ο Αρβανίτης τους ρωτάει:"Και πως βγαίνει;. Στο σπίτι στο τσουκάλι τι μπαίνει;"
"Πως βγαίνει...δε βγαίνει. Στο σπίτι δεν πάμε. Πως να πάμε; Πως να κοιτάξουμε τις γυναίκες και τα παιδιά μας"
 Στο ΣΚΑΙ τα βράδια μας δείχνουν ιστορίες από την Πολωνία για την "πτωση του κομμουνισμού" και την Αλληλεγγύη του Βαλέσα. Για τη δική μας Αλληλεγγύη...δεν υπάρχει χρόνος.

Κρύα καλημερα με σφίξιμο στο στομάχι. Δε γίνεται να μην το δεις. Δεν μπορείς να ζεις κλείνοντας τα μάτια. Αυριο ποιανού η σειρά θαναι; Η δική μου; Η δική σου;


Καθημερινες ιστορίες. Με τον καφέ και το πρωινό τσιγάρο.

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

Χειμώνας ...και Σεφέρης

Βαρύς χειμώνας ξημέρωσε σήμερα.
Η βροχή μια αρχίζει μια σταματάει, ενω μόλις κάνεις να αφήσεις μια χαραμάδα από παράθυρο ανοιχτό ακούς το γνωστό σφύριγμα του αέρα και νοιώθεις σα νασαι σε ταινία θρίλερ.
Φώτα οπωσδήποτε ανοιχτά αφού στις 10 το πρωί το φως μοιάζει λες κι είναι λίγο πριν νυχτώσει.
Γύρω μου βιβλία και απόλυτη ησυχία για να ακούω τον αέρα και τη βροχή στην τέντα.
Σήμερα διαβάζω, ανάμεσα σε άλλα, το υπέροχο χειρόγραφο του '41 του Σεφέρη από τις "Δοκιμές".
Ο Σεφέρης, υπάλληλος τότε του Υπ.Εξωτερικών της κυβέρνησης Μεταξά, την εποχή που ξεσπάει ο πόλεμος, ειναι κάτι σαν υπεύθυνος τυπου και διηγείται από τα μέσα με το δικό του τρόπο και λόγο το πως έζησε εκείνες τις τρομερές μέρες στους διαδρόμους των υπουργείων, μέχρι που έφυγε τον Απρίλη του '41 για Κρήτη κι από εκεί για Μ.Ανατολή μαζί με την τότε κυβέρνηση που αποχωρούσε.
Οποιος το έχει ξεχασμένο στη βιβλιοθήκη ας το ξεσκονίσει κι ας ρίξει μια ματιά χειμωνιάτικη...

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011

Οι καημένες οι τράπεζες θύματα της κρίσης χρέους

Oπως βλέπουμε τις τελευταίες μέρες, το μέχρι τώρα αδιανόητο και ταμπού της διάλυσης του ευρώ , κουβεντιάζεται πλέον ευρέως και πολλές φορές η πηγή είναι η ίδια η ΕΕ με αξιωματούχους της. Ο λόγος είναι περισσότερο ότι αποφάσισαν να παίξουν και αυτό το χαρτί προκειμένου να τρομοκρατήσουν τους λαούς της Ευρώπης με το "επερχόμενο χάος" και λιγώτερο το να συζητηθούν προσεκτικά οι διάφορες πλευρές του υπαρκτού προβλήματος.
Βέβαια η προπαγάνδα και η αντιστροφή της πραγματικότητας έχουν πάντα τον πρωτο λόγο.

Ακούσαμε προχθές για παράδειγμα την εκτίμηση της ΕΚΤ ότι είναι πιθανό ενδεχόμενο η "δημοσιονομική κρίση να μετατραπεί σε συστημική απειλωντας με χρεοκοπία μεγάλες ευρωπαικές τράπεζες" (το λέμε σε συντομία κι οχι με τις ακριβείς λέξεις).
Η αλήθεια βέβαια είναι ακριβως η αντίστροφη. Η κρίση που είναι συστημική και έχει ήδη χρεοκοπήσει μεγάλες τράπεζες(σχεδόν όλες), μετατράπηκε σε κρίση Δημοσίων χρεών που τώρα ξαναγυρίζει στις τράπεζες. Οι τράπεζες δηλαδή, βλέποντας τα προβληματικά, αν όχι εντελώς σάπια χαρτοφυλάκια που είχαν δημιουργήσει τζογάροντας άγρια, άρχισαν να πουλάνε αδύναμα ομόλογα(όπως τα δικά μας) και έτσι ανεβασαν το κόστος δανεισμού δημιουργώντας μια μεγάλη κρίση χρέους που απλώθηκε σε όλη την Ευρωζώνη.
΄Η ανάλυση πάντως αυτή που πωλείται ευρέως στα ΜΜΕ είναι φανερό οτι προσπαθεί να κρύψει την αλήθεια για την χρεοκοπία τραπεζών που όπως φαίνεται ειναι προ των πυλών. Η αναγκαστική διάσωση των Τραπεζών με βαρύ κόστος για τους λαούς και τις οικονομίες, μπορεί να γίνει μόνο αν το φταίξιμο πέσει αλλού και όχι στην απληστία των καπιταλιστών-τραπεζιτών και τον ξέφρενο ανταγωνισμο που είναι στοιχείο του ίδιου του καπιταλισμού.
Οι πραγματικοί φταίχτες της κρίσης πρέπει οπωσδήποτε να βγούν λάδι κι εμείς, τα μόνιμα κορόιδα,  να πληρώσουε το λογαριασμό.
Αν το κόλπο δεν πιάσει -που δεν θα πιάσει παρά την κακιά λύσα- τα θεμέλια του καπιταλισμού θα τρίξουν πολύ γερά.

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

"Οσο μένει η ανωμαλια, τόσο προχωρεί το κακό"

Ήταν ένας κόσμος χτισμένος πάνω στην άμμο, σε μια περίεργη κινούμενη άμμο.
Ηταν μια κοινωνία με δεμένα μάτια, που περπάτησε χρόνια στα τυφλά χαζογελώντας με ξένο χαμόγελο.
Υστερα άρχισε να σκοτεινιάζει, η ανησυχία...
Ενας ξαφνικός κρότος κι η βροχή που ξεκίνησε με τη μοίρα της μεγάλης καταιγίδας.
Μιά κυβέρνηση που εκλέχτηκε από ανθρώπους που δεν ήθελαν να δούν, που δεν άντεχαν να μάθουν κι άκουσαν πάλι μ' ευχαρίστηση όσα ψέματα ειπώθηκαν.
Κι ήταν όλα ψέματα. Όλα.
Κι έτσι γίναν όλα λάθος. Όλα

Η Δημοκρατία που μπήκε στα εισαγωγικά της και προσπάθησε να βολευτεί όπως-όπως.
Ο κοσμος που ψηλάφισε το καινούργιο του κελί με αμηχανία κι είπε "δύσκολοι καιροί"...
Ο θυμός και κάποιες φορες η απελπισία που άρχισαν συχνά  να τριγυρίζουν στην πόλη.
Τα ΜΑΤ, τα δακρυγόνα, η καταστολή που βγήκαν στους δρόμους να κρατήσουν το θυμό.
Οι άνθρωποι που αρχίσανε σιγα-σιγά να ανοίγουν μάτια και να βλέπουν...
την αλυσίδα στο πόδι  και τα τείχη που έχτιζαν γύρω τους με την ανοχη τους.

Οι πλειοψηφίες στη Βουλή ήταν αισχρές μειοψηφίες ντυμένες  λαική εντολή.
Τα μεγάλα λόγια βγήκαν από μικρά στόματα, οι καθαρές κουβεντες από βρώμικα μυαλά.
Τα φώτα έπεσαν πάνω στους λάθος ανθρώπους. Πανω σε σιχαμερές φάτσες μεταμφιεσμένων φασιστών που μιλούσαν για Δημοκρατία καμαρώνοντας για το κατόρθωμά τους.
Η συμπόνοια των πάμπλουτων πια ξεπουλημένων "για το λαό που υποφέρει" ξεχείλισε σα λάσπη κι ανέβηκε ως το γόνατο.
Κι η ελευθερία της έκφρασης χαραμισμένη οσο ποτέ πεταμένη πάνω σε σωρούς από γυάλινα σκουπίδια..
Ενας τόσο απαίσια λάθος δρόμος.
Η Δημοκρατία ... άφωνη με σώμα μουδιασμένο και βουβό.
Η νύχτα άρχισε τώρα να ενώνεται με την άλλη νυχτα, αφού η μέρα καταργήθηκε δια νόμου λόγω εκτάκτων συνθηκών.
Και γύρω ο κόσμος  χτίζεται με λάθος υλικά. Ο φόβος, η οργή, η απελπισία, η υποταγή, ο πόνος, τα κλειστά στόματα και τα σφιγμένα χείλη, τα ματια τα καρφωμένα στο σκοτάδι και το άχτι...πάνω στους σωρούς από τα καινούργια ερείπια και τα σκουπίδια.

Η αρρώστια, ο πνιγηρός αέρας στα κλειστά δωμάτια, η αρρώστια...
Κι ύστερα εκείνο το ουρλιαχτό το από μέσα που αρχίζει να ανεβαίνει,
τα αυτιά τα ακόμα βουλωμένα
κι οι ποιητές που κάπου φαίνονται πίσω από τις σκιές.

Τό' λεγε τότε ο Σεφέρης σε κείνη τη δήλωση του '69:
"Οσο μένει η ανωμαλια, τόσο προχωρεί το κακό"

"Οσο μένει η ανωμαλια, τόσο προχωρεί το κακό"



Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2011

Σκάνδαλο Λαυρεντιάδη-Proton - Μαζί τα φάγαμε;

Aν κανείς θέλει να καταλάβει στην πράξη πως λειτουργεί το τραπεζικο-χρηματοοικονομικό σύστημα και πως μακροημέρευε στην πλάτη των επόμενων γενεών ο καπιταλισμός και τα καμάρια του, δεν έχει παρά να παρακολουθήσει την υπόθεση Λαυρεντιάδη-Proton. Eνα σύμπλεγμα εταιρειών του ομίλου(και άλλων "φίλων") που χρηματοδοτούνταν από την τράπεζα μέσω δανείων που έβγαιναν σε χρόνο μηδέν(1-2 μέρες!) -παράγοντας έτσι με τη γνωστή πατέντα "το χρήμα είναι χρέος" χρήμα για την Proton- και στη συνέχεια συμμετείχαν σε διάφορες περίπλοκες δραστηριότητες όπου χανόταν κυριολεκτικά η μπάλα.
Αν  λάβουμε μάλιστα υπ'όψιν τα όσα φοβερά καταγγέλει η Ελευθεροτυπία - με στοιχεία της ΤτΕ παρακαλώ κι όχι κάποιου Αριστερού εντύπου ή κάποιου ερευνητή- φαίνεται πως μέσω offshore εταιρειών τεράστια ποσά δανειστηκαν σε "επενδυτές" που συμμετείχαν στη μεγάλη αύξηση της Τρ.Πειραιώς τον περασμένο Ιανουάριο.
Αναγκαστικά δεν μπορεί να μην πάει το μυαλό και στο πως γίνονται εδώ και χρόνια οι αυξήσεις μετ.κεφαλαίου Τραπεζών αλλά και άλλων εισηγμένων.
Βέβαια δεν αποφάσισα ξαφνικά να παραστήσω τον ντεντέκτιβ-ερευνητή, αλλά το ενδιαφέρον βρίσκεται στα εξής 2 σημεία που μας δείχνουν ποια είναι η μαυρη τρύπα που εξαφανίζει τον παραγόμενο πλούτο αλλα και το που μας πηγαίνει ο τρόπος των αγορών:
1.Μετα από αυτές τις επιτυχημένες αυξήσεις κεφαλάιου (όπως της ΠΕΙΡΑΙΩΣ που ήταν της τάξης των 800εκ.) οι εταιρείες -αλλά και η κυβέρνηση- διαφήμιζαν το γεγονός ως ένδειξη εμπιστοσύνης των επενδυτών και των αγορών, και έτσι έδειχνε να είναι βέβαια αφού μιλούσαμε για συμμετοχή με μετρητά σε τεράστιες αυξήσεις, κι έτσι συνέχιζαν την ένδοξη πορεία τους στο Χρηματιστήριο κάνοντας όσους αφελείς δεν ΄ηξεραν τις λεπτομέρειες(ανάμεσά τους και Ταμεία) να νοιωθουν ασφαλείς επενδύοντας τα χρήματά τους εκεί με τις γνωστες πλέον καταστροφικές συνέπειες(π.χ. Η ΠΕΙΡΑΙΩΣ από 2 ευρώ 12 μήνες πριν-ακριβως πριν την αύξηση- σήμερα κάνει 0,21λ.!! Η δε ΑΛΑΠΙΣ-συμφεροντων Λαυρεντιαδη- από 3ευρώ 12 μήνες πριν σήμερα κάνει 3λ.(0,03ευρω) δηλαδή 100φορές κατω!!! )
Μόνο που μετά από όλα αυτά φτάσαμε στο σκηνικό που βρισκόμαστε τώρα με μια χρεοκοπημένη οικονομία που την πληρώνουμε όλοι εμείς που "δεν τα φάγαμε μαζί"
2. Αν είχαμε τελειώσει με τα παραπάνω το ενδιαφέρον θα μπορούσαμε να το πουμε ακόμη και απλά δημοσιογραφικό. Ομως η σωτηρία της Proton μας κόστισε περίπου 800εκ.ευρώ που δόθηκαν από το κράτος(εμάς δηλαδή) και τον Υπ.Οικονομικών κ.Βενιζέλο, για την εγγύηση των καταθέσεων συν άλλα 200-250 εκ. αν δεν μας απατά η μνημη μας, για την νεα Τράπεζα που δημιουργήθηκε. Σύνολο πάνω από 1δις!
Με πιο απλά λόγια, χονδρικά κάποιοι ζήτησαν και πήραν αμέσως δανεικά κι αγύριστα εκατοντάδες εκατομμύρια, η τράπεζα χρεοκόπησε λόγω των περίεργων αυτών μοντερνων τρόπων λειτουργίας του περίφημου χρηματοοικονομικού συστήματος, και το κράτος, δηλαδή εμείς, βάλαμε το χέρι στην τσέπη και πληρώσαμε τη ζημιά βαζοντας τα χρήματα που "χάθηκαν" στη θέση τους!! (Την ίδια στιγμή κάποιοι γλεντούσαν τα τίμια λεφτά που έβγαλαν ενω το κράτος έκανε νόμο το Δεκέμβρη του 2010, για να γλυτώσει τον Λαυρεντιάδη από υπεξαίρεση 50εκ. χαρίζοντάς του το ακαταδίωκτο αν επέστρεφε τα χρήματα!)
Το κακό είναι οτι αυτό δεν είναι μια ξεχωριστή περιπτωση. Δυστυχώς όπως είδαμε και στις ΗΠΑ το 2008 (σε διαφορετική βέβαια περίπτωση), κάπως έτσι "επικίνδυνα" λειτουργεί το τραπεζικό-χρηματοοικονομικό σύστημα και βουλιάζει τον πλανήτη κυνηγώντας αποδόσεις και υπερκέρδη σε ελάχιστο χρόνο.

Περιέργως και χθες, και παρά την καταγγελία με στοιχεία της έγκυρης Ελευθεροτυπίας, το θέμα δεν υπήρχε στα δελτία ούτε καν σαν είδηση δευτερολέπτων. Μικρός κόσμος βλέπετε, μια παρέα είμαστε όλοι...

Το σκανδαλο PROTON ειναι βεβαια πολυ μεγαλύτερο του σκανδαλου Κοσκωτά(120εκ. σε ευρώ ή 40δις δρχ) το οποίο  μετά την πώληση της Τρ.Κρητης δεν ζημίωσε καθόλου το Δημόσιο σε αντίθεση βεβαια με την PROTON και μάλιστα σε δύσκολους καιρούς.

Υ.Γ. Η ΠΕΙΡΑΙΩΣ απείλησε χθες απαντώντας στην "Ε" οτι θα προσφυγει στη δικαιοσύνη για τα όσα κατήγγειλε η εφημερίδα. Ομως από όσο διαβάσαμε δεν ασχολείται στην απάντηση της, εκτός απο πολπυ λίγο και γενικές διατυπωσεις του τυπου "δεν έχουμε καμία σχέση", με τα στοιχεία της καταγγελίας, αλλά κυρίως με το ότι η "Ε" και η ΠΕΙΡΑΙΩΣ βρίσκονται σε διαμάχη.Αν εκανε βεβαια τον  κόπο να απαντήσει και στο δια ταυτα με πιο πολλές λεπτομέρειες θα καταλαβαίναμε και μεις οι αδαείς.
Οπως και να έχει πάντως, το θέμα ειναι τεράστιο και δεν μπορεί να κρυφτεί. Οι αρμόδιοι δικαστές συντομα θα πρέπει να πάρουν το λόγο. Οσο για τα ΜΜΕ ας περιμένουμε να δούμε.

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

Τέχνη και πολιτική στον Οκτώβρη

Μικρό αλλά πολύτιμο απόσπασμα από το βιβλίο της Ν.Βαλαβάνη "Ψωμί και τριαντάφυλλα-Θέματα τέχνης και πολιτικής" που αξίζει πραγματικά να διαβαστεί. Το βιβλίο ασχολείται (εκτός από τις πολλές αναφορές στο αγκάλιασμα τέχνης-πολιτικής) με την Τέχνη στην Οκτωβριανή επανάσταση(Ρωσικη πρωτοπορία κλπ) και βεβαια με τον Μπέρτολτ Μπρέχτ με τον οποίο η Νάντια Βαλαβάνη έχει ασχοληθεί όσο λίγοι, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη. Το παρακάτω κείμενο έχει δημοσιευτεί στο ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ πριν λίγους μήνες. Ενοιωσα πραγματικά τυχερός που βρέθηκα στην παρουσίαση αυτού του βιβλίου και έτσι το έχω τώρα στα χέρια μου. 


1. Εισαγωγή

Όχι μόνο η Οκτωβριανή Επανάσταση αλλά και η ρωσική πρωτοπορία αποτέλεσαν εκφράσεις, στις ιδιαίτερες συνθήκες της ρωσικής πραγματικότητας, διεθνών φαινομένων και διαδικασιών. Οι δρόμοι έντονα πειραματικού χαρακτήρα στους οποίους, με σημείο τομής την εμφάνιση του κυβισμού και δημιουργώντας τη σημαντικότερη επανάσταση στις τέχνες από την εποχή της Αναγέννησης, περιπλανιόταν από τις αρχές του 20ου αιώνα η ευρωπαϊκή «ιστορική πρωτοπορία», στη Ρωσία διασταυρώθηκαν με το σημαντικότερο κοινωνικό πείραμα όλων των εποχών:
Tον Οκτώβρη και το νεαρό εργατοαγροτικό κράτος που επιχειρήθηκε να δημιουργηθεί. Αποτέλεσμα; Τα πρώτα επαναστατικά και μετεπαναστατικά χρόνια, ακόμα και την περίοδο 1917-1920 που μαίνονταν οι μάχες της επανάστασης, του εμφύλιου και της ξένης εισβολής, σε συνθήκες πείνας, παγωνιάς και έλλειψης και των στοιχειωδών, συμπεριλαμβανομένου χαρτιού και φιλμ, υπήρξε μια πρωτοφανής καλλιτεχνική έκρηξη σ’ όλους τους τομείς των τεχνών. Συνοδευόμενη από θυελλώδεις συζητήσεις για θέματα αισθητικής και πολιτικής, σε συνθήκες απόλυτης καλλιτεχνικής ελευθερίας και σε σύζευξη με μια στάση πραγματικά αξιοθαύμαστης κοινωνικής υπευθυνότητας των ίδιων των δημιουργών, δημιουργήθηκε ό,τι πιο προωθημένο καλλιτεχνικά στον κόσμο.
Η έκκληση του Λένιν, η τέχνη να φθάσει στο λαό και ο λαός να φθάσει στην τέχνη, μια έκκληση που ταυτόχρονα απηχούσε τη θεμελιακή επιδίωξη της καλλιτεχνικής πρωτοπορίας για ενότητα τέχνης και ζωής, βρήκε ανταπόκριση και από τις δύο πλευρές με μάλλον απρόσμενο τρόπο: Για πρώτη φορά στην ιστορία του κόσμου

Διαβάζω στο εδώ και τώρα

Η νικηφόρα απεργία των χαλυβουργών το 1962
 Στο «ΤΙΜΕ» και ο... Λουκάνικος
 ΕΕ. Το Σιδηρούν Παραπέτασμα
 H πορεία του ευρωσυστήματος προς την διάλυση-Γ.ΒΑΡOYΦΑΚΗΣ
 Σόκρατες, ένας επαναστάτης της μπάλας
 Ούτε οι Γάλλοι αγαπούν το ευρώ
 Λαυρεντιάδης-PROTON: Το καμάρι της επιχειρηματικότητας ξεγυμνώνει το σύστημα

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2011

ΑLCO: ΠΑΣΟΚ 17%, ΝΔ:30%, ΚΚΕ 12%, ΣΥΡΙΖΑ 8%, ΔΗΜΑΡ 9%

Aυτή είναι η νέα δημοσκόπηση της ΑLCO για το ΚΟΝΤΡΑ.

Οπως φαίνεται και πάλι η μετατόπιση προς τα Αριστερά είναι μεγάλη και δεν μπορεί να μην δημιουργεί σκέψεις προς όλες τις κατευθύνσεις.
ΠΑΣΟΚ 17%, ΝΔ:30%, ΚΚΕ 12%, ΣΥΡΙΖΑ 8%, ΛΑΟΣ 7%, ΔΗΜΑΡ 9%, ΠΡΑΣΙΝΟΙ 4%, ΔΗΣΥ 3%. Μάλιστα επειδή η αναγωγή έχει γίνει επί των "εγκύρων" και εχει εναν τεράστιο αριθμό λευκών μπορεί η Αριστερά να έχει και ακόμη πολύ μεγαλύτερο ποσοστό.

Αν δεχτούμε το ότι οι δημοσκοπήσεις πολλές φορές προσπαθούν να "διαμορφώσουν κλίμα" οι υποψίες θα πάνε μάλλον σε 2 πλευρές: 1.Στο "φουσκωμενο" ποσοστό της ΔΗΜΑΡ που ίσως να προσπαθούν να την εμφανίσουν σαν εναλλακτικό Αριστερό πόλο για να αποφευχθεί η μετατόπιση προς ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ  και 2. Στο επίσης μεγάλο ποσοστό της ΝΔ που αναμφίβολα θα φθαρεί από τη συμμετοχή στην κυβερνηση Μαυρου Μετώπου. Και τα 2 ενδεχόμενα παιχνίδια μπορούν να φέρουν και αντίθετα αποτελέσματα βέβαια...
Επίσης ισχυρό είναι και το ενδεχόμενο διασπάσεων μικρών η μεγάλων στα 2 τέως μεγάλα κόμματα που καταλαβαίνουμε ποιον θα ωφελήσουν.


Επειδή όσο καθυστερούν τις εκλογές τόσο θα φθειρονται τα 3 κόμματα(ΠΑΣΟΚ,ΝΔ,ΛΑΟΣ) οι εκλογές είναι φανερό πως θα έχουν πρωτοφανή αποτελέσματα που θα βάζουν μπροστά σε ευθύνες τους πάντες.
Πρώτα από όλους  όμως θα βαζουν μπροστά στις ευθύνες του τον ίδιο το λαό που πρεπει επιτέλους να ξεκολήσει από τη σκέψη οτι "κάνει το καθήκον του στην κάλπη" και αναθέτει τη ζωή του σε διαχειριστές. Οπως κι αν διαμορφωθούν  τα εκλογικά σχηματα, και όποια κι αν είναι τα αποτελέσματα-που θα είναι καθαρά προς μια πολύ Αριστερή κατεύθυνση- θα πρεπει οπωσδηποτε να υπάρχει ένα δυνατό και έτοιμο λαικό κίνημα που να στηρίξει τις νέες εξελίξεις από τον πόλεμο που θα γίνει εναντίον της Αριστεράς αλλά και της πάλης του λαού για Ανατροπή. Τη λύση της επόμενης μέρας που δεν θα είναι καθόλου εύκολη δεν μπορεί να την δώσει το εκλογικό αποτέλεσμα, μπορεί και πρέπει να την δωσει ο λαός και τα κινήματα. Αλλιώς η ιστορία θα θυμηθεί πολύ δύσκολες ώρες.

Οπως εχουμε δεί ο πόλεμος έχει ήδη ξεκινήσει. Ειναι φοβερό το οτι στην απεργούσα ΕΡΤ κάθε μέρα έχουμε "εξιστορήσεις" και "ντοκουμέντα" της ιστορίας (που γράφτηκε φυσικά από τους νικητές), που μας θυμίζουν "τα λάθη και τα εγκλήματα" του ΚΚΕ!
Σ'αυτό τον τόπο ακόμα και τώρα μετά από τα όσα τραβάμε τα λάθη και τα εγκλήματα εξακολουθούν να τα κάνουν οι κομμουνιστές. Μα δε ντρέπονται ΚΑΘΌΛΟΥ;

 Οι εργαζόμενοι απαιτούν ενότητα
Επειδή το θέμα αυτό θα το συζητήσουμε ξανά και ξανά, για την ώρα έχω να πω μόνο αυτό. Η εκλογική σύμπραξη της Αριστεράς δεν φαίνεται να εχει πολλές πιθανότητες (αυτό δεν σημαίνει οτι δεν μπορεί να γίνει)  ειδικά αν μιλάμε και για τα 3 κόμματα(ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ) ή και για τους Πράσινους. Αυτή είναι μια μεγάλη και δύσκολη κουβέντα αφού για παράδειγμα η ΔΗΜΑΡ δεν έχει πλέον και πολλά κοινά με τους άλλους  2 και μάλλον δείχνει μεγαλύτερη διάθεση για συνεργασία με το Μαυρο Μέτωπο παρά με τους κομμουνιστές.
Η συνεργασία όμως στο επίπεδο κοινών δράσεων στο λαικό κίνημα, ειδικά ανάμεσα σε ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τις άλλες Αριστερές δυνάμεις(ΑΝΤΑΡΣΥΑ) δεν έχει καμιά δικαιολογία να μη συμβαίνει.
Από συνελεύσεις μάλιστα των τελευταίων ημερών σε σωματεία εργαζομενων- που πρέπει να πούμε πως ήταν και πολύ μαζικές- φάνηκε πως οι εργαζόμενοι απαιτούν ΕΝΟΤΗΤΑ.
Προσωπικά είμαι βέβαιος οτι το μήνυμα δεν μπορεί να μη διαβαστεί.

Χαλυβουργοί-44 μέρες Απεργία!-Βιντεο

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

Δυο εικόνες ....χιλιάδες λέξεις-Οι βόμβες χρέους ...και το χρεος μας


 Ειχαμε πει και προβλέψει στο προηγούμενο ποστ της Κυριακής οτι οι αγορές θα αποδοκιμάσουν άμεσα την απόφαση της συνόδου κορυφής.
Χθες λοιπόν έγινε πραγματικός χαμός. Μεταξύ 3% και 4% ήταν η πτώση σε όλα τα μεγάλα ευρωπαικά χρηματιστήρια ενώ και τα σπρεντς βρέθηκαν στα ύψη με το δανεισμό της Ιταλίας να ξεπερνάει και πάλι το 7%!
Και όλα αυτά γιατί η Ευρώπη αρνείται να απαντήσει στο άμεσο και κρίσιμο ερώτημα.
Τι θα γίνει εδώ και τώρα με τις μικρές ή μεγάλες βόμβες χρέους που θα σκάνε σιγά σιγά;
Αντι για πολλά λόγια δειτε την εικόνα που τα λέει σχεδόν όλα.
Ειναι βέβαια τα δανεικα που θα χρειαστούν άμεσα μόνο τους επόομενους πέντε μήνες η Γαλλία. η Ιταλία και η Ισπανία.(Σε δις ευρώ)




Τελικά ποιος ειναι ο κόσμος που μας δείχνουν όλες αυτές οι περίφημες αποφάσεις αυτων που παριστάνουν τους ηγέτες κρατών που εκπροσωπούν δήθεν τα συμφέροντα των λαών τους;
Αυτός είναι ο κόσμος που ονειρεύονται για μας;

Τι θα κάνουμε λοιπόν εμεις για όλα αυτά; Εμεις για μας και τα παιδιά μας;
Πόσο ακόμα;

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011

Στο θυσιαστήριο


 Ειναι καθαρό ότι η κρίση αυτή -που είναι  βαθιά συστημική- εκδηλώνεται έντονα με τρεις τρόπους.
1. Κρατικά χρέη και κρίση δανεισμού, 2.Κρίση τραπεζικού συστήματος, 3. Βαθιά ύφεση.
Τι από όλα αυτά αντιμετωπίζει άραγε η  "μακροπροθεσμου" ορίζοντα απόφαση της τελευταίας συνόδου που θα ήταν τάχα η τελική-τελική λύση; Απλά τίποτα.
Ο στόχος λένε είναι να καθησυχάσουν τις αγορές. Το πόσο θα τις καθησυχάσουν θα το δούμε αν όχι από αύριο πρωί, σίγουρα στις επόμενες μέρες όταν τελειώσουν τα πρώτα πυρομαχικά της δήθεν ρευστότητας(των παραγώγων) και ξαναμπούμε στα σκοτάδια της ανησυχίας.

Με πολύ λίγα λόγια η "Δημοσιονομική ένωση" που αποφασίστηκε, ή αλλιώς ο όρκος ότι δεν θα επιτρεψουν ελλείμματα, σημαίνει γρήγορη εξόντωση του κοινωνικού κράτους σε όλη την Ευρώπη και ταπείνωση της εργασίας όσο δε γίνεται προκειμένου να ισοσκελιστούν οι κρατικοί προυπολογισμοί. Σκέφτηκαν δηλαδή ότι είναι μια καλή ευκαιρία εκβιάζοντας τους πάντες να τελειώνουν με τα αγκάθια τόσων δεκαετιών. Οταν καθαρίσουν με αυτά θα σκεφτούν τι θα κάνουν  και με την κυρίως κρίση από καλύτερη για τα αφεντικά τους θέση, προχωρώντας  και σε έκδοση ευρωομολόγων αλλά και σε όποια άλλη τεχνική λύση χρειαστεί. Αρκεί να έχουν εκβιαστικά την εξουσία στα χέρια τους και τους εργαζόμενους στο βούρκο της ανέχειας και της απελπισίας.

Για την ώρα, κι ενω τα προβλήματα τρέχουν σχεδόν ανεξέλεγκτα σε όλα τα επίπεδα δημιουργώντας μικρές και μεγάλες κρίσεις πανικού, η Ευρώπη των 26 κοιτάζει αλλού. Εκεί που έχει πάρει εντολή να κοιτάζει. Στο να μετατραπούν οι λαοί  και οι εργαζόμενοι από ανθρωποι σε περιουσιακό  στοιχείο και ιδιοκτησία που μάλιστα θα έχουν την εξής παράξενη ιδιότητα: Οσο πιο φθηνοί τόσο πιο πολύτιμοι!
Το σύστημα φαίνεται να είναι σε τετοιο τραγικό αδιέξοδο που μάλλον έχει αποφασισει να επιστρέψει στη φεουδαρχία κι από εκεί να κινήσει και πάλι για νεες μέρες δόξας ξαναμπαίνοντας στον καπιταλισμό!
Αλλιώς απειλεί να πεσει... πάνω μας και να μας πλακώσει...
Και οι λαοί  αντί να κάνουμε 2 βήματα πιο πέρα και να σκαψουμε έναν ωραίο και βαθύ λάκο, σηκώνουμε φοβισμένοι τα χέρια και δηλώνουμε στους δημοσκόπους αποφασισμένοι  να κρατήσουμε αυτό το ερείπιο όρθιο πάση θυσία. Για πόσο άραγε;

Η Αριστερά που πουλάει τρελά και το Mega mou...

Το ότι η τηλεόραση είναι πλημμυρισμενη ως επάνω από το γελοίο και το φθηνό δεν χρειάζεται απόδειξη. Απο τα πρωινάδικα μεχρι τα μεσημεριανά, κι από τα τούρκικα μέχρι τον "τζάμπα που ζεί" η τηλεόραση το φωναζει όσο πιο δυνατά μπορεί.
Οποτε καποιος διαμαρτυρηθεί η απάντηση είναι η γνωστή:"Αυτά θέλει ο κόσμος". Κι όταν κανείς τολμήσει να πεί οτι εκτός από τον ηλίθιο "κόσμο" υπάρχει και κανονικός κόσμος τότε εκείνοι επιμενουν οτι στην εποχή της εμπορικότητας δεν μπορεί καμια επιχείρηση να αγνοήσει αυτό που πουλάει, το σουξέ. Κι όμως μπορεί και παραμπορεί.
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις λένε καθαρά οτι το ΠΑΣΟΚ δεν πουλάει πιά, ενω αντίθετα η Αριστερά κοντεύει να γίνει μόδα πλησιάζοντας ακόμη και το 40%. Η Αριστερά λοιπόν πουλάει τρελά!
Κι όμως. Ουτε Παπαρήγα, ούτε Τσίπρα βλέπουμε, ενω σπανια ακουμε ανάμεσα σε 5-6 μνημονιακούς και κανένα αριστερό οικονομολόγο. Αντίθετα το Μega mou μας έχει πεθάνει στο ΠΑΣΟΚ και στο μνημόνιο και μάλιστα δευτεροκλασάτο και βαρετό. Οσο για το ΣΚΑΙ ας μην το συζητήσουμε καν.
Αρα το συμπέρασμα είναι οτι η TV δεν μας δείχνει "αυτά που θέλει ο κόσμος", αλλά αυτα που πρέπει για να γίνει το κεφαλι μας σούπα.
Εκτος κι αν  ο Βενιζέλος, η Ξενογιαννακοπούλου, ο Π.Οικονόμου και ο Αδωνις είναι συμπαθητικοί και ευχάριστοι, και περνάνε  στο τηλεοπτικό κοινό. Μην τρελαθούμε...

Για του λόγου το αληθές χθες Σαββατο η πρωινή εκπομπή Χασαπόπουλου-Αναγνωστάκη που παίζει πια μόνη της, είχε Π.Οικονόμου μόνο του για κανα δυο ώρες, ενω σήμερα είχε κάποιο ψυχίατρο παλι μόνο του να μας λεει ότι μας έλεγε. Μαλλον θα έπαιρναν τον Τσίπρα ή την Αλεκα τηλέφωνο και δεν θα το σηκωναν. Οσο για την αυριανή "Ανατροπή" δειτε πάνελ και βγάλτε συμπερασμα. Μνημόνιο μέχρι Ντορας...
Θα έχετε παρατηρήσει μάλλον οτι επί Παπαδημοκρατίας οι ενημερωτικές εκπομπές εχουν αρχίσει να "απονευρώνονται" από Αριστερές επικίνδυνες σκέψεις.
Ειδες το Megamou;

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2011

Γκάλοπ της Metron Analysis


http://kke4ever.blogspot.com

 

Στον Ελεύθερο Τύπο δημοσιεύεται σήμερα η δημοσκόπηση της Metron Analysis, η οποία καταγράφει τόσο την πρόθεση ψήφου όσο και την εκτίμηση της εκλογικής επιρροής
ΠΡΟΘΕΣΗ ΨΗΦΟΥ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΕΠΙΡΡΟΗΣ*:

ΠΑΣΟΚ 11% (17,1%)
ΝΔ 18,8% (29,3%) 
ΚΚΕ 8,7% (13,6%) 
ΛΑΟΣ 5,9% (9,2%)
ΣΥΡΙΖΑ 6,9% (10,7%) 
ΟΙΚ. ΠΡΑΣ. 3,7% (5,8%)
ΔΗΜΑΡ 3,8% (5,9%) 
ΔΗΣΥ 1,6% (2,5%) 
ΑΡΜΑ 1,6% (2,4%)
ΑΛΛΟ 2,3% (3,6%) 


* Σε παρένθεση εμφανίζεται η εκτίμηση της εκλογικής επιρροής

ΠΗΓΗ- WWW.ISKRA.GR

Public Issue:Το ΠΑΣΟΚ πλωρη για 4ο κόμμα!-Πεφτει γρήγορα η δημοτικότητα της κυβερνησης Παπαδήμου

Εντυπωσιακά τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης της P.I. για ΣΚΑΙ και Καθημερινή.
Τονίζουμε 2-3 στοιχεία στα γρήγορα απο αυτά που βλέπουμε.
1.Καταστροφή για το ΠΑΣΟΚ χωρις να χρειαζονται σχόλια.
2. Μεγάλη άνοδος των ΣΥΡΙΖΑ(14%), ΚΚΕ(13,5%) και της ΔΗΜΑΡ(9,5%). Την ΔΗΜΑΡ όσο περνάει ο καιρός όλο και πιο πολύ δυσκολευόμαστε να την βάλουμε στα Αριστερά κόμματα ειδικά μετα από δηλώσεις όπου δεν απορρίπτεται η συνεργασία με ΠΑΣΟΚ αλλά και τους υπόλοιπους μνημονιακούς
3. Η δημοτικότητα Παπαδήμου κατρακυλάει και χωρίς να έχει συμβεί κάτι ιδιαίτερο ακόμη που θα γκρεμισει την καλοφτιαγμένη εικόνα-εικόνισμα που κατασκευάζεται. Το ίδιο και η εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του, ενω πολύ χαμηλά είναι η εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση "Μαυρου μετώπου".

Εννοείται ότι δεν παίρνουμε τις δημοσκοπήσεις τοις μετρητοίς αλλά σίγουρα λένε αρκετά.
Αυτό που επίσης διαφαίνεται κατα την ταπεινή μας γνώμη είναι η προσπάθεια δημιουργίας ακίνδυνου "αριστερού πόλου" γύρω από το πρόσωπο του κ.Κουβέλη ο οποίος έχει όλα τα στοιχεία "καλής συμπεριφοράς".  (Πιθανον να μην είναι και κακός τρόπος απεγκλωβισμού ψηφοφόρων από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ)
Ολη η δημοσκόπηση στο εδώ και τώρα

Χαμογελαστοί ναυαγοί στη βάρκα της ¨τελευταιας ευκαιρίας"

Τελικά τί συμβαίνει ακριβώς στη σύνοδο κορυφής;
Παμε για "επιτυχία"; Ετσι φαίνεται να λένε Γάλλοι και Γερμανοί που φέρονται ως νικητές για την ώρα.
Πάμε για ναυάγιο; Ετσι λένε οι Βρεττανοί που δεν συμφωνούν με όσα αποφασίζονται λέγοντας ότι δεν εξυπηρετούνται τα Βρεττανικά συμφέροντα.
Παμε για άλλη μια μη-απόφαση που θα παρουσιαστεί σαν θετική εξέλιξη; Ειναι το πιο πιθανό αφού μάλλον τα όσα συζητούνται στη σύνοδο δεν δείχνουν να αγγίζουν την καρδιά της κρίσης αλλά περιστρέφονται γύρω από άλλα όπως η καταστροφική δημοσιονομική πολιτική, η πολιτική σκληρής λιτότητας και οι τιμωριες κρατων που έχουν πρόβλημα, σκέψεις δηλαδή που θα μπορούσαν να πάρουν βραβείο αθλιότητας αν υπήρχε. Αυτο που συζητούν δηλαδή, δεν ειναι η ενίσχυση των αδυνάτων για το ξεπέρασμα της κρίσης όπως θα έπρεπε, αλλά το πώς θα ταπεινωθούν και θα υποκύψουν κάτω από την απειλή της διάλυσης του ευρώ προς όφελος των Γαλλογερμανων και των -για την ώρα- ακόμη "ισχυρών" δορυφόρων τους. Φοβερή "Ενωση"!

Επι της ουσίας αυτό που συμβαίνει είναι οτι πάμε για μια απόφαση που θα μιλάει για αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία και φράγμα 0,5% στα ελλείμματα, που όμως δεν καταλαβαίνει κανείς ούτε τι έχει να προσφέρει στην εκρηκτική κατάσταση που δημιουργείται αλλά όυτε και το πως θα εφαρμοστεί και τι προβλήματα θα δημιουργήσει.
Στην απόφαση φαίνεται να συμμετέχουν οι 23 από τις 27 χώρες με την Μ.Βρεττανια να διαχωρίζει τη θέση της και να απειλεί με βετο αφού θεωρει τη συμφωνία σαν "συνθήκη εντος της συνθήκης" κατι δηλαδή που δεν μπορεί να αποφασιστεί. Ο κύριος λόγος λένε είναι οι ρυθμίσεις για τις αγορές και το City του Λονδίνου με τις οποίες ο Κάμερον δεν συμφωνει καθόλου. Τον Κάμερον ακολουθεί η Ουγγαρία(;) ενω η Σουηδία και η Τσεχία θα πάνε το θεμα στα κοινοβούλιά τους.
Ο αριθμός των 23 πάντως -παρότι δείχνει σε πρώτη ματιά διάσπαση-θεωρείται πολύ ικανοποιητικός για τον Γαλλογερμανικό άξονα και γι αυτό μιλούν για θετική εξέλιξη όσο κι αν δεν το πιστεύουν.
Από την άλλη όσο κι αν νομίζουν πολλοί οτι ο Κάμερον έχει μαζί του την κοινή γνώμη στη χώρα του λόγω  "σθεναρής στάσης", θα πούμε ότι ήδη του ασκείται κριτική από μεγάλη μερίδα του τύπου(guardian κ.α.) ότι οδηγεί την χώρα του σε απομόνωση και μη συμμετοχή σε αποφάσεις που την αφορούν. Για την άσκηση βετο εκφράζονται απόψεις και ανησυχίες ότι αφορά σε τομείς αποφασεων όπου δεν μπορεί να ασκηθεί βέτο. Όπως και να έχει τα πράγματα θα ξεκαθαρίσουν σιγά-σιγά.
Αυτό που σίγουρα συμβαίνει παντως είναι η όξυνση των σχέσεων Γαλλίας- Βρεττανίας αλλά και Βρεττανίας-ΕΕ συνολικά που θα δούμε πως θα εξελιχθεί μεσα σε συνθηκες οξυνσης της κρίσης.
Στις λεπτομέρεις 'οπως για παράδειγμα της ενίσχυσης του μηχανισμού στήριξης με 500δίς(πολύ λίγα) ας μην μπούμε αφού θα αλλάζουν καθε μερα όσο δε δίνουν λύση. Το ίδιο ισχύει για την "απόφαση" να εξετάσουν(:) την ενισχυση με 200δις του ΔΝΤ για να βοηθλήσει σε επίλυση προβλημάτων της κρίσης... Ενισχύουν δηλ. με τα πολύ λίγα 500δις τον ευρωπαικό μηχανισμό και σκέφτονται να δώσουν και 200δις στο ΔΝΤ μήπως χρειαστούν κάπου...Αλλο σκέφτονται προφανώς και δεν το ξεκαθαρίζουν(η μόχλευση της μόχλευσης, ώ μόχλευση θαυματουργή, πολλαπλασιαστική και δυστυχώς καταστροφική)

Επειδή λοιπόν δεν μπορούμε να δούμε τι στο καλό συμαβαίνει και πόσο θετικά η αρνητικά(όχι για μας βέβαια) είναι όλα αυτα που πάνε να αποφασιστούν ας δούμε τι "διαβάζουν" οι επενδυτές και οι αγορες που "μυρίζονται" καλύτερα τις οικονομικές εξελίξεις.
Μεγάλη πτωση λοιπόν είχαμε στα Ασιατικά Χρηματιστήρια το πρωί, στο πολύ κόκκινο χθες βράδυ τα Αμερικανικά, ενώ αντιδρούν και γυρίζουν θετικά μετα από αρνητικό ξεκίνημα τα Ευρωπαικά.Τα σπρεντς δείχνουν ανησυχία και ανηφορίζουν και πάλι για την Ιταλία και ανάλογη εικόνα μεγάλης ανησυχίας έχουμε και στα CDS's.
Κατα τα άλλα ας περιμένουμε να δούμε τι θα αποφασιστεί και σήμερα χωρίς εμάς για μάς.
 Αν καναμε ένα μόνο συνολικό σχόλιο για τη συνοδο θα λέγαμε το εξής. Δεν μοιάζει καθόλου με σύνοδο που θα είναι όπως έλεγε ο Σαρκοζύ "η τελευταία μας ευκαιρία" και όπου δεν θα σηκωθούν από το τραπέζι αν δεν πάρουν τελικές σωτήριες αποφάσεις. Μα καθόλου...

Οσο για το τι θα αποφασίσουμε εμεις για εμας που είναι και το βασικό ζητούμενο θα πρεπει να κάνουμε μεγάλυτερη υπομονή αφού για την ώρα προτιμαμε να μιλάμε κυρίως μέσω δημοσκοπήσεων, εκτός βεβαια από εκείνο το κομμάτι που ήδη το παλεύει στους δρόμους και στους τόπους δουλειάς όπως μπορεί.

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2011

Οι υποβαθμισεις των υποβαθμίσεων... και της λογικής

Τι συμβαινει επιτέλους με τις αγορές και τους οίκους αξιολόγησης;
Γιατί επιτέλους δε ησυχάζουν; Τι θέλουν από τη ζωή μας;
Ειναι απλό. Τη διασφάλιση των θέσεών τους και φυσικά κέρδη.
Ζούμε στον καπιταλισμό των αγορών, το κέρδος εξακολουθεί να είναι Θεός και κινητήριος μοχλός, και οι οίκοι όχι μόνο δεν έχουν μπεί στη γωνία όπως θα έπρεπε θεωρητικά αλλά παραμένουν οι απόλυτοι κριτές των πολιτικων που επιλέγονται με όποιο ανθρώπινο κόστος. Υπάρχει γυρω μια μόνιμη και διαρκής αγωνία. Πως θα αντιδράσουν οι αγορές; Αφού λοιπόν, κανεις δεν τους αμφισβητησε την κυριαρχία τα 3 αυτά χρόνια της κρίσης αν και όλοι ήξεραν τα κατορθώματα τους, παρά τις κατα καιρούς ξαφνικές κορώνες των πολιτικών ηγετών που κατα βάση δουλευουν για λογαρισμό τους, τώρα είμαστε στη φάση της δυσφορίας και των "προβληματισμών για το ρόλο των αγορών". Και όλοι αυτοί που τα λένε αυτά κάνουν πως δεν ξερουν πως η αμφισβήτηση του ρόλου και της ετυμηγορίας των αγορών θα ήταν και αμφισβήτηση της ίδιας της λογικής του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος που περιστρέφεται γύρω από το κυνηγι του κέρδους, το οποίο όμως αυτοί θεωρούν όχι μόνο φυσιολογικό αλλά και αθώο και υγιές.
Εδώ λοιπόν αρχίζουν οι υποβαθμίσεις. Οι αγορές υποβαθμίζουν πιστοληπτικές ικανότητες ενώ οι υποβαθμιζόμενοι υποβαθμίζουν τους υποβαθμιστές και καθαρίζουν(;). Μόνο που έτσι υποβαθμίζεται και ο κίνδυνος που έρχεται από όλες αυτές τις υποβαθμίσεις αλλά και η ίδια μας η λογική.

Οταν οι Γάλλογερμανοί ηγέτες άρχισαν να κάνουν καθαρή την πρόθεσή τους να προχωρήσουν σε αναθεώρηση συνθηκών -και ουσιαστικά κατάργηση της υπάρχουσας "θεσμικής ισοτιμίας" των κρατών μελών-και πολλοί ξεκίνησαν χωρίς να κρύβονται να μιλούν για Ευρώπη 2 και 3 ταχυτήτων είχαμε τοποθετηθεί αμέσως λέγοντας οτι αυτό ήταν ενα κακό νεο για τις αγορές ομολόγων και το κόστος δανεισμού. Ηταν φανερό οτι οι μεγάλοι της ΕΕ δεν ενδιαφερόντουσαν για την επίλυση της κρίσης συνολικά αλλά για τη δική τους σωτηρία(και των συμφερόντων που εκφράζουν) εις βάρος των  άλλων και την επιβολή των δικών τους "λύσεων". (Είμαστε σε εποχή άγριων ανταγωνισμών, τι να κάνουμε;)
Μόνο που κάτι τέτοιο στην εποχή των συγκοινωνούντων δοχείων των αγορών απλά δεν γίνεται.
Τα ερωτήματα ήταν απλά. Εστω οτι οι μεγάλοι σωζουν το τομάρι τους. Με τους υπόλοιπους τι γίνεται; Με τα ομόλογά τους; Με τις οικονομίες τους; Με τους λαούς τους που είναι η πελατεία των Γαλλογερμανων αφού π.χ. το 60% των Γερμανικων εξαγωγών πηγαίνει στην Ευρώπη; Με τις τράπεζές τους στις οποίες μέτοχοι και ομολογιούχοι είναι όλες οι άλλες Τραπεζες ειδικά της Ευρώπης;
Τωρα λοιπόν λίγες μόνο μέρες μετά οι αγορές και οι οίκοι έρχονται και κάνουν το αυτονόητο. Απαντούν αρνητικά εκφράζοντας τη μεγάλη τους ανησυχία.
Δεν είναι δυνατόν λένε να απειλούν κράτη με έξοδο από την Ευρωζώνη και αυτό να μην εχει συνέπειες σε όλους. Δεν γίνεται να υποβαθμίζονται τράπεζες π.χ. της Ιταλίας κι αυτό να μην εχει αντίκτυπο στις Γαλλικές και Γερμανικές τράπεζες. Δεν γίνεται να υποβαθμίζονται οι οικονομίες της Ελλαδας, Πορτογαλίας, Ισπανίας, Ιρλανδίας κλπ. και η Γαλλία της οποίας η οικονομία εμπλέκεται  με όλους αυτούς να διατηρεί την ΑΑΑ αξιολόγησή της και οι 'επενδυτές" να μην ανησυχούν για τα χρήματα που έχουν τοποθετήσει εκει. Δεν μπορεί να νομίζουν οτι με αγορές Ιταλικών ομολόγων από την ΕΚΤ "στα μουλωχτά" θα κρύψουν το πρόβλημα από τους επενδυτές. Οσα ομολογα κι αν αγοράσουν, αν η συνταγή είναι λιτότητα και ύφεση, αυτό που θα εχουν βαλει στα χαρτοφυλάκια της ΕΚΤ θα ειναι άχρηστο χαρτομάνι. Δεν γίνεται μετά από όλα όσα συμβαίνουν να ανησυχούν όλοι για το Ευρώ και το ποια συνέχεια θα έχει, και η Γερμανία να εκδίδει ομόλογα σε Ευρώ και να νομίζει ότι δεν θα έχει κανένα πρόβλημα.
Δεν γίνεται τελικά να μην προχωράει η Ευρώπη σε μια συνολική λύση που να εξυπηρετεί όλα τα κράτη και όχι μόνο τα Γαλλογερμανικά κεφάλαια και οι "επενδυτές" που βλέπουν τι πάει να γίνει να μην αντιδρούν.

Οι αγορές λοιπόν διαβάζοντας και τη νεα διαφαινόμενη αδιέξοδη δήθεν λύση που παει να επιβληθεί απειλούν τους πάντες με υποβαθμίσεις και δυστυχως εχουν από τη μεριά τους δίκιο.
Οσο τους δίνουν το δικαίωμα να έχουν τον πρώτο λόγο στο δανεισμό των οικονομιών, ε κι αυτές απειλούν οτι θα δανείζουν ακριβότερα.
Η απειλή υποβάθμισης του EFSF είναι μια εντελώς φυσιολογική κίνηση. Αφου το κύριο εργαλείο χρηματοδότησης τραπεζών και κρατών είναι "εγγυημένο" όχι από την ΕΚΤ αλλά  από ένα-ενα τα ξεχωριστά κράτη που συμμετέχουν σ'αυτό είναι απολύτως λογικό όταν τα κράτη απειλούνται με υποβάθμιση, να απειλείται και το EFSF. Ολα τα άλλα συνομωσιολογικά σενάρια είναι απλά σενάρια για να μην φαίνεται το λάθος(εσκεμμένο ή μη) που πάει να γίνει.
Μόνο που αν το EFSF υποβαθμιστεί τότε ακριβαίνει κι ο δανεισμός για όλους, για να μην πούμε οτι ακυρώνεται εντελώς η ικανοτητά του ταμείου αυτού να συγκεντρώσει κεφάλαια ικανά να αντιμετωπίσουν την κρίση. Αλλωστε στην πρώτη προσπάθεια που έγινε τελευταία δεν μπορεσε να συγκεντρώσει ούτε 3 δίς!! Λίγο μακριά δηλαδή από το 1 τρις ή έστω τα 500δις που χρειάζονται τουλάχιστον. Κι αυτό πριν εβδομάδες κι όχι σήμερα που τα πραγματα αλλαξαν κι άλλο.

Το κακό είναι οτι όσο μεγαλώνει το αδιέξοδο του συστήματος τόσο μεγαλώνει και η διάθεσή του να επιτεθεί και να φορτώσει το λογαριασμό σε όσους δεν φταίνε. Αυτό είναι που βαζει πολλούς σε σκέψεις μήπως τελικά ο στόχος δεν είναι η επίλυση της κρίσης με οικονομικά εργαλεία και κάποια κοινή λογική αλλά κάτι άλλο πολύ πιο σκληρό.
Οι λαοί πρέπει επιτέλους να το δούν αυτό πριν την τελική τραγωδία.


Μια "ημέρα μνήμης" και μια δεκάλεπτη σύγκρουση

To τί έγινε στις χθεσινές διαδηλώσεις στην Αθήνα το είδατε και όσοι πήρατε μέρος και όσοι ενδιαφερθήκατε από το σπίτι να καταλάβετε τι συμβαίνει.
Το παρουσιαζω στα γρήγορα.
Στη μεσημεριανη συγκέντρωση και πορεία "μαθητές" και "αντιεξουσιαστές" σπανε μάρμαρα και "συγκρούονται" παραδοσιακά με τα ΜΑΤ. Τα κανάλια μεταδίδουν απ' ευθείας. Η εικόνα ειναι αστεία αφού υπάρχουν στους δρόμους 7000 αστυνομικοί και μερικές εκατοντάδες διαδηλωτές. Αυτό που κάνουν ουσιαστικά είναι να λένε σε όσους αναποφάσιστους σκέφτονται να κατέβουν το βράδυ να μην το διανοηθούν γιατί προβλέπεται χαμός.  Στόχος των ασήμαντων μικροεπεισοδίων είναι να γίνουν έργο στην τηλεόραση.
Στη βραδινή πορεία -αρκετά μικρότερη από τα 2 προηγούμενα χρόνια- κι ενω αυτή ανεβαίνει στην Αμαλίας, τα "παιδιά" μαζεύουν όπλα και την πέφτουν στα ΜΑΤ(που παρακολουθούν σχεδόν κρυμμένα). Ακολουθεί μια "σύγκρουση" δέκα λεπτών για τα μάτια, όπου τα γενναια ΜΑΤ την κρίσιμη στιγμη εμφανιζονται στον Αγνωστο και τρέπουν σε φυγή σε χρόνο μηδεν τους διαδηλωτές.
 Οι συντηρητικοί και φιλήσυχοι πολίτες παίρνουν μια βαθιά ανάσα. Κάτι έχει αλλάξει μ'αυτόν τον Παπαδήμο λένε. Η πόλη σε χρόνο μηδεν ξαναγυρίζει στους ρυθμούς της κι ο Καψής ουρλιάζει στο Μega οτι πρέπει να σταματήσουν οι διαδηλώσεις στο κέντρο!
 Σε ποιούς άρεσε όλο αυτό και ποιους ευνόησε ας το σκεφτούμε. Οσοι ήταν στην περσινή ή άλλες μέρες μεγάλων διαδηλώσεων ας κάνουν τη σύγκριση.
Αυτό που σκεφτόντουσαν πολλοί πριν τα χθεσινά "επεισόδια" ηταν αυτό που λεγόταν στις 2 προηγούμενες διαδηλώσεις (17 Νοέμβρη και Γεν.Απεργία 1 Δεκέμβρη). Οτι δηλαδή όταν δεν συμφέρει στο κράτος να γίνουν επεισόδια  (στην περίπτωση για να μη χαλάσει η φρεσκια εικόνα Παπαδήμου) τότε απλά δεν γίνονται. Τα "παιδιά" παίρνουν ρεπό κι αφήνουν το αυθόρμητο μονο και στη μοίρα του να κάνει ό,τι θέλει. Επεισόδια δεν συνέφερε ούτε χθες να γίνουν αφού δεν επρόκειτο για κάποια κρίσιμη εργατική διαδήλωση με κάποιο αίτημα.
Ομως μερα που ήτανε, δεν γινόταν να είναι όλα ήσυχα και φυσιολογικά. Ετσι αυτό που έπρεπε να συμβεί ηταν περιορισμένα επεισόδια και ψύχραιμη επέμβαση του κράτους που να δίνει πόντους στην εικόνα του νεου τεχνοκράτη και "σοβαρού" Πρωθυπουργού. Κι αυτό έγινε.
Σε δεκα λεπτα ειχαν τελειώσει βασικά όλα.
Αυτό που θέλω να πω με τα παραπάνω είναι απλά ότι οι συγκρούσεις στους δρόμους με τα ΜΑΤ δεν έχουν κανένα νόημα όταν γίνονται από ξεκομένες μικροομάδες που αυτοονομάζονται πρωτοπορείες και βεβαια κανείς δεν τις πιστευει. Εχουν νόημα μόνο σε κατάλληλες στιγμές και συνθήκες ως επιλογή των κινημάτων. Η αποθέωση και το κυνηγητό του τυχαίου γεγονότος, της σπίθας που θα βάλει φωτιά ανήκει σε άλλο κεφάλαιο της ιστορίας όταν ο στόχος είναι κάτι πολύ μικρότερο  από την ανατροπή. Αυτό που χρειαζόμαστε τώρα είναι η συστηματική  οργάνωση στα σωματεία, τους συλλόγους και ΄τις μαζικές πρωτοβουλιες και η προετοιμασία για τις σπουδαίες και σημαντικές συγκρούσεις που έρχονται

Το άλλο σημείο που επιβεβαιώνεται είναι το ότι την πρωτοβουλία της ενημέρωσης και διαμόρφωσης της κοινης γνωμης την έχει η τηλεόραση και ο κόσμος των ΜΜΕ χωρίς αμφιβολία. Ακομη και η εικονα στο διαδίκτυο δεν είναι ίδια με εκείνη του 2008-9.
Τα μεγάλα ΜΜΕ αλλά και πολλοί "μεγάλοι" δημοσιογράφοι έχουν μεταφέρει τα μαγαζιά τους και τα εργαλεία τους στά μπλογκς και από εκεί κάνουν μια χαρά τη δουλειά τους με μια ακίνδυνη καθώς πρέπει "ενημερωση" που στις κρίσιμες στιγμές ελάχιστη σχέση με την αλήθεια έχει.
Για παράδειγμα χθες πλημμύρισε ο τόπος με την άποψη της "ημέρας μνημης". Ημερα μνημης έλεγαν στην τηλεόραση και στα ραδιόφωνα, ημέρα μνήμης και στο διαδίκτυο εκτός από συγκεκριμένες περιπτωσεις.
Κι όμως δεν ήταν "ημέρα μνήμης". Ηταν μερα διεκδίκησης. Αλλιώς χάνει το πραγματικό της νόημα. Δεν ήταν η μερα που απλά θυμόμαστε ένα παιδί που σκοτώθηκε. Ηταν η μερα που εμπνεόμαστε από μια εξέγερση που γράφτηκε στην ιστορία και δεν πρεπει να ξεθωριασει όπως θα ήθελαν πολλοί.

Κατα τα άλλα ενώ ο θυμός βράζει , η διάθεση για σύγκρουση δείχνει αυτη την ώρα υποχώρηση. Προσωρινά μεν αλλά αυτό συμβαίνει.
Χασαμε λοιπόν το παιχνίδι; Οχι βέβαια. Ειμαστε όμως στην κατω πλευρά του κύμματος και ο αντίπαλος φαίνεται να κερδίζει έδαφος παρότι σε τρομερή κρίση.
Δυστυχώς αυτό που θα διαλύσει τις αυταπάτες και θα επαναφέρει τον κόσμο στο δρόμο θα είναι νεα φρικτά πακέτα μέτρων και "διαρθρωτικών αλλαγών".
Μεχρι τότε ας σκεφτούμε σοβαρά. Ο πόλεμος συνεχίζεται και δεν γίνεται να χαθεί.

Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2011

Ενα τραγούδι για το Δεκέμβρη

Αυτό το τραγούδι το έγραψα εκείνη την Κυριακή το πρωί 7 Δεκέμβρη μετά τη δολοφονία του Αλέξη κι είναι ό,τι πιο πραγματικό έχω γράψει στη ζωή μου.

Αλέξης Γρηγορόπουλος- 3 χρονια μετά

Από το Δεκέμβρη του 2008 μέχρι σήμερα εχουν αλλάξει πολλά.
Η Ελλάδα σκοτείνιασε όσο δε λέγεται και εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους.
Οι φόβοι και το ένστικτο των μαθητών και της νεολαίας που εξεγέρθηκε τις μέρες εκείνες με αφορμή τη δολοφονία του Αλ.Γρηγορόπουλου επιβεβαιώθηκαν με τον πιο αγριο τρόπο.
Η ζωή των νεων εκείνων ανθρώπων αλλά και όλων μας κυλάει σε έναν  Καιάδα άγνωστο κι αχαρτογράφητο.
Ο Αλέξης που χωρίς να το θέλει έγινε σύμβολο εκείνης της εξέγερσης, χάνοντας τη ζωή του από τη σφαίρα του Κορκονέα, παρακολουθεί άναυδος από αλλού.
Σήμερα 3 χρόνια μετά υπάρχει ακόμα μεσα στη σκέψη όσων ένοιωσαν εκείνες τις μέρες, και πιο πολύ υπάρχει μεσα στους αγώνες των παιδιών που εξακολουθούν από τότε να βγαίνουν στους δρόμους πετώντας κατάμουτρα το ΟΧΙ τους, τόσο στο κράτος όσο και σ' αυτούς που δεν έχουν τα κότσια να αντισταθούν.
Ενα πραγμα όμως εχει γίνει καθαρό από τότε.
Το αυθόρμητο και το τυχαίο μπορεί χωρίς αμφιβολία να δώσει το δώρο και το σπόρο του.Αν όμως δεν ποτιστεί από την οργάνωση και την επιμονή εύκολα χάνει το νόημα του και οδηγεί σε σκυφτά κεφάλια και αδιέξοδα. Και σήμερα έχουμε ανάγκη από νέα παιδιά με ψηλά το κεφάλι που να ξέρουν τι θέλουν. Παιδιά που να γεμίζουν τους δρόμους χτίζοντας λίγο λίγο το δικό τους προφίλ και το δικό τους κόσμο.
Τον κόσμο της γενιάς της Ανατροπής.

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2011

Το τοπίο σκοτεινιάζει κι άλλο όσο οι λαοί αργούν να παρέμβουν δυναμικά

Τιμωρία για όσους παραβαίνουν τους κανόνες για το ελλείμμα από τους Μερκοζύ!- Θα υποβαθμίσουμε όλη την Ευρωζώνη λέει η S&P!!

Aκούσαμε πριν λίγες ώρες τους 2 ηγέτες Γαλλίας-Γερμανίας να κάνουν μια εισαγωγή στο σχέδιο αλλαγής των Ευρωπαικών συνθηκών.
Την κεντρική ιδέα την ξέραμε και είχε να κάνει πρωτο με τον έλεγχο των προυπολογισμών των κρατών απο την ΕΕ και όχι από τα ξεχωριστά κοινοβούλια και δευτερο με την αυτόματη επιβολή κυρώσεων για όσους δεν συμμορφώνονται με τους κανόνες για το χρεος και το έλλειμμα στο 3%. Το πώς θα γίνουν αυτά ακριβώς ας περιμένουμε να το δούμε τις επόμενες μέρες.
Οι λεπτομέρειες που δόθηκαν και έχουν κάποια σημασία είναι 1)το ότι οι "παραβάσεις"  δεν θα κρίνονται από το Ευρωπαικό δικαστήριο, αλλά απο τα Εθνικά ανώτατα δικαστήρια-μάλλον υποχωρεί η Γερμανία έναντι της Γαλλίας για να μην αισθανθεί προσβεβλημένη μια χώρα ηγετική, ή ίσως και οι 2 κάνουν ενα βήμα πίσω για να μην έρθουν σε κόντρα με πολλούς άλλους αλλά και με το εσωτερικό των χωρών τους- και 2) η αντικατάσταση της ομοφωνίας από μια πλειοψηφία 85% που εξασφαλίζει οτι δεν θα μπορεί μια μικρή χώρα όπως π.χ. η Σλοβακία να αντιδρά και να ακυρώνει μια παρέμβαση-διάσωση, δίνοντας όμως στις μεγάλες χώρες αυτό το δικαίωμα του βέτο.
Αυτό που σε πρώτη φάση μπορούμε να δούμε είναι η συνέχιση της πίεσης προς τις αδύναμες χώρες για την επιβίωση των οποίων  δείχνουν να μην ενδιαφερονται οι 2 μεγάλοι συνεχίζοντας έτσι τον άγριο τζόγο.
Βεβαια μεσα στις προβληματικές χωρες βρισκεται και η Ιταλία. Και αν στην περίπτωση της Ελλάδας οι ισχυροί Βόρειοι μπορεί να πείθουν καποιους όταν απειλούν, δεν συμβαίνει τό ίδιο όταν μιλούν για μια χωρα με 2 τρις χρεος, αν και σήμερα και μετά τα μετρα 30δις που πήρε η Ιταλία η ΕΕ και οι Μερκοζύ στάζουν μέλι για την κυβέρνηση Μόντι και διαβεβαιώνουν ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Δεν θα είναι όμως το ίδιο και τις επόμενες εβδομάδες όταν όλοι διαπιστώσουν οτι παρά τις περί αντιθέτου βεβαιότητες η Ιταλία θα βαδίσει στα βήματα της Ελλάδας, αφού η λιτότητα μόνο αρνητικά αποτελέσματα μπορει να έχει. Η συνέχεια θα είναι ύφεση και τίποτα άλλο με όλα τα γνωστα παρελκόμενα.
Πάντως οι αγορές (τις οποίες προσπαθούν να ηρεμήσουν) δεν έδειξαν κανένα ενθουσιασμό από όσα ακούστηκαν αυτες τις πρώτες ώρες. Η μεν ισοτιμία ευρώ/δολαρίου έκανε μια μικρή βουτιά από την ώρα της ανακοίνωσης, ο δε δείκτης Dow Jones γύρισε προς τα κάτω τις 3 τελευταίες ώρες της συνεδρίασης.
Το κορυφαίο ήταν η ανακοίνωση της S&P που προειδοποίησε ότι θα θεσει σε παρακολούθηση και τις 6 χωρες της Ευρωζώνης με ΑΑΑ(και τη Γερμανία) τις οποίες θα υποβαθμίσει πιθανά μεσα στις επόμενες 90 μερες αν δεν γίνουν όσα πρεπει για την κρίση. Για τη Γαλλία άφησε περιθώριο για υποβάθμιση κατα 2 βαθμίδες! Η ανακοίνωση μάλιστα έγινε ακριβώς μετα τη συνέντευξη των 2 ηγετών, ενω είναι μάλλον βέβαιο ότι οι 2 είχαν ενημερωθεί από το πρωί από τον οίκο. Το τι ρόλο επαιξε αυτό στα όσα ανακοινώθηκαν δεν μπορούμε να το δούμε.
Οπως και να έχει το πράγμα η υπόθεση εξελίσσεται άσχημα και εκτός ορίων αφού για τα ευρωομόλογα η τοποθετηση ήταν εντελώς αρνητική(παρά τα λεγόμενα περι Γαλλικών και άλλων πιέσεων) συνεχίζοντας έτσι τον εκβιασμό, η δε τιμωρία των απείθαρχων δημοσιονομικά μπήκε καθαρά στο τραπέζι δείχνοντας οτι ο Γαλλογερμανικός άξονας θα επιμείνει στην αποτυχημένη συνταγή της λιτότητας.
Μια ακόμα γελοία απόφαση ετοιμάζεται λοιπόν, αφού δεν ξερω τι απάντηση μπορεί να υπάρχει στο τι ακριβως θα κάνουν αν π.χ. η Ιταλία παρεκλίνει από το 3% του ελλείμματος. Θα την βυθίσουν βυθίζοντας έτσι και το ευρώ και τον πλανήτη ολόκληρο; Δηλαδή απειλούν ότι αν οι υπόλοιπες χώρες δεν υπακούσουν δημοσιονομικά τότε θα αντινάξουν το Ευρώ αυτοκτονώντας και οι ίδιοι!! (Η όπως έλεγε ο Γ.Βαρουφάκης απειλούν οτι θα κρατήσουν την αναπνοή τους μέχρι να σκάσουν)
Προφανώς κάτι άλλο έχουν στο μυαλό τους. Καποιοι μιλούν για τον πλούτο των αδυναμων χωρών, κάποιοι για τον συνολικό έλεγχο των οικονομιών και της εργασίας.
Παντως το τοπίο σκοτεινιάζει κι άλλο όσο οι λαοί αργούν να παρεμβουν δυναμικά.
Ειναι βεβαιο ότι βαδίζουμε προς μια σύγκρουση στην οποία δεν μπορούμε ουτε να κάνουμε πίσω, ούτε να χάσουμε.
Ειναι απλά ζήτημα ζωής ή θανάτου. Κυριολεκτικά.

Πρωτα επίσημα αποτελέσματα των εκλογων στη Ρωσια

Ηττα Πούτιν
Σύμφωνα με  επίσημα πρώτα αποτελέσματα που ανακοινώθηκαν το πρωί στη Ρωσία από την εκλογική επιτροπή τα πράγματα έχουν ως εξής:
1.Ενωμένη Ρωσία  49.9% και 238 έδρες στις 450 (είχε 315)
2.ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΌ ΚΌΜΜΑ  19,13% και 92 έδρες
3.Δίκαιη Ρωσία (κεντροαριστερά): 13,07% και 64 έδρες
4. Φιλελεύθεροι(εθνικιστές): 11,65% και 56 έδρες

Αυτά γράφει η διαδικτυακή Le Monde σήμερα.
Ειναι γνωστό από χθες οτι έχουν γίνει χιλιάδες καταγγελίες για παρανομίες στην εκλογική διαδικασία από την πλευρά του κόμματος του Πούτιν που ξεπερνούν τις συνηθισμένες μεθόδους.
Το κόμμα Πούτιν χάνει την "συνταγματική πλειοψηφία 2/3 που είχε στη Δούμα, διατηρει όμως την πλειψηφια εδρών και δεν χρειάζεται να μοιραστεί την εξουσία. Αντίθετη γνωμη εχουν οι κομμουνιστές που είδαν τα ποσοστά τους να ανεβαίνουν "επικίνδυνα".
Σιγουρα η εξέλιξη έχει μεγάλη σημασία για μια χωρα που δεν έχει αγγιχθεί άμεσα από την Ευρωπαική και Παγκόσμια καπιταλιστική κρίση και όπου το παρελθόν είναι πολύ διαφορετικό από εκείνο της καπιταλιστικής Δυσης σε πολλά σημεία.

Εβδομάδα πραξικοπήματος στην ΕΕ- Οι αναθυμιάσεις της κρίσης σκοτώνουν

Πως αισθάνονται όλοι εκεινοι οι "εχέφρονες έλληνες" που ξεπερνούσαν σε Γερμανισμό την ίδια τη Μέρκελ και το Σόιμπλε μετά τις δηλώσεις του Χ.Σμίτ;
Ο Σμίτ είπε απλά όσα έλεγαν εδώ και δυό χρόνια όσοι αντιστέκονται στην Ελλάδα.
"Τα δικά μας πλεονάσματα υπάρχουν εξ αιτίας των ελλειμμάτων των άλλων εταίρων μας"! είπε ο Σμίτ που είναι πλέον ένας παλαίμαχοςς της Γερμανικής πολιτικής που όλοι όμως ακούνε με σεβασμό.

"Όταν υπάρχει Γερμανός που λέει σήμερα και στο μέλλον στην Ευρώπη θα μιλούν γερμανικά, όταν ένας Γερμανός υπουργός Εξωτερικών θεωρεί ότι οι εμφανίσεις για χάρη της τηλεόρασης στην Τρίπολη, στο Κάιρο ή την Καμπούλ... είναι σημαντικότερες από τις πολιτικές επαφές... με την Αθήνα, τη Λισαβόνα, τη Μαδρίτη όλα αυτά δεν είναι παρά ζημιογόνο νταηλίκι γερμανικού εθνικισμού" συμπλήρωσε ο τ.πρόεδρος που πριν λίγο καιρό είχε πει εκείνο το "να τους πάρει ο διάολος αν δε σώσουν την Ελλάδα" ξέροντας καλά βέβαια ότι αν δε σωζόταν η Ελλάδα όλους "θα τους έπαιρνε ο διάολος"
Τώρα απλά οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν την πρόβλεψη.
Ας έρθουμε όμως ξάνα στα δικά μας. Στους υπόδουλους πολιτικούς του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, την Ντόρα και όλο το συρφετό δημοσιολόγων, οικονομολόγων, καθηγητών  και δημοσιογράφων που έλεγαν πως έχουν δίκιο οι δανειστές που έδωσαν τα λεφτά τους και πρέπει να τα πάρουν πίσω από μας τους μπαταξήδες. Τους Μπάμπηδες, τους Πορτοσάλτε, τους Καψήδες που δεκάρα δεν έδιναν για το  αν  ζούσαν ή αν πέθαιναν άνθρωποι από τις "αναγκαίες πολιτικές", τους επιστήμονες που δεν έβλεπαν κινδύνους από την ύφεση που αναγκαστικα θα δημιουργούσαν οι περικοπές.
Πως αισθάνονται τωρα όταν ο ίδιος ο Γερμανός Σμίτ σταματάει τη δαιμονοποίηση των ελλειμμάτων λέγοντας την αλήθεια ότι "Τα δικά μας(γερμανικά) πλεονάσματα υπάρχουν εξ αιτίας των ελλειμμάτων των άλλων εταίρων μας";
Και για τα λεγόμενα τόσων και τόσων αναλυτών πιά ότι οι πολιτικές στην Ελλάδα ηταν λάθος τί εχουν να πούν; Για τις δηλώσεις Χρυσοχοίδη ότι η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ οδήγησε τη χωρα στη φτώχεια τι σκέφτονται; Σε λίγο θα τα λένε όλοι. Σε λίγο θα "αντιστέκονται" με θρασος  στις ίδιες τις πολιτικές τους, όπως κάνει τωρα ο Χρυσοχοίδης και οι άλλοι Πασοκτζήδες βουλευτες που έσπαγαν τα χέρια τους να χειροκροτάνε Βενιζέλο και Γιωργάκη όποτε ανακοίνωναν σωτήρια μέτρα.

Αυτή την εβδομάδα θα αρχίσει να παίζεται στην ΕΕ η τελευταία πράξη του σχεδίου του μεγάλου Ευρωπαικού κεφαλαίου και των συμμάχων-υπαλλήλων του για πλήρη κατάργηση της Δημοκρατίας και της Ανεξαρτησίας στη λήψη αποφασεων. Θα γίνει προσπάθεια πραξικοπηματικά να αλλάξουν οι Ευρωπαικές συνθηκες πέρα και έξω απο καθε συμφωνημένη νομιμοτητα.
Ειναι καθημερινή αίσθηση οτι υπάρχουν πάρα πολλοί δυστυχως στην Ελλάδα που θα δικαιολογήσουν αυτην την προσπάθεια σαν "αναγκαία μεσα στις δύσκολες συνθήκες" Και με ελαφρια συνείδηση θα παραβλέψουν το τί τεράστια καταστροφή, τόσο στην οικονομία όσο και στις συνειδήσεις πολλών Ελλήνων, θα σημαίνει το εγχείρημα. Θα παραβλέψουν τό τι δέσμες οικονομικών μέτρων αλλά και δουλικότητας θα εκπορευθούν.
Ειναι έτοιμοι να συναινέσουν στην παραπέρα δολοφονία και του δικού μας αλλά και άλλων λαών που βρίσκονται ή θα βρεθούν στην ίδια θέση με μας. Και δεν θα είναι μόνο όσοι ανφέρθηκαν παραπάνω. Θα είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας χωρίς κουράγιο, που αρνούνται να καταλάβουν πως πρέπει να αντισταθούν πριν πάμε όλοι μας στο γκρεμό, και που εμείς όλοι θα πρέπει να κάνουμε κάτι για αυτό. Θα πρέπει με κάθε τρόπο να τους πιέσουμε και να πεισθούν.

Και για να κλείσουμε αυτό το σημειωμα, πως αισθάνονται όλοι αυτοί που αποφάσισαν να σκύψουν το κεφάλι για τους δύο νέους νεκρούς της κρίσης;
Δυο άνθρωποι νεκροί από αναθυμιάσεις από μαγκάλι, επειδή προσπαθουσαν να ζεσταθούν!!! Το άκουσα σήμερα το πρωί και είδα για δευτερόλεπτα να σκύβουν κεφάλια στην οθόνη.
Θα μπορούσαν να είναι γονείς μας, αδέρφια μας, παιδιά μας...
Κι ακούω πάλι πρωινιάτικα κι άλλους   καθηγητές να μας λένε να κάνουμε λίγη ακόμα υπομονή γιατί φάγαμε το μισό γάιδαρο...Κι ας ξέρουν καλά πως τα όρια έχουν ξεπερασθεί!
Ε ρε βούρδουλας που τους χρειάζεται. Κι έχει η ζωή γιά όλους και πολλών ειδών. Τίποτα απο όλα αυτά δε θα ξεχαστεί. Τί-πο-τα.


.
(οι δηλώσεις Χ.Σμιτ)

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

Ο κόσμος αυτός πρέπει να αλλάξει οπωσδήποτε- Τα συμπεράσματα της Γεν.Απεργίας

Tίποτα το πραγματικά συγκλονιστικό ή αξιοσημείωτο στη σημερινή Απεργία και το συλλαλητηριο. Ηταν ένα κλασσικά μεγάλο συλλαλητήριο που όμως δεν μπορούσε να συγκριθεί με τις πολύ μεγάλες κινητοποιήσεις που έχουν γίνει από την αρχή του 2010 ως σήμερα. Και η συγκέντρωση στην Ομόνοια και τα Χαυτεία από το ΠΑΜΕ, αλλά και εκείνη του Μουσείου ήταν κατώτερες από τις πολύ ψηλές προσδοκίες που αντικειμενικά υπάρχουν.
Ξαναλέω οτι ήταν μεγάλα τα συλλαλητήρια, αλλά σε σχέση με την επίθεση που έχουμε δεχτεί και εξακολουθούμε να δεχόμαστε χωρίς σταματημό, η αντίδραση αυτη την ώρα είναι δυσανάλογη. Οποιος αμφιβάλλει για την υπεροπλία "ενημέρωσης"-προπαγάνδας που έχει το σύστημα λόγω ΜΜΕ μάλλον θα το ξανασκεφτεί. Οσο κι αν είναι λογικό μετά από τόσες Γενικές Απεργίες να υπάρχουν και κάποιες που δεν φτάνουν στα ψηλότερα σημεία συμμετοχής, δεν παύει αυτό να είναι κάτι που αξίζει μια στάλα σκέψη και μαζί τα ανάλογα συμπερασματα.
Είμαστε σε μια στιγμή που ο κόσμος αναζητάει μάταια μια θετική είδηση στην κυβέρνηση Παπαδήμου όσο κι αν ξέρει ότι δεν πρόκειται να την βρεί. Και σ' αυτό η επίσημη προπαγάνδα- ενημέρωση βοηθάει όσο μπορεί για να θολώσει το τοπίο και να σκορπίσει ψεύτικες ελπίδες και προσδοκίες.
Σ' αυτό το διάστημα ο λαός ξαναπροσδιορίζει στόχους, δίνοντας στον εαυτό του το χρόνο να χωνέψει-συνειδητοποιήσει τις εξελίξεις και να ξεκαθαρίσει τον πολτό των συνεχόμενων σοκ, ειδήσεων, αλλά και μεταμφιέσεων του συστήματος εξουσίας.
Αυτή τη φορα δεν είχαμε καποιο άμεσο καυτό στόχο όπως μεσοπροθεσμο, πολυνομοσχέδιο ή κάποια κρίσιμη ψηφοφορία στη Βουλή. Κι από ότι φαίνεται θα χρειαστεί κάποιος χρόνος για να συνειδητοποιήσει ο λαός οτι ο στόχος που αντικειμενικά τίθεται είναι βαθιά πολιτικός κι ότι δεν γίνεται να αποφύγει τη δυναμική σύγκρουση με την σκληρή, ωμή και βιαιη πραγματικότητα που χτίζεται κάθε μέρα γύρω μας, ό,τι και να γίνει. Κι ότι όσο κι αν προσποιούνται μεγάλες μάζες εργαζομένων ότι δεν καταλαβαίνουν τι συμβαίνει, δεν καταφέρνουν τίποτα άλλο από το να αφήνουν χρησιμο χρόνο να κυλάει σε βάρος μας, δίνοντας την ευκαιρία στο σύστημα να επεξεργάζεται όλο και σκληρότερους τρόπους επίθεσης, σε μια στιγμή που προφανώς βρίσκεται σε απόγνωση και δεν έχει λύσεις.
Με λίγα και απλά λόγια λέγοντας συμφωνώ με αυτό που είπε και η Α.Παπαρήγα οτι "αν ο λαός δεν οργανωθεί και δεν αντεπιτεθεί θα ζήσει μεγάλη τραγωδία". Ισως πολύ μεγαλύτερη από ό,τι φανταζόμαστε, ίσως απο εκείνες τις τραγωδίες που συμβαίνουν κάθε πολλές δεκαετίες και πληρώνονται με ποτάμια αίμα.
Θα ήταν πολύ εύκολο να ξεκινήσουμε ένα νεο γύρο κριτικής προς τα κινηματα και την Αριστερα και να αναλύσουμε και πάλι τις αδυναμίες και τα προβλήματα που είναι υπαρκτά. Ειναι όμως κατα τη γνωμη μου πιο χρήσιμο να κάνουμε παράλληλα ότι περναει από το χερι μας για να πεισθούν γρήγορα οι διπλανοί μας, οι απλοί καθημερινοί άνθρωποι που αποφευγουν να μπουν δυναμικά στα κινήματα, χρησιμοποιώντας διάφορες δικαιολογίες κάθε φορά, οτι η επίθεση εναντιον μας θα συνεχιστεί κι οτι δεν γίνεται να μην πουν όλοι τα ΟΧΙ που χρειάζεται. Να πεισθούν οτι πρέπει να ρισκάρουν και να αντισταθούν χέρι-χερι με όσους ήδη αντιστέκονται.
Η  επιβίωση του λαού , η επιβίωση η δική μας και των παιδιών μας δηλαδή, και ο αγώνας για ένα ανθρώπινο αύριο, είναι μια πολύ σοβαρή και δύσκολη υπόθεση, και το βάρος δεν γίνεται να πέσει στις πλάτες κάποιων οργανωμένων πρωτοποριών που κι αυτές εχουν ένα σωρό προβλήματα.
Το να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας δεν είναι μια κουβέντα ή ενα σύνθημα που ακούγεται εντυπωσιακά. Ειναι μια απόλυτη αναγκαιότητα.

Γενική Απεργία! -Για τη Ζωή

Γενική Απεργία!
Αλλη μια μέρα, άλλο ένα ΟΧΙ, λίγα μέτρα ακομη στο δρόμο, με τα πανω που ανεμίζουν, με τους  χιλιάδες για λίγες  ώρες σε ένα μεγάλο μαζί, με το φόβο που γίνεται θυμός  κι ελπίδα, και πίστη  κι αισιοδοξία.
Πάμε δρομο. Για την Πατησίων, για τη Σταδίου, για την Πανεπιστημίου, για τις πλατείες και τους δρόμους που περιμένουνε χρόνια. Για τα σκληρά τοπία της σιωπής, για τα χρόνια που διψάνε, για τα παιδιά που προσπαθούν να ξεχωρίσουνε σκιές μες την ομίχλη και δε βγάζουν άκρη, για τη Ζωή, για τη Ζωή...
Παμε δρόμο. Γι αυτά τα λίγα. Γι αυτά τα πολλά. Για το αύριο που θα ρωτάει το γιατί και πρέπει ναχει απαντήσεις.
Εχει σημασία και κάποιοι το ξέρουν καλά!
Σήκω!

"Η Ευρώπη χρωστά στην Ελλάδα"

τρομακτικό

«Μιλάμε διαρκώς για το ελληνικό χρέος. Χωρίς καν να επισημαίνουμε ότι η Ευρώπη είναι αυτή που, εδώ και 2.500 χρόνια, έχει ένα χρέος προς την Ελλάδα. Ενα χρέος αιώνιο, αφού αφορά τα θεμέλιά της», υπογραμμίζουν σε κοινό άρθρο τους στη γαλλική εφημερίδα…

«Λε Φιγκαρό» οι καθηγητές Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Μετς Τιερί Φορμέ και Μαρτέν Στεφένς.
Οι καθηγητές εξηγούν στη συνέχεια σε τι έγκειται το χρέος αυτό: «Ευρώπη δεν είναι το όνομα μιας πριγκίπισσας της Φοινίκης; Οι ακαδημίες δεν έγιναν στη μνήμη του πρώτου μεγάλου θεσμού της γνώσης που ιδρύθηκε από τον Πλάτωνα στον κήπο του Ακάδημου, στην Αθήνα; Τα Ιδρύματα Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης δεν φέρουν το όνομα που δόθηκε από τον Αριστοτέλη στη σχολή του, το Λύκειο; Τα παιδιά μας δεν μαθαίνουν ακόμη και πάντα τη γεωμετρία από τα θεωρήματα του Θαλή και του Πυθαγόρα; Ο γιατρός δεν πρέπει να δώσει τον όρκο του Ιπποκράτη; Τέχνη, λογοτεχνία, μυθολογία, τεχνικές κάθε είδους: ο κατάλογος αυτών που οφείλουμε στην Ελλάδα είναι μακρύς».
«Πρέπει συνεπώς να έχουμε χάσει το νόημα του πολιτισμού και κάθε ευγνωμοσύνης για να μιλάμε χωρίς μέτρο για το «ελληνικό χρέος»», υπογραμμίζουν οι Φορμέ και Στεφένς και συνεχίζουν θέτοντας το ερώτημα «πώς είναι δυνατόν ένα κράτος να μπορεί να απειλείται από τις τράπεζες, οι οποίες οφείλουν την ύπαρξή τους στο νομικό πλαίσιο που θέτουν τα κράτη». «Από τη στιγμή που οι τράπεζες απειλούν τη ζωή όλων, γίνονται εχθρός του λαού», επισημαίνουν, προσθέτοντας ότι «το κράτος έχει καθήκον να τις ξαναβάζει στη θέση τους». Διότι η δέσμευση που αναλαμβάνει το κράτος να εξασφαλίζει τη γαλήνη όλων είναι η σημαντικότερη και «όλες οι άλλες δεσμεύσεις του, έστω κι αν πρόκειται για ένα κολοσσιαίο χρέος, πρέπει να περνούν σε δεύτερη μοίρα».


Οι Φορμέ και Στεφένς υπογραμμίζουν πως «η κρίση αυτή είναι στην πραγματικότητα μια χωρίς προηγούμενο κρίση της πολιτικής των ευρωπαϊκών κρατών» καθώς «δεν τολμάμε πια να προκρίνουμε τον εαυτό μας έναντι των ιδιωτικών συμφερόντων». «Αυτό που απαιτεί από μας σήμερα η Ελλάδα», καταλήγουν, «είναι να τιμήσουμε το ανεξάντλητο χρέος μας προς αυτήν καθιστάμενοι αντάξιοι των θεσμών που μας κληροδότησε: η δράση που θα αναλάβουμε δεν μπορεί να είναι μόνον οικονομική

Χρηματιστήρια: Γιατί τόση χαρά;-"Το τίναγμα της ψόφιας γάτας;"

Για να πω την αλήθεια δεν κατάλαβα για ποιο λόγο πανηγύριζαν τα Χρηματιστήρια χθες. Επειδή θα δίνεται ρευστότητα σε δολάρια με λίγο πιο χαμηλό επιτόκιο; Ωραία, και μετά;
Εκτός αν κατι παραπάνω ξέρουν από μας που θα το μαθουμε στη συνέχεια.
Αλλιως ό,τι ανεβαίνει κατεβαίνει...και όσοι βρίσκονται πουλημενοι με ρευστότητα που δεν ξερουν τι να την κάνουν (ομόλογα, νομίσματα, μετοχές, προιόντα είναι όλα επικίνδυνα) κινούνται σπασμωδικά όπου τρεχουν οι short-long κινησεις των παραγώγων μην τυχόν και χάσουν κανένα γυρο κερδοσκοπίας.
Ειδικα με την Ιταλία των 2 τρις χρεους να κρεμεται από μια λεπτή κλωστή με τα επιτόκια της κοντα στο 8% δεν βλέπω γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά.
Καποιοι έλεγαν  οτι το χθεσινό εμοιαζε με  "τίναγμα της ψόφιας γάτας"(dead cat bounce). Δεν αποκλείεται.
Aυτό που φαίνεται είναι το πόση ανάγκη έχουν οι αγορές για θετικές ειδήσεις ακόμη και φτιαγμένες με το στανιό.

Γενική Απεργία!-Χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά

Τα τελευταία νεα λένε οτι η συμμετοχή στην Απεργία θα είναι μεγάλη. Παρά τα συνεχόμενα άγρια χαράτσια που έρχονται τις τελευταίες μέρες,τα όλο και μεγαλύτερα εκβιαστικά οικονομικά προβλήματα, αλλά και την τρομοκρατία στον ιδ.τομέα που βάζουν σε δίλημμα πολλούς εργαζόμενους, η αίσθηση που βγαίνει από τους τοπους δουλειάς είναι οτι ακόμη κι όσοι δεν απεργήσουν, θα το κάνουν κάτω από καθεστώς φόβου ή εκβιασμού και πάντως με βαριά καρδιά. Οι εργαζόμενοι καταλαβαίνουν σιγά σιγά οτι ο αγωνας ειναι μακρύς και πρεπει αργά ή γρηγορα να ρισκάρουν και να συγκρουστούν
Το παραμύθι Παπαδήμου πρεπει να έχει λίγες σελίδες.
Ολοι στην Απεργία και το Συλλαλητήριο.
Ομόνοια ή Μουσείο.

Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2011

Προβόπουλος, ΓΑΠ, Παπαδήμος: Κάτω τα χέρια από τις τράπεζες!

 Παρότι "πρεπει να εφαρμοσθούν απαρέκλιτα οι αποφάσεις του Οκτωβρίου" η συζήτηση για το κούρεμα(που αναβάλεται) ξαναρχίζει!

Συνεπής στην ασυνέπεια, τις τρίπλες και τις αναστροφές με χειρόφρενο ήταν και πάλι ο ΓΑΠ. Το μόνο που δεν αλλάζει βεβαια στα όσα λέει και κάνει ειναι η πίστη στα συμφέροντα που υπηρετεί και τα οποία τον εξέλεξαν. Κι αυτά βεβαια δεν είναι άλλα από των τραπεζιτών. Στις επιστολές που έστειλε χτες λοιπόν κάνει άλλη μια απότομη στροφή προς τα πίσω σε ότι αφορά τη συμμετοχή του ιδ.τομέα(κατα βάση των τραπεζών) στο λογαριασμό του χρεους της Ελλάδας.
Ενω στην αρχή της αναφοράς λέει πως ήταν επι της αρχής υπέρ της συμμετοχής του ιδ,τομέα μετα αποδεικνύει με απανωτά επιχειρήματα το τί πιστευει πραγματικά! Λεει λοιπόν:
"Παρότι, είμαι επί της αρχής υπέρ της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα και σήμερα διαπραγματευόμαστε ακριβώς τη συμμετοχή των ιδιωτών στην επίτευξη της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, ο τρόπος με τον οποίον αναπτύχθηκε αυτή η πρόταση προκάλεσε σοκ τις αγορές σε μια ιδιαιτέρως κρίσιμη στιγμή. Θυμίζω ότι τον Οκτώβριο του 2010 η Ελλάδα βρισκόταν σε καλό δρόμο και οι διαφορές επιτοκίων έβαιναν μειούμενες αργά αλλά σταθερά. Με τη συζήτηση για τη συμμετοχή των ιδιωτών, προκαλέσαμε μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Οι χώρες που έμοιαζαν πιο ευάλωτες αμέσως θεωρήθηκαν παθητικό για τους ιδιώτες επενδυτές. Και έτσι σύντομα οι διαφορές επιτοκίων εκτοξεύθηκαν όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και άλλες χώρες όπως η Πορτογαλία και η Ιρλανδία, οι οποίες τελικά οδηγήθηκαν να υιοθετήσουν πρόγραμμα παρόμοιο με το δικό μας. .... ...Επιτρέψτε μου να σας θυμίσω ότι η δημόσια συζήτηση και οι αποφάσεις για τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα δημιούργησαν ένα τρομακτικό κλίμα στην Ελλάδα. Η ανασφάλεια, οι φήμες, ο διεθνής τύπος, οι αντικρουόμενες δηλώσεις αξιωματούχων κρατών-μελών, η συζήτηση περί χρεοκοπίας και εξόδου από το ευρώ ήταν το αποτέλεσμα αυτού. Αυτό επηρέασε άμεσα και την πραγματική οικονομία, την ανάπτυξη και τις επενδύσεις, την πίστη και το αίσθημα εμπιστοσύνης, τη θέληση του Ελληνικού λαού να αντέξει τις θυσίες αλλά και την αποτελεσματικότητα του προγράμματος. Αυτό επίσης ενίσχυσε την άποψη ότι η Ελλάδα χρειαζόταν ένα νέο πρόγραμμα και διαγραφή του χρέους, αλλά και ταυτοχρόνως οδήγησε σε αυτό το συμπέρασμα...." 
Τόσο υπέρ ήταν ο Γιώργος...που να ήταν και κατά δηλαδή.


Θα θυμίσουμε για άλλη μια φορά οτι ο τότε σύμβουλος του ΓΑΠ κ.Παπαδήμος είχε εξ αρχής διαφωνήσει με κούρεμα πάνω από 30%(στην ουσία κάτω από 10%), λέγοντας μάλιστα οτι "δεν νομίζει οτι η Ελλάδα θα συμφωνούσε σε μια τέτοια απόφαση" ενω επισήμως η κυβέρνηση δεν είχε ακόμα τοποθετηθεί(1η εβδομάδα Οκτωβρίου). Τωρα ο κ.Παπαδήμος από τη θέση του Πρωθυπουργού ειναι εντεταλμένος να υλοποιήσει αυτό το "μεγάλο" κούρεμα με το οποίο δεν συμφώνησε ποτέ!
Επίσης χθες ξαφνικά εμφανίστηκε και ο έτερος της Αγίας Τραπεζικής Τριάδας ο κ.Προβόπουλος που επίσης πήρε σφοδρά αρνητική θέση κατα του κουρέματος λέγοντας: "Ακόμη και τώρα θα ήταν καλύτερα να το είχαμε αποφύγει γιατί οι συνέπειες θα ήταν χειρότερες για το μέλλον"! Και πρόσθεσε για να μην ξεχαστει κανείς...:"Και να θυμίσω την άποψη του Πρωθυπουργού γι αυτό".
Το ποιός είναι ο Προβόπουλος αλλά και ο Παπαδήμος και ποιών τα συμφέροντα εκπροσωπούν ως νυν και τέως κεντρικοί Τραπεζίτες δεν χρειάζεται να το αποδείξουμε. Οποιος πιστευει οτι εκπροσωπουν τα συμφέροντα του λαού η των μικρομεσαίων ας διαβασει καλύτερα τίποτα άλλο ή ας περιμένει τις αναλύσεις του Μπάμπη ή του Πορτοσάλτε στο ΣΚΑΙ. Θα αισθανθεί καλύτερα. Η ξαφνική όμως συμπόρευση των τριών(ΓΑΠ, Προβόπουλου, Παπαδήμου) δεν μπορεί να είναι σύμπτωση. Αν σκεφτεί μάλιστα κανείς ότι η περίφημη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζων έχει ουσιαστικά αναβληθεί για κανα χρόνο και οτι ποντάρει ή ελπίζει σε χρήματα που δεν υπάρχουν(αυξήσεις κεφαλαίου ή κρατικά) καταλαβαίνει ότι κάτι άλλο θα γίνει που δεν θα είναι εναντίον των Τραπεζών οι οποίες φυσικά ότι και να γίνει έξακολουθούν να έχουν το πάνω χέρι όσο δεν τους το κόβει κάποιος.
Το τελικό συμπέρασμα του θεάτρου σκιών που παρακολουθούμε έιναι για να μην το πολυλογούμε απλό. Πάρα πολύ απλό:
Σιγά να μην πληρώσουν οι Τράπεζες! Κι όταν όπως λένε οι παίκτες κάθεσαι σε ένα τραπέζι πόκερ όπου δεν μπορείς να βρείς το μαλάκα, τότε ο μαλάκας είσαι εσύ. Από εκεί και πέρα ας εξακολουθήσουμε να συζητάμε με απατεώνες και ληστές με ηρεμία και σύνεση ως "εχέφρονες" που λέει κι ο Μητσοτάκης. Άκου εχέφρονες...

Για ποιον κτυπάει λοιπόν και πάλι η καμπάνα;

ShareThis