Εγκαταλείψτε τους!

Για άλλη μια φορά, άλλη μια κυβέρνηση διαχείρισης αυτού του δολοφονικού συστήματος, προσπαθεί με φθηνά και εξώφθαλμα ψέματα να μας πείσει ότι ο "έντιμος συμβιβασμός" (δηλ. άλλη μια συμφωνία σφαγής δικαιωμάτων) δεν θα στοιχίσει τίποτα στο λαό!

Δηλαδή οι "θεσμοί" ζητάνε μέτρα, που θα σημαίνουν χρήμα για την καπιταλιστική οικονομία των μεγάλων επιχειρήσεων που πρέπει να παρουσιάσουν καλύτερα κέρδη(αυτό σημαίνει ανάπτυξη και ας μην κρύβονται), αλλά αυτό το χρήμα θα προκύψει από το πουθενά...

Βεβαια τα μέτρα θα είναι συγκεκριμένα, άρα το χρήμα που ζητούν οι θεσμοί δεν θα είναι από το πουθενά. Η κυβέρνηση όμως( άλλη μιά...) λέει πως αν η σφαγή πάει καλά και έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα 3,5%(που όλοι μέχρι και η ΝΔ έλεγαν ότι είναι υπερβολικό και βλαπτικό για την οικονομία και την αγορά), τότε θα βρίσκει αντισταθμιστικά μέτρα και θα μας δίνει πίσω αυτά που έχει κόψει...

Δηλαδή κυριολεκτικά σφάξε με αγά μου ν' αγιάσω.

Με απλά λόγια ο λαός πρέπει να δεχτεί να του κόβουν π.χ. τη σύνταξη(που με αγώνες δεκαετιών έχει κερδίσει) για να του δίνουν, αν πάει καλά όλη η σφαγή, ίσως κάποιο επίδομα ελεημοσύνης που φυσικά θα βλέπει κατά περίπτωση και ανάλογα με το αν θα το επιτρέπουν οι όποιοι θεσμοί η κυβέρνηση, σε ποιους θα το δίνει αν το δίνει.

Μόνο που το δικαίωμα στην ασφάλιση και τη σύνταξη, που έτσι κι αλλιώς ο κάθε εργαζόμενος χρυσοπληρώνει από το μισθό του, έχει μόνιμο χαρακτήρα ενώ τα όποια επιδόματα λεημοσύνης της συμφοράς τα παίρνει ο αέρας.

Με την ίδια λογική θα μπορούσαν να ζητήσουν να καταργηθεί το 8ωρο, να δουλεύουν οι εργαζόμενοι όσο έχουν ανάγκη οι επιχειρήσεις και μετά αν η παραγωγή και οι δουλειές τους πηγαίνουν όπως θέλουν οι επιχειρηματίες, να δίνουν 1-2 μέρες άδεια για ξεκούραση στους εργαζόμενους, όποτε βολεύει.

Αυτό φυσικά φέρνει το τέλος κάθε δικαιώματος και "προσαρμόζει" τη ζωή των ανθρώπων σύμφωνα με τις ανάγκες των επιχειρήσεων. 

Άλλωστε αυτό είναι και το μόνο τίμιο και σωστό σύμφωνα με τη λογική των καπιταλιστών. Εννοείται πως γι αυτούς πάνω απ' όλα είναι η επιβίωση των επιχειρήσεών τους και όχι η ανθρώπινη ζωή με δικαιώματα.

Αυτά λοιπόν λέει η "αριστερή" κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που αφού έχει δεχτεί και αυτή όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ-ΝΔ κ.α. , ότι το καλό ΄"όλων" είναι η διάσωση της καπιταλιστικής οικονομίας, βουλιάζει το λαό από το κακό στο χειρότερο.
Όμως αν αυτό δε λέγεται πολιτική απατεωνιά πως λέγεται;

Ας μην ξεχνάμε ότι όλοι αυτοί μαζί ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-Ποτάμι-ΑΝΕΛ  ψήφισαν το 3ο μνημόνιο για το "καλό του τόπου", δηλ. το καλό της καπιταλιστικής οικονομίας που υπηρετούν.



Βεβαια και αυτός είναι ένας τρόπος για να καταλάβει ο λαός, πού καταντάνε οσοι νομίζουν ότι μπορούν να σουλουπώσουν τον καπιταλισμό κάνοντάς τον ακόμη δολοφονικότερο.
Είναι ένας ακόμα τρόπος για να καταλάβει ο λαός ότι πρέπει να εγκαταλείψει τα αστικά κόμματα, που η δουλειά τους είναι να προστατεύουν την οικονομία του καπιταλισμού σφάζοντας με μέτρα το λαό ακόμη κι αν αυτοαποκαλούνται αριστερά, και να συμπορευτεί με το ΚΚΕ.

Το ΚΚΕ ποτέ δεν έκρυψε και ποτέ δεν πρόκειται να κρύψει την αλήθεια από το λαό για να αρέσει εκλογικά.

Η αλήθεια ακόμη κι αν καίει δεν μπορεί παρά να είναι όπλο στα χέρια του λαού στον αγώνα για ένα ανθρώπινο κόσμο.

Χθές βράδυ ο λαός  με το μεγάλο συλλαλητήριο που οργάνωσε το ΠΑΜΕ (ήταν ένα από τα πολύ μεγάλα συλλαλητήρια που έχουν ίνει τελευταία) έδωσε τη δική του απάντηση και έκανε τις δικές του δηλώσεις το δρόμο.

Δεκάδες χιλιάδες λαού φώναξαν και χθες "τέρμα πια στις αυταπάτες, ή με το κεφάλαιο ή με τους εργάτες" δίνοντας το δικό τους στιγμα κι αφήνοντας το δικό μας αποτύπωμα στις εξελίξεις και τους δρόμους!

Είναι ολοφάνερο πως αυτό είναι το ρεύμα που πρέπει να δυναμώσει. 

Αυτός είναι ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουν οι εργαζόμενοι και ο λαός που βλέπουν τη ζωή τους να κατρακυλάει στα τάρταρα.

Ο δρόμος του αγώνα που το μόνο του τέρμα θα είναι η ανατροπή αυτού του άδικου και απάνθρωπου συστήματος και αυτών που το υπηρετούν.

Κρίση χρέους είπατε;

Διαβάζουμε σήμερα στην Καθημερινή(αλλά και σε όλο τον τύπο):

"Εκθεση ΔΝΤ: Mη βιώσιμο το χρέος, επιτάχυνση μεταρρυθμίσεων, μείωση συντάξεων και φορολογίας"

Aνάλογους τίτλους με περισσότερες πληροφορίες γύρω από τα μέτρα που ζητά το ΔΝΤ να ληφθούν, βρίσκουμε αλλού σε άρθρα άλλων εφημερίδων και σάιτ.
Σε αυτά αναφέρεται ότι το ΔΝΤ θεωρεί μη βιώσιμο το ελληνικό χρέος και ζητά ελάφρυνση του χρέους, αλλά και λήψη νεων μέτρων σε βάρος φυσικά των εργαζόμενων(συντάξεις, αφορολόγητο κλπ.)

Η γνώμη μας είναι ότι και μόνο αυτά τα ολίγα επαρκούν για να δείξουν πόσο λάθος και επώδυνη για το λαό, και πόσο βολική για τους αντιπάλους του, ήταν η θεώρηση της κρίσης που περνάει η χώρα ως "κρίσης χρέους" όπως υποστηρίζουν οι πολλοί, και όχι ως "κρίσης υπερσυσσώρευσης" όπως λέει το ΚΚΕ. 

Ψιλά γράμματα θα πεί ίσως κάποιος. Δεν είναι έτσι όμως.

Και δεν είναι έτσι για τον απλό λόγο ότι η πλευρά της ΕΕ, της ΕΚΤ, του ΔΝΤ, αλλά και άλλων ιμπεριαλιστικών οργανισμών που υπάρχουν για λογαριασμό των μεγάλων μονοπωλίων, όπως και η πλευρά των μεγάλων ελληνικών επιχειρήσεων που κατέχουν την εξουσία στην Ελλάδα, βολεύεται μια χαρά πίσω από την προσπάθεια επίλυσης της "κρίσης χρέους" και βέβαια συντάσσεται με τους παραπάνω οργανισμούς όπως το ΔΝΤ, στην αναζήτηση μέτρων που φυσικά θα πληρώσουν οι εργαζόμενοι. 

Όσο κι αν γνωρίζουν τα προβλήματα που δημιουργούν οι γνωστές αντιφάσεις όπως π.χ. μείωση μισθού= μείωση αγοραστικής δύναμης, δεν παύουν να θεωρούν ότι αυτό που πρέπει να σωθεί πρώτα και κύρια είναι τα κέρδη και η βιωσιμότητα των επιχειρήσεων, ό,τι κι αν στοιχίσει αυτό στο οικογενειακό εισόδημα και στο τσάκισμα της ζωής μιας εργατικής οικογένειας.

Η επίλυση μιας "κρίσης χρέους", με την εξουσία στα χέρια των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, φυσικά μπορεί να επιχειρηθεί και να γίνει εντός συστήματος και να την πληρώσει ο λαός. Κάτι ανάλογο δεν μπορεί να γίνει στην πραγματικότητα με την επίλυση μια κρίσης υπερσυσσώρευσης, αφού φυσικά καπιταλισμός, στη σύγχρονη εποχή των μονοπωλίων και των αγορών, που δεν έχει στόχο την όλο και μεγαλύτερη κερδοφορία με κάθε μέσο, απλά δεν υπάρχει.

Φυσικά εντελώς διαφορετική θα ήταν η συζήτηση αν στο στόχαστρο δεν βρισκόταν το χρέος, που είναι αποτέλεσμα και όχι αιτία της κρίσης, αλλά  τα υπερκέρδη των επιχειρήσεων στον καιρό της αναπτυξης , που τώρα φυσικά δυσκολεύονται να βρουν "ικανοποιητικές" επενδύσεις και λιμνάζουν σε διάφορους λογαριασμούς απαιτώντας διαρκώς νέα μέτρα ως κίνητρα(κρίση υπερσυσσώρευσης).

Όταν μάλιστα οι οπαδοί της "κρίσης χρέους" βρίσκονται σε διάφορες αριστερές ομάδες και κόμματα, και πυροβολούν όλοι μαζί από κοινού την άποψη των κομμουνιστών που αποκαλύπτει τον ένοχο που δεν είναι άλλος από τον ταξικό αντίπαλο και την "οικονομιά της αγοράς", τότε για άλλη μια φορά βλέπουμε πόσο εύκολα συναντιούνται αυτοί, δεξιοί, κεντρώοι ή "αριστεροί", που δεν έχουν σα στόχο την ανατροπή αυτού του συστήματος αλλά τη σωτηρία του.

ΚΚΕ: Επικίνδυνη εξέλιξη η παραβίαση των ελληνικών χωρικών υδάτων από τουρκικά πολεμικά σκάφη

Φωτογραφία που δημοσίευσε το τουρκικό Γενικό Επιτελείο Στρατού που δείχνουν τον στρατηγό Χουλουσί Ακάρ κοντά στα Ίμια

Σε ανακοίνωσή του, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ, για την παραβίαση των ελληνικών χωρικών υδάτων από τουρκικά πολεμικά σκάφη, αναφέρει:

«Το ΚΚΕ καταγγέλλει την παραβίαση των ελληνικών χωρικών υδάτων, στην περιοχή των Ιμίων, από τουρκικά πολεμικά σκάφη με την παρουσία των επικεφαλής των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, που έλαβε χώρα την Κυριακή 29 Γενάρη.

Η ενέργεια αυτή - 21 χρόνια από την κρίση των Ιμίων, – αποτελεί μια επικίνδυνη εξέλιξη που προστίθεται στις διαδοχικές παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου και θαλάσσιου χώρου, την αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάνης, που καθορίζει τα ελληνοτουρκικά σύνορα, τις απειλές που εκτοξεύτηκαν πρόσφατα από την Άγκυρα, μετά την απόφαση του Αρείου Πάγου να μην εκδοθούν οι 8 Τούρκοι αξιωματικοί, που ζήτησαν προστασία - άσυλο στη χώρα μας.

Οι κυβερνητικές προσπάθειες, να περάσει κλίμα εφησυχασμού, δεν αντιστοιχούν στη σοβαρότητα της κατάστασης, που διαμορφώνουν οι τουρκικές επιδιώξεις για γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο, ο ανταγωνισμός των αστικών τάξεων της Τουρκίας και της Ελλάδας, για τη γεωστρατηγική αναβάθμιση στην περιοχή, σε συνδυασμό με την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στη Μέση Ανατολή, τη Βόρειο Αφρική, την Ανατολική Μεσόγειο.

Στην πράξη αποδεικνύεται ότι οι θέσεις, που παρουσιάζουν ως εγγυητές την ΕΕ και το ΝΑΤΟ ή μιλούν για «Ευρωπαϊκά» ή και «ΝΑΤΟικά» σύνορα στο Αιγαίο, είναι επικίνδυνες και δεν έχουν καμία σχέση με την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας. Η ΝΑΤΟική παρουσία στο Αιγαίο όχι μόνο δεν εμποδίζει, αλλά αποθρασύνει την τουρκική επιθετικότητα.

Οι εξελίξεις επιβάλλουν ουσιαστική λαϊκή ενημέρωση και ετοιμότητα, ενίσχυση της πάλης για την απεμπλοκή της χώρας μας από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, δυνάμωμα της κοινής πάλης Ελλήνων και Τούρκων εργαζομένων ενάντια στις αστικές τάξεις και την πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντά τους».

Ένας άγριος παγωμένος κόσμος

Εικόνες από άλλες εποχές, από χρόνια που η εξέλιξη του ανθρώπου βρισκόταν σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο έφερε ο τελευταίος χιονιάς.
Μια Αριάδνη, έτσι ονομάστηκε το τελευταίο κύμα της παγωνιάς που ήρθε από το βορρά, που από τη μια σκέπασε με χιόνια ολόκληρη σχεδόν την τσακισμένη  χώρα, κι από την άλλη ξεσκέπασε έναν ολόκληρο κόσμο που προσποιείται ακόμη πως είναι κόσμος ανθρώπων.

Τραγικές εικόνες με ανθρώπους που ζούν σε σκηνές μεσα στον φοβερό αυτό χειμωνα, άνθρωποι που σώθηκαν από τους βομβαρδισμούς των διάφορων ιμπεριαλιστικών συμμαχιών σε Συρία, Ιράκ κλπ. και ήρθαν στην Ελλάδα να πεθάνουν από το κρύο.
Ποιος θέλει άραγε να φανταστεί τον εαυτό του σε τέτοια θέση; Ποιος αντέχει να δεχτεί πως το μόνο πράγμα που μπορεί να προσφέρει ένα ευρωπαικό κράτος, με τα περίφημα "κεκτημένα" τους, σε αυτούς τους ανθρώπους είναι μια παγωμένη σκηνή και λίγες κουβέρτες και σε μερικές περιπτώσεις ούτε καν αυτό; Ποιος μπορεί να δεχτεί ότι στην πολιτισμένη Γαλλία το κράτος αρπάζει τις κουβέρτες από άστεγους μετανάστες-πρόσφυγες(!) για να καθαρίσει το τοπίο στο Παρίσι;
Πως να πιστέψει κανεις ότι όλοι αυτοί που δημιούργησαν τα κύματα προσφύγων στήνοντας έναν φοβερό πόλεμο στη Συρία, τώρα σφυρίζουν αδιάφορα στήνοντας μάλιστα σκηνικά εθνικιστικής υστερίας ρίχνοντας το βάρος και την ευθύνη στα ίδια τα θύματα;
Τι κόσμος είναι αλήθεια αυτός ο κόσμος της ελεύθερης αγοράς; Ποια είναι η ελευθερία που χαρίζει στους ανθρώπους του λαού στα διάφορα σημεία του πλανήτη;

Γυρνάμε όμως στα δικά μας. Η Ελλάδα  σκεπάστηκε ξαφνικά με χιόνια. Και την ίδια στιγμή οι οθόνες γέμισαν με λευκά τοπία που αν κανείς κοιτάξει από κοντά θα βρεί απίστευτη θλίψη, πόνο και προβλήματα.

Το χιόνι σκέπασε τα πιο απίθανα σημεία όπως π.χ. νησιά σαν τη Σκόπελο, την Αλόνησο ή τη Λέσβο κλείνοντας δρόμους και παγώνοντας υποδομές. Μπορεί να φανταστεί κανείς ότι αφού τα προβλήματα αυτά βρίσκουν πολύ δύσκολα λύση σε περιοχές συνηθισμένες στα χιόνια, θα βρούν λύση, αν βρούν, πολύ πιο δύσκολα στα νησιά που χτυπήθηκαν απροσδόκητα από το χιονιά.

Ακόμη είδαμε να κλείνουν κεντρικές αρτηρίες και εθνικές οδοί, όπως ο εθνικός δρόμος Κορίνθου-Πάτρας, είδαμε να καταρρέουν υποδομές, όπως πυλώνες της ΔΕΗ, να παγώνουν νοσοκομεία, να σπάνε σωλήνες μεταφοράς νερού κλπ. και τα προβλήματα αυτά να φαίνονται σήμερα αξεπέραστα...

Μόνο που σήμερα βρισκόμαστε στο 2017 και κάτι τέτοια θα έπρεπε να λύνονται χωρίς την παραμικρή δυσκολία, αφού δεν είμαστε στην εποχή του κάρου και του χωματόδρομου.
Όμως πόσοι μπαίνουν στον κόπο να σκεφτούν γιατί συμβαίνουν όλα αυτά;
Πόσοι μπορούν να ξεπεράσουν το άθλιο δήθεν ενδιαφέρον των  καλοπληρωμένων τηλεπαρουσιαστών που δεν πήραν ταχα είδηση ότι αυτό το κράτος γκρεμίζει λίγο λίγο, σύμφωνα με τις επιθυμίες τους και τις οδηγίες των αφεντικών τους, την πλευρά του εκείνη και τις υποδομές που χρειάζονται για να φροντίσουν το λαό και τους ανθρώπους στα δύσκολα, για να δοθεί κι άλλο χρήμα στις επιχειρήσεις που βρίσκονται σε κρίση;

Πόσοι σκέφτονται ότι την ίδια στιγμή που άνθρωποι βρίσκονται εγκλωβισμένοι στην παγωμένη απελπισία τους, τρισεκατομύρια ευρώ και δολάρια είναι παρκαρισμένα και αδρανή σε αφορολόγητους λογαριασμούς κροίσων επιχειρηματιών περιμένοντας να τους δώσουν κι άλλα προνόμια, κι άλλα κίνητρα, δηλαδή κι άλλη δυστυχία ξεπαγιασμένων ανθρώπων για να επενδυθούν κερδοφόρα και να καταστρέψουν κι άλλο τη ζωή μας;

 Πόσοι μπαίνουν στον κόπο να σκεφτούν πως όλος αυτός ο πλούτος που βρίσκεται σε ελάχιστα χέρια, είναι πλούτος που όλοι εμείς οι εργαζόμενοι έχουμε δημιουργήσει με τη δουλειά μας και όχι μόνο δεν τον απολαμβάνουμε, αλλά τώρα τον βλέπουμε να στρέφεται και εναντίον μας ως πόλεμος, ως βια όλων των ειδών ή ως επιχειρηματικός εκβιασμός;

Πόσοι μπαίνουν στον κόπο να σκεφτούν πως θα ήταν αυτός ο κόσμος αν όλος αυτός ο τεράστιος πλούτος που παράγουν οι άνθρωποι γινόταν ευτυχία γι αυτούς που τον παράγουν, γινόταν θέρμανση για τους παγωμένους, νοσοκομεία και θεραπείες για τους άρρωστους, ζεστά σπίτια για όλους, σχολεία και υπέροχα χιονισμένα πάρκα με την πιο σύγχρονη έννοια για τα παιδιά;
Πως θα ήταν τα πράγματα αν όλος αυτός ο πλούτος, που τώρα γίνεται μηχανή στα χέρια ενός απάνθρωπου, ξεπερασμένου και αδύναμου να δώσει λύσεις συστήματος για να μας εξοντώνει, γινόταν δρόμος για ένα καλύτερο και πιο ανθρώπινο αύριο;
Δεν αξίζει αλήθεια να παλέψουν όλοι αυτοί που υποφέρουν μαζί γι αυτό;

Και στην τελική,  τι έχει να μας προσφέρει ακόμη αυτός ο τραγικός και απαίσιος καπιταλιστικός κόσμος εκτός από την παγωμένη δυστυχία του;
Πόσο εφικτό είναι να δεχόμαστε να "ζήσουμε" τη μία και μοναδική ζωή μας σ'αυτό τον κόσμο που άλλοι τον δουλεύουν και μόνο κάποιοι ελάχιστοι τον χαίρονται;