Το "κοινό συμμαχικό συμφέρον" ...είναι ο πόλεμος;

"Είμαστε έτοιμοι να υποστηρίξουμε την Τουρκία στην αντιμετώπιση του προσφυγικού προβλήματος και στην εξεύρεση λύσης στο πρόβλημα της Συρίας, αλλά όχι υπό αυτές τις συνθήκες." είπε προχθές Κυρ. Μητσοτάκης στον Έβρο!

Και από αυτή την τελευταία δήλωση του πρωθυπουργού, βλέπουμε ότι η Ελλάδα όχι μόνο δεν καταδικάζει την Τουρκική εισβολή στην Συρία, που είναι μια από τις πιο σοβαρές εξελίξεις του εκεί πολέμου που δημιουργεί το προσφυγικό κύμα, αλλά υπόσχεται συμπαράσταση και υποστήριξη!

Αν η ΕΕ, οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ(και μαζί και η ελληνική κυβέρνηση) ήθελαν να βρεθεί στην πράξη και όχι στα λόγια και με ευχές), λύση στο προσφυγικό-μεταναστευτικό πρόβλημα θα καταδίκαζαν βέβαια την Τουρκια για την εισβολή στο Ιντλίμπ(όπως θα καταδίκαζαν και τον εκεί πόλεμο γενικότερα που όμως οι ίδιοι έστησαν). Θα έπαιρναν μέτρα και θα επέβαλλαν κυρώσεις όπως έχουν κάνει σε άλλες περιπτώσεις. Δεν το έκαναν όμως. Αντίθετα στάθηκαν στο πλευρό της Τουρκίας, καταδικάζοντας μάλιστα τη Συρία για την "απαράδεκτη" συμπεριφορά της να επιχειρεί να ανακαταλάβει εδάφη της!

Κάτι τέτοιο δεν είναι παράλογο ή τρελό. Απλά δείχνει ποια είναι η προτεραιότητα των "συμμάχων" που βέβαια δεν είναι σύμμαχοι του λαού μας και των λαών της περιοχής αλλά εχθροί τους όπως αποδεικνύεται άλλωστε από τα γεγονότα. 

Η προτεραιότητα των ΕΕ, ΝΑΤΟ, ΗΠΑ είναι φυσικά ο έλεγχος της περιοχής και οι μελλοντικές μπιζνες που σχεδιάζουν ό,τι κι αν στοιχίσει αυτό σε πολέμους, πρόσφυγες, φτώχεια, δυστυχία, καταστροφή. Σ'αυτή την "προτεραιότητα" οι ελληνικές κυβερνήσεις όχι μόνο δεν έχουν εκφράσει αντίρρηση, αλλά αντίθετα παρέχουν κάθε διευκόλυνση γνωρίζοντας φυσικά το κόστος.

Ας γίνει όσο είναι δυνατόν φανερό ότι οι πολιτικές που βάζουν πάνω από το συμφέρον του λαού και του τόπου τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ, της ΕΕ αλλά και των αστικών τάξεων αυτών(τεράστιων επιχειρηματιών στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και οι Έλληνες κροίσοι), όχι μόνο δεν θα δώσουν λύση σε προβλήματα όπως το προσφυγικό, όχι μόνο θα το κάνουν χειρότερο, αλλά θα οδηγήσουν και σε άλλες απαράδεκτες υποχωρήσεις και παραχωρήσεις προς την Τουρκία ή αλλού προκειμένου να εξυπηρετηθεί το "κοινό συμμαχικό συμφέρον". Ενα τέτοιο "κοινό συμφέρον" δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με τα συμφέροντα του λαού. Είναι απόλυτα απέναντί του. Είναι αυτό το συμφέρον που προκαλεί πολέμους, πρόσφυγες, δυστυχία και φτώχεια. 

Αξίζει να σκεφτεί κανείς σοβαρά. 

Είναι αυτές οι πολιτικές των κυβερνήσεων "πατριωτικές" ή μήπως ακριβώς το αντίθετο.

"Τι συμβαίνει στα σύνορά μας"; Ποια είναι η πραγματικά πατριωτική στάση;

"Αυτό που κάνει σήμερα η Τουρκία είναι καθαρό.
Θέτει με ένταση, μετά την πίεση που δέχεται στο μέτωπο της Συρίας, όλες τις απαιτήσεις της προς την Ελλάδα και την ΕΕ πάνω στο τραπέζι και απαιτεί να ξεκινήσει συζήτηση.
Το άνοιγμα των συνόρων είναι ένας καθαρός εκβιασμός που λέει: Αν θέλετε να σταματήσουμε τους πρόσφυγες-μετανάστες στηρίξτε μας κι ελάτε τώρα να συζητήσουμε γι αυτά που ζητάμε. Αν δεν δεχτείτε θα πλημμυρίσω την Ελλάδα με πρόσφυγες."

Αυτοί που προσπαθούν να καταλάβουν το τι συμβαίνει στα ελληνικά σύνορα θα πρέπει σίγουρα να κοιτάξουν λίγο πιο βαθιά και να δουν τη μεγάλη εικόνα που διαμορφώνεται στην περιοχή και όχι μόνο τις εικόνες και τα βίντεο γυρω από τα συνοριακά φυλάκια του Εβρου.
Θα πρέπει να απαντήσουν σε πολύ περισσότερες και κρισιμότερες ερωτήσεις από το αν "πρέπει να μείνουν ή όχι απαραβίαστα τα σύνορα της χώρας".
Όσοι επιδιώκουν η συζήτηση να μείνει μόνο εκεί, σίγουρα θέλουν να κρύψουν το μεγαλύτερο μέρος της Αλήθειας.

Τα θέματα που δεν γίνεται να μην μπουν σε σκέψη και συζήτηση είναι αυτά:
1. Οι πόλεμοι και οι επεμβάσεις στη Συρία και την ευρύτερη περιοχή Ιράκ, Αφγανιστάν αλλά και σε χώρες της Αφρικής όπως η Λιβύη κ.α. και η στάση και συμμετοχή της Ελλάδας σε αυτούς με οποιονδήποτε τρόπο.
2. Η συμμετοχή μας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ και οι υποχρεώσεις που έχουμε δεχθεί πως έχουμε.
3. Η πορεία της κατάστασης στην παγκόσμια οικονομία, και φυσικά και στην Ελλάδα και την Τουρκία, και οι τρόποι που φαίνεται πως έχουν ανοιχτά επιλεγεί από τα μεγάλα συμφέροντα του πλανήτη που κρύβονται πίσω από τις κυβερνήσεις ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσίας, Κίνας κλπ., αλλά και Ελλάδας και Τουρκίας, που τις πιέζουν σε σύγκρουση σε διάφορα σημεία όπως η Συρία, η Μ.Ανατολή, η Λιβύη κλπ
4. Τι σημαίνει πατριωτισμός και πατριωτική στάση μέσα σε αυτήν την κατάσταση.

Μερικά στοιχεία

1.Ο πόλεμος στη Συρία «προκάλεσε τη μεγαλύτερη μετακίνηση πληθυσμού μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο», διαβάζουμε στην Καθημερινή.
"Περίπου 13 εκατομμύρια Σύροι έχουν εκτοπιστεί ή έχουν φύγει πρόσφυγες, σε μια χώρα που είχε 23 εκατομμύρια κατοίκους πριν την έναρξη του πολέμου."

Σε άλλες πηγές βρίσκουμε πως και μέσα  στην ισοπεδωμένη αυτή χώρα το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού ζει κάτω από απάνθρωπες συνθήκες,πχ χωρίς ρεύμα, αφού οι υποδομές έχουν καταστραφεί σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Ανάλογα στοιχεία βρίσκουμε και για το Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Λιβύη και αλλού, παρά τις διαφορές που φυσικά υπάρχουν στις εκεί συγκρούσεις που όμως έχουν προκληθεί από τους ίδιους(ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ) και για τους ίδιους λόγους(έλεγχος πετρελαίου και πηγων ενέργειας)

2. Οι Ελληνικές κυβερνήσεις και τα τελευταία χρόνια και παλιότερα (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ) δεν σταμάτησαν να συνδράμουν με διάφορους τρόπους(χρήση στρατιωτικων βάσεων σε επιχειρήσεις, κοινές  στρατιωτικές αποστολές με τη συμμετοχή πολεμικών πλοίων σε μεταφορές, κοινές περιπολίες κ.α., παροχή διαφόρων τύπων διευκολύνσεων κλπ) τις ΗΠΑ και τις χώρες του ΝΑΤΟ στους πολέμους που έκαναν στην περιοχή.

Τα τελευταία χρόνια μάλιστα, οι κυβερνήσεις   ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και τώρα της ΝΔ, προχωρησαν ως γνωστόν σε περαιτέρω "αναβάθμιση" των στρατιωτικού τύπου σχέσεων της Ελλάδας με ΗΠΑ, ΝΑΤΟ.

Η συμμετοχή της χώρας μας λοιπόν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στους πολέμους της περιοχής δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Όσο παραμένουμε ενεργά μέλη του ΝΑΤΟ και σύμμαχοι των ΗΠΑ, ας μην παριστάνουμε τα λευκά περιστέρια  και ισχυριζόμαστε ως χώρα ότι αποτελούμε "παράγοντα Ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή".

3. Η οικονομική κρίση που ξέσπασε την προηγούμενη δεκαετία και που έφερε σε πολύ δύσκολη θέση τις οικονομίες των ΗΠΑ, ΕΕ, αλλά και των περισσότερων χωρών του πλανήτη, δημιούργησε μια κατάσταση που ίσως πριν να μην ήταν τόσο ορατή όσο τώρα. Οι μεγάλες οικονομίες προκειμένου να επιβιώσουν-αναπτυχθούν περαιτέρω κατα τον τρόπο της οικονομίας της αγοράς,  ήρθαν σε πολύ μεγαλύτερη και φανερή σύγκρουση μεταξύ τους. (Στη σύγκρουση αυτή εμπλέκονται φυσικά για δικούς τους λόγους και μικρότερες οικονομίες-και συμφέροντα αστικών τάξεων- όπως αυτή της Ελλάδας). 

Έτσι βρέθηκαν να συγκρούονται για την απόκτηση μεριδίων σε χώρες όπως η Συρία(αλλά και όλη Μ.Ανατολή), η Λιβύη, άλλες Αφρικανικές χώρες κλπ, αλλά και τα Βαλκάνια και την ευρύτερη περιοχή(σύγκρουση ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και Ρωσίας και εμπλοκή τους σε θέματα όπως αυτό της Β.Μακεδονίας, Κόσοβου, Ουκρανίας κλπ)

Φαίνεται λοιπόν πως ο άγριος οικονομικός ανταγωνισμός, που αποτελεί απαραίτητο στοιχείο της καπιταλιστικής οικονομίας, μπορεί όχι δύσκολα να μεταφέρεται  από την οικονομία στα πολεμικά μέτωπα και πάλι πίσω.

Ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν

Όπως βλέπουμε από τα πιο πάνω η κατάσταση τα τελευταία χρόνια μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε ένα μπερδεμένο κουβάρι που κανείς δε μπορεί να προβλέψει που θα καταλήξει, αν και η περίπτωση ενός πιο γενικευμένου πολέμου με φόντο τη σύγκρουση ΗΠΑ, ΝΑΤΟ- Ρωσίας, φαίνεται να είναι όλο και πιο πιθανή.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό ο ρόλος της Τουρκίας ως της μεγαλύτερης στρατιωτικης δύναμης της περιοχής είναι ολοφάνερος. Η Τουρκία πλεον δεν αποτελεί απλά άλλη μια μια χώρα του ΝΑΤΟ, αλλά μια δύναμη που η άρχουσα τάξη της απαιτεί να μετατραπεί σε περιφερειακή δύναμη εξυπηρέτησης των δικών της οικονομικοστρατιωτικών συμφερόντων, πέρα από την όποια συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ.

Από την άλλη και η Ελλάδα και η δική της άρχουσα τάξη, που συνεργάζεται και έχει κοινές μπίζνες με μεγάλα Ευρωπαικά και Αμερικανικά ή άλλα συμφέροντα, απαιτεί το δικό της ρόλο στην επόμενη μέρα.
Στη μέση βρίσκονται πάντα οι λαοί των χωρών της περιοχής που βέβαια τσακίζονται και  θα πληρώνουν τη ζημιά, όσο παραμένουν στο περιθώριο και δεν παλεύουν δυναμικά για τη δική τους ζωή.

Είναι λοιπόν δεδομένο ότι πρέπει να απαντηθούν τα πιο κάτω κρίσιμα ερωτήματα.

-Η Ελλάδα, και η ΕΕ, έχει δεχθεί την ολοφάνερα παράνομη εισβολή και   παρουσία της Τουρκίας στη Συρία στην επαρχία Ιντλίμπ ή όχι; - Η απάντηση είναι ΝΑΙ! Δεν υπάρχει η παραμικρη καταδίκη απο την ΕΕ(ούτε από την Ελλάδα), ενώ αντίθετα  υπάρχουν δηλώσεις συμπαράστασης και καταδίκη της Συρίας! Η Ελλάδα φυσικά συμφωνεί...
-Η Ελλάδα συμφωνεί ή όχι ότι η Τουρκία αποτελεί απαραίτητο, κρίσιμο και χρήσιμο σύμμαχο για το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, και ότι πρέπει να γίνει ό,τι χρειαστεί για να μην απομακρυνθεί η Τουρκία από τη Δύση; Εδω εννοούμε την αποδοχή από τη χώρα μας της άποψης (αξίωσης) ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ, ότι η Τουρκία αποτελεί απαραίτητο παράγοντα ισορροπίας στην περιοχή, από την στρατιωτική, οικονομική και γεωστρατηγική παρουσία της οποίας εξαρτάται σε απόλυτο βαθμό η εξυπηρέτηση των Αμερικανικών και Ευρωπαικών συμφερόντων. -Η απάντηση είναι και πάλι ΝΑΙ!

-Με λίγα λόγια η Ελλάδα(δηλ. η άρχουσα τάξη της ως κρατος) θεωρεί ότι αποτελεί κατά ένα τρόπο ακόμη και  "πατριωτικό καθήκον" η συμπαράσταση στην Τουρκία στο ζήτημα της Συρίας(και όχι μόνο)! Είναι έτσι ή όχι;
-Αν όμως η απάντηση είναι ναι, όπως και είναι, και η χώρα μας όχι μόνο δε βγάζει άχνα αλλά συμπαραστέκεται απόλυτα στην παράνομη Τουρκική εισβολή στη Συρία που παρατείνει, εντείνει και περιπλέκει ακόμη περισσότερο την ήδη μπερδεμένη κατάσταση στα μέτωπα της Συρίας, που είναι ακόμα ένας σοβαρός παράγοντας που πολλαπλασιάζει τις προσφυγικές ροές, πόσο έχει το δικαίωμα να φωνάζει για την κατάσταση στα νησιά μας και τα σύνορα του Έβρου;

Ακόμη.
-Είναι η συμμετοχή μας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ παράγοντας που βοηθάει την διατήρηση της Ειρήνης στην περιοχή ή το αντίθετο συμβαίνει πράγμα το οποίο περιπλέκει όλο και περισσότερο το προσφυγικό πρόβλημα;
-Πόσο εξυπηρετεί τα συμφέροντα της πατρίδας μας και του λαού μας η συμπαράσταση στην Τουρκία στον πόλεμο εναντίον της Συρίας και η συμφωνία σε όλα με την ΕΕ και το ΝΑΤΟ;
-Πόσο πατριωτική είναι η στάση αυτών που την ίδια στιγμή που φωνάζουν "κάτω τα χέρια από την πατρίδα" κάνουν ό,τι μπορούν για να χώσουν την Ελλάδα σε όλο και μεγαλύτερες περιπέτειες και αναγκάζουν έτσι χιλιάδες ανθρώπους να κινηθούν προς την Ευρώπη και πρώτα πρώτα τη χώρα μας;

Τι ακριβώς κάνει σήμερα η Τουρκία με το άνοιγμα των συνόρων

Αυτό που κάνει σήμερα η Τουρκία είναι καθαρό.
Θέτει ΄με ένταση όλες τις απαιτήσεις της προς την Ελλάδα και την Ευρώπη πάνω στο τραπέζι και απαιτεί να ξεκινήσει συζήτηση.
Το άνοιγμα των συνόρων είναι ένας καθαρός εκβιασμός που λέει: Αν θέλετε να σταματήσω τους πρόσφυγες-μετανάστες στηρίξτε μας κι  ελάτε τώρα να συζητήσουμε αυτά που ζητάμε. Αν δεν δεχτείτε θα πλημμυρίσω την Ελλάδα με πρόσφυγες.
Την ίδια στιγμή βεβαια προσπαθεί να κατευνάσει τις αντιδράσεις στο εσωτερικό μέτωπο που φαίνονται να φουντώνουν. Ο Τουρκικός λαός βέβαια, που αντιμετωπίζει κι αυτός μια σειρά από σοβαρά προβλήματα, δεν   μπορεί να πετάει από πατριωτική χαρά για την επέμβαση στη Συρία.

Κι εδώ προκύπτει και το τελευταίο ερώτημα.

Τι θα κάνουν οι Ελληνικές κυβερνήσεις, που φυσικά σπρώχνονται για το ποιά είναι πιο "πατριωτική" από την άλλη, σήμερα και στο μέλλον, στη συζήτηση που έχουν δεχτεί να ανοίξει με την Τουρκία για ζητήματα συνδιαχείρισης του Αιγαίου, της ΝΑ Μεσογείου κ.α. , από τη στιγμή που έχουν δεσμευτεί στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ ότι πρέπει να συνεννοηθούμε με την Τουρκία προκειμένου να μην τεθεί σε αμφιβολία η παραμονή της στο ΝΑΤΟ;

Και τελικά προκύπτει και το σοβαρότερο ερώτημα από όλα:
Πόσο "πατριωτικό" μπορεί να είναι το να μπαίνει πάνω από κάθε τι άλλο, η απαίτηση της εξυπηρέτησης των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων(δηλ. της άρχουσας τάξης)- που φυσικά απαιτούν την εμπλοκή μας στους πολέμους, στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ και τις "δουλειές" τους,  στην Ελλάδα ή οπουδήποτε αλλού;
Πόσο πατριωτική μπορεί να είναι η στάση κομμάτων και κυβερνήσεων, που ενώ δεν βγάζουν άχνα για το σταμάτημα των πολέμων στη γειτονιά μας όπως θα έπρεπε, ετοιμάζονται να κάτσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να παραδώσουν στη συνδιαχείριση πλούτο που  ανήκει στο δικό μας λαό;
Πόσο πατριωτικό είναι το να μπλέκεις ένα λαό σε πολεμικές περιπέτειες και στις συνέπειες που έχουν, την ίδια στιγμή που τον υποχρεώνεις να πληρώνει την Ενέργεια που θα έπρεπε να είναι φθηνή για όλους σαν είδος υπερπολυτελείας;
Πόσο πατριωτικό είναι να τον ρίχνεις κυριολεκτικά στη φωτιά για τη "συμμετοχή στη διαχείριση των δρόμων της Ενέργειας" την ίδια στιγμή που τον αφήνεις να ξεπαγιάζει σε σπίτια με κομμένο το ρεύμα;
Μήπως καθόλου;

Κορωνοιός- Είμαστε θωρακισμένοι;

Να λοιπόν που ο κορωνοιός έφτασε στην πόρτα μας, άνοιξε και μπήκε.
Στη διπλανή μας Ιταλία τα θύματα αυξάνονται κι ένας κάποιος πανικός είναι βέβαια ορατός.

Αν και η επικινδυνότητα του ιού είναι αρκετά μικρότερη από άλλους ιούς που έχουν εμφανιστεί, αφού αφορά πολύ περισσότερο ανθρώπους πολύ μεγάλης ηλικίας που ήδη έχουν προβλήματα, η μεταδοτικότητά του είναι τέτοια που δημιουργεί πολύ σοβαρά προβλήματα.
Είνα άραγε αυτός ο κόσμος ικανός να τα αντιμετωπίσει;
Κι αν είχαμε να κάνουμε με μια ακόμη πιο σοβαρή περίπτωση μεταδοτικού ιού τι θα γινόταν;

Οι πρώτες απαντήσεις δεν είναι θετικές.
Ο κόσμος της αγοράς, της θεωρίας "κόστους-οφέλους", της κερδοσκοπίας και της αισχροκέρδειας θα έχει τεράστιο πρόβλημα. Άραγε τι θα γίνει με τις μάσκες για παράδειγμα; Θα είναι δωρεάν; Φυσικά όχι. Θα υπάρχουν πολλών ειδών και διαφόρων τιμών μάσκες; Επαρκούν οι απλές χειρουργικές; Και με τα αντισηπτικά που ήδη είναι υπο εξαφάνιση τι θα γίνει; Θα έχουν όλοι πρόσβαση σε είδη που θα χρειαστούν ή θα γίνουν στόχος για κερδοσκοπία που ως γνωστόν στην οικονομία της αγοράς είναι νομιμότατη; Αυτα είναι κάποια μόνο πολύ στοιχειώδη ερωτήματα που οι απαντήσεις πρέπει να προβληματίσουν.
Ό,τι κι αν λένε οι αρμόδιοι, όταν οι "ανάγκες της οικονομίας" απαιτούν να υποβαθμίζεται σταθερά η Δημόσια Υγεία και να δυσκολεύει η πρόσβαση σε αυτήν των πολλών και αδύναμων, ας μην περιμένουμε να ισχύσουν στην πράξη τα όσα λέγονται περί "θωρακισμένης χώρας".

Θωρακισμενη μπορεί να είναι μια χώρα όπου θα υπήρχαν Νοσοκομεία και συγχρονες μονάδες Υγείας παντού και με εύκολη, δωρεάν και άμεση πρόσβαση σε όλους. 
Θωρακισμένη είναι μια χώρα που οι γιατροί και το προσωπικό των μονάδων Υγείας είναι απόλυτα επαρκές και περισσεύει και όχι μια χώρα που σε κάθε γιατρό και νοσοκόμο αντιστοιχούν μερικές φορές εκατοντάδες ασθενείς.
Θωρακισμένη είναι μια χώρα, μόνο όταν το επίπεδο της Ανάπτυξης της επιστήμης και της Τεχνολογίας και οι επιτεύξεις του Ανθρώπου  είναι στη διάθεση όλων και όχι προνόμιο αυτών που μπορούν να τις αγοράσουν.
Όλα τα άλλα είναι λόγια του αέρα.

Ενα τελευταίο σχόλιο. Η ταπεινή μου γνωμη είναι ότι οι συνέπειες θα είναι εξ ίσου σοβαρές, ή ίσως και πολύ πιο σοβαρές, τόσο στην Υγεία όσο και στην Οικονομία.
Η Οικονομία των Αγορών, της νόμιμης κερδοσκοπίας, των οίκων αξιολόγησης κλπ είναι το προσφορότερο έδαφος για την μετάδοση του ιού του πανικού. Όλοι ξέρουν βέβαια ότι κάποιοι θα κερδίζουν τεράστια ποσά από έναν τέτοιο  πανικό τη στιγμή που άλλοι θα ισοπεδώνονται.
Τι θα γίνει λοιπόν σ'αυτόν τον κόσμο του άγριου ανταγωνισμού όπου το κέρδος λογαριάζεται ως βασικό κίνητρο και  σπόρος οικονομικής ανάπτυξης και εξέλιξης. Θα το δούμε στο επόμενο διάστημα.

Τελειώνοντας παραθέτουμε την Ανακοίνωση των εργαζόμενων στο Νοσοκομείο Αττικόν που είναι Νοσοκομείο Αναφοράς, που λέει πολλά για το πόσο έτοιμοι είμαστε και τι θα γίνει όταν εμφανιστεί ο ιός...

Η ΑΝΑΚΟΊΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΈΝΩΝ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΊΟ ΑΤΤΙΚΟΝ.

"ΜΕ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΝΑΛΙΑ ΔΕΝ ΔΙΟΡΘΩΝΕΤΑΙ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΠΟΥ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΑΤΤΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ"
Ο κορωνοϊός 2019-nCoV ξεκίνησε από τις υπαίθριες αγορές του Wuhan και αφού πέρασε από τα κεντρικά δελτία ειδήσεων και τα τηλεοπτικά πρωινάδικα κατέληξε στα αμφιθέατρα του Αττικού νοσοκομείου.
Δε θα ασχοληθούμε σε αυτό το κείμενο με τα χαρακτηριστικά του ιού, με τη μεταδοτικότητα του και τη θνητότητα με την οποία σχετίζεται, στοιχεία άλλωστε που ακόμα βρίσκονται υπό επεξεργασία. Έχουμε εμπιστοσύνη στους εξειδικευμένους επιστήμονες που ασχολούνται με αυτά.
Αυτό με το οποίο θα ασχοληθούμε είναι το σχέδιο αντιμετώπισης της εξάπλωσης του ιού, στο οποίο το “Αττικό” έχει κεντρικό ρόλο.
ΓΙΑΤΙ ΚΑΛΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗΣ ΜΕ ΤΑ ΜΜΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΑΓΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΝ αλλά δυστυχώς η πραγματική ζωή για τους εργαζόμενους, τους ασθενείς και τους υγειονομικούς είναι πολύ διαφορετική.
Εξηγούμαστε: Το σχέδιο αντιμετώπισης του ιού περιλαμβάνει τη μόνωση των ασθενών στη Μονάδα Ειδικών Λοιμώξεων, αφότου επιβεβαιωθεί το κρούσμα, έχοντας λάβει στο μεταξύ όλα τα απαραίτητα μέτρα προφύλαξης για τη μετάδοση του ιού. Κανείς δε διαφωνεί ότι στην προσπάθεια ελέγχου της μετάδοσης αυτή πρέπει να είναι η διαδικασία που θα ακολουθηθεί.
Το ερώτημα είναι το εξής: μπορούν αυτά τα μέτρα να εφαρμοστούν στο Αττικό νοσοκομείο (αλλά και σε οποιοδήποτε άλλο), με τις τεράστιες ελλείψεις προσωπικού, τις ελλείψεις υλικών και υποδομών, τις υπερεντατικοποιημένες συνθήκες εργασίας;


Μία υπόθεση εργασίας που απευθύνεται σε όλο το λαό και τους συναδέλφους:

Ξεκινώντας, ας υποθέσουμε ότι έρχεται στα επείγοντα σε ημέρα γενικής εφημερίας ένα ύποπτο κρούσμα για κορωνοϊό. Πρέπει για αρχή ένας από τους ειδικευόμενους παθολόγους, ένας νοσηλευτής, καθώς και ο επιμελητής παθολόγος των επειγόντων να “ντυθούν” για να εξετάσουν τον ασθενή σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο, ο οποίος δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή.
Την ίδια ώρα στα επείγοντα του παθολογικού (μόνο) έχουμε πάνω από 300 προσελεύσεις ανά εφημερία, με τρεις έως τέσσερις ειδικευόμενους παθολογίας, έναν ειδικευμένο και τρεις με τέσσερις νοσηλευτές. Άρα, αν θέλουμε να πάρουμε σωστά μέτρα προφύλαξης και να γίνει σωστή εκτίμηση και εξέταση του ασθενούς, τα επείγοντα του παθολογικού θα μπλοκαριστούν από την έλλειψη του προσωπικού τουλάχιστον για μισή έως μία ώρα.
Στη συνέχεια το δείγμα θα σταλεί στο Παστέρ και θα περιμένουμε την απάντηση. Ο ασθενής άρα θα παραμείνει στο χώρο των επειγόντων, επιπλέον, τουλάχιστον 2 με 3 ώρες. Επομένως ένας νοσηλευτής θα είναι επιφορτισμένος με το να μπαινοβγαίνει για να ελέγχει την κατάσταση του ασθενούς ή θα είναι μόνιμα μαζί του.
Άρα με βάση αυτούς τους πρόχειρους υπολογισμούς αρκεί ένας ασθενής ώστε να μπλοκαριστούν για αρκετή ώρα τα επείγοντα του “κέντρου αναφοράς” Αττικού.
Σε ημέρα που δεν έχει γενική εφημερία το νοσοκομείο η κατάσταση θα είναι ακόμα πιο δύσκολη (αναφέρεται ότι θα πηγαίνουν οι ασθενείς σε εφημερεύον νοσοκομείο αλλά έχει ήδη αναδειχτεί στα ΜΜΕ ότι το Αττικό είναι κέντρο αναφοράς και υπάρχει ισχυρή πιθανότητα να έρχονται εδώ οι παθόντες).
Πως θα το διαχειριστούμε τότε; Ο νοσηλευτής των επειγόντων, για όσες βάρδιες είναι, θα καλεί τους εφημερεύοντες παθολόγους που θα κατεβαίνουν στα επείγοντα αφήνοντας κλινικές με 100 και πλέον νοσηλευόμενους (αρκετοί σε ράντζα) για να κάνουν αυτή τη διαδικασία; Αν σε ημέρα γενικής εφημερίας μπλοκάρονται τα επείγοντα τότε εκτός ημέρας γενικής εφημερίας θα μπλοκάρεται όλος ο παθολογικός τομέας του νοσοκομείου.
Έστω ότι διαπιστώνεται κάποιο ή κάποια θετικά κρούσματα που νοσούν σοβαρά (κυρίως με την εκδήλωση πνευμονίας ή / και αναπνευστικής ανεπάρκειας) και απαιτείται η εισαγωγή τους σε ΜΕΘ. Η μονάδα του νοσοκομείου μας έχει 8 κλίνες κλειστές (λόγω έλλειψης προσωπικού και ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού) και δεν καλύπτει τις “τακτικές” ανάγκες του νοσοκομείου με αποτέλεσμα να παραμένουν αρκετοί ασθενείς διασωληνωμένοι στους ορόφους.
Σε ποια ΜΕΘ θα νοσηλευτούν;


Δε μας νοιάζει η βιτρίνα. Μας νοιάζει η σωστά παρεχόμενη δημόσια και δωρεάν υγεία. Αυτή που αξίζει να έχει ο λαός μας.

Αυτή τη στιγμή ΔΕΝ υπάρχει σχέδιο για τον κορωνοϊό στο Αττικό, που να είναι εφαρμόσιμο σε πιθανή μαζική έξαρση της νόσου.
Κάθε σοβαρό σχέδιο περιλαμβάνει το προσωπικό που μπορεί να το εφαρμόσει, τα αντίστοιχα μέτρα προστασίας και τις κατάλληλες υλικοτεχνικές υποδομές.
Κάθε σοβαρό σχέδιο για την αντιμετώπιση μιας κρίσης της δημόσιας υγείας περνάει μέσα από προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, δημιουργίας υποδομών και εξοπλισμού του νοσοκομείου με τα απαραίτητα υλικά, αλλιώς είναι μονό επικοινωνιακή πολιτική και εκμετάλλευση των εργαζομένων εις βάρος της υγείας των ασθενών.


Αυτή τη στιγμή, το Αττικό θα υποδεχθεί τέτοια περιστατικά στην πλάτη των εργαζομένων, των νοσηλευτών, των ειδικευόμενων και των επιμελητών, ενώ κάποιοι θα κάνουν δημόσιες σχέσεις καμαρώνοντας για το κέντρο αναφοράς για τον κορωνοϊό.


Το σωματείο μας θα συνεχίσει να παλεύει για να έχει ο λαός μας υψηλού επιπέδου αποκλειστικά δημόσια δωρεάν υγεία!"

Κοιταζοντας τις πίσω μου σελίδες - Οι καιροί αλλάζουν

Δεν χρειάζεται να το πω πως το μπλογκ έχει πολύ μικρή δραστηριότητα αυτά τα τελευταία χρόνια αφού αυτό είναι ολοφάνερο.
Ο χρόνος είναι ελάχιστος και αυτά που έχω να κάνω πάρα πολλά.
Παρ' όλα αυτά κοιτάζοντας πίσω στις σελίδες του μπλογκ βλέπω ένα πολύ μεγάλο αριθμό σημαντικών γεγονότων που καλύφθηκαν με όση πληρότητα μπορούσα και άντεχα, πολλές φορές τρέχοντας σαν τρελός εδώ κι εκεί ή δουλεύοντας ως αργά για να βρω το υλικό και στη συνεχεια να ολοκληρώσω ένα άρθρο.
Ηταν κάποιες φορές και κάποιες περίοδοι που κι εγώ απορούσα πως έβγαιναν όλα αυτά. Κι ακόμα απορούσα με την προσοχή που κέρδιζε το μπλόγκ με χιλιάδες αναγνώσεις καθημερινά.

Ξέρω φυσικά πως οι εποχές αλλάζουν, πως η είσοδος των μεγάλων ΜΜΕ στο διαδίκτυο έσπρωξε στην άκρη τα μπλογκ, αλλά και πως δεν μπορούν να γίνουν όλα όσα έχω στο μυαλό μου και πως πάντα θα υπάρχουν ένας σωρός από πράγματα που θα ήθελα να προλάβω αλλά δεν...
Παρ' όλα αυτα και για ουσιαστικούς αλλά και για συναισθηματικούς προσωπικούς λόγους θα άξιζε να ζωντανέψω όσο μπορώ αυτό το μπλογκ.
Θα δούμε...