Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2013
Μόνο παλεύοντας για τη ζωή
Η Χρυσή Αυγή μοιάζει εδώ και λίγες μέρες σκουριασμένη.
Τη σκούριασε το οξύ από τη φρικτή και ολοφάνερη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στην Αμφιάλη και λίγες μέρες πριν τη δολοφονική επίθεση κατά των μελών του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στο Πέραμα. Δε χρειάζεται φυσικά να πούμε ότι όλα αυτά προστέθηκαν στην προηγούμενη δολοφονική δράση της Χ.Α. και ξεχείλισαν απαίσια το ποτήρι.
Στη συνέχεια άνθρωποι στο κέντρο αλλά και σε όλες τις γειτονιές της Αθήνας και των άλλων μεγάλων και μικρότερων πόλεων, βγήκαν στους δρόμους και η ψευτολάμψη της Χ.Α. θάμπωσε. Οι οπαδοί της κρύφτηκαν.
Και τελικά το σύστημα αποφάσισε να κινηθεί. Οι προστάτες της Χ.Α. φαίνεται να έκαναν βήματα πίσω για να μην εκτεθούν και καταστρέψουν την εικόνα τους και οι εισαγγελείς ανέλαβαν δράση.
Έτσι χθες είδαμε τους μπράβους της Χ.Α.με χειροπέδες και σκυφτά κεφάλια και πολλούς από αυτούς με κρυμμένα πρόσωπα, πράγμα που έδειχνε πια καθαρά τι είχαν στο μυαλό τους για το ρόλο που έπαιξαν και το αύριο που τους περιμένει.
Βέβαια και πριν το φόνο και τη σύλληψή τους όλοι αυτοί οι ίδιοι μπράβοι ήταν, με τα ίδια τατουάζ και τους αγκυλωτούς σταυρούς, αλλά οι μεγαλοδημοσιογράφοι δεν το πρόσεχαν και διάφοροι πολιτικάντηδες όπως ο Πολύδωρας φώναζαν ότι "φυσικά και με τη Χ.Α.... αφού την ειχαν ψηφίσει λέει 430000 Έλληνες...", κι έτσι η ζωή τραβούσε την ανηφόρα της μέχρι να σκοντάψει και να πέσει, μέχρι να γεμίσει αίματα το πεζούλι της Παναγή Τσαλδάρη στην Αμφιάλη και ν'αρχίσουν όλοι να "κατακεραυνώνουν" το φασισμό.
Τώρα βέβαια δε χρειάζονται πολλές θριαμβολογίες και επαναπαύσεις και σίγουρα, μαζί με τη δικαιολογημένη ικανοποίηση, χρειάζεται προσοχή και μελέτη για να δει κανείς από τις επόμενες κινήσεις σε ποιο σημείο του σχεδιασμού του συστήματος βρισκόμαστε.
Όμως τα πράγματα δείχνουν ότι η Χ.Α. πάει για απόσυρση και νέα σχέδια και πλάνα θα εμφανιστούν που να συνεχίζουν το χρήσιμο για το σύστημα έργο της φασιστικής συμμορίας. Ο δικός τους ρόλος δείχνει να τελείωσε και η "προσφορά" τους σημαντική. Αν μη τι άλλο έδειξαν ότι τόσα χρόνια αποβλάκωσης του κόσμου απο τους διαμορφωτές της συνείδησής του, δεν πήγαν χαμένα. Υπάρχει κοινό...
Αυτά θα τα δούμε όμως αργότερα. Θα είναι πιθανά μια πιο "λογική" μορφή φασισμού που να ικανοποιεί τις ανάγκες και τους μύχιους πόθους του καπιταλισμού και των υποστηριχτών του. Και πιθανά επίσης να έχει ένα φανερό κορμί που να αποτελείται από σκληρούς αλλά "λογικούς" και "καθωσπρέπει ανθρώπους" κι ένα άλλο κρυφό, που το φανερό θα "αποδοκιμάζει", αλλά αυτό θα κάνει τη δουλειά του στο σκοτάδι, μέχρι να έρθει η στιγμή να φορέσει επίσημη στολή καταστολής.
Αυτό που είναι εντυπωσιακό πάντως είναι η στάση των ΜΜΕ.
Όλα τα μεσα που μέχρι χθές κάλυπταν και ύπουλα έσπρωχναν τη Χ.Α., όπως ας πούμε τα διάφορα δήθεν χαζά gossip προγράμματα που έβαζαν στο σπίτι του κάθε αφελούς τη συμμορία, ξαφνικά έγιναν οι λαμπρότεροι αντιφασίστες!
Ο πιο φανερός λόγος είναι η πίεση που άσκησε ο λαός, που οργισμένος βγήκε στους δρόμους και που τα ΜΜΕ διαλεξαν να μην αγνοήσουν. Προτίμησαν να πάνε για λίγο με τα νερά του, με το "δημόσιο αίσθημα" όπως λέμε, λέγοντας όλα αυτά που έτσι κι αλλιώς είναι ολοφάνερα και που θα ήταν μάλλον ενοχλητικό, και επομένως βλαβερό για τα μέσα, αν δεν λεγόντουσαν. Ο λαός ακούει τώρα με ικανοποίηση το "ξέσπασμα" των μεγαλοδημοσιογράφων, που επιτέλους "τα λένε τα πράγματα με τ'όνομά τους"..., ενω αυτοί χαμογελάνε κρυφά που έχουν καταφέρει να έχουν εξασφαλίσει ανοιχτά αυτιά για όσα ετοιμάζονται να πουν στη συνέχεια. Μια συνέχεια που σίγουρα θα έχει μέσα άφθονη "εθνική συνεννόηση", "καλό της πατρίδας", "καταδίκη της βίας από όπου κι αν προέρχεται", και άλλα τέτοια ωραία. Και μαζί μ'αυτά θα έχει και νέους αναγκαίους σκληρούς νόμους και βέβαια σκληρές αλλά και πάλι "αναγκαίες" απαντήσεις "προς όλες τις πλευρές" (κάποιες από αυτές θα τις δούμε σίγουρα άμεσα).
Δυό πράγματα μόνο για το τέλος.
Ο λαός είχε την ευκαιρία να δεί αυτές τις μέρες, πως μπορεί να στριμώξει το σύστημα και να τσακισει το φασισμό. Μέσα από το οργανωμένο λαικό κίνημα που είναι και το μόνο του όπλο.
Είχε επίσης την ευκαιρία να δει τους δεκάδες υποκριτές της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, αλλά και άλλους αστούς και μικροαστούς "αντιφασίστες", που με γλυκανάλατα οργισμένα επιχειρήματα, ουσιαστικά προσπάθησαν να βγάλουν λάδι τις πολιτικές τους και να κρύψουν τη σχέση του φασισμού με το σύστημα και το πραγματικό του πρόσωπο. Αυτοί οι ίδιοι αύριο δε θά' χουν αντίρρηση να συνεργαστούν με μια δήθεν πιο λογική μορφή του "για το καλό μας", αλλά και να δείξουν κάποια "κατανόηση" και συμπόνοια για τους δολοφόνους.
Ας ανοίξει λοιπον καλά τα μάτια του ο λαός κι ας προσέξει τη συνέχεια. Το μαχαίρι του φασισμού αυτόν τον ίδιο έχει σα στόχο. Αυτές είναι οι εντολές που έχει από τα αφεντικά του που κινδυνεύουν και τον χρειάζονται. Και είναι σίγουρο ότι δεν πρόκειται ούτε ν' απουσιάσει ούτε να παρακούσει. Θα είναι σίγουρα παρών με το όπλο στο δολοφονικό του χέρι.
Το ίδιο παρών λοιπόν πρέπει να είναι κι ο λαός και το εργατικό, λαικό κίνημα.
Αυτές τις μέρες έγιναν βήματα και μάλλον δικαιούμαστε κάποια χαμόγελα, όσο μπορούν να χωρέσουν χαμόγελα σ' ένα τέτοιο άγριο σκηνικό, μετά από μιά τέτοια άγρια δολοφονία.
Ας συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο, παλεύοντας να καταλάβουμε πως ο μόνος τρόπος ν'αντιπαλέψεις και να τσακίσεις το φασισμό και το δολοφονικό του χέρι, είναι να παλέψεις για το γκρέμισμα αυτού του απαίσιου καπιταλιστικού κόσμου που δεν έχει όρια όταν πρόκειται να υπερασπίσει τα κέρδη και την εξουσία του, και το χτίσιμο ένός άλλου, νέου, δίκαιου και ανθρώπινου κόσμου που να μας αξίζει.
Ο μόνος τρόπος για να μην πάμε στη βαρβαρότητα του φασισμού είναι να στρέψουμε το βλέμμα και να κοιτάξουμε κατάματα το μόνο πραγματικά ανθρώπινο κόσμο του σοσιαλισμού.
Μόνο εκεί δεν θα έχει χώρο για τους φασίστες.
Μόνο έτσι η θυσία του Παύλου Φύσσα, που του χρωστάμε τη ζωή που δε μπορούμε να του δώσουμε πίσω, δεν θα πάει χαμένη.
Μόνο παλεύοντας για τη ζωή.
Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου 2013
Ας προσγειωθούμε
Στον κόσμο των κομμουνιστών, σε οποιοδήποτε χώρο, δεν υπάρχουν σταρ, αλλά ίσοι μεταξύ ίσων και ικανοί μεταξύ ικανών. Κι ο καθένας σε όποιο ρόλο του ανατεθεί. Οι "σταρ" από άλλες περιοχές, όπως της μουσικής π.χ., δεν μπορούν να το καταλάβουν αυτό. Εχουν συνηθίσει να "ξεχωρίζουν" και δεν τους αρέσει να εντάσσουν τον εαυτό τους στην υπηρεσία της εργατιάς. Προτιμούν συνήθως να νοιώθουν πρήφανοι που "δεν εντάσσονται πουθενά", που "δεν ανήκουν σε κανένα".
Σε ένα κόσμο που μετράει το μπόι του καθενός με το χρήμα και τη δόξα είναι δύσκολο ακόμη και οι πιο καλοπροαίρετοι, ή μερικές φορές και μαρξιστικά διαβασμένοι(κάπως προχειρα πάντα), να σκεφτούν διαφορετικά.
Βλέπουν τον εαυτό τους πάνω στο οδόφραγμα με μια κόκκινη σημαία στο χέρι κι από πίσω το "πλήθος" να τους ακολουθεί, λες κι η επανάσταση θα είναι συναυλία με μια μπύρα στο χέρι.
Όλα αυτά βέβαια δεν είναι παρά καλλιτεχνικού τύπου μικροαστικές φαντασιώσεις και ματαιοδοξίες, που τουλάχιστον οι καλλιτέχνες που αυτοπροσδιορίζονται ως μαρξιστές, πόσο μάλλον ως κομμουνιστές(κάποιου τύπου), οφείλουν να πολεμήσουν αντί να παρασύρονται από περίεργους ή πρόχειρους αυθορμητισμούς.
Ας ξεπεράσουμε λοιπόν το χωρίς πραγματική βάση "μεγαλείο" μας, θα κριθούμε άλλωστε όλοι σε πολύ δύσκολα, κι ας αφήσουμε τους ρηχούς συναισθηματισμούς. Όλα αυτά τελικά έχουν άλλο στόχο σαν κι αυτόν που υπηρετούν οι δήθεν "εργατικοί αγώνες", που τουλάχιστον αυτοί που αισθάνονται φιλικά προς τους κομμουνιστές πρέπει να σταματήσουν να νομιμοποιούν.
Ας σκεφτούν όλοι όσοι μπορούν λίγο πιο σοβαρά.
Δεν είναι οι σταρ η πρωτοπορία φίλοι συγκαλλιτέχνες.
Πρωτοπορία είναι η εργατική τάξη, με πολιτικό καθοδηγητή της το κομμουνιστικό κόμμα, κι εμείς απλά οφείλουμε να σταθούμε στο πλάι της αν μπορούμε.
Αν δε μπορούμε τουλάχιστον ας καταλάβουμε κι ας προσγειωθούμε.
Ηταν μια φορά κι ένα καιρό μια μαγική τραγουδίστρια...-Καλό ταξίδι
Ποιος να' ναι ο στόχος τους άραγε...
Σε κάποιους από μας δεν αρέσει να κρύβουμε τη βαθιά και πραγματική φύση του φασισμού.
Η πραγματική φύση του φασισμού λοιπόν, ο πραγματικός του στόχος, είναι να χτυπάει αυτούς που επιμένουν στην ανατροπή αυτού του δολοφονικού συστήματος. Ο φασισμός, ο ναζισμός είναι το πιστό μαντρόσκυλο του καπιταλισμού.
Κάποιοι από μας από την πρώτη στιγμή έλεγαν ότι το κυνηγητό των μεταναστών ήταν μόνο η αρχή, η πρόβα... Γρήγορα θα πήγαιναν σ'αυτούς που σιχαίνονται αυτό το σύστημα και παλεύουν για την ανατροπή του.
Το είχαν άλλωστε πει τόσο καθαρά, που δεν το άκουσαν μόνο αυτοί που αποφεύγουν την αλήθεια για τους δικούς του λόγους ο καθένας.
Στη συγκέντρωση της Χρυσής Αυγής στη Νίκαια, με όλα τα πρωτοπαλίκαρα να δίνουν το παρόν, τα είχαν πεί όλα καθαρά και χωρίς να κρύβονται.
"Σπασαμε το απόστημα, μέσα στο σπίτι του!" ούρλιαζαν από τα μικρόφωνα. Εννοούσαν την εργατούπολη της Κοκκινιάς με την κατακόκκινη παράδοση.
Κι αν ακόμα κάποιοι δεν κατάλαβαν ποιο είναι το "απόστημα" και επομένως ο στόχος τους, το ξεκαθάρισε αμέσως από κάτω το αφιονισμένο πλήθος.
"Τσεκούρι και φωτιά στα κόκκινα σκυλιά"...
Η πραγματική φύση του φασισμού λοιπόν, ο πραγματικός του στόχος, είναι να χτυπάει αυτούς που επιμένουν στην ανατροπή αυτού του δολοφονικού συστήματος. Ο φασισμός, ο ναζισμός είναι το πιστό μαντρόσκυλο του καπιταλισμού.
Κάποιοι από μας από την πρώτη στιγμή έλεγαν ότι το κυνηγητό των μεταναστών ήταν μόνο η αρχή, η πρόβα... Γρήγορα θα πήγαιναν σ'αυτούς που σιχαίνονται αυτό το σύστημα και παλεύουν για την ανατροπή του.
Το είχαν άλλωστε πει τόσο καθαρά, που δεν το άκουσαν μόνο αυτοί που αποφεύγουν την αλήθεια για τους δικούς του λόγους ο καθένας.
Στη συγκέντρωση της Χρυσής Αυγής στη Νίκαια, με όλα τα πρωτοπαλίκαρα να δίνουν το παρόν, τα είχαν πεί όλα καθαρά και χωρίς να κρύβονται.
"Σπασαμε το απόστημα, μέσα στο σπίτι του!" ούρλιαζαν από τα μικρόφωνα. Εννοούσαν την εργατούπολη της Κοκκινιάς με την κατακόκκινη παράδοση.
Κι αν ακόμα κάποιοι δεν κατάλαβαν ποιο είναι το "απόστημα" και επομένως ο στόχος τους, το ξεκαθάρισε αμέσως από κάτω το αφιονισμένο πλήθος.
"Τσεκούρι και φωτιά στα κόκκινα σκυλιά"...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


