Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

Ντογιάκος: Κάθε κόμμα μπορεί να χαρακτηρισθεί εγκληματική οργάνωση...


Για ποιον χτυπάει η καμπάνα άραγε;
Επιστρέφουμε μήπως δεκαετίες πίσω;

Προφανώς αυτό έχει στο νου του το σύστημα που τρίζει και είναι υποχρεωμένο να προκαλέσει κι άλλο πόνο στο λαό.
Επομένως κάθε επικίνδυνη αντίδραση του λαού θα πρέπει να κινδυνεύει από "το νόμο και την τάξη".

Η Χρυσή Αυγή φαίνεται πως παίζει μια χαρά το ρόλο του λαγού για το σύστημα.

Θα ακολουθήσουν οι σχεδιασμοί εναντίον αυτών που είναι πραγματικά κίνδυνος για το σύστημα.
 "Κάθε κόμμα μπορεί να χαρακτηρισθεί εγκληματική οργάνωση..." είπε ο κ. Ντογιάκος
"Φυσικά δεν διώκεται η ιδεολογία... διώκονται όμως οι πράξεις"...
Προφανώς η "δημοκρατία" τους μας επιτρέπει να πιστεύουμε ότι θέλουμε, αρκεί να μην κάνουμε τίποτα γι αυτό, αρκεί να ζούμε εφαρμόζοντας αυτό που πιστεύουν αυτοί...

Ποιες πράξεις όμως θα χαρακτηριστούν "πράξεις βίας";

Ξέρουμε ήδη τι έχουν στο μυαλό τους.
Ξερουμε επίσης ότι αν περιμένουμε με σταυρωμένα τα χέρια να το δούμε και στην πράξη, τότε η καμπάνα θα χτυπήσει κυρίως για μας...
Η Χρ.Αυγή έτσι κι αλλιώς είναι δικό τους παιδί, σπλάγχνο τους.

Άλλος είναι ο εχθρός...

Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2014

Με τις αγορές ή με τη ζωή; -Η 1η Νοέμβρη περιμένει απάντηση

Μετά απο άλλη μια "μαύρη μέρα"...

Με το δάχτυλο στη σκανδάλη οι περίφημες αγορές επιστρέφουν στη γνωστή και καλοδουλεμένη τακτική του εκβιασμού και μάλιστα εν μέσω "λιακάδας", ακριβώς μετά την ψήφο εμπιστοσύνης που πήρε η συγκυβέρνηση και τις δηλώσεις Σαμαρά ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2016.

Πτώση -5,70%(!!) σημείωσε την Τρίτη το Χρηματιστήριο της Αθήνας("μαύρη Τρίτη" την είπαν),  επιστρέφοντας στις 940 μ. μετά από ένα ράλι "αισιοδοξίας" που το είχε οδηγήσει στις 1370μ. λίγους μήνες πριν.
Έχασε δηλαδή ο Γ.Δ. πάνω από 400μ. κατρακυλώντας κυριολεκτικά μέσα σε λίγες εβδομάδες λόγω "πολιτικής αβεβαιότητας" όπως είπαν οι "έγκυροι αναλυτές".
Αντίστοιχα και τα σπρεντς έφτασαν τις 622μ. δίνοντας δηλαδή επιτόκιο δανεισμού από τις αγορές πάνω από 7%!
(Σημερα Τεταρτη όπως είδαμε πριν λίγο τα πράγματα έγιναν ακόμη χειρότερα. Η πτώση έφτασε γυρω στις 3.30 το 9,5%(!) με το Γ.Δ, να φτάνει στις 850μ. γράφοντας τη μεγαλύτερη πτώση 6 ετών!! Αντίστοιχα τα spreads ξεπέρασαν τις 700μ.)

Με λίγα λόγια η περίφημη "χρεοκοπία" είναι και πάλι προ των πυλών και έτοιμη προς χρήσιν...

Βέβαια το μεγαλύτερο λάθος θα ήταν να "θυμώσει" κανείς γενικά με τις "αγορές" και να ζητήσει  το σωφρονισμό τους και την επαναφορά τους στην τάξη...
Σε ποιά τάξη; Του καπιταλισμού; Των νόμων του κέρδους;
Της λογικής ότι "ένας είναι ο νόμος, ότι δεν υπάρχουν νόμοι";...για να θυμηθούμε τη θρυλική ρήση;

Αυτός είναι ο καπιταλισμός κι αυτές είναι οι αγορές του, το πιο σκληρό κομματι δηλαδή  και η αιχμή του δόρατός του που κινείται στο παρασκήνιο επιβάλλοντας όρους, οι αγορές που παρουσιάζονται ως αόρατες και απρόσωπες ενώ μόνο αυτό δεν είναι. 
Νόμοι στις αγορές απλά δεν υπάρχουν! Ας το καταλάβουμε. 
Οι αγορές πρέπει να κινούνται  σε καθεστώς απόλυτης "ελευθερίας". 
Μόνο τότε μπορούν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους για λογαριασμό των αφεντικών τους και του συστήματος.

Λίγες μερες μόλις πριν, ο κ.Σαμαράς διαφήμιζε το ότι κέρδισε την εμπιστοσύνη των αγορών.
Από την άλλη στο ίδιο μήκος κύματος ο ΣΥΡΙΖΑ λεει με κάθε τρόπο ότι κι αυτός μπορεί, με τις διαβεβαιώσεις και τα πηγαινε-έλα του στον πλανήτη, να καθησυχάσει τις αγορές και να μην τις βρει μπροστά του όταν έρθει η ώρα του.

"Οι αγορές" όμως δεν ενδιαφέρονται για όλα αυτά.
Δεν κάθονται καν σε τραπέζια για να διαπραγματευτούν.

Αυτές κοιτάζουν τη δουλειά τους που δεν είναι άλλη από την χωρίς περιττά λόγια διασφάλιση κερδοφορίας για τα κεφάλαια που επενδύονται, που δεν είναι βέβαια τα χρήματα των φορολογούμενων όπως πονηρά λένε κάποιοι "ειδικοί". Είναι κυρίως τα τεράστια λιμνάζοντα κεφάλαια σε όλο τον πλανήτη που ψάχνουν ευκαιρίες και που έχουν βρει τρόπους να κινούνται στο σκοτάδι εντός ή εκτός επίσημης "πλατφόρμας" ανάλογα με το πως συμφέρει.

Διασφάλιση κερδοφορίας όμως για τα τεράστια κεφάλαια που "επενδύονται" σε χρηματιστήρια και ομόλογα σημαίνει μόνο ένα πράγμα.
Σημαίνει σταθερότητα στην εξαθλίωση των λαών και των εργαζόμενων.
Σταθερότητα στην ανεργία που πιέζει τα μεροκάματα προς τα κάτω.
Σταθερότητα στην επέλαση του ιδιωτικού τομέα σε Υγεία, Παιδεία και αλλού.
Σταθερότητα στη συνέχιση της λεηλασίας κάθε κοινωνικού δικαιώματος.
Σταθερότητα στο κούρεμα της ζωής μας και της ευτυχίας μας.

Κάθε ..."αστάθεια" ως προς τα παραπάνω, προκαλεί "ανησυχίες" και φέρνει "αναταράξεις"(έτσι λέγονται κομψά), και αμέσως βέβαια και τους αναγκαίους εκβιασμούς.

Είτε το θέλουμε λοιπόν είτε όχι αυτός είναι ο κόσμος των περίφημων αγορών, αυτός είναι ο καπιταλισμός, αυτή είναι η Ευρώπη του Μάαστριχτ, η ΕΕ δηλαδη, με τις περίφημες "ελευθερίες" της, όπως η "ελευθερία διακίνησης κεφαλαίων" που φέρνει μαζί της και το ελεύθερο δικαίωμα των κατόχων και διαχειριστών τους να εκβιάζουν και να απαιτούν!


Όσο για μας μένει να σκεφτούμε και να αποφασίσουμε.

Η θα είμαστε μαζί τους ή θα είμαστε εναντίον τους.

Η θα είμαστε εντός των αγορών και της λογικής τους, εντός της λογικής των επενδύσεων και της κερδοφορίας τους, δηλαδή υπέρ του δικαιώματός τους να μας εκμεταλλεύονται ελεύθερα και με τη συναίνεσή μας, ή θα είμαστε εκτός της λογικής τους και υπέρ του δικού μας δικαιώματος να μας ανήκει ολόκληρη η ζωή μας.

Η μόνη κερδοφόρα επένδυση για το λαό είναι η επένδυση της δύναμης και του θυμού του σε ένα μέλλον και ένα αύριο έξω από την αρένα του καπιταλισμού όπου αυτός θα παίζει μόνιμα το ρόλο του θηράματος για τα θηρία. 
Η επένδυση σε ένα δικό του αυριο, σε μια δική του εξουσία κι έναν δικό του κόσμο όπου αυτός θα είναι μοναδικός αφέντης της δουλειάς του και του πλούτου, της ζωής και της ευτυχίας που παράγει. 
Μόνο σε εναν τετοιο κόσμο θα μπορέσει να ζήσει τη ζωή του  ανθρώπινα όπως  αναλογεί σε ανθρώπους κι όχι σε σκλάβους, όπως αξίζει σε αυτόν και τα παιδιά του.

Αλλιώς, αυτό που μας περιμένει είναι μια ζωή ούτε καν μισή, μια ζωή που όποιος "σώφρων επενδυτής" θέλει θα κόβει κι ένα κομμάτι και θα το κρατάει για τον εαυτό του χάριν της "σταθερότητας".

Και το κακό είναι ότι εκτός από αυτήν άλλη ζωή δεν έχουμε...
Η την κερδίζουμε ή την χάνουμε και τη χαρίζουμε στα θηρία.

Τι θα κάνουμε λοιπόν;
Για τις αγορές ή για τη ζωή;

Η 1η Νοέμβρη περιμένει την απάντηση στο Σύνταγμα!

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014

Η διάσωση του Ιστορικού Αρχείου του ΚΚΕ! - (Βίντεο ντοκουμέντο)




Πριν 20 χρόνια ακριβώς μια φοβερή καταιγίδα και πλημμύρα, πλημμύρισε τον Περισσό.
Το κτίριο του ΚΚΕ βρισκόταν ακριβώς στο κέντρο της καταστροφής. 
Οροφοι ολόκληροι βρέθηκαν μες τη λάσπη. 

Μαζί με τις άλλες μεγάλες καταστροφές σε μηχανήματα, υποδομές και υλικά, η μεγαλύτερη είχε να κανει με το ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ ΚΚΕ, τα ντοκουμέντα δηλ. των αγώνων του λαού μας τα τελευταία 100 χρόνια. "Και τι με νοιάζει..." θα πουν πολλοί...

Ευτυχώς δεν το είπαν τα χιλιάδες μέλη και φίλοι(και οχι μόνο) του ΚΚΕ, οι τόσοι και τόσοι Έλληνες και ξενοι κορυφαίοι επιστήμονες, τα επιστημονικά και άλλα ιδρύματα και οργανισμοί, που κατάλαβαν τι ήταν αυτό που βρισκόταν σε κίνδυνο και μπήκαν στη μάχη για τη διάσωση του αρχείου! 

Τότε ανακαλύφθηκαν και εφαρμόστηκαν για πρώτη φορά παγκόσμια μέθοδοι και τεχνικές διάσωσης ανάλογων ντοκουμέντων και αρχείων ενώ δοκιμάστηκαν στην πράξη άλλες επιστημονικές μέθοδοι που ήταν ήδη θεωρητικά γνωστές. 

Πάνω απ'όλα όμως ήταν η απίστευτη προσφορά της εθελοντικής δουλειάς χιλιάδων ανθρώπων που έφθαναν καθημερινά από όλη την Ελλάδα για να δώσουν τη βοήθεια τους στην διάσωση του ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΑΡΧΕΙΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ! Δηλαδή στη διάσωση μιας ανεκτίμητης πηγής ντοκουμέντων για τη μελέτη της νεότερης ελληνικής ιστορίας. 

Ήταν μια απόδειξη ακόμη ότι το ΚΚΕ δεν είναι "ένα κόμμα σαν όλα τα άλλα".

 Άραγε αν ένα ανάλογο αρχείο(που δεν θα ήταν δυνατόν να υπάρχει...) που βρισκόταν στα χέρια άλλου κόμματος περνούσε από έναν τ'ετοιο κινδυνο καταστροφής, θα είχει διασωθεί; Θα είχαν βρεθεί τόσες χιλιάδες άνθρωποι να προσφέρουν με αφιλοκέρδεια τη βοήθειά τους για να σωθεί ένα τόσο σημαντικό κομμάτι της ελληνικής ιστορίας, της ιστορίας τους;

(Το βίντεο αξίζει πραγματικά να το δει κανείς!)

Σάββατο, 11 Οκτωβρίου 2014

Στο ίδιο δωμάτιο

Το ότι η υπεροχή του συστήματος στην προπαγάνδα είναι μεγάλη, για να μην πουμε συντριπτική, είναι αναμφισβήτητο. Παρ' όλα αυτά πολλοί είτε το ξεχνούν ή το βάζουν σε δεύτερη μοίρα.
Μετά από πολλές μέρες "σφοδρών μαχών" ανάμεσα σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ φτάσαμε τελικά στην ψήφο εμπιστοσύνης και σήμερα το πρωί στην "ανάλυσή" της.
Στο πρωινό πάνελ του ΣΚΑΙ είδαμε από εκπρόσωπο του καταρρέοντος κόμματος των ΑΝΕΛ μέχρι και την "ανεξάρτητη" κ.Τζάκρη.
Εκπρόσωπο του ΚΚΕ όμως, που είναι και το ένα και μοναδικό κόμμα που έχει διαφορετική θέση και ανάλυση από όλους τους άλλους, δεν είδαμε...
Πως λοιπόν θα μπορούσαν να πληροφορηθούν αυτή τη διαφορετικη θέση οι τηλεθεατές;
Διαβάζοντας Ριζοσπάστη ή 902...

Το επιχείρημα που ακούμε από πολλές πλευρές, από δεξιούς μέχρι "ψύχραιμους δημοκράτες" αναλυτές, που είναι ένα επιχείρημα που εκφράζεται με διάφορους τρόπους, είναι αυτό:
"Μα είναι δυνατόν οι 2 αρχηγοί, ή και όλοι οι αρχηγοί κατα κάποιους άλλους, να μην κάθονται σε ένα δωμάτιο να συζητήσουν για τα μεγάλα και σοβαρά προβλήματα;"

Είναι άραγε δυνατόν;
Αυτό σκέφτεται ο απλός άνθρωπος και το πιο πιθανό είναι να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όλο το πρόβλημα είναι το στραβό κι αγύριστο κεφάλι "των πολιτικών μας" γενικώς...
Άρα φταίνε οι "άχρηστοι", που μόνο άχρηστοι δεν είναι όπως έχουμε πει στη διαχείριση της καπιταλιστικής κρίσης για λογαριασμό της εξουσίας...
Άρα το μυαλό δεν μπορεί παρά να τρέχει ακόμη και σε "σωτήριες" χούντες.
Αναρωτιέται κανεις αν αυτοί οι έγκυροι δημοσιολόγοι που τα λένε αυτά σκέφτονται αυτή την κατάληξη της σκέψης τους.
Η γνώμη μου είναι ότι κάποιοι από αυτούς εργάζονται σκληρά και σε βάθος για να στραφεί προς τα εκεί η σκέψη του λαού και όχι σε επικίνδυνες για το σύστημα ανατροπές.
Τι είναι προτιμότερο γι αυτούς;
Μια λαϊκή εξουσία ή μια χούντα;
Η απάντηση ας δοθεί από τον καθένα μας ρίχνοντας μια ματιά στην ιστορία.

Είναι όμως έτσι;
Μπορούν όλοι οι πολιτικοί, μαζί τους και το ΚΚΕ, να κάτσουν και να συζητήσουν στο ίδιο δωμάτιο;
Αν πρόκειται να συζητήσουν για ποδόσφαιρο φυσικά και μπορούν.
Αν πρόκειται όμως για τα "μεγάλα και σοβαρά" φυσικά και δεν μπορούν.

Υπάρχουν δύο δωμάτια λοιπόν.
Στο ένα δωμάτιο η συζήτηση είναι για το πως θα διασωθεί ο καπιταλισμός. Βέβαια αυτοί θα λένε ότι μιλούν "για το καλό της οικονομίας του τόπου". 'Όμως η οικονομία του τόπου τυχαίνει να είναι καπιταλιστική ή αλλιώς "οικονομία της αγοράς".
Σωτηρία της οικονομίας του τόπου λοιπόν σ'αυτό το δωμάτιο, σημαίνει σωτηρία του ανεπτυγμένου καπιταλισμού στο στάδιο του ιμπεριαλισμού, δηλαδή σωτηρία των μεγάλων μονοπωλίων που εμπλέκονται στην οικονομία μας. 

Κι εμείς στον τόπο...
Το καλό της οικονομίας μας λοιπόν σε αυτό το δωμάτιο είναι το καλό των μεγάλων επιχειρήσεων, των μονοπωλίων κατά την ξύλινη...

Μέσα σ'αυτό το δωμάτιο σκέψης δεν μπορείς να μιλάς για το καλό της οικονομίας(του καπιταλισμού) και να ενδιαφέρεσαι για το λαό, για το μεροκάματο και τη σύνταξή του, για την ασφάλιση ή την παιδεία του.
Κάτι τέτοιο, δηλαδή αύξηση στο μεροκάματο, φορολογία των μεγάλων επιχειρήσεων και όχι των φτωχών, δωρεάν παιδεία και υγεία κλπ, πόσο μάλλον σχεδιασμός της οικονομίας εκτός ΕΕ(δηλαδή εκτός οργανωμένων συμφερόντων των μονοπωλίων), θα έκανε τεράστιο κακό "στην οικονομία του τόπου", στην οικονομία του καπιταλισμού. Θα ήταν κατά τη γνώμη των συζητητών του δωματίου μια πράξη περίπου "αντεθνική".

Επομένως σε ένα τέτοιο δωμάτιο δεν χωράει το ΚΚΕ. 
Όλοι οι άλλοι καλοί χωράνε όμως. Κάθε φορά λοιπόν που ο Αυτιάς και οι υπόλοιποι μιλάει για αυτό το περίφημο δωμάτιο θα έπρεπε απο πριν να βγάλει το ΚΚΕ απ'έξω. (Γι αυτό άλλωστε και το βγάζει και δεν καλείται στα πάνελ)

Το ΚΚΕ δεν ενδιαφέρεται για τη σωτηρία της οικονομίας του Καπιταλισμού. 
Οταν το ΚΚΕ μιλάει για την οικονομία του τόπου άλλο έχει στο μυαλό του. Τι άλλο; Μα φυσικά τη λαϊκή οικονομία με λαϊκή εξουσία.

Αυτό που έχει στο μυαλό του το ΚΚΕ βρίσκεται σε άλλο δωμάτιο.

Πάμε στο άλλο δωμάτιο λοιπόν.

Στο άλλο δωμάτιο  η συζήτηση είναι γύρω από τη σωτηρία του λαού.
 Δηλαδή γύρω από το στάματημα της εκμετάλλευσής του από τις επιχειρήσεις και το κέρδος, γύρω από τη μεγιστοποίηση του δικού του κέρδους κόντρα στα κέρδη των επιχειρήσεων.
Σ' αυτό το άλλο δωμάτιο δεν είμαστε "όλοι φίλοι". Το συμφέρον του λαού δεν συναντιέται με το συμφέρον των μεγάλων επιχειρήσεων και των κερδών τους, δεν συναντιέται με τη λογική των επενδυτών που ψάχνουν για "ευκαιρίες"(μιλάνε για ευκαιρίες εκμετάλλευσης φυσικά...).
Εδώ λέγονται μόνο αλήθειες και λέγονται ανοιχτά. Δηλαδή ότι δεν μπορεί να βελτιωθεί  και η ποιότητα της ζωής των εργαζόμενων και τα κέρδη της οικονομίας του καπιταλισμού.

Δηλαδή ότι υπάρχουν δύο κόσμοι με δυο λογικές. 

Από τη μιά η λογική των επιχειρήσεων που νοιάζεται για τα κέρδη της, επομένως για το πως θα στριμώξει κι άλλο τις ανάγκες των εργαζόμενων(δεν υπάρχει άλλος τρόπος για τους γνωρίζοντες πάρα μόνο η εκμετάλλευση), κι από την άλλη η λογική  του εργαζόμενου που θέλει αυτόν πρωταγωνιστή της ζωής του, που ενδιαφέρεται για το μεροκάματό του, για την υγεία, την παιδεία, το μέλλον και την ευτυχία των παιδιών του τη σταθερή δουλειά, τις διακοπές του κλπ.

Αυτές οι δύο λογικές συγκρούονται. 
Η θα ενδιαφέρεσαι για την οικονομία του καπιταλισμού ή θα ενδιαφέρεσαι για το λαό. 

Το ΚΚΕ χωράει μόνο σ'αυτό το δωμάτιο. 
Χωράει όμως κανείς άλλος; Αν ρίξουμε μια ματιά στα λεγόμενα των ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ, ΑΝΕΛ, ΠΟΤΑΜΙ και δεν συμμαζεύεται, θα δούμε ότι αυτοί ενδιαφέρονται για το καλό "όλων" όπως λένε οι ίδιοι, δηλαδή και για το καλό των επιχειρήσεων...
Μόνο που προσποιούνται ότι μιλάνε για τις μικρές επιχειρήσεις, που δήθεν είναι η ραχοκοκκαλιά της οικονομίας, ενώ ξέρουν ότι αυτό το στάδιο έχει περάσει προ πολλού. Δεν είμαστε πια στον καπιταλισμό του ελεύθερου ανταγωνισμού αλλά στην εποχή των μονοπωλίων που σαρώνουν τα πάντα προκειμένου να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους. Και μαζί σαρώνουν και τις μικρές επιχειρήσεις που εμείς θεωρούμε ότι βρίσκονται πλέον στη μεριά των θυμάτων και το συμφέρον τους δεν βρίσκεται στην ίδια πλευρά με αυτό των μονοπωλίων.

Κανείς άλλος δε χωράει λοιπόν σ' αυτό το άλλο δωμάτιο εκτός από έναν. Η μαλλον εκτός από τους πολλούς που δεν άλλοι από το λαό.
Μόνον ο λαός με τις οργανώσεις του μπορεί να συμμετέχει σ'αυτή τη συζήτηση για τη δική του σωτηρία που είναι κόντρα στη σωτηρία της λεγόμενης "οικονομίας του τόπου", της οικονομίας του καπιταλισμού. 
Μόνο ο λαός μπορεί να κάτσει και να συζητήσει για το πως θα οργανώσει την πάλη του ενάντια σε αυτούς που σαρώνουν τη ζωή του, για το πως θα απαλλαγεί από τις αλυσίδες και τη μέγγενη της εκμετάλλευσης δηλ. των κερδών των μεγάλων εταιρειών, για το πως θα οργανώσει την οικονομία για λογαριασμό του.
Με λίγα λόγια σ'αυτό το άλλο δωμάτιο το θέμα δεν μπορεί να είναι άλλο από το πως θα χτιστεί μια μεγάλη λαική συμμαχία που θα παλέψει ενάντια στη σωτηρία των κερδών των μεγάλων, δηλαδή ενάντια στην οικονομία του καπιταλισμού, δηλαδή για να το πάρουμε αντίστροφά ενάντια σε αυτό που όλοι όι άλλοι ονομάζουν ψεύτικα "οικονομία του τόπου".

Υπάρχουν δύο δωμάτια λοιπόν. 
Κι αυτό που πρέπει να σκεφτούμε, είναι σε ποιο από τα δυο βρίσκονται τα δικά μας συμφέροντα κι προς τα εκεί να στρέψουμε το βλέμμα μας.

Η συζήτηση στο δωμάτιο που συζητούν όλοι οι άλλοι δήθεν "για το καλό της οικονομίας του τόπου", δηλαδή για τη σωτηρία του καπιταλισμού, απλά δεν μας ενδιαφέρει.

ΥΓ: Πάντως εμείς και χθές καταλάβαμε ότι η αγωνία αυτών που θέλουν τους δύο "μονομάχους" να καθήσουν στο ίδιο δωμάτιο θα ικανοποιηθεί σύντομα. Χθες στη Βουλή υπήρχε ένα ελαφρύ αεράκι συναίνεσης. Πολυακούστηκε η λέξη με διάφορες αφορμές και γενικά υπήρχε μια αίσθηση "σωφροσύνης" και στους δύο.
 Σαν κάποιος να τους είχε τραβήξει το αυτί και να τους είχε καλέσει να σκεφτούν "το καλό του τόπου"...

ShareThis