Νίκος Δαββέτας - Κάποιος σου εμπιστεύεται τον ύπνο του

Ὅταν κοιμᾶσαι μονάχος σου

δὲν ἔχεις νὰ φροντίσεις τὸν ὕπνο κανενὸς

δὲν ἔχεις τὴν ὑποχρέωση ν ἀφουγκραστεῖς

τὴ ρυθμικὴ ἀνάσα του

νὰ διαφυλάξεις τὰ ὄνειρά του

νὰ διατηρήσεις τὸ σκοτάδι ὑγρὸ καὶ φιλικὸ

σὰν τὰ τοιχώματα τῆς μήτρας

ὅταν κοιμᾶσαι μονάχος

δὲν ἔχεις τὴν εὐθύνη νὰ σκεπάσεις τὸν ἄλλο

νὰ κρατήσεις τὰ νῶτα του καλυμμένα

τοὺς ἐφιάλτες τοῦ μακριὰ

δὲν ἔχεις νὰ μοιραστεῖς μαζί του

τὸ λιγοστὸ ἀέρα τῆς κάμαρης

τὰ ἱδρωμένα σεντόνια καὶ τὰ βαριὰ σκεπάσματα

τὴ σειρήνα τοῦ ἀσθενοφόρου

στὶς τρεῖς ἡ ὥρα τὸ πρωὶ

τοὺς θορύβους ἀπὸ τὰ ἔπιπλα

ποὺ χρόνια τώρα οἱ γείτονες

μετακινοῦν πάνω-κάτω

ὅταν κοιμᾶσαι μονάχος

ἔχεις ν ἀντιμετωπίσεις

τὴν ἀϋπνία χωρὶς σύμμαχο

τὸν φόβο τοῦ θανάτου καταπρόσωπο

τὴν ἀφόρητη νοσταλγία τῶν ἡμερῶν

που ξαγρυπνούσες στὴ σκοπιά

φυλάγοντας τὸν ὕπνο ἐνὸς ἀγνώστου.

Υ.Γ.Φωτο: Gustav Klimt,The kiss(1907)

Τί χειμώνας βαρύς...

Δεν πέρασαν ούτε 10 μέρες από την προκήρυξη των εκλογών και ότι ήταν να ειπωθεί ειπώθηκε ήδη.Το αποτέλεσμα είναι προκαθορισμένο(άραγε τι να δίνουν τα στοιχήματα;) και μεις ζούμε την πιο βαρετή προεκλογική περίοδο που έγινε ποτέ.Εγώ τουλάχιστον βαρέθηκα εντελώς...

ΠΑΜΠΛΟ ΝΕΡΟΥΝΤΑ :"Αργοπεθαίνει"

Ἀργοπεθαίνει ὅποιος γίνεται σκλάβος τῆς συνήθειας,
ἐπαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τὶς ἴδιες διαδρομές,
ὅποιος δὲν ἀλλάζει περπατησιά,
ὅποιος δὲν διακινδυνεύει ν᾿ ἀλλάξει χρῶμα στὰ ροῦχα του,
ὅποιος δὲν μιλᾶ σὲ ὅποιον δὲν γνωρίζει.

Ἀργοπεθαίνει ὅποιος ἀποφεύγει ἕνα πάθος,
ὅποιος προτιμᾶ τὸ μαῦρο γιὰ τὸ ἄσπρο
καὶ τὰ διαλυτικὰ σημεῖα στὸ «Ι»
ἀντὶ ἑνὸς συνόλου συγκινήσεων ποὺ λαμποκοποῦν τὰ μάτια,
ποὺ μετατρέπουν ἕνα χασμουργητὸ σὲ ἕνα χαμόγελο,
ποὺ κάνουν τὴν καρδιὰ νὰ κτυπᾶ στὸ λάθος
καὶ στὰ συναισθήματα.

Ἀργοπεθαίνει ὅποιος δὲν ἀναποδογυρίζει τὸ τραπέζι,
ὅποιος δὲν εἶναι εὐτυχισμένος στὴ δουλειά του,
ὅποιος δὲν διακινδυνεύει τὴ βεβαιότητα γι᾿ ἀβεβαιότητα
γιὰ νὰ κυνηγήσει ἕνα ὄνειρο,
ὅποιος γιὰ μιὰ φορὰ τουλάχιστον στὴ ζωή του
ν᾿ ἀποφύγει τὶς ἐχέφρονες συμβουλές.

Ἀργοπεθαίνει ὅποιος δὲν ταξιδεύει,
ὅποιος δὲν διαβάζει,
ὅποιος δὲν ἀκούει μουσική,
ὅποιος δὲν βρίσκει χάρι στὸν ἑαυτό του.

Ἀργοπεθαίνει ὅποιος καταστρέφει τὸν ἔρωτά του,
ὅποιος δὲν ἐπιτρέπει νὰ τὸν βοηθήσουν,
ὅποιος δαπανᾶ μέρες παραπονούμενος γιὰ τύχη κακή
ἣ γιὰ τὴν ἀσταμάτητη βροχή.

Ἀργοπεθαίνει ὅποιος παρατᾶ ἕνα σχέδιο πρὶν ν᾿ ἀρχίσει,
ὅποιος δὲν ρωτᾶ γιὰ πράγματα ποὺ δὲν γνωρίζει,
ὅποιος δὲν ἀπαντᾶ, ὅταν τὸν ρωτοῦν κάτι ποὺ ξέρει.

Ἀποφεύγουμε τὸν θάνατο σὲ μικρὲς δόσεις,
ὅταν θυμόμαστε πάντοτε ὅτι γιὰ νὰ εἶσαι ζωντανὸς
χρειάζεται μία προσπάθεια πολὺ μεγαλύτερη
ἀπὸ τὸ ἁπλὸ γεγονὸς τῆς ἀναπνοῆς.

Μόνο ἡ ἔνθερμη ὑπομονὴ θὰ ὁδηγήσει στὴν ἐπίτευξη
μιᾶς λαμπρῆς εὐτυχίας.

Υ.Γ.Πάμπλο Νερούδα, φιλολογικό ψευδώνυμο του Νεφταλί Ρικάρντο Ρέγιες Μπασοάλτο

Γκάντι,95 χρόνια πριν τους πύργους

Τι σχέση έχει ο Γκάντι με το χτύπημα
στους πύργους;Καμμία;Μη βιάζεσαι...

Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 η Νέα Υόρκη ξύπνησε μέσα στο μεγαλύτερο εφιάλτη της ιστορίας της.
Το βιαιότερο κράτος του κόσμου πληρώνεται με το ίδιο νόμισμα που το ίδιο χρησιμοποιεί
εδώ και πάνω απο μισό αιώνα.Οι εικόνες φρικτές.Το ζωντανότερο σημείο της πόλης των πόλεων,της "προοδευτικότερης" στην Αμερική,χτυπιέται άγρια όταν 2 γεμάτα επιβάτες αεροπλάνα, το ένα μετά το άλλο καρφώνονται στους πύργους του WTC.O πλανήτης με κομμένη την ανάσα παρακολουθεί μπροστά στις οθόνες τους πύργους σύμβολο να καταρέουν παίρνοντας μαζί 3000 ανθρώπους από 80 διαφορετικά έθνη!Δεκάδες ανθρώπινες ιστορίες αχνίζουν μέσα σ'εναν φρικτό πολτό από τσιμέντο ,ατσάλι και σάρκα.Η βία υπογράφει το μανιφέστο της μεσα στην καρδιά της Αμερικής.
Στις 11 Σεπτεμβρίου 1906 ο Μαχάτμα Γκάντι εξαγγέλει στο Empire Theatre του
Johannesburg στη Ν.Αφρική την περίφημη Satyagraha η μη βίαιη δράση, η ειρηνική αντίσταση, που κάποια χρόνια αργότερα ακολουθούμενη από εκατομμύρια Ινδούς χαρίζει στη χώρα του την ανεξαρτησία και στον κόσμο μια φιλειρηνική κληρονομιά που η πραγματικότητα όμως διέψευσε τόσες φορές.
Τα 2 άκρα αντίθετα με 95 χρόνια διαφορά ,την ίδια μέρα.