Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2012
Τα μυστικά και τα ψέμματα μιας περίεργης συνέντευξης Τύπου.
Οι συνεντεύξεις τύπου γίνονται για να ενημερωθούν οι δημοσιογράφοι που στη συνέχεια υποτίθεται ότι μελετούν, αναλύουν και ενημερώνουν το λαό.
Τέτοιες συνεντεύξεις δίνονται από τις κυβερνησεις όταν υπάρχουν σοβαρά γεγονότα όπως ήταν τώρα η συνεδρίαση του eurogroup.
Όμως o κ.Στουρνάρας σήμερα αρνήθηκε να μας ενημερώσει γι αυτό που οι ίδιοι λένε΄ότι είναι "το κύριο και το κρίσιμο για την Ελλάδα" δηλαδή η μείωση του χρέους!
Μας είπαν ότι το χρέος θα μειωθεί, μετά τη συμφωνία, κατά περίπου 20 μ. του ΑΕΠ δηλαδή 40δις.
Δε μας λένε όμως το πως. Ο υπ.Οικονομίας αρνήθηκε ψυχρά να μας το πει και σήμερα.
Βάζοντας όμως κάτω τους αριθμούς είναι φανερό ότι το μεγάλο κομμάτι της μείωσης που περιμένουν θα προκύψει από την επαναγορά χρέους. Ομως γι αυτό αρνήθηκαν να δώσουν το παραμικρό στοιχείο."Δεν μπορώ να σας πω" ποιος είναι ο στόχος" είπε πολλές φορές ο κ. Στουρνάρας!
Γιατί δεν μπορεί να μας το πεί;
Για να μη δώσει τροφή στους κερδοσκόπους; Μα καλά κουτόχορτο τρώνε οι κερδοσκόποι; Δεν ξέρουν να μετράνε, να υπολογίζουν ποιο περίπου είναι το νούμερο; Σαφώς και μπορούν.
Αρα ο λόγος είναι ότι στην κυβέρνηση δεν έχουν την παραμικρή εγγύηση ότι θα πετύχει η επαναγορά, και γι αυτό αποφεύγουν να αναφερθούν σε συγκεκριμένους αριθμούς. Τα σημάδια μάλιστα δείχνουν μια καθαρά αρνητική διάθεση των "επενδυτών" προς το εγχείρημα, με τις τράπεζες να πέφτουν περισσότερο από -20%(!) μέσα σε 2 συνεδριάσεις μετά την ανακοίνωση για πρόθεση buyback.
Eίπε ο κ.Στουρνάρας ότι η επιτυχία της επαναγοράς είναι "πατριωτικό καθήκον"! Τίνος; Των hedge funds που έχουν φθηνά αγορασμένα ελληνικά ομόλογα; Αυτοί θα κάνουν "το πατριωτικό τους καθήκον" και θα μας πουλήσουν τα ομόλογα στο 28, ενώ το Αγγλικό δίκαιο που υπέγραψαν οι σωτήρες μας, τους εγγυάται ότι θα πληρωθούν στο 100%; Γιατί να το κάνουν; Ο μόνος λόγος θα ήταν η ανησυχια τους ότι παρά τις διαβεβαιώσεις, μπορεί η Ελλάδα να χρεοκοπήσει και να χάσουν τα λεφτά τους...
Κι αν εννοεί καποιους άλλους ποιούς εννοεί;
Άλλους πατριώτες κερδοσκόπους που έχουν υποστεί ζημιές ίσως. Και γιατί αυτοί να πουλήσουν στο Ελληνικό δημόσιο και όχι στα μεγάλα κερδοσκοπικά funds που τόχουν επάγγελμα να εκβιάζουν κυβερνήσεις και θα προσφέρουν καλύτερες τιμές αφού μπορούν δικαστικά μεσω του Αγγλικού δικαίου όπου υπάγονται τα νεα ομόλογα του PSI να διεκδικήσουν το 100%; Δεν ξέρει ο κ.Στουρνάρας ποιά είναι η πατρίδα των κερδοσκόπων;
Μήπως λοιπόν αυτός είναι ο λόγος που ανησυχούν οι τράπεζες και γκρεμίζονται για 2η συνεχόμενη μέρα στο Χρηματιστήριο; Οτι δηλαδή τελικά η εθελοντική συμμετοχή δεν θα είναι και τόσο εθελοντική και έτσι θα βρεθούν και πάλι προ νέας ανάγκης ανακεφαλαιοποίησης πριν καν ολοκληρωθεί η πρώτη;
Η "υποψία" αυτή επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι ο κ.Στουρνάρας μπορεί να μη μας είπε ποιος είναι ο στόχος για το ποσό που προσδοκά η κυβέρνηση να συγκεντρωθεί, μας είπε όμως οτι υπάρχει plan B...
Θα πουμε ακόμη ότι η επιχείρηση buyback(επαναγορά ομολόγων) θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τις 13 Δεκεμβρίου και όπως διαβασαμε χθές συνδέεται με την εκταμίευση του μεγάλου κομματιού της δόσης των 34δις. "Το Eurogroup περιμένει να είναι σε θέση να αποφασίσει και επίσημα για την εκταμίευση μέχρι τις 13 Δεκεμβρίου υπό την αίρεση της ολοκλήρωσης των εθνικών διαδικασιών και μετά την αξιολόγηση μιας πιθανής πράξης επαναγοράς χρέους από την Ελλάδα... " έγραφε χθες το capital.gr αντιγράφοντας την απόφαση του eurogroup.
Όπως βλέπουμε ένα τεράστιο πέπλο από αβεβαιότητες και άγνωστες λεπτομέρειες ανεμίζει πάνω από την περίφημη συμφωνία. Κι όταν λέμε λεπτομέρειες δεν το εννοούμε ακριβώς. Γιατί το να πέσει έξω ένα κράτος και μαζί η ΕΕ κατα μερικές δεκάδες δίς(!) δεν είναι και τόσο λεπτομέρεια.
Όμως αυτοί πληρώνουν; Θα τα φορτώσουν και πάλι στο λαό, όπως ακριβώς κάνουν ως τώρα επι σκοπώ.
Απλά από τους καπιταλιστές κάποιοι θα αποσυρθούν και κάποιοι άλλοι θα βγούν ισχυρότεροι και γι αυτό υπάρχει όλη αυτή η αναστάτωση και στις αγορές.
Αυτό όμως που βλέπουμε για άλλη μια φορά είναι να πετιούνται δισεκατομμύρια στο αδηφάγο θηρίο χωρίς καμιά εγγύηση και χωρίς κανένα αντίκρυσμα για το λαό που τελικά θα πληρώσει και πάλι το λογαριασμό. Η Ελλάδα και πάλι θα δανειστεί νεο χρήμα(το είπε σήμερα ο κ.Στουρνάρας) για την επιχείρηση "επαναγορά χρέους" που θα επιβαρύνει κι άλλο το χρέος, και τελικά τις πλάτες του λαού, που δεν έχει ιδέα τι σημαίνουν όλα αυτά. Και η μόνη εγγύηση για την επιτυχή έκβαση είναι το ότι "η επιτυχία της επαναγοράς είναι πατριωτικό καθήκον"... των πατριωτών κερδοσκόπων! (Εκτός αν υπάρχει κι άλλη εγγύηση που την ξέρουν μόνο αυτοί που εκπόνησαν το όλο σχέδιο "σωτηρίας" της Ελλάδας από την αρχή...)
Πόσο αηδιαστικό αλήθεια. Αυτοί που πετσοκόβουν 20άρια, 30άρια και 50άρια ευρώ από ήδη πενιχρούς και τρισάθλιους μισθούς, συντάξεις και επιδόματα για να εξοικονομήσουν μερικές δεκάδες ή 100άδες εκατομμύρια, με τη μεγαλύτερη ευκολία δανείζονται, ρισκάρουν και σκορπάνε δεκάδες δις σε κάτι τόσο αβέβαιο.
Ποιος πιστεύει άραγε ακόμη ότι το πρόβλημά τους είναι η μείωση του χρέους; Δεν είναι καθόλου αυτό λοιπόν. Ο στόχος τους είναι αυτός που λένε οι κομμουνιστές, δηλαδή αυτό καθεαυτό το πετσόκομμα αποδοχών και δικαιωμάτων προκειμένου να παραδώσουν εξαθλιωμένους λαούς στην επόμενη μέρα της όποιας ανάκαμψης του καπιταλισμού.
Τρίτη 27 Νοεμβρίου 2012
Μπροστά σε ένα τρομερά κρίσιμο σταυροδρόμι της ιστορίας
Kαι τώρα τι γίνεται;
Ποιος άλλος θα πληρώσει;
Αν το χρέος αποδειχτεί "μη βιώσιμο" τότε την πληρώνει το ΔΝΤ και το κύρος του, πράγμα που φυσικά δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό.
Για να γίνει όμως "βιώσιμο" το χρέος μπορεί να χρειαστεί κάποιο κούρεμα, όπως λέγεται ότι επιμένει η κ.Λαγκάρντ, ή όπως είναι "λογικό" να μειωθούν τα επιτόκια. Τότε όμως θίγονται οι ομολογιούχοι αλλά και όσοι άλλοι αποτελούν την ευγενή κατηγορία των "δανειστών". Μπορεί να είναι τράπεζες ή άλλοι ιδιώτες μικροί ή μεγάλοι, μπορεί να είναι κράτη, ή μπορεί να είναι και η ΕΚΤ. Δυσκολεύουν τα πράγματα.
Και καλά η Ελλάδα. Εστω ότι επιλέγεται κάποια από τις 2 ή μια τρίτη ενδιάμεση "λύση". Αυτό , πέρα από το ότι δεν θα είναι λύση, γιατί λύση που να αρέσει σε όλους τους καπιταλιστές δεν υπάρχει και αν υπήρχε θα την είχαν ήδη αποφασίσει, θα σημαίνει ότι αμέσως θα δημιουργηθεί ένα δεδομένο που θα έχει ισχύ και για όσους ακολουθούν. Δηλαδή τις μεγάλες οικονομίες Ισπανίας, Ιταλίας, Γαλλίας(είναι τόσο κοντά που δεν θέλει κανείς να το σκεφτεί) και φυσικά Ιρλανδίας, Πορτογαλίας. Χειροτερεύει...
Μα θα πει κανείς ας δοθεί μια "λύση" τώρα και όταν έρθει η ώρα π.χ. της Ιταλίας θα δουν τι θα κάνουν. Άλλωστε όπως λεει ο Μόντι η Ιταλία δεν κινδυνεύει άμεσα και δεν θα χρειαστεί να προσφύγει σε δανεισμό.
Η απάντηση είναι πρώτο, ότι ο Μόντι λέει ψέμματα. Αν οτιδήποτε, που μπορεί να επηρεάσει και να προκαλέσει μια αντίδραση των "επενδυτών" Ιταλικών, Ισπανικών και Γαλλικών ομολόγων, πάει στραβά, τότε την επόμενη στιγμή, και όχι την επόμενη μέρα, θα μπλέξουν όχι μόνο οι 3 χώρες που είπαμε, όχι μόνο όλη η Ευρώπη, αλλά όλος ο καπιταλιστικός κόσμος.
Μέχρι τώρα λοιπόν, και ενόσω όλοι γνώριζαν ότι το σύστημα δεν μπορούσε να προσφέρει ικανοποιητική τελική λύση, προσπαθούσαν εξαθλιώνοντας την Ελλάδα και τους Έλληνες εργαζόμενους, να πείσουν τους "δανειστές" (δηλαδή τις μεγάλες τράπεζες και τους καπιταλιστές μετόχους τους) , ότι ακόμα κι αν έχαναν στο παιχνίδι των ομολόγων και του δανεισμού, την επόμενη θα είχαν δώρο και ανταπόδοση, στρατιές εξαθλιωμένων εργαζόμενων με μισθούς πείνας και χωρίς δικαιώματα όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες χώρες αφού η ΕΕ είχε φροντίσει να θέσει τα θεμέλια για κάτι τέτοιο. Το χορό του Ζαλόγγου για τους λαούς, όταν ερχόταν η ώρα, θα τον ξεκινούσε η Ελλάδα και θα ακολουθούσαν και οι άλλοι, εφ'όσον θα "κρινόταν" από τους αρμοδίους μεταρρυθμιστές πως "άλλη λύση από τις αιματηρές θυσίες" δεν υπάρχει. Κάτι τέτοιο θα σημαινε ότι οι καπιταλιστικές οικονομίες, βασισμένες στην απαξιωμένη εργασία, θα μπορούσαν να ανακάμψουν και να παράγουν ξανά κέρδη για τους καπιταλιστές.
Αυτό που συμβαίνει λοιπόν στις Βρυξέλλες, πέρα από το αν θα πάρουμε ή όχι τη δόση, είναι μια σκληρή διαπραγμάτευση μεταξύ των εκπροσώπων των καπιταλιστικών συμφερόντων που λέγονται κυβερνήσεις, που έχει να κάνει με το πως θα αποφύγει το κάθε κράτος όσο είναι δυνατόν να πληρώσει τις ζημιές που σίγουρα θα προκύψουν για λογαριασμό αυτών που εκπροσωπεί, αλλά και το πως θα ωφεληθεί από ενδεχόμενα οφέλη. Είναι εύκολο να καταλάβει κανείς ότι όλες οι καπιταλιστικές οικονομίες κρέμονται σε λεπτές κλωστές που αν σπάσουν θα μπορούσαν να προκαλέσουν μικρά ή μεγαλύτερα ντόμινο εξελίξεων. Κι επειδή καμία κυβέρνηση στις Βρυξέλλες δεν εκπροσωπεί το λαό της χώρας της, αυτοί που θα βγούν χαμένοι μετά τη σημερινή μέρα θα είναι όλοι οι λαοί της Ευρώπης, άλλος λιγότερο και άλλος πιο πολύ, και φυσικά ακόμη περισσότερο ο δικός μας.
Με λίγα λόγια αυτό που συμβαίνει αυτή τη νύχτα είναι άλλο ένα επεισόδιο που φέρνει τη σύγκρουση μεταξύ των Ευρωπαικών μονοπωλίων και των λαών πιο κοντά.
Τα συμφέροντα των λαών από τη μιά και τα ιμπεριαλιστικά μονοπωλιακά συμφέροντα από την άλλη κινούνται πάνω στην ίδια μονή γραμμή αλλά με αντίθετες κατευθύνσεις εναντίον αλλήλων.
Είναι βέβαιο ότι η σκληρή σύγκρουση είναι αναπόφευκτη και η έκβασή της θα κριθεί από το βαθμό ετοιμότητας και αποφασιστικότητας των 2 πλευρών.
Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι η τρομερή αυτή καπιταλιστική κρίση μας φέρνει με ταχύτητα μπροστά σε ένα τρομερά κρίσιμο σταυροδρόμι της ιστορίας.
Η σημερινή απόφαση που θα ληφθεί, όποια κι αν είναι, δεν θα αποτελεί τελική και μόνιμη λύση κι επομένως, εκτός περιπτώσεως ατυχήματος που κανείς εκεί δεν θέλει, δεν είναι όσο κρίσιμη παρουσιάζεται από τα ΜΜΕ.
Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2012
Το πιο ..."κρισιμότερο" - Καραβόσκοινο ή χαλκά;
Το πιο κρίσιμο από ολα τα πιο κρίσιμα, δηλαδή και γαμω τα κρισιμότερα eurogroup σήμερα.
Μην το χάσετε!
Κρατείστε την ανάσα σας.
Λεπτό προς λεπτό!
Θα την πάρουμε, δε θα την πάρουμε; Θα την πάρουμε όλη, θα την πάρουμε τώρα;
Χριστουλάκη μου τι θα απογίνουμε;
Σήμερα το βραδάκι, τυλιχτείτε στην κουβερτούλα σας, με σβηστό φυσικά το καλοριφέρ και με κομμένη την ανάσα ακούστε όλες τις συγκλονιστικές λεπτομέρειες. "Λεπτό προς λεπτό!"
Τα διλήμματα είναι τρομερά. Θα δουλεύουμε 20-30 μεροκάματα το χρόνο ή καθόλου. Θα τρώμε ένα πιάτο φαί σε κάθε σπίτι την ημέρα ή ένα σε κάθε πολυκατοικία. Θα ζεσταινόμαστε με μαγκάλι, με αγκαλίτσα, ή με τα χνώτα μας;
Θα είμαστε δεμένοι με λίγες ή με πολλές αλυσίδες;
Καραβοσκοινο ή χαλκά; Διαλέξτε. Αυτά είναι.
Άλλη επιλογή δεν υπάρχει.
Ρε δεν πάτε να χαθείτε λέω γώ που δεν υπάρχει άλλη επιλογή!
Ένα κλικ πιο πέρα στο βλέμμα είναι όλο κι όλο.Μια ραγισματιά στο φόβο κι όλα θ'αλλάξουν.
Εμείς θα τ'αλλάξουμε. Μπορούμε!
Αυτό που σίγουρα δε μπορούμε είναι να ζήσουμε σ'αυτό το βούρκο του δήθεν εφικτού που μας ετοιμάζουνε.
Υπάρχει άλλος δρόμος! Το μέλλον μας δεν είναι ο καπιταλισμός.
Το μέλλον μας είναι η εξουσία του λαού που θέλουνε δε θέλουνε θα 'ρθεί. Θα τη φέρουμε εμείς, όλος ο λαός που υποφέρει και που κανένα συμφέρον δεν έχει από την υποταγή και την εξαθλίωση. Όλοι εμείς συνειδητά κι οργανωμένα με την πρωτοπορία μας μπροστά.
Μόνο έτσι μπορεί να ανασάνει πραγματικά ο κόσμος. Μόνο έτσι μπορούν να πάρουνε μπροστά οι μηχανές. Μόνο έτσι μπορεί νά έρθει αυτό που λέμε λαική ευημερία και ευτυχία. Δε μας ενδιαφέρει καθόλου η "Ανάπτυξή" τους, ούτε η ευημερία των αριθμων τους, των "κοιλαράδων και των κλεφταράδων" καπιταλιστών.
Η ευτυχία και η ευημερία του λαού μας νοιάζει. Του απλού ανθρώπου, του καθενός από μας, του εργαζόμενου που του βγάζουν το λάδι και του ουρλιάζουν απο πάνω να τους πει κι ευχαριστώ!Δεν είμαστε σκλάβοι! Εμείς είμαστε το αίμα αυτού του κόσμου.
Χωρίς εμάς γρανάζι δε γυρνά!
Η αλήθεια είναι εδώ. Ακριβώς μπροστά μας.
Κι ο δικός μας ο παράδεισος δυο βήματα πιο πέρα. Δυο σκληρά, δύσκολα βήματα, που μπορούμε όμως να τα κάνουμε και που αξίζουν τον κόπο.
Τα μόνα που αξίζουν τον κόπο.
Ολα τα άλλα σκλαβιά και μαυρίλα. Είτε με μάσκα είτε χωρίς.
Υπέροχη ανατριχιαστική ατμόσφαιρα στο ΣΕΦ στα 94 χρόνια του ΚΚΕ!
Η συγκίνηση και η ανατριχίλα στα βίντεο, τα δρώμενα και τα τραγούδια, η ουσία σε μιά από τις καλύτερες-ίσως η καλύτερη- ομιλίες της Α.Παπαρήγα αγκαλιάστηκαν με τον παλμό και το κατακόκκινο τεράστιο πλήθος στο ΣΕΦ.
Το ΚΚΕ επιβεβαίωσε και σήμερα την ετοιμότητα και τη σοβαρότητά του μπροστά στις εξελίξεις που έρχονται. Είναι φανερό ότι ανεβάζει τους ρυθμούς σε μονιμα ψηλά επίπεδα καθώς συναισθάνεται το ρόλο που πρόκειται να παίξει.
Ηταν μεγάλη τιμή για μένα που βρέθηκα εκεί σήμερα τραγουδώντας.
Ηταν όμως μαζί κι ένα υπέροχο συναίσθημα.
Ηταν κάτι στιγμές που ένοιωθες το ρεύμα της ιστορίας, του χθές αλλά και του αύριο, να σε περονιάζει ως το κόκκαλο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




