Τσίπρας: Eνότητα της "Αριστεράς", και ...από εκεί και πέρα ...καπιταλισμός

Μια και μόνο ερώτηση και απάντηση από τη συνέντευξη Τσίπρα στην Κ.Ε. νομίζουμε πως φτάνει και περισσεύει για να καταλάβει όποιος φυσικά θέλει να καταλάβει.

- Σχετικά με την κυβέρνηση της Αριστεράς, την οποία επικαλείσθε κάθε φορά που τίθεται η ερώτηση «πώς θα αποκτήσετε κυβερνητική πλειοψηφία». Στις τωρινές συνθήκες, όμως, φαίνεται σχεδόν ανέφικτη η πολιτική των συνεργασιών του ΣΥΡΙΖΑ. Με δεδομένη κυρίως την άρνηση του ΚΚΕ αλλά και άλλων, μικρότερων, αριστερών δυνάμεων. Πώς θα γίνει πραγματικότητα η κυβέρνηση της Αριστεράς;
«Εμείς επιμένουμε στην ανάγκη για ενότητα της Αριστεράς, όχι μόνο για λόγους κοινοβουλευτικής αριθμητικής. Από εκεί και πέρα είναι φανερό πως στην κατάσταση που βρίσκεται η χώρα χρειάζεται να υπάρξει η ευρύτατη δυνατή πατριωτική, δημοκρατική συσπείρωση κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, γύρω από ένα ανορθωτικό πρόγραμμα απαλλαγής από το Μνημόνιο και ένα σχέδιο κοινωνικής σωτηρίας. Κάποιοι κάνουν πως δεν το καταλαβαίνουν. Εμείς συνεχίζουμε για τη μεγάλη ανατροπή, και η κοινωνία το εκτιμά. Θεωρούμε ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ κάνει τη μεγάλη ανατροπή, θα δημιουργηθούν νέα δεδομένα και νέες αντιλήψεις. Αν η κοινωνία θέλει αυτή την ενότητα, κανείς δεν θα αντέξει να πάει ενάντια σε αυτό το ρεύμα».

.........

Ενότητα εναντίον του λαού

Υπέροχη λέξη η ενότητα! Δύσκολο πραγματικά να της αντισταθεί κανείς...

Πως να μη γίνει λοιπόν μήλο της έριδος στα χέρια των διεκδικητών του θρόνου της διαχείρισης.

Όσο πιο πολλή και πιο μεγάλη "ενότητα" τόσο πιο πολλοί στο σακούλι. Το τι θα ζητάει τώρα αυτή η "ενότητα" είναι άλλο. Μπορεί ας πούμε να ζητάει ...δημοκρατία ή ...σωτηρία. Γενικά. Ποιος δε θέλει να σωθεί και μάλιστα δημοκρατικά; Πόσο μάλλον χωρίς κόπο!

Με λίγα λόγια και για να μη σας ζαλίζουμε καλοκαιριάτικα ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει μια αριστερή ενότητα αλλά με δεξιούς πατριώτες, οπαδούς του καπιταλιστικού τρόπου βεβαίως, για ένα "ανορθωτικό πρόγραμμα" που να ανορθώνει την ...οικονομία(τίνος;), που ο μόνος τρόπος να ανορθωθεί είναι "κάποιοι" όχι μόνο να σκύψουν αλλά και να φτύσουν αίμα.

"Κάποιοι", όπως λέει και ο Α.Τσίπρας για το ΚΚΕ των κάποιων, κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν, ότι η ανόρθωση της οικονομίας σημαίνει ανόρθωση των κερδών των επιχειρήσεων και κίνητρα για να επενδύσουν. Ανόρθωση των κερδών και "επενδυτικά κίνητρα" όμως σημαίνει "μείωση του κόστους". Και "μείωση του κόστους", ασταμάτητη και μέχρις εσχάτων γιατί αυτό σημαίνει όξυνση του ανταγωνισμού, σημαίνει ότι ο λαός όχι μόνο δεν θα "ανορθωθεί" αλλά θα βουλιάξει στα τάρταρα και θα πει το ψωμί ψωμάκι. "Κάποιοι" κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι ακόμα και οι άγγελοι στον καπιταλισμό, που φυσιολογικότατα και εντός προβλέψεων και προδιαγραφων όλο και αγριεύει, είναι υποχρεωμένοι πλέον να επιδιώκουν με μανία και μέχρι τελικής πτώσεως μείωση του κόστους. Αλλιώς τους τρώει η μαρμάγκα του ανταγωνιστικού τους μονοπωλίου που τα κατάφερε καλύτερα.

Η ενότητα λοιπόν είναι μια "ενότητα" της "κοινωνικής ειρήνης" για την ειρηνική και απρόσκοπτη μείωση του κόστους και την ανόρθωση...

Σαν ενότητα εναντίον του λαού  μοιάζει.

Για το απειλητικό στύλ, "κανείς δεν θ'αντέξει..." πάντως, ας μην βάζει στοίχημα ο ΣΥΡΙΖΑ γιατί τα ψέματα έχουν πολύ κοντά πόδια στην εποχή μας. 

"Κάποιοι" άντεξαν 95 χρόνια λέγοντας πάντα αλήθειες. Ξέρει κανέναν άλλο που να άντεξαν τόσο τα ψέματα που πουλούσε στο λαό; 

Μάλλον έχουν ξεχάσει "κάποιοι" ότι οι ανατροπές γίνονται κόντρα στα ρεύματα. "Με το ρεύμα" τρέχουν οι συμβιβασμοί.

Τέλος "κάποιοι" έχουν ξεχάσει εντελώς, ότι τις μεγάλες ανατροπές δεν τις κάνουν τα κόμματα όπως κι αν λέγονται, πόσο μάλλον το συγκεκριμένο κόμμα, αλλά οι λαοί όταν πάψουν να περιμένουν μεσίες και σωτήρες, όταν οργανωθούν και πιστέψουν στη δύναμή τους.

Προβληματισμοί... της Αυγής για τη Βραζιλία, με "αντισταλινικά" συμπεράσματα

Οταν σε μια "ανάλυση" για τη Βραζιλία λείπουν τα βασικά τότε ο προβληματισμός δεν είναι καν ρηχός. Είναι παράξενος...

Τι λείπει; Μερικές απλές διαπιστώσεις που βγάζουν μάτι.

Π.χ. 1. Ο παραγκωνισμός των λαικών αναγκών, η περιθωριοποίησή του λαού προς όφελος της "ανάπτυξης" . 2.Η κοινή διαπίστωση ότι οι ταξικές διαφορές μεγάλωσαν προς όφελος των πλουσίων που έγιναν ακόμη πιο πλούσιοι.3.Το οτι η "ανάπτυξη" ήταν ανάπτυξη του καπιταλισμού(πουθενά η λέξη) και όχι κάποιας λαικής οικονομίας.  4.Το αδιέξοδο οποιασδήποτε "αλλαγής" όταν η πορεία παραμένει στη ρότα του κέρδους των ιδ.επιχειρήσεων και "της πιο δίκαιης μοιρασιάς" χωρίς να ενοχλείται η ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής. 5.Το ότι  η κυβέρνηση της Βραζιλίας συνέχισε στο δρόμο της εξυπηρέτησης των υποχρεώσεων και δεσμεύσεων προς τους δανειστές της. κλπ. κλπ.

Με λίγα λόγια ότι άλλη μια "αριστερόστροφη κυβέρνηση", όπως και όλες οι άλλες, τελικά ενσωματώθηκε από το σύστημα και για άλλη μια φορά δεν κατάφερε να λύσει τα λαικά προβλήματα αλλά τα προβλήματα της αστικής τάξης. Η μήπως όχι;

Και τελικά τι πρέπει να αποφευχθεί κατά τον αρθρογράφο; Μα τι άλλο...Οι δικαιολογίες σταλινικού τύπου, αφού "το παραμύθι αυτό του εξωτερικού ή του εσωτερικού εχθρού έχει χρησιμοποιηθεί ιστορικά κατά κόρον από τον σταλινισμό ή τα σύγχρονα σταλινικά κατάλοιπα" !

Συμπέρασμα; Δεν ξέρω...

Οτι φταίει ο λαός που δεν άσκησε πίεση;

"Οχι στις "σταλινικές" δικαιολογίες, επιρροές και τα απομεινάρια"; Μπορεί...

Μα για τη Βραζιλία δεν μιλάγαμε; Ε, και;

Το άρθρο της ΑΥΓΗΣ

Οι εξελίξεις στη Βραζιλία προβληματίζουν

Καϊμάκης Νίκος

Η Λατινική Αμερική ήταν η πρώτη περιοχή του πλανήτη που υποδέχτηκε την πολιτική «Σοκ και Δέος» του σύγχρονου νεοφιλελεύθερου οδοστρωτήρα. Μετά από μια τριακονταετία αγώνων, θυσιών και άγριας εκμετάλλευσης, οι λαοί της Λατινικής Αμερικής, σταδιακά και με συνέπεια, από τις αρχές του 21ου αιώνα, κατόρθωσαν να αλλάξουν το πολιτικό σκηνικό στην περιοχή τους.


Ο ούριος άνεμος ελευθερίας και δημοκρατίας που φύσηξε στη Λατινική Αμερική οδήγησε τις περισσότερες χώρες της σε σοβαρές πολιτικές ανακατατάξεις και σε ανάδειξη αριστερόστροφων κομμάτων και κινημάτων στις κυβερνήσεις τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ διείδε εγκαίρως τις ενδιαφέρουσες εξελίξεις στη Λατινική Αμερική, θεωρώντας το πείραμα στις χώρες αυτές σημαντικό, γι' αυτό έσπευσε να το υποστηρίξει με έμπρακτο τρόπο και κυρίως με την παρουσία του Αλ. Τσίπρα στις πολιτικές και πολιτιστικές διεργασίες

Η μία μετά την άλλη, οι χώρες αυτές κατάφεραν να ανατρέψουν αντιδραστικά και διεφθαρμένα καθεστώτα, ανέδειξαν λαοφιλείς αριστερούς ηγέτες, με τους δικούς τους βέβαια πολιτικούς και πολιτιστικούς τρόπους, και περιόρισαν δραστικά την επιρροή των ΗΠΑ, των ισχυρών κερδοσκοπικών αρπαχτικών και των διεθνών συστημικών Μέσων Επικοινωνίας στην περιοχή τους.

Ο ούριος άνεμος ελευθερίας και δημοκρατίας που φύσηξε στη Λατινική Αμερική οδήγησε τις περισσότερες χώρες της σε σοβαρές πολιτικές ανακατατάξεις και σε ανάδειξη αριστερόστροφων κομμάτων και κινημάτων στις κυβερνήσεις τους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ διείδε εγκαίρως τις ενδιαφέρουσες αυτές εξελίξεις, θεώρησε το πείραμα της Λατινικής Αμερικής σημαντικό και έσπευσε να το υποστηρίξει με έμπρακτο τρόπο και κυρίως με την παρουσία του Αλ. Τσίπρα στις πολιτικές και πολιτιστικές διεργασίες του. Κορυφαία στιγμή στις ραγδαία αναπτυσσόμενες σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με τα αριστερόστροφα κυβερνητικά σχήματα των χωρών της Λατινικής Αμερικής, η επίσημη και θερμή συνάντηση του Αλ. Τσίπρα με την πρόεδρο της Βραζιλίας κ. Ρουσέφ και η αντίστοιχη με τον ιστορικό ηγέτη της Βραζιλίας κ. Λούλα. Αξίζει να σημειώσουμε ότι τα διεθνή και τα εγχώρια συντηρητικά κέντρα δεν είδαν με καλό μάτι τις πρωτοβουλίες του ΣΥΡΙΖΑ και έσπευσαν μάλιστα να τις λοιδορήσουν. Βεβαίως, ο ΣΥΡΙΖΑ στις πρωτοβουλίες του αυτές ποτέ δεν αφαιρούσε από τη σκέψη του τις ιδιομορφίες και τις ιδιαιτερότητες της περιοχής της Λατινικής Αμερικής και φυσικά τις μεγάλες διαφορές που χωρίζουν την γεωπολιτική αυτή περιοχή από την αντίστοιχη ευρωπαϊκή που βρίσκεται η Ελλάδα.

Το ενδιαφέρον του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν ευκαιριακό ούτε επικοινωνιακό. Ήταν απόρροια της εδραιωμένης πολιτικής του αντίληψης για τον τρόπο διακυβέρνησης μιας χώρας ή και ομάδας χωρών με κυβερνήσεις που θα είχαν κορμό αριστερά κόμματα ή κινήματα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως γνωστόν, δείχνει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για αυτό το σοβαρό ζήτημα. Απόδειξη ότι στη διακήρυξή του ξεκαθαρίζει τη θέση του σχετικά με την προοπτική ανάληψης της διακυβέρνησης της χώρας μας, από μια αριστερή κυβέρνηση ως εξής:

«Γνωρίζουμε ότι μια κυβέρνηση της Αριστεράς δεν μπορεί να επιφέρει μείζονες αλλαγές χωρίς τη λαϊκή συνέργεια και το εγερτήριο λαϊκό φρόνημα, χωρίς τη στήριξη, αλλά και την αυτόνομη δράση, των εργαζομένων τάξεων των καταπιεσμένων κοινωνικών κατηγοριών και του λαού γενικότερα, χωρίς τις πρωτοβουλίες που θα αναληφθούν παντού, ασκώντας δημιουργική πίεση ακόμη και στην ίδια».

Το πολύ σοβαρό «αγκωνάρι» αυτό, της πολιτικής δέσμευσης του ΣΥΡΙΖΑ, στην προοπτική ανάληψης κυβερνητικών ευθυνών, αποδείχτηκε προφητικό και γι' αυτό δεν πρέπει να ξεχαστεί ή να αποσιωπηθεί ή στη χειρότερη περίπτωση να αιτιολογηθεί με τη συνήθη δικαιολογία ότι υπάρχουν έξωθεν παρεμβάσεις π.χ. από διεθνή συμφέροντα η επικοινωνιακά συγκροτήματα, που επηρεάζουν τις εσωτερικές εξελίξεις. Το παραμύθι αυτό του εξωτερικού ή του εσωτερικού εχθρού έχει χρησιμοποιηθεί ιστορικά κατά κόρον από τον σταλινισμό ή τα σύγχρονα σταλινικά κατάλοιπα. Βεβαίως, υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντοτε έξωθεν επηρεασμοί, αλλά πάντα την κύρια ευθύνη έχουν αυτοί που κυβερνούν, έστω με δυσκολία, και αποφασίζουν από μόνοι τους το τι συμφέρει στους λαούς, αξιοποιώντας μάλιστα και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς ή χρεώνοντας στα κινήματα πρακτικές τρομοκρατίας, με αφορμή ασήμαντες περιθωριακές και τυχοδιωκτικές ενέργειες που συνήθως συνοδεύουν τη δράση των κινημάτων.

Να, λοιπόν που ο ΣΥΡΙΖΑ αποκτά εγκαίρως μια σημαντική εμπειρία, σε πραγματικές και όχι εικονικές συνθήκες, μιας αριστερής διακυβέρνησης, τις οποίες μάλιστα είχε εγκαίρως προβλέψει, διακηρύξει και παρακολουθήσει.

Πανηγυρίζει η Αίγυπτος...

Τελικά έπεσε και ο Μόρσι και για άλλη μια φορά ο λαός της Αιγύπτου ΝΊΚΗΣΕ αλλά... χωρίς να νικήσει.
Ο  λαός βγήκε στους δρόμους και μετά από αγώνα και τεράστιες διαδηλώσεις  βρέθηκε να πανηγυριζει για άλλη μια φορά στην πλατεία Ταχρίρ.
Και όλοι αυτοί οι τρελοί πανηγυρισμοί με αστυνομικούς στρατιώτες και λαό να χορεύουν μεθυσμένοι, σε κάποιους από μας έφεραν σίγουρα χαρά για τη χαρά των ανθρώπων εκεί, αλλά και πολλές σκέψεις μαζί με κάποιο σφίξιμο στο στομάχι, αφού πάλι βρέθηκε ο τρόπος τα πράγματα να μεινουν στη μέση και τα όνειρα να ξαναμπούν στο ψυγείο μέχρι νεωτέρας. Γιατί βέβαια ο δρόμος που ψάχνει εκεί ο λαός παραμένει κλειστός ακόμη και για τα πιο απλά.
Και εκεί, όπως και παντού αλλού, η εξουσία δεν είναι σε θέση ούτε να τάξει, ούτε να λύσει τις πιο απλές και βασικές ανάγκες των ανθρώπων που υποφέρουν. Η Παγκοσμιοποίηση και το άπλωμα του ανταγωνισμού σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη, το σπάσιμο των στεγανών για χατίρι της κερδοφορίας των τεράστιων μονοπωλίων που τρέχουν ελεύθερα από δεσμά σε όλες τις θάλασσες και τις στεριές αυτού του κόσμου, έχει βάλει πολύ στενά όρια στην ικανοποίηση ακόμη και των πιο απλών και ολοφάνερα δίκαιων λαικών διεκδικήσεων. Κάτι πιο πολύ από τις εναλλαγές προσωπων και κυβερνήσεων πρέπει να γίνει παντού.

Δε μηδενίζονται φυσικά οι τεράστιες διαδηλώσεις του λαού της Αιγύπτου που παλεύει όπως όπως  να βρει ένα δρόμο στον ήλιο. Οι άνθρωποι που υποφέρουν εκεί γράφουν την ιστορία τους με γενναιότητα και αξίζουν το θαυμασμό όλων. Ομως κάποτε όλοι αυτοί οι πραγματικά ηρωικοί αγώνες πρέπει να αποκτήσουν και αποτελεσματικότητα. Η ζωή μας δεν είναι ταινία που τελειώνει μέ ενα happy end πανηγυρισμών. Συνεχίζεται και την άλληστιγμή όταν οι "νικητές" γυρίζουν σπίτι τελικά ηττημένοι, χωρίς ούτε ένα πιάτο φαΐ στο τραπέζι.
Σίγουρα για άλλη μια φορά ο λαός εκεί έφερε σε δύσκολη θέση και την εκεί άρχουσα τάξη(όλες της τις αποχρώσεις και απόψεις) και τον διεθνή Ιμπεριαλισμό. Ομως δεν κατάφερε τελειωτικά να σφραγίσει νικηφόρα τις εξελίξεις και βέβαια δεν θα μπορούσε να το κάνει χωρίς να προτείνει και να παλεύει  για κάποια μορφή δικής του εξουσίας.
Αυτό που μένει βέβαια είναι η εμπειρία που αποκτάει και ο Αιγυπτιακός λαός αλλά και όλοι όσοι παρακολουθούν και διαβάζουν τις εξελίξεις.
Σίγουρα στις μέρες που ζούμε, σε όλους μας αρέσει να βλέπουμε λαούς να εξεγείρονται και να διεκδικούν το δίκιο τους. Αναγνωρίζοντας όμως μόνο θετικά σε όλες αυτές τις διαδικασίες και αποθεώνοντάς τες(ονομάζοντάς τες και επαναστάσεις) χωρίς να φροντίζουμε να δούμε το τι δεν πάει καλά και το που κολλάει το πράγμα, μπορεί μια ζωή να πανηγυρίζουμε για τα "θετικά βήματα" την ίδια στιγμή που το πραγματικά θετικό, το κύριο  που θέλουμε κι έχουμε ανάγκη δεν θα έρχεται. Την ίδια ώρα άλλοι θα συνεχίζουν να τρώνε με χρυσά κουτάλια, ενώ  κάτω από τις σημαίες που θ'ανεμίζουν χαρούμενες άνθρωποι θα πεθαίνουν από την πείνα, την εξαθλίωση και τους πολέμους.

ΝΔ-ΧΑ : Ένα πολύ χρήσιμο σενάριο

Ετσι "ξαφνικά" και εύκολα μια μέρα προέκυψε και επισήμως το θέμα "συνεννόησης" ή "συνεργασίας" ΝΔ και ΧΑ
Πρόκειται σίγουρα για ένα χρήσιμο σενάριο για το σύστημα κι αυτό για πολλούς λόγους.

Ενας σώφρων συντηρητικός πολιτικός με ιδιαίτερο ρόλο στα πράγματα δίνει το σήμα. "Η ΧΑ δεν είναι και τόσο βάρβαρη ή απάνθρωπη όπως νομίζετε" λέει με τον τρόπο του, δίνοντας έτσι ένα ανθρώπινο ρούχο στο τέρας.

Από την άλλη πλευρά η συζήτηση υποχρεώνεται να μετατοπιστεί από το οικονομικό στο "ζήτημα της Δημοκρατίας" που αποκτά κυρίαρχο, ακόμη και "επαναστατικό" χαρακτήρα. Έτσι το πεδίο για τις αναγκαίες υποχωρήσεις, σε ότι αφορά τις οικονομικές διεκδικήσεις και τα λεηλατημένα εργασιακά δικαιώματα, που έτσι κι αλλιώς είναι ήδη αποφασισμένο ότι θα γίνουν και από τους μέλλοντες διεκδικητές της κυβέρνησης, είναι ανοικτό.

Επίσης η ΧΑ αρνούμενη το σενάριο παραμένει "αντισυστημική", ενώ και η ΝΔ εξακολουθεί να ισχυρίζεται ότι είναι εναντίον του φασισμού και του ρατσισμού τραβώντας συγχρόνως προς όλο και περισσότερο φασιστική και ρατσιστική κατεύθυνση

Τέλος ο μπαμπούλας της συνεργασίας ΝΔ-ΧΑ(είτε γίνει είτε όχι) σίγουρα θα στριμωξει στη γωνία τη μόνη απειλή για το σύστημα. Ξέρουμε φυσικά ποια είναι αυτή. Το αίτημα για μια "πανδημοκρατική πανστρατιά", ακόμη κι αν είναι ετερόκλητη, ξαναβγαίνει από το ντουλάπι με ολοκαίνουργιο ρούχο για να προβληθεί ως "επιτακτική ανάγκη".

Το σενάριο λοιπόν θα παίξει και μάλιστα δυνατά.


Το παρακάτω άρθρο είναι από το enet.gr

Μετά τις δηλώσεις του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Βύρωνα Πολύδωρα στο ραδιοσταθμό Real FM, η η εκπρόσωπος της ΝΔ, Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου σε γραπτή ανακοίνωση ανέφερε πως πρόκειται για «Περίεργη δήλωση…Γιατί είναι αυτονόητο ότι η Νέα Δημοκρατία δεν θα μπορούσε ποτέ να συνεργαστεί με τους νεοναζί».

"Δεν γνωρίζω την ανακοίνωση ούτε και την κυρία που την έκανε", δήλωσε λίγο μετά τις οκτώ το βράδυ της Δευτέρας ο Β. Πολύδωρας σε τηλεφωνική παρέμβαση στο δελτίο ειδήσεων του Σκάι. Διέψευσε ότι χρησιμοποίησε τη λέξη "συνεργασία" και ειρωνευόμενος είπε "δεν εκστόμισα τη λέξη συνεργασία, όποιος τη βρει κερδίζει χρυσούν ωρολόγιον".

Επικεντρώθηκε στο γεγονός της εθνικής συνεννόησης "εναντίον των τροϊκανών". Είπε συγκεκριμένα: "Μιλάς με τον εχθρό και δεν θα μιλήσεις με ένα κόμμα που έχει ψηφιστεί από ένα εκατομμύριο ψηφοφόρους; Όποιος λέει ότι δε μιλάει με ένα εκατομμύριο ψηφοφόρους παραλογίζεται". Για το θόρυβο που ξέσπασε λόγω της δήλωσής του η οποία προκάλεσε την αποδοκιμασία της Ν.Δ. ανέφερε ότι "εξυφαίνεται συκοφαντική πλεκτάνη εις βάρος μου". Εντούτοις επανέλαβε ότι "ζητάω συνεννόηση για να φύγουμε από τη διαδικασία του αργού θανάτου".

Ο Β. Πολύδωρας δεν άφησε και τον Αντ. Σαμαρά έξω από τα σχόλια του στον Σκάι. Τον χαρακτήρισε "Ιεροφάντη της αναδιαπραγμάτευσης" και τόνισε ότι ο κίνδυνος δεν είναι η ΧΑ αλλά η τρόικα. Είπε συγκεκριμένα: "«Εγώ είμαι Κολοκοτρώνης, και αναζητώ συνεννόηση με όλους τους εμπολέμους. Ο κίνδυνος δεν είναι η ΧΑ, είναι η τρόικα, είναι ο αργός θάνατος» .

Οι επίμαχες δηλώσεις Πολύδωρα

Νωρίτερα απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου, μιλώντας στον ραδιοσταθμό Real FM, για το αν θα πρέπει να υπάρξει συνεργασία και με τη Χρυσή Αυγή, είπε: "Βεβαίως! Μας έπιασε η ευαισθησία για τη Χρυσή Αυγή η οποία είναι ψηφισμένη από 600 χιλιάδες κόσμο, θα ψηφιστεί από 1 εκατομμύριο και εμείς θα κάνουμε αναμνήσεις του Συντάγματος της Βαϊμάρης. Το ξέρουνε το σύνταγμα της Βαϊμάρης;"

Και πρόσθεσε: "Ξέρουνε ότι ήταν το πιο προχωρημένο Σύνταγμα (σ.σ. η Βαϊμάρη) στην κοινωνική πολιτική της Γερμανίας του Μεσοπολέμου; Ή όλης της ιστορίας του συνταγματικού δικαίου της ιστορίας; Όσοι είστε αντίθετοι να πάτε να το βγάλετε από τον Άρειο Πάγο. Να κάνετε αίτηση να θέσετε το κόμμα εκτός νόμου όπως είπε ο κ. Βενιζέλος, Γίνονται αυτά τα πράγματα; Δεν ηρεμούμε λιγάκι να δούμε τον πόνο μας και την κατάσταση μας;"

Αναφερόμενος στη συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ ο κ. Πολύδωρας υπογράμμισε ότι «κάνουμε τη συνεργασία υπό το δίκαιο της ανάγκης» ενώ πρόσθεσε ότι εκείνο που τον ενοχλεί είναι η στάση της τρόικας. «Βιάζουν την λογική μας και παραβιάζουν τους κανόνες της λογικής. Δεν μπορεί να ομολογούν ότι έπεσαν έξω στην εκτίμηση της ύφεσης και εμείς να συνεχίζουμε. Αυτό είναι παράλογο και τυραννικό», τόνισε χαρακτηριστικά.

Αντιδράσεις και από την ΧΑ

Η Χρυσή Αυγή σε ανακοίνωσή της χαρακτηρίζει τις δηλώσεις Πολύδωρα για συνεργασία με τη ΝΔ, σενάρια «επιστημονικής φαντασίας»

Στην ανακοίνωση η Χρυσή Αυγή λέει ότι «φτύνει όλους τους διεφθαρμένους πολιτικάντηδες και δεν ξεχνά τις προδοσίες της ΝΔ που οδήγησαν την χώρα στην καταστροφή... Η μόνη σχέση που μπορεί να έχουμε με αυτούς τους ολετήρες του Ελληνισμού είναι ο μέχρις εσχάτων αγώνας για την έξωσή τους από την πολιτική ζωή της χώρας.»