Βράχος ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλ.Τσίπρας!

Την προγραμματική θέση του ΣΥΡΙΖΑ για "διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους" την θυμόμαστε όλοι. Όποιος μπορεί να μην τη θυμάται, ή να έχει μπερδευτεί από διάφορες τοποθετήσεις στελεχών και οικονομικών αναλυτών του, ας διαβάσει την (προ)τελευταία συνέντευξη του Αλ.Τσίπρα στις 6 Ιουλίου του 2013 ΣΤΗΝ Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, όπου ζητούσε "διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους" γιατί όπως έλεγε "για μας προτεραιότητα έχουν οι ανάγκες του λαού κι όχι οι απαιτήσεις της διεθνούς τοκογλυφίας"...

Η σημερινή Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία όμως έχει νέα συνέντευξη του Αλ.Τσίπρα.
Εκεί λοιπόν ο Αλ.Τσίπρας λέει(είναι και ο τίτλος της συνέντευξης στην Κ.Ε.):
"Έχουμε τη λύση που θα  δεχτούν και οι δανειστές"!!
Και ποια είναι η πρόταση;
"Κούρεμα του χρεους κατά 40-50% για να γίνει βιώσιμο..."
"Το κούρεμα αυτό", λέει ο Αλ.Τσίπρας, "θα φέρει το χρέος στην τάξη του 85-90% του ΑΕΠ, δηλαδή εκεί που είναι ο ευρωπαϊκός μέσος όρος".

Στις 15 Αυγούστου η εφημερίδα Frankfurter Allgemeine έγραφε ακριβώς αυτό.

Σύμφωνα με μελέτη που είχε κάνει ο σύμβουλος του κ.Σόιμπλε Γιοργκ Ρόχολ (μέλος του επιστημονικού συμβουλίου του υπ. Οικονομικών της Γερμανιας), έβγαινε το συμπέρασμα ότι ήταν αναπόφευκτο το ελληνικό χρέος να περικοπεί κατά 50%.

Ε, ο Αλ.Τσίπρας για να είναι ακόμη πιο ρεαλιστής και από τον ίδιο το σύμβουλο του κ.Σόιμπλε, το έκανε 40-50%. Έτσι θα το δεχτούν και οι δανειστές που πλέον δεν αναφέρονται ως "διεθνείς τοκογλύφοι".

Αυτό που μένει τώρα είναι να αποδειχτεί και μαθηματικά, από τους μαθηματικούς του ΣΥΡΙΖΑ, ότι το 40-50% είναι "το μεγαλύτερο μέρος του χρέους". Θα είναι ένα νέο μαγικό μαθηματικό κόλπο, σαν αυτό της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, όπου το χρέος μετά από "γενναίο κούρεμα" κατά 100δίς αντί να μειωθεί αυξήθηκε! Αυτά τα ...μαγικά έχουν όμως τα "γενναία κουρέματα", μαζί με μερικές ριπές κι ομοβροντίες αντιλαϊκών μέτρων βέβαια.

Όπως βλέπουμε τα ταξίδια και οι συναντήσεις του Αλ.Τσίπρα δεν πήγαν χαμένες. Ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ έγινε πιο ρεαλιστής. Δεν μπορούμε να ξέρουμε για τι πράγμα προσπάθησε τότε να πείσει τους συνομιλητές του, αυτό που ξέρουμε όμως είναι ότι πείσθηκε ο ίδιος ότι πρέπει οι θέσεις και οι προτάσεις του, να βρίσκουν σύμφωνους και τους δανειστές μας, τους ..."διεθνείς τοκογλύφους" αλλά και το λαό...Μόνο έτσι άλλωστε είναι δυνατόν "όλοι μαζί" να φτιάξουμε μια καλύτερη Ευρώπη για όλους.

Δε χρειάζεται βέβαια να πούμε ότι μετά και το νέο επαναστατικό ξέσπασμα  του Αλ.Τσίπρα το σύστημα τρέμει και μόνο στην ιδέα ότι μπορεί να τον δει πρωθυπουργό.

Καλό αγώνα για ένα καλύτερο σχολείο μαζί με όλο το λαό!

"O συνδικαλισμός κλείνει τα σχολεία"
Είναι το κυβερνητικό σλόγκαν που ακούγεται ήδη και θα ακουστεί πολύ περισσότερο στη συνέχεια από τους διαμορφωτές "άποψης" της κοινής γνώμης, τα γνωστά μας ΜΜΕ και τους αναλυτές τους.
"Το σχολείο δεν είναι τσιφλίκι  τους" είπε ο κ.Κεδίκογλου εννοώντας δήθεν τους συνδικαλιστές της ΟΛΜΕ, ή του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στρεφόμενος στην ουσία ενάντια σε εκείνους που ετοιμάζονται να ξεκινήσουν ένα αγώνα, όχι για τον εαυτό τους, αλλά για το σχολείο των παιδιών μας που ρημάζεται ακόμη περισσότερο από το νομοσχέδιο για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Ο αγώνας των καθηγητών, πιο πολύ από κάθε άλλη φορά, δεν είναι αγώνας μόνο των καθηγητών. Είναι πρώτα απ'όλα αγώνας για τη μόρφωση των παιδιών μας, δηλαδή αγώνας όλων μας.
Αν δεν το καταλάβουν αυτό όσο γίνεται περισσότεροι γονείς, και αποφασίσουν ουσιαστικά να κρυφτούν πίσω από τη δειλία και τους γνωστούς δισταγμούς τους, και αυτός ο αγώνας δεν πρόκειται να πάει πουθενά. Αν μείνει στα στενά όρια των εργαζόμενων στα σχολεία καθηγητών, μακριά από τα σπίτια όλων, η πορεία είναι γνωστή και δοκιμασμένη. Αυτό ακριβώς είναι που ελπίζει και η κυβέρνηση ότι θα συμβεί.

Ο λόγος που το θέμα της Παιδείας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης μας ενδιαφέρει και μας καίει όλους είναι απλός.
Το σύστημα που εισάγεται με το νομοσχέδιο φωνάζει πιο πολύ από κάθε άλλη φορά ότι δεν θέλει όλα τα παιδιά στο σχολείο, και στη συνέχεια όσων θέλουν και έχουν τις ικανότητες στην τριτοβάθμια, αλλά μόνο αυτούς που έχουν την οικονομική  δυνατότητα να παραμείνουν εκεί.
Από τη στιγμή που οι μαθητές θα μπουν από την πρώτη στιγμή σε ένα μαραθώνιο Πανελλήνιων εξετάσεων, και που ο βαθμός του απολυτηρίου θα παίζει πρωτεύοντα ρόλο, μπορεί εύκολα να καταλάβει κανείς τι θα συμβεί. Ο συναγωνισμός για ένα λίγο καλύτερο βαθμό και μια καλύτερη προετοιμασία, θα μετατραπεί σε ένα αγώνα δρόμου που φυσικά θα απαιτήσει βοήθεια έξω από το σχολείο.

Το φροντιστήριο θα γνωρίσει νέες μέρες δόξας και φυσικά όσοι δεν μπορούν και δεν αντέχουν πια να το πληρώνουν, τα παιδιά τους δεν μπορούν να περιμένουν καμιά τύχη.

Ας το βάλουν καλά στο μυαλό τους λοιπόν αυτό οι γονείς, πριν αρχίσουν να πιστεύουν όσα θα τους πουν οι "καλοί αναλυτές" και πριν το ρίξουν στην Πρετεντεροφαγία μέχρι σκασμού, κι ας σκεφτούν πως είναι καθήκον τους να σταθούν στο πλάι των δασκάλων των παιδιών τους.

Αυτοί που λένε ότι οι καθηγητές κλείνουν τα σχολεία, ας σκεφτούν πόσα σχολεία δεν μπόρεσαν ουσιαστικά να ανοίξουν αυτές τις μέρες, αφού ΄δεν ήταν δυνατόν να κάνουν τις εξετάσεις των μετεξεταστέων, επειδή η κυβέρνηση είχε θέσει πολλούς από τους καθηγητές τους σε διαθεσιμότητα! 
Ποιος κλείνει λοιπόν τα σχολεία;

Βέβαια το να πούμε ότι ο αγώνας για ένα σχολείο που να προσφέρει πραγματική μόρφωση και αληθινά όπλα στα παιδιά μας για να μπορέσουν να τα βγάλουν πέρα στη ζωή τους είναι αγώνας όλων μας, είναι εύκολα λόγια.
Για να δούμε κάτι τέτοιο να παίρνει σάρκα και οστά, να δούμε δηλαδή τους εργαζόμενους και την εργατική τάξη να κάνουν όλο αυτό δική τους υπόθεση, θα χρειαστεί να αντιμετωπισθούν και να νικηθούν τόνοι βαριάς και δύσκολης πραγματικότητας. Θα χρειαστεί οργάνωση της ενημέρωσης των απλών ανθρώπων που έχουν την τάση να ακούνε ό,τι λένε τα δελτία για "να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο".
Κι ακόμη πιο πολύ, ακόμη κι αυτοί που τελικά θα πεισθούν για το δίκιο αυτής της υπόθεσης, θα χρειαστεί άλλος μεγάλος αγώνας για να μπορέσουν να αποκτήσουν πίστη στους αγώνες και εμπιστοσύνη στη δύναμη των εργαζόμενων, να κινητοποιηθούν και να σταθούν στο πλάι όσων απεργήσουν.

Τα πράγματα δεν είναι καθόλου απλά.
Χρειάζεται επιμονή, τρέξιμο και λιώσιμο παπουτσιών, υπομονή και κατανόηση της πραγματικότητας, κατανόηση ακόμα και όσων δεν έχουν ακόμη σηκωθεί αλλά πρέπει με κάθε τρόπο να σηκωθούν. Παιδεία και σχολείο στην υπηρεσία των λαϊκών αναγκών, μέσα σ'αυτό το βάλτο της θρησκείας της "κερδοφορίας" δεν μπορεί να υπάρξει. 
 Όποιος τείνει να πιστέψει κάτι τέτοιο κάνει ένα σίγουρο βήμα προς το γκρεμό της απογοήτευσης.
Μόνο όποιος αντέχει να κοιτάζει  την αλήθεια κατάματα  μπορεί ν'ανοίγει και δρόμους.

Και αυτός ο αγώνας των καθηγητών θα πέσει επάνω σε χίλιες δυο δυσκολίες, σε δεκάδες τοίχους που θα σηκωθούν μπροστά του. Σε λάθη, παραλείψεις, υπερβολές, τρικλοποδιές και εσκεμμένες παγίδες από μεριές που οι καλοπροαίρετοι δεν διανοούνται.
Πρέπει όμως να γίνει. Πρέπει να αντέξει, να κρατήσει και να ξεπεράσει τα σκαμπανευάσματα, τους ενθουσιασμούς και τις απογοητεύσεις που σίγουρα θα υπάρξουν. 
Πρέπει τελικά να καταφέρει να αγκαλιαστεί από το λάο και να νικήσει.
Φυσικά τίποτα δεν μπορεί να κριθεί μέσα σε λίγες μέρες κινητοποιήσεων.

Οσοι έχουν στο μυαλό  τους ότι ο αγώνας για την Παιδεία και για ένα καλύτερο σχολείο στην υπηρεσία των αναγκών του λαού, είναι υπόθεση μιας κινητοποίησης ή μιας μορφής πάλης που μπορεί να "ηττηθεί" ή να "νικήσει" βρίσκονται πολύ μακριά από την αλήθεια.

Καλό αγώνα σε όλους!

Δεν είναι τόσο απλό

Aναρωτιέται πρωί πρωί ο εκπρόσωπος των εργαζόμενων της ΕΛΒΟ στη Θεσσαλονίκη για το γιατί ζητούν το κλείσιμο της ΕΛΒΟ.
Δίνει μια ολόκληρη λίστα με τα  χιλιάδες LEOPARD τελευταίας τεχνολογίας, οχήματα μεταφοράς προσωπικού κ.α. που κατασκεύασαν στο προηγούμενο διάστημα.
"Είμαστε παραγωγικοί" φωνάζει.
Γι αυτό ακριβώς φίλε μου, γι αυτό ακριβώς...

Κάτι ανάφερε για τον όμιλο Μυτιληναίου.

Καπιταλισμός σημαίνει "ο θάνατός σου η ζωή μου".

Η αυτοί ή εμείς. Απλά είναι τα πράγματα.
Την εξουσία τώρα την έχουν αυτοί. Αυτοί κρατάνε το μαχαίρι και κόβουν όπως θέλουν αφού αυτοί ορίζουν.
Κάτι πρέπει να αλλάξει χέρια, κι αυτό δεν είναι η κυβέρνηση.
Δυστυχώς δε φτάνει αυτό.
Η εξουσία δεν παραδίδει τα κλειδιά της έτσι απλά επειδή σού ήρθε να ψηφίσεις αλλιώς.
Θα σου πουν να ξαναψηφίσεις και να το κάνεις σωστά. Θα σε εκβιάσουν και θα σε ..."πείσουν".
Δε φτάνει λοιπόν, δεν είναι τόσο απλό.
Πρέπει να φτύσεις αίμα, αλλιώς δεν καθαρίζεις μαζί τους.

ΥΓ: Σε πόσες και ποιές χώρες είναι η αμυντική βιομηχανία βιώσιμη και χωρίς ελλείμματα;
Ας μην τρελαθούμε.

Τα καλύτερα παιδιά

Αν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες Σύριοι πρόσφυγες πλημμυρίσουν την Ελλάδα, τι θα έχουν να πουν όλοι αυτοί που από τη μια στηρίζουν τον πόλεμο και την επέμβαση στη Συρία κι από την άλλη ξορκίζουν το κακό που μας βρήκε με τους μετανάστες και ζητάνε την ..."ανακατάληψη της πατρίδας από τους Έλληνες":

Υποκρισία που δεν έχει όρια θα πει κανείς...
"Ηλίθιοι και τραγικά λάθος" θα θολώσει τα νερά κάποιος άλλος.
Τα καλύτερα παιδιά των αφεντικών τους θα πει ο πιο πονηρεμένος κι αυτός που οι κομμουνιστές τον βοηθούν να βγάλει άκρη. Γιατί πολλά τα λεφτά στη μοιρασιά που θ'ακολουθήσει, αν πέσει τελικά η Συρία στα νύχια τους.

Κι η καλή μας η ΕΕ;
Κι αυτή από τη μια σπρώχνει τον πόλεμο με όλα τα μέσα και διεκδικεί με λύσσα το δικαίωμα να σκοτώσει ανθρώπους "για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων", κι από την άλλη, όπως διαβάζουμε σε οικονομική εφημερίδα ..." είναι ο κύριος χρηματοδότης των προγραμμάτων ανθρωπιστικής αρωγής στην κρίση (ιατρική υποστήριξη, βοήθεια σε τρόφιμα, νερό, καταφύγια...)"
Να σε κάψω Γιάννη να σ'αλείψω λάδι, και δουλειές να γίνονται...

Έτσι για να έχουν δικαιολογία να σέρνονται στα πόδια της οι διάφοροι "Ευρωπαίοι Αριστεροί" της συμφοράς κι ανάμεσά τους κι οι γνωστοί δικοί μας.

Διαβάζουμε ακόμη στο ίδιο άρθρο:
"Ο αριθμός των προσφύγων που προσπαθούν να ξεφύγουν από τον πόλεμο καταφεύγοντας στις γειτονικές χώρες έφθασε το φοβερό επίπεδο των δύο εκατομμυρίων ανθρώπων. Περισσότεροι από τους μισούς είναι παιδιά", αναφέρει η Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα σε ανακοίνωσή της μετά τη δημοσίευση των τελευταίων στοιχείων της Υπάτης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες."

Ευτυχώς όμως το πρόσεξε και η Ατζελίνα Τζολί, κι αυτή πρέσβειρα καλής θέλησης κλπ, κι έτσι δεν μπορεί, όλο και κάτι θα γίνει. Θα στείλουν κάρτες της unicef στους πρόσφυγες μάλλον και θα τους εύχονται καλό ταξίδι.

Όσοι πιστοί του καπιταλισμού, προσέλθετε και προσευχηθείτε.

Οι υπόλοιποι... ξέρουν τι να κάνουν.

ΥΓ: Για να μην ξεχνιόμαστε, ποιος άλλος εκτός ΚΚΕ αντέδρασε στην πράξη κι όχι με κούφια λόγια στον πόλεμο αυτό;

Το ΚΚΕ εκτός από μεγάλες συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα, κάνει συναντήσεις καθημερινά με εκπροσώπους όλων των κρατών που μπορεί να παίξουν κάποιο ρόλο(Ρωσία, Κίνα, Ιράν κλπ και βέβαια όλων των γειτονικών χωρών). Επίσης η αντίδραση των 70 κομμουνιστικών κομμάτων του κόσμου έγινε με πρωτοβουλία του ΚΚΕ. Είναι λίγο είπατε; Δυναμώστε το να γίνει το λίγο περισσότερο και πιο αποτελεσματικό. Με όποιο τρόπο.