"We will not go down" Michael Heart (a song for Gaza)

Ο,τι καλύτερο άκουσα τον τελευταίο καιρό
Δεν ξέρω πιά αν η μουσική εχει κάποιο νόημα ,μακριά απο τη ζωή...
Κάποτε λέγαμε "εκτός απο τον ιμπεριαλισμό υπάρχει κι η μοναξιά".
Τώρα ποιός να μιλήσει γιά μοναξιά μέσα σ'αυτόν το χαμό κάπου ανάμεσα Αθηνα και Γάζα....

Ξημερώνει...

Αυτά που θα πω εδω τα εχω πει με αλλο τρόπο μεσα απο το ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη "Τεχνη "στην πρώτη ανάρτηση αυτου του blog.
Ξεκίνησα τη ζωή μου ουσιαστικά μέσα στη δικτατορία και πέρασα στην πολιτικοποίηση από την αρχή της εφηβείας μου στη μεταπολίτευση.Μετά το πανεπιστήμιο σταμάτησα κάθε πολιτική δράση και κάθησα στον καναπέ, μιας και η συμμετοχή στο λαϊκό κίνημα έμοιαζε τότε με γραφικότητα, αφού τα προβλήματα θα τα έλυνε η "σοσιαλιστική" διακυβέρνηση, χωρίς εμάς για μας!Απορροφήθηκα εντελώς απο τα επαγγελματικά μου, αν και ποτέ δεν θεώρησα την μουσική επάγγελμα,και σιγά -σιγά άρχισα να χάνομαι στο δρόμο άλλοτε χωρίς να το καταλαβαίνω και άλλοτε υποχωρώντας συνειδητά.Ήξερα ότι ήταν κάτι που επρεπε να αλλάξει αλλά στις μεγάλες αλλαγές είμαι λίγο αργός ,πόσο μάλλον όταν μιλάμε γιά γλυκούς εθισμούς ανεμελιάς με νότες μουσικής και βόλτες σε όλο τον κόσμο .
Αυτά μέχρι τις 6/12/08 που μέσα μου το τοπίο άλλαξε τελείως, όταν είδα την Αθήνα να καίγεται ,ενα παιδί να μπαίνει στις καινούργιες λίστες με τούς νεκρούς,τους μαθητές στους δρόμους και την Ελλάδα μια απαίσια χοντρή να μην μπορεί να σηκωθεί απο τον καναπέ και να μένει μπροστά στην τηλεόραση για να δει να σκοτώνονται τα παιδιά της σαν να μην ήταν η ίδια η ζωή της, αλλά άλλο ένα κολο-σήριαλ στη μικρή οθόνη!Εκείνη τη στιγμή ένοιωσα πόσο ανόητο ήταν να προσπαθώ να προσποιηθώ ότι δεν βλέπω τι γίνεται στούς δρόμους και να συνεχίσω να ζω τη ζωή μου σα να μην τρέχει τίποτα, αφού μέσα μου είχα γίνει εντελώς κομμάτια .Aρχισε τοτε ενας τρελλός χαμός μες το μυαλό μου, που ήθελε να τα αλλάξει όλα κι εδώ τά λόγια τελειώνουν κι η πράξη μόνο θα δείξει αν πηρα κι εγώ το μήνυμα απο τους πιτσιρικάδες του Δεκεμβρη που δεν εφυγε, αλλά εμεινε εδώ για πάντα ουρλιάζοντας
στα καλομαθημένα μας αυτιά πως όλα είναι εδώ αρκεί να μην το βάζεις κάτω.Νιώθω άσχημα γιά πολλά που δεν έκανα ενώ μπορούσα,όμως δεν μετανιώνω γιατί πρώτα απ' όλα δεν έχει νόημα, και έπειτα γιατί πιστεύω πως για όλα υπάρχει η κατάλληλη στιγμή,οπότε καλώς τηνε
κι ας αργησε.
Είμαι βέβαιος πως υπάρχουν πάρα πολλοί που νιώθουν όπως κι εγώ αυτό τον καιρό ,απλοί άνθρωποι ,επιστήμονες,καλλιτέχνες κλπ. κι αυτό με κάνει να είμαι περισσότερο αισιόδοξος
από ποτέ πως κάτι αλλάζει και κάτι καλύτερο έρχεται και πως μετά το Δεκέμβρη '08 οι ουτοπίες δεν μοιάζουν τόσο μακρινές όσο πριν.

Ειμαι Παλαιστινια,Παλαιστινια,Παλαιστινια....

utube.Όμως εδώ τα λόγια ξεπερνιούνται από το σπαρακτικό
αυτό ουρλιαχτό...

Eνα ακραίο σενάριο

Πολλές φορές πέρασε από το μυαλό μου να κρατήσω αυτό το blog σε πλαίσιο καθαρά καλλιτεχνικό σχολιάζοντας με όπλα την ποίηση, τη λογοτεχνία και το χιούμορ αποφεύγοντας την οποιαδήποτε πολιτικολογία.Όμως είτε επειδή εκείνο το παλιό μικρόβιο δεν πέθανε ποτέ είτε γιατί για τα πιο πολλά από αυτά που κάνουμε αποφασίζει η ζωή, τελικά δεν θα το αποφύγω.
Άλλωστε όσο κι αν η τέχνη κάνει πολλά παραπάνω από το να περιγράφει απλά τη ζωή,σίγουρα δεν έχει κανένα νόημα να την αγνοεί και να προσπαθεί να υπάρξει χωρίς να βαδίζει επάνω της.
Αφορμή γιά τις παρακάτω σκέψεις η νέα σφαγή παλαιστινίων στη λωρίδα της Γάζας.
Εντελώς συμπτωματικά η επίδειξη αυτή κτηνωδίας έρχεται την στιγμή που το πετρέλαιο την περασμένη βδομάδα και παρά την απροσδόκητη μεγάλη πτώση των αποθεμάτων στις ΗΠΑ(κι αυτό πολύ περίεργο μιας και οι αγορές απο τα κράτη για να ενισχυθούν τα αποθέματα τους γίνονται πιό πολύ στα χαμηλά των τιμών) κτύπησε χαμηλό πενταετίας.Το ότι σπόνσορες του Μπους(είναι ακόμη πρόεδρος) ηταν οι πετρελαιάδες του Τέξας είναι γνωστό, όπως επίσης το ότι καθόλου δεν διασκεδάζουν με την πτώση της τιμής του προϊόντος τους. Το ότι χιλιάδες funds,hedge funds,τράπεζες,οίκοι κλπ.προσπάθησαν να ρεφάρουν ζημίες στα χρηματιστήρια παίζοντας άγρια στα συμβόλαια πετρελαίου (με αποτέλεσμα να το τρέξουν μέχρι τα 150 δολάρια και με τά να εγκλωβιστούν στην πτώση) και αυτό δεν είναι μυστικό.Το ότι όλοι οι παραπάνω αναζητούν η και απαιτούν μιά οποιαδήποτε διέξοδο στο πρόβλημά τους, οσο και όσους αθώους και αν κοστίσει αυτή, είναι απλά ένα λογικό συμπέρασμα!Πριν λίγο καιρό και ενώ το πετρέλαιο ήταν στα 65 δολάρια κάποιος φίλος πολύ κοντά στα τού πετρελαίου μού έλεγε πως ένας πόλεμος θα βόλευε τους πάντες ,πράγμα που άρχισε να γυρνάει μέσα στο μυαλό μου απο την πρώτη στιγμή των βομβαρδισμών στη Γάζα.Αν σκεφτεί κανείς το ότι το μεγαλύτερο κομμάτι των αγορών μετοχών και προϊόντων είναι σε χέρια Εβραίων διαχειριστών και την αναιμικήαντίδραση των αραβικών χωρών (δυστυχώς δεν θα τους στενοχωρούσε και πολύ μια ξαφνική άνοδος της τιμής του πετρελαίου) θα δει ότι οι Παλαιστίνιοι την έχουν πολύ άσχημα. Η Ρωσία στήριξε την ανάκαμψή της στην ανοδο του πετρελαίου ενω οι πλούσιοι άραβες ασχολούνται μόνο με την παραγωγή πετρελαίου και τις καταρρέουσες διαφόρων ειδών επενδύσεις.Ακόμη και ο Τσάβεζ φοβάμαι πως θα το σκεφτεί δυό φορές πριν αρχίσει να φωνάζει.Έτσι το μόνο που μένει στους Παλαιστίνιους είμαστε εμείς και μόνο εμείς,η παγκόσμια κοινή γνώμη που όμως εθισμένη στη ζεστασιά του καναπέ παρακολουθεί το έργο απο την τηλεόραση, εκτός φυσικά απο κείνους που πάντα έβγαιναν και πάντα θα βγαίνουν στο δρόμο.
Έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή του καθενός που πρέπει να αποφασίσει με ποιους θα πάει και ποιούς θα αφήσει.Για μένα η στιγμή αυτή είναι τώρα ,αυτό το Δεκέμβρη, της Ελλάδας και της Παλαιστίνης .Μπορούμε να σκεφτούμε όπως πριν,"σιγά τι έγινε γιά 500 παλαιστίνιους νεκρούς τι μας νοιάζει εμάς¨η"για ενα 15χρονο , ας πρόσεχε.." η να σκεφτούμε πως όταν αυτοί που αφήσαμε στα χέρια τους τις τύχες μας και τις ζωές μας,λες και δεν ηταν δικές μας, τολμούν να σκέφτονται τόσο αδίστακτα τότε αύριο ίσως έρθει κι η δική μας σειρά.
Δεν ήμουν ποτέ από αυτούς που έσπερναν σενάρια καταστροφής και φόβου και αν γιά κάτι σιχαίνομαι την τηλεόραση είναι γι αυτό ακριβώς.
Αυτό που θέλω να πω με αυτό το σημείωμα είναι το εξής. Όποιος έχει βρεθεί σε διαδήλωση μαζί με χιλιάδες άλλους άγνωστους που φωνάζουν για το ίδιο πράγμα ξέρει πώς είναι απο τις ωραιότερες εμπειρίες ζωής ,και μπροστά σε αυτά που έρχονται να μας συναντήσουν μάλλον και απο τις χρησιμότερες!!!