Της ...τάξης το κάγκελο

Βάζουν τάξη στη ζωή μας. Ξέρετε αυτό το μπάχαλο όπως το είχαμε καταντήσει με τα χάλια που έχουμε εμείς οι άχρηστοι.
Ηταν ώρα κάποιος επιτέλους να ενδιαφερθεί και να μας καθήσει στο σκαμνί. Δεν ήταν δυνατόν να συνεχίσουμε να ζούμε τόσο άθλια. Κι έτσι ζούμε τρισάθλια που όπως παραδέχονται αυτοί που ψηφίζουν "υπέρ μεταρρυθμίσεων" σε εκλογές και δημοσκοπήσεις είναι καλύτερα... γιατί πρέπει επιτέλους να "αλλάξει κάτι". Κι έτσι μας αλλάζουν τον αδόξαστο βγάζοντάς μας κυριολεκτικά το λάδι για να ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καθόλου.
Το διαβάσαμε στο 902.gr σήμερα ότι η φορολογία μισθωτών και φτωχών αυξήθκε από το 2011 κατά 52%! Πόσο να αυξήθηκε αντίστοιχα αυτή των εφοπλιστών άραγε; Η φοροαπαλλαγή εννοείται. Δεν είμαστε δα κι όλοι το ίδιο. Είπαμε, αυτοί οι "άνθρωποι" ξεκίνησαν με ενα κασελάκι, σαν το Βασιλάκη Καίλα, και τώρα έχουν από 50 καράβια και 100 δις... Τι σχέση έχουν μ'εμάς τους άχρηστους; Οχι μόνο δεν πρέπει να φορολογηθούν αλλά να τους δώσουμε και τα σπίτια μας. Πληστηριασμοί τώρα!

Όσο για σένα... άσε κάτω τη δεκάρα ρε φουκαρά ...φοροφυγά. Αν δεν αρπάξεις μια κατοστάρα εκατομμύρια πας φυλακή, δεν το κατάλαβες ακόμη; Δεν έχεις ακούσει για τη μεγιστοποίηση του κέρδους... τώρα και στη φοροδιαφυγή;

Για  ...της τάξης το αληθές και το κάγκελο να και το άρθρο:

Κατά 52% αυξήθηκε η φορολογία για μισθωτούς και συνταξιούχους
... όταν το εισόδημά τους μειώθηκε κατά 18%!

Τη μεγάλη «σφαγή» μισθωτών και συνταξιούχωναπό τη διαρκή μείωση του εισοδήματος και την αυξανόμενη φοροληστεία αποδεικνύουν τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών για τιςφορολογικές δηλώσεις του 2012.

Κατά 52% αυξήθηκε σε σχέση με το 2011 η μέση φορολογική επιβάρυνση για μισθωτούς και συνταξιούχους, οι οποίοι είδαν το εισόδημά τους να «κατρακυλάει» κατά 18% επίσης σε σχέση με το 2011.

Πάνω από 1 εκατομμύριο άνθρωποι κάτω από το όριο φτώχειας

Συνέπεια της αντιλαϊκής πολιτικής και της φορολογικής αφαίμαξης είναι να αυξηθούν σε 1.100.000 οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι που ζουν κάτω από το (επίσημο) όριο της φτώχειας, καθώς δήλωσαν μέσο ετήσιο εισόδημα για το 2011 κάτω από 6.000 ευρώ ή λιγότερα από 500 ευρώ το μήνα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι 65.185 μισθωτοί και συνταξιούχοι είναι σε κατάσταση εξαθλίωσηςκαθώς δήλωσαν ετήσιο εισόδημα κάτω από 1.000 ευρώ, όταν μόλις 7.011 φορολογούμενοι σε σύνολο 5,5 εκατομμυρίων φορολογικών δηλώσεων δήλωσαν ετήσιο εισόδημα από 98.000 ευρώ έως 150 εκατομμύρια ευρώ!

14.640 ευρώ ήταν το μέσο εισόδημα που δηλώθηκε για το οικονομικό έτος 2011 από τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, ενώ ένα χρόνο πριν το μέσο δηλωθέν εισόδημά τους ήταν 17.928.

1.654 ευρώ φόρο πλήρωσαν κατά μέσο όρο οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι το 2012, ενώ το 2011 πλήρωσαν φόρο 1.091 ευρώ.

Η φοροεπιδρομή στηρίχθηκε στη μείωση του αφορολόγητου ορίου στις 5.000 ευρώ, στις περικοπές των εκπτώσεων στις δαπάνες και στην αύξηση των φορολογικών συντελεστών και για τα χαμηλά εισοδήματα.

Οι ..."όλοι μαζί" και το "διασπαστικό" ΠΑΜΕ

Συλλαλητήρια στην Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα σήμερα ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας από το ΠΑΜΕ μες το κατακαλόκαιρο.
Στην Αθήνα έγινε ένα πολύ μαζικό και δυναμικό συλλαλητήριο, που μετά τις ομιλίες με χιλιάδες κόσμο, μικροεπαγγελματίες, μαγαζάτορες, αυτοαπασχολούμενους, εμπορουπάλληλους αλλά και άλλα σωματεία, κινήθηκε από την Ομόνοια και την Αθηνάς προς Μοναστηράκι, ανέβηκε Ερμού περνώντας μέσα από την καρδιά του εμπορικού κέντρου, έκανε το γύρο της πλατείας Συντάγματος από Ξενοφώντος και μετά από μια μισάωρη στάση στη Βουλή βάδισε πίσω στην Ομόνοια όπου διαλύθηκε.
Ηταν φανερή η εντύπωση που προκαλούσε το πέρασμα του ΠΑΜΕ από τον πεζόδρομο της Ερμού, όπου πολλοί έβγαζαν φωτογραφίες ή και χειροκροτούσαν τη διαδήλωση.
Οσο για τη ΓΣΕΕΒΕ τι να πεις. Τραγική κυριολεκτικά παρουσία με ένα πανό με 30 ανθρώπους στο Σύνταγμα! Αυτό είναι το "όλοι μαζί" που διασπάει το σεχταριστικό, διασπαστικό ΠΑΜΕ. Λίγες δεκάδες άνθρωποι με το ζόρι!
Στο Σύνταγμα λοιπόν εκεί που οι ..."όλοι μαζί" της ΓΣΕΕΒΕ, καμιά 30ριά με το ζόρι, καθόντουσαν "ενωμένοι" κι αποφασισμένοι στη Βουλή πέρασε το "διασπαστικό" ΠΑΜΕ με χιλιάδες "μόνους τους" που έσωζαν και πάλι το κύρος του συνδικαλιστικού κινήματος που οι "όλοι μαζί" κάνουν ό,τι μπορούν για να διασύρουν.
Αν είχαν λίγη τσίπα οι εργατοπατέρες των "όλων μαζί" δε μπορεί, θα ένιωσαν μια στάλα ντροπή για την κατάντια τους. Πόσο να πιάνει άραγε η τσίπα στο παζάρι;

"Αθανασία" Γιώργος Σαρρής

48 χρόνια από τη δολοφονία του Σωτήρη Πέτρουλα

Mια ακόμη μαζική και δυναμική πορεία με πολλές χιλιάδες κόσμου, το βράδυ της 21ης Ιουλίου  ξεκίνησε από τα Προπύλαια κατέβηκε Ομόνοια, κι από τη Σταδίου ανηφόρισε προς το Σύνταγμα.

Κόσμος πυκνός και οργισμένος. Λίγες μέρες πριν στις 15 Ιουλίου του 1965 η κυβέρνηση Παπανδρέου είχε παραιτηθεί μετά από κόντρα με το παλάτι για το Υπουργείο Εθνικής Αμυνας. Ο λαός ήταν στους δρόμους. Τα Ιουλιανά είχαν ξεκινήσει.

Στη γωνία Σταδίου με τη Χρ.Λαδά και την Εδ.Λω η αστυνομία είχε στήσει μπλόκο. Την ώρα που γίνονταν διαπραγματεύσεις ακούστηκε η σειρήνα κι άρχισαν να ρίχνουν δακρυγόνα εξ επαφής χτυπώντας άγρια την πορεία. Ο κόσμος όπως ήταν πυκνός γύρισε προς τα πίσω οπισθοχωρώντας άτακτα. Ένα ολόκληρο περίπτερο από τη μεριά της Εδ. Λω βρέθηκε 30 μέτρα πιο κάτω! Ο δρόμος γέμισε πεσμένους ανθρώπους, παπούτσια, τσάντες... Μπροστά βρισκόταν πεσμένος ο Σωτήρης Πέτρουλας, χτυπημένος από γκλομπ στο κεφάλι και γύρω του τα δακρυγόνα έπεφταν βροχή.

Τον μάζεψαν μια ώρα αργότερα σχεδόν. Στο νοσοκομείο άφησε την τελευταία του ανάσα; Στο ασθενοφόρο ίσως ή τέλος πάντων το αυτοκίνητο που τον μετέφερε; Θολά τα όσα λέγονται.

Σημασία έχει ότι εκείνο το βράδυ έσβησε άλλος ένας λαϊκός αγωνιστής. Άλλος ένας άνθρωπος που είχε απλά αποφασίσει να μη συμβιβαστεί, να βρίσκεται πάντα εκεί, πάντα παρών. Άλλος ένας που δεν αισθανόταν αυτό που λέμε ήρωας, που πήγαινε το πρωί στη δουλειά, στο κατάστημα ρούχων που δούλευε και το βράδυ στη σχολή ή τις συνελεύσεις των σχολών, των Λαμπράκηδων ή της Νεολαίας ΕΔΑ. Ζούσε σε ένα σπιτάκι στον Κολωνό κι  ονειρευόταν απλά όνειρα για μια καλύτερη ζωή για όλους τους απλούς ανθρώπους σαν αυτόν.
Το βράδυ εκείνο το κράτος προσπάθησε να τον λειτουργήσει μες τη νύχτα και να τον θάψει πριν ξημερώσει μακριά από τους δικούς του! Τέτοια φασιστική κτηνωδία! Στη μάνα του και στο σπίτι του είπαν πως ήταν κρατούμενος... και τους έκλεισαν στο σπίτι. Εκείνη απειλούσε να πέσει από το μπαλκόνι όλο το βράδυ.
Ευτυχώς κάποιοι αποφάσισαν να μην κάνουν πίσω, να απειλήσουν με μάχη μες τη νύχτα με πέτρες και ό,τι άλλο βρισκόταν εκεί στο Γ' Νεκροταφείο δίπλα στο ξωκλήσι. Ευτυχώς, σιγά-σιγά μέσα στη νύχτα,  είχαν μαζευτεί πολλοί κι έτσι το κράτος φοβήθηκε κι έκανε πίσω.
Ο Μ.Θεοδωράκης λέει πως όταν τον άφησαν να τον δει τελικά μέσα στο εκκλησάκι, ήταν ξαπλωμένος πάνω σ΄ ένα τραπέζι με τα γαλάζια του μάτια ανοιχτά σαν ολοζώντανος.
Η κηδεία του τελικά έγινε άλλο ένα μεγάλο συλλαλητήριο για τη Δημοκρατία.
 Η τελευταία του πορεία ξεκίνησε από τον Κολωνό, πέρασε με λίγους ανθρώπους από το Μεταξουργείο και μετά την Ομόνοια χιλιάδες ενώθηκαν μαζί του και πλημμύρισαν την Αθήνα με το θυμό και τα συνθήματά τους.
Η αστυνομία απέφυγε τελικά εκείνη τη μέρα τις προκλήσεις. Ολοι εκεί ήταν έτοιμοι για όλα.
Άλλωστε η κυρίως δουλειά είχε γίνει.
Άλλος ένας κίνδυνος για το σύστημα είχε εξολοθρευτεί.
Ηταν άλλη μια φορά που φάνηκε πως τους ήρωες τους γεννάνε οι τρομερές εποχές κι όχι το ανάποδο.

Aν δεν κάνω λάθος στο βίντεο αυτό βλέπουμε ένα κομμάτι από την ταινία που τράβηξαν ξένοι δημοσιογράφοι από το ξενοδοχείο στη γωνία Χρ.Λαδά και Σταδίου και που δημοσιοποιήθηκε λίγες μέρες μετά στο Παρίσι.