"Η (αιθαλ)ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι"

"Η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι
κι όσα για σένα είχες ελπίσει
έχουνε τώρα πια όλα σβήσει
η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι"

Αυτά έλεγε μια φορά κι ένα καιρό το ωραίο τραγούδι που ακουγόταν στις μπουάτ του '60-'70. 

Που νά 'ξερε η Αρλέτα τότε ότι θα μιλούσε για μια κατάσταση του 2013 σαν πραγματική μηχανή του χρόνου. Έτσι είναι όμως τα τραγούδια. Κι εδώ που τα λέμε τα τραγούδια ό,τι και να λένε, τουλάχιστον αφήνουν πίσω τους μια γλύκα.

Η πραγματική ζωή όμως, με την πραγματική αιθαλομίχλη να μπουκάρει από παντού και στο σπίτι και στα πνευμόνια μας αλλά και στην ίδια μας τη ζωή δεν αφήνει καμιά γλύκα. Ειδικά στα σπίτια των όλο και περισσότερων φτωχών που όχι μόνο ξεπαγιάζουν αλλά αναπνέουν και την ατμόσφαιρα φρίκης των χρόνων της κρίσης αφήνει μια τρομερή κι αβάσταχτη πίκρα. Κι ακόμα δεν τελειώσαμε...

Είναι σίγουρο ότι σε πολύ λίγο θα τ' ακούσουν κι από πάνω. Ήδη στα λαμπερά σπίτια των πλούσιων προαστίων έχει αρχίσει μεγάλη γκρίνια για τη μόλυνση που προκαλούν οι φτωχοί και λερώνουν την όμορφη ζωή τους. Κάτι πρέπει να γίνει... Τι άραγε; Κάποιος επιπλέον "φόρος καμινάδας", κάποιο "πράσινο πρόστιμο" μήπως έβαζε μυαλό στους ξεπαγιασμένους ενοχλητικούς;

Θα δούμε... αν και δεν το θεωρούμε καθόλου απίθανο. Σίγουρα το σκέφτονται πάντως.

Αυτή είναι λοιπόν η κατάσταση του φετινού ταξικού χειμώνα στην Ελλάδα ..."ενεργειακό κόμβο των αγωγών αερίου", την Ελλάδα των επενδύσεων και του πρωτογενούς πλεονάσματος που βγαίνει από παγωμένα σπίτια δύστυχων ξεπαγιασμένων.

Αλήθεια, σε μια τέτοια χώρα μεταρρυθμίσεων και "απελευθερώσεων" της οικονομίας, όπου ένας από τους εντελώς στοιχειώδεις όρους επιβίωσης όπως η ζεστασιά  στο σπίτι περίπου απαγορεύεται στη τεράστια πλειοψηφία των λαικών οικογενειών, πόσοι ενδιαφέρονται για την "ανταγωνιστικότητα", την "βελτίωση του επενδυτικού κλίματος" και την "ανάκαμψη" ...των αριθμών;

Πόση δυστυχία θα χρειαστεί ακόμα άραγε για να καταλάβει ο κόσμος ότι η επιβίωση του καπιταλισμού και η ανάκαμψη της ..."οικονομίας μας", πρέπει να περάσει κυριολεκτικά πάνω από τις στάχτες και τα καμμένα σπίτια και όνειρα της φτωχής λαικής οικογένειας;

Για να γυρίσει ο ήλιος-Χριστούγεννα

Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή, η και καθόλου μέρες πού'ναι, αφου ο "κυκλοδίωκτος" κάνει μιά στάση με το άρμα του να πάρει μια ανάσα (χειμερινό ηλιοστάσιο γαρ), και μετά αφού αφήνει πίσω του τη μικρότερη και έτσι σκοτεινότερη μέρα του χρόνου ξανά πρός τη δόξα τραβά...
Το φώς λοιπόν νικάει το σκοτάδι, το καλό το κακό, το πάνω το κάτω και κάπου εκεί αρχίζουν οι συμπτώσεις στις γιορτές και τις παραδόσεις των λαών μες στους αιώνες.Ο Διόνυσος κομματιάζεται απο τις Μαινάδες και ξαναγεννιέται ως Διόνυσος βρέφος και οι Αρχαίοι ημών γιορτάζουν τα Λήναια.Οι Ρωμαίοι γιορτάζουν τα Σατουρνάλια και αμέσως μετά τα Μπρουμάλια και τη γέννηση του ανίκητου Ήλιου(dies natalis invicti Solis).

 Στην αρχαία Αίγυπτο σκάει μύτη ο λαμπρός Οσιρις και πιο ανατολικά ο Ζωροαστρικός Μίθρας στρώνει το κόκκινο χαλί για να περάσουν ύστερα οι Χριστιανοί και να γεννηθεί κάπου στη Βηθλεέμ,εν φάτνη των αλόγων ο δικός μας Χριστός και πάει λέγοντας.Το αστέρι της Βηθλεέμ δείχνει το δρόμο στους μάγους, ενώ την ίδια στιγμή οι πρώτες πρωινές ακτίνες περνούν τη χαραμάδα της πόρτας στο New Grange στην Ιρλανδία, εδώ και 5000 χρόνια,και λίγο πιο πέρα ο ήλιος ρίχνει το πρώτο του φως πάνω απο το θρυλικό Stonehedge την ώρα που ξαναγεννιέται ο κερασφόρος Cernunos.Στο Βορρά οι Σκανδιναβοί, Γερμανοί κ.α. γιορτάζουν κι αυτοί το Yule, και τόσοι άλλοι λαοί τους δικούς τους Θεούς του φωτός με τους δικούς τους τρόπους και τις δικες τους παραδόσεις.
Παίρνει λοιπόν και πάλι απο σήμερα ο ήλιος(αχ αυτός ο ήλιος) τον ανήφορο κι η μέρα αρχίζει να μεγαλώνει.Το μύνημα του μακρόκοσμου προς το μικρόκοσμό μας είναι παντού και πάντα το ίδιο.Το φώς νικαει το σκοτάδι και παίρνει τα πάνω του.Και μαζί τά λάθη,οι αστοχίες,οι ήττες,η μαυρίλα μέσα μας,οι τύψεις, οι φόβοι,οι υποχωρήσεις, κι ότι άλλο αρνητικό ας πάει στο καλό.
Το καινούργιο έρχεται "ως ήλιος νοητός" από μέσα μας με φόρα και σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά του.Αλλά επειδή ανηφόρα είναι,ε... ας βάλουμε κι εμείς ένα χεράκι.Θέλουν και τ'άστρα το σπρώξιμό τους.
Χρόνια πολλάαααα λοιπόν,χρόνια καλά!!!Καλά Χριστούγεννα,Λήναια,Μπρουμάλια ή ότι άλλο θέλει η ψυχή του καθενός.

Πλαστός κόσμος...

Πλαστές πινακίδες...
ε καί;
Και όλα τ' άλλα;

 Πλαστά λόγια κι υποσχέσεις για ένα καλύτερο αύριο,
πλαστές επιταγές ονείρων που ποτέ δεν θα εξαργυρωθούν,
πλαστοί δρόμοι ανάκαμψης που θα έρθει μονο για πολύ λίγους,
Πλαστή ανάπτυξη για μετρημένες τσέπες,
πλαστές σπίθες ελπίδων που ποτέ δε θα γίνουν πυρκαγιές,
πλαστοί σωτήρες που κρατούν πλαστές σωτηρίες,
πλαστές αντιθέσεις που αγκαλιάζονται
Πλαστά χαμόγελα και χειραψίες,
πλαστά κόμματα και συνασπισμοί που φυτρώνουν πάνω σε παλιά χώματα
 και διαφημίζονται για καινούργια.

Πλαστό παρόν και μέλλον που ποτέ δε θα 'ρθει
πλαστή ιστορία πονηρών πλαστογράφων

Πλαστοί αντισυστημικοί που πίνουν νερό στο όνομα του συστήματος,
Πλαστοί πατριώτες με πατρίδα το χρήμα,
πλαστή δημοκρατία όπου "δήμος" είναι μόνο η παρέα των ...ικανών και αεί κερδοφόρων
των παραφουσκωμένων λογαριασμών και των θηρίδων,
πλαστή λαϊκή ετυμηγορία που αποτελείται από φόβο, εκβιασμό και ψέματα,
Πλαστές ειδήσεις με μπόλικο πλαστικό από το πρωί ως το βράδυ
Πλαστές αναλύσεις πλούσιων αναλυτών που ...νοιάζονται για σένα το φτωχό
επειδή είναι ...καλοί, πλαστοί καλοί

Πλαστά τραγούδια και πλαστή τέχνη
Πλαστή ζωή
Πλαστός κόσμος μιας ευτυχίας
πλαστής κι ανύπαρκτης που εξατμίζεται πριν πιάσει χώμα
Πλαστοί άνθρωποι

πλαστό  χρήμα και κεφάλαιο που αγγίζει τη φτώχεια και την πολλαπλασιάζει

Κι απέναντι μια υπέροχη αληθινή ζωή να περιμένει
Στα αζήτητα σχεδόν αφού μόνο λίγοι
Μόνο λίγοι που πρέπει να γίνουν οι πολλοί
Κι απέναντι ο κόσμος που δεν τολμάμε να αγγίξουμε
ο ήλιος, και τ'αστέρια, οι θάλασσες και τα βουνά
οι πόλεις οι μελλοντικές κι οι ανοιχτοί δρόμοι
Οι δρόμοι που περιμένουν
ο πλούτος ο αληθινός
που περιμένει

Καιρός για ανατροπές, καιρός για αλήθεια
Καιρός για οράματα και όνειρα αληθινά
Καιρός για λιακάδα, καιρός για ζωή
Καιρός για πάλη
Καιρός για αύριο
Καιρός για σοσιαλισμό

Η δίκη των 35 - Οι κατηγορούμενοι έγιναν κατήγοροι!

Ηταν μια πραγματικά σπουδαία μέρα σήμερα.
Σε μια κορύφωση της επίθεσης του κράτους ενάντια στο συνδικαλιστικό κίνημα, 35 συνδικαλιστικά στελέχη του ταξικού   κινήματος βρέθηκαν κατηγορούμενοι στα Δικαστήρια της Ευελπίδων.
Τα πράγματα όμως δεν ήρθαν όπως θα ήθελε το κράτος, η κυβέρνηση αλλά και ο κ.Βρούτσης προσωπικά.
Παρά τα ψέματα και τις στημένες κατηγορίες, το κλίμα μεσα στο δικαστήριο αντιστράφηκε και οι κατηγορούμενοι έγιναν κατήγοροι!
"Δεν θα μας κλείσετε το στόμα. Ό,τι κι αν κάνετε εμείς θα μιλάμε όπως έχούμε καθήκον"!
"Αυτοί που θα έπρεπε να βρίσκονται σήμερα κατηγορούμενοι δεν είμαστε εμείς αλλά αυτοί που σαρώνουν το λαό με την πολιτική που ασκούν"!
"Δικάζετε τη φωνή αυτών που που υποφέρουν και που δεν μπορούν να μιλήσουν. Γι αυτούς είμαστε εδώ και γι αυτούς θα συνεχίσουμε να παλεύουμε"!

Αυτές ήταν μερικές από τις καθαρές και άφοβες δηλώσεις που έκαναν οι κατηγορούμενοι, ανάμεσά τους ο Γ.Πέρρος, ο Μπ.Βορτελίνος, ο Γ.Κομνηνός, ο Π.Σοφός κ.α., στη διάρκεια των απολογιών τους όταν τελείωσε η εξέταση των μαρτύρων και πριν την αγόρευση του εισαγγελέα.
Έτσι τα στελέχη του ΠΑΜΕ μετατράπηκαν σε κατήγορους αυτού του συστήματος κι έδειξαν ότι δεν τους φοβίζει η επίθεση που γίνεται στο ταξικό κίνημα και τους εκπρόσωπούς του.
Αμέσως μετά ο εισαγγελέας πήρε το λόγο και ζήτησε αποσυρση των κατηγοριών, αφού δεν στάθηκε δυνατόν να στηριχτούν από την εξέταση των μαρτύρων.
Οι αγορεύσεις των συνηγόρων των 35 που ακολούθησαν ήταν πραγματικός καταπέλτης!
"Καμία από τις κατηγορίες δεν αποδείχτηκε", είπαν. "Ούτε ότι μπήκαν παράνομα, ούτε ότι έκαναν βανδαλισμούς, ούτε ότι χτύπησαν τους αστυνομικούς και τις κοπέλες(!) στα γραφεία, ούτε ότι παρέμειναν παράνομα εκεί, ούτε οποιαδήποτε άλλη". "Η δίωξη είναι πολιτική και στρεφεται ενάντια στο καλύτερο κομάτι του εργατικού κινήματος για να φοβίσει αυτούς που έχουν καθήκον να μιλούν".
Στη συνέχεια αναφέρθηκαν στην κατάθεση αλλά και σε δηλώσεις του ίδιου του υπουργού που 'έπεσε σε μεγάλες αντιφάσεις και εκτέθηκε. Είχε πει σε διαφορετικές στιγμές ότι "δεν ήταν παρών", ότι "ήταν εκεί και κλείστηκε στο γραφείο του για να σωθεί", ότι " είδε να χτυπάνε τις κοπέλες στο γραφείο του" και άλλα πολλά...

Όταν ο πρόεδρος ανακοίνωσε την απόφαση που κύρηξε ΑΘΩΟΥΣ τους 35 κατηγορούμενους συνδικαλιστές η αίθουσα ξέσπασε σε χειροκροτήματα, ενώ  όταν οι 35 του ΠΑΜΕ βγήκαν έξω τα συνθήματα "Χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά..." και "νόμος είναι το δίκιο του εργάτη" ακούστηκαν σε όλη την Ευελπίδων!
Ο Γ.Πέρρος σε μια μικρή ομιλία που έκανε είπε αυτό που είχε πεί και μέσα στην αίθουσα:
"Η ταξική πάλη δεν πρόκειται να σταματήσει ούτε  με διώξεις ούτε με τίποτα άλλο! Μήν καρτεράτε να λυγίσουμε ούτε  για μια στιγμή"