Τετάρτη, 19 Ιανουαρίου 2011

Κυβέρνηση ντροπής στην Τυνησία-"Δεν θα κλέψουν την εξέγερσή μας"

 "Δεν θα κλέψουν την εξέγερσή μας"


"Αυτή η κυβέρνηση είναι ντροπή.Ειναι προσβολή προς αυτούς που έδωσαν ζωές και αίμα" ηταν τα λόγια ενός Τυνήσιου φοιτητή 22 χρονών στο άκουσμα της "νεας" κυβέρνησησς εθνικής ενότητας.
"Να εξαφανιστούν!Να γίνει κυβέρνηση από το λαό, κυβέρνηση επαναστατών κι όχι αυτών που στήριζαν 23 χρόνια τον Μπεν Αλί.Ο Γαννούσι ήταν μάρτυρας της σφαγής μας όλα τα χρόνια" είπε κάποιος άλλος.

Δεν το βάζουν κάτω αυτοί που έσπρωξαν την εξέγερση μέχρι το τέρμα στην Τυνησία. Δεν εγκαταλείπουν τους δρόμους αφου οι δρόμοι είναι η μόνη εγγύηση που έχουν στα χέρια τους.
Το κατεστημένο της επαναστατημένης Αφρικανικής χώρας φαίνεται να στήνει το δικό του παιχνίδι παλεύοντας με νύχια και με δόντια να μην χάσει τα προνόμια του μετά την μεγαλειώδη εξέγερση των λαικών στρωμάτων.
Ο πρωθυπουργός Γανούσσι και ο πρόεδρος της χώρας έσπευσαν να παραιτηθούν από το RCD(το κόμμα του φευγάτου Μπεν Αλι) για να μην φανεί το χοντρό παιχνίδι που παει να παιχτεί στην πλάτη των εξεγερμένων.Εξι υπουργοί(!) προέρχονται από το RCD που έχει έτσι τη μερίδα του λέοντος. Και μάλιστα παίρνουν τα υπουργεία κλειδιά Άμυνας, Εξωτερικών, Εσωτερικών, Οικονομικών και φυσικά την Πρωθυπουργία και την Προεδρία!!
Αμέσως η Συνομοσπονδία Εργατών UGTT, που έπαιξε σπουδαίο ρόλο στην εξέγερση έσπευσε να καταγγείλει την κυβέρνηση εθν.ενότητας και υποχρέωσε τα τρία μέλη της να παραιτηθούν από τα υπουργεία τους. Ο αρχηγός του Κομμουνιστικού κόμματος εργατών Χάμα Χαμάμι αρνήθηκε να συζητήσει με τον Γαννούσι ενώ παραιτήθηκε αργότερα και ο Μουσταφά Μπεν Τζαφαρ πρόεδρος του FTDL. Το ανανεωτικό (ευρω)κομμουνιστικό κόμμα παραμένει. Αμεσως διαδηλώσεις ξέσπασαν σε πολλές περιοχές της Τυνησίας αντιμετωπίζοντας την καταστολή με δακρυγόνα, γκλομπς και μάνικες.
Μεγάλη διαδήλωση έγινε στο Σφάξ στα νότια-οικονομικό κέντρο της χώρας- ενώ στο Tataouine  έγινε επίθεση και κατάληψη στα γραφεία του RCD.


Το παιχνίδι παίζεται ακόμα λοιπόν και ο δυναμισμός των εξεγερμένων όπως και η στάση του στρατού θα κρίνουν την έκβαση σε πρώτη φάση. Ο δρόμος βέβαια από εκεί και πέρα θα είναι μακρύς και η εξέλιξη θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες.

Όπως φαίνεται η εξέγερση μέχρι τώρα στηρίχθηκε στην αγανάκτηση του κόσμου, όπως και στη δίψα για ελευθερίες και πραγματική δημοκρατία.
Χωρίς όμως κάποια συγκεκριμένη ιδεολογική κατεύθυνση που θα ζητάει πιο συγκεκριμένα βήματα χωρίς να πεφτει στις παγίδες που θα στήνονται καθημερινά τα πράγματα θα είναι δύσκολα.Θα είναι λάθος βέβαια να υποτιμηθή η λαική πρωτοβουλία και ο ρόλος που μπορεί να δώσει στη Συνομοσπονδία Εργατών η σε άλλες μορφές οργάνωσης ή πολιτικής έκφρασης. Επίσης ειναι σίγουρο ότι μέσα στο επόμενο διάστημα θα εμφανιστούν προσωπικότητες και πολιτικοί σχηματισμοί που θα προκύπτουν από τους καθημερινούς αγώνες εφ όσον φυσικά δεν εφησυχάσει ο λαός τρώγοντας το γνωστό χάπι των εκλογών.

Από όσο μπορεί να δει κανείς μέχρι τώρα, υπάρχει μια γνήσια δίψα για αλλαγή που δεν μπορεί εύκολα να παραμεριστεί η να εξαπατηθεί μετα τη μεγαλειώδη επικράτηση  της εξέγερσης.
Σιγουρα όμως θα γίνει κάθε δυνατή προσπάθεια και από τις γειτονικές χώρες (που τρέμουν την εξάπλωση) και από τη Δυση που απεχθάνεται την ιδέα μιας πολιορκίας εξεγέρσεων, αλλά και από το κατεστημένο της Τυνησίας που ζούσε παρασιτικά τόσα χρόνια σε βάρος του λαού, ώστε να πάρει λάθος δρόμο ο ξεσηκωμός και να εξελιχτεί με τον πιο ανώδυνο και ακίνδυνο γι αυτούς τροπο.
Το διακύβευμα άλλωστε δεν είναι μικρό.
Η Τυνησία είναι μια χώρα με πολύ κερδοφόρα τουριστική βιομηχανία, αλλά παράλληλα ειναι και η 5η στον κόσμο στην εξόρρυξη φωσφορικών αλάτων που προορίζονται για λιπάσματα. Η χωρίς όρια βία ενάντια στο κίνηματων μεταλλορύχων και του λαού στο  Ρεντεγιέφ μόλις 2 χρόνια πριν, αφήνει ακόμη τη δική της ηχώ στους εξεγερμένους Τυνησιακούς δρόμους.

5 σχόλια:

Nefelovatis είπε...

Και στα δικά μας φίλε μου..!

Κι Ελπίζω να μάθουμε ότι η Ιστορία θέλει να μας διδάξει από την Εξέγερση, Επ-Ανάσταση στην Τυνησία..

Μια και «να θυμηθούμε» χρειάζεται, όταν η ώρα η δικιά μας θα ‘ρθει..


Καλό Ξημέρωμα και

Καλή Λευτεριά, να έχουμε..

symastev είπε...

Πριν λίγες ημέρες έγραψα ειδικά για το πρόβλημα που προκύπτει από λαϊκές εξεγέρσεις που δεν έχουν προηγούμενα οργάνωση:

http://aristeripolitiki.blogspot.com/ - Η Τυνησία δείχνει το δρόμο.
«Το ερώτημα που τίθεται τώρα στη Τυνησία και θα τεθεί πιθανόν την Ελλάδα είναι το ερώτημα της Αργεντινής. Μετά την εξέγερση και την ανατροπή τι; Είναι ένα πολύ σοβαρό ερώτημα γιατί αν δεν υπάρχει το «τι» αργά ή γρήγορα θα επανακάμψουν με άλλη μορφή οι ίδιες δυνάμεις στην εξουσία».

και

«… η πείρα μας οδηγεί να σκεφτόμαστε πολύ περισσότερο το μετά από το τώρα. Αν δεν έχεις εναλλακτικό κέντρο εξουσίας και εναλλακτικό πρόγραμμα εξουσίας, το αδιέξοδο κάθε εξέγερσης είναι προδιαγεγραμμένο».

Δεν ήμουν μάντης. Απλά ήξερα την ιστορία. Το θέμα είναι τώρα το εξής: στη Τυνησία έχουμε στην ουσία διαδική εξουσία και το διακύβευμα είναι ποιος θα κερδίσει τον αγώνα δρόμου για την εξουσία. Κάτι σαν τον Απρίλη – Οκτώβρη 1917 στη Ρωσία.

Αυτό που λές ότι «ειναι σίγουρο ότι μέσα στο επόμενο διάστημα θα εμφανιστούν προσωπικότητες και πολιτικοί σχηματισμοί που θα προκύπτουν από τους καθημερινούς αγώνες εφ όσον φυσικά δεν εφησυχάσει ο λαός τρώγοντας το γνωστό χάπι των εκλογών» είναι και αυτό βγαλμένο από τη πείρα. Μέσα σε μέρες γίνονται όσα δεν γίνονται χρόνια. Αρκεί ο λαός να προλάβει την άρχουσα τάξη στο δρόμο για την εξουσία. Θα τη προλάβει; Εδώ σε θέλω κάβουρα...

Όσο για την Ελλάδα οι φωνές για ένα μέτωπο που θα αποτελέσει αξιόπιστη εναλλακτική λύση με ένα ελάχιστο αριστερό πρόγραμμα εξόδου από η κρίση, είναι καθημερινές. Μέχρι στιγμής κανένα άνοιγμα μεταξύ των δυνάμεων και προς το λαό δεν δείχνει ότι κτίζεται μέτωπο.

Γιώργος Σαρρής είπε...

Aκόμα κι η περίπτωση των γνωστων σκανδάλων μοιάζει με αυτό που λές.
Ενω όλος ο λαός εξοργίζεται με ααυτά που φαίνονται αποδεικνύονται η ομολογούνται η έλλειψη άλλης σαφούς εναλακτικής εξουσίας τους αφήνει μια χαρά στη θέση τους θρασύτερους και πιο γαιδουρόπετσους από πριν.
Ετσι μουρθε τώρα που έβλεπα τις συζητήσεις για άλλη μια φορά στα κανάλια.
Πάντως στην Τυνησία ο λαός και το καημένο το λαικό κίνημα είναι μόνο εναντίον όλων.Μακάρι να βγουν προυποθέσεις ανατροπής της λογικής εκεί.Ειναι τρομερά αισιόδοξο να βλέπεις να ανατρεπονται οι πιθανότητες.Δεν ξερω γιατί αλλά νομίζω πως κατι καλό υπάρχει εκεί που ειναι ακόμα στη σκιά.

Γιώργος Σαρρής είπε...

Νεφελοβατης, είδες πως οι εξεγερσεις δεν παραγγέλνονται και έρχονται στην ώρα τους;Εδω μοιαζει νωρίς ακόμα, αλλα είπαμε δεν θα ερθει με ραντεβού.Το κακο ειναι πως συνηθως τις προσκαλει το αιμα κάποιου

Swell είπε...

Κάνουν πολύ καλά, Γιώργο, που δεν γυρίζουν στα σπίτια τους. Εμείς γυρίσαμε κάποτε και η αποχουντοποίηση δεν έγινε ποτέ. Γι' αυτό πρόσφατα μας προέκυψε και πάλι χούντα, σε "σοσιαλιστική" βερσιόν.

ShareThis