Το πανηγύρι στο ΧΑ(updt)

Τελικά φαίνεται πως το μυστικό ήταν επτασφράγιστο και όσοι το ήξεραν δεν ρίσκαραν να κάνουν το παραμικρό που θα μπορούσε να αποκαλύψει πως κάτι θα ανακοινωνόταν. Ετσι μέσα στο κλίμα απόλυτου φόβου, έμειναν στα αζήτητα δεκάδες χιλιάδες μετοχές στο κλείσιμο της Παρασκευής ενώ σήμερα όλοι τρέχουν να αγοράσουν 30% ακριβότερα. Προφανώς οι γνωρίζοντες δεν περίμεναν να αγοράσουν στο τέλος τα δικά τους και να καρφωθούν.

O φόβος δίνει σήμερα τη σκυτάλη στην απληστία και μπορεί να δούμε και συνέχεια αύριο με την εισοδο των 2 τραπεζών στο ταμπλώ -που θα χρωστάνε άνοδο αν οι ανακοινωσεις πείσουν-αλλά και των παικτών του Λονδίνου που σήμερα είναι κλειστόν λόγω αργίας.

Ο Γ.Δ. είναι αυτή την ώρα στο +11,5%(!) πράγμα που δεν έχει ξαναγίνει ως τώρα από όσο θυμόμαστε. Όλες οι μεγάλες τράπεζες είναι σχεδόν στο +30%!(στις 3.30 περίπου και αφου ειχαν μπει οι 2 στο ταμπλά ο Γ.Δ. ηταν στις 1025 μ. στο +16,5%(!!)
Ειναι λοιπόν καθαρό οτι η αγορά αποτιμάει ως πολύ θετικό το ντηλ.
Εκτός από αυτό πάντως φαίνεται πως η αρνητική φημολογία της περασμένης εβδομάδας που οδήγησε σε τραγικές τιμές ειδικά τις τράπεζες έχει σαν αποτέλεσμα σήμερα το φαινόμενο ελατηρίου. Ειδικά όσοι έμειναν με υψηλά μοχλευμένα συμβόλαια short(αρνητικό στοίχημα όπου πληρώνεται π.χ. το 1/10 της αξίας με σκοπό 10πλασιασμό του κέρδους -αλλά και της ζημιάς- στην ελληνική αγορά) ή άνοιξαν τέτοια την Παρασκευή(σε οποιοδήποτε σημειο του πλανήτη), σήμερα τρέχουν να αγοράσουν σε οποιεσδήποτε τιμές για να σωθούν. Ο άγριος τζόγος των αγορών...

Πάντως να μην μπερδευόμαστε και συγχέουμε τον ενθουσισμό των αγορών με το "καλό της οικονομίας". Συνήθως όταν οι αγορές χαίρονται κάτι κακό έρχεται για την τσέπη μας. Με απλά λόγια περνάει το δικό τους και το πανηγυρίζουν δεόντως.

Y.Γ. Τελικά οι ανακοινωσεις έγιναν και οι 2 τράπεζες που θα γίνουν μία μπήκαν στο ταμπλώ από σήμερα. Φυσικά πηγαν αμεσως στο +30% και αυτές και ο ΓΔ ειναι στο +16,5%!! Οπότε το 30% των αισιόδοξων έγινε σε μια μερα. Από εδω και πέρα ποιος μπορεί να ξέρει. Το λόγο έχει ο τζόγος. Παντως στις 22/7 με άνοδο 19% η ΑΛΦΑ έγραφε 3,60Ε. Τωρα και αφού σε ενάμιση μήνα όποιος αισιόδοξος επένδυσε έχασε τα μισά του χρήματα(-50%), παρά  το σημερινό +30% ειναι ακόμη κάτω από το 2,50Ε. Η πτωση ειναι πολύ πιο ευκολη υπόθεση από την άνοδο ειδικά στον κόσμο των αγορών. 

Πριν τη συναντηση Σαρκοζί-Μερκελ

Θετικές ηταν και σήμερα οι χρηματιστηριακές αγορές, μετα τις μεγάλες πτώσεις που προηγήθηκαν και έστειλαν μηνύματα φόβου στις πραγματικές οικονομίες.
Καποιοι είπαν οτι πρόκειται για θετική προεξόφληση της αυριανής συνάντησης Σαρκοζί-Μέρκελ από την πλευρά των αγορών και τα δελτία ειδήσεων επανέλαβαν την είδηση, προσθέτοντας επεξηγηματικά ότι αυτό σημαίνει οτι οι αγορές πιστεύουν οτι οι αποφάσεις θα είναι σε θετική κατεύθυνση, δηλαδή θα είναι καλές για όλους μας. Ετσι το παραμύθι περί κοινού καλού συνεχίζεται τη στιγμή που τα μαχαίρια έχουν βγεί πεντακάθαρα παγανιά και θερίζουν οικονομίες, κατακτήσεις και ζωές σε έναν πραγματικό ταξικό πόλεμο.
Κοινό καλό λοιπόν δεν υπάρχει, κι όταν μας μιλάνε για "θετικές εξελίξεις" να ρωτάμε "για ποιόν", ειδικά όταν πρόκειται για τις αγορές.

Για τα χρηματιστήρια τώρα δυό λέξεις.
Μετά τις άγριες πτώσεις ακολουθεί μια άνοδος που από ότι φαίνεται μοιάζει περισσότερο με αντιδραση. Ειναι κατα τη γνωμη μας πιο πιθανό ότι οι αγορές αυτη τη στιγμή αναζητούν τα βραχυπρόθεσμα όρια τους και ή όλη κίνησ'η τους έχει να κάνει μόνο με τον τροπο που παίζονται τα παράγωγα. Οταν λοιπόν εξαντλείται η προς τα κάτω κίνηση -και η σχετική αρνητική ειδησεογραφια που την συνοδεύει- οι short παίκτες γίνονται long αναζητώντας το βραχυπρόθεσμο υψηλό. Οταν φτάσουν εκεί ξεκινάει πάλι η αντίστροφη διαδικασία.
Αυτό που πρέπει να έχουμε υπ' όψιν είναι το οτι οι περιοχές μεγάλης μεταβλητοτητας και άγριων διακυμάνσεων -όπως είδαμε την περασμένη εβδομάδα- όπου βρίσκονται τωρα οι αγορες είναι τα σημεία καμπής, οπου οι δείκτες προσπαθούν να "αποφασίσουν" αν θα κινηθούν έντονα ανοδικά ή έντονα καθοδικά σπάζοντας τα κάτω τεχνικά όρια και αναζητώντας νέους βυθούς.
Η ταπεινή μας άποψη είναι ότι το δεύτερο σεναριο μεσα στις συνθήκες φόβου και αβεβαιότητας που βρισκόμαστε είναι πολύ πιο πιθανό. Εκτός κι αν κάτι αλλάξει δραστικά.


Παντως αυτό που ακούγεται σήμερα για αναζήτηση άλλης λύσης για το χρέος από τους 2 "ηγετες" θα έχει κάποιο ενδιαφέρον και για μας. Δεν θα είναι βεβαια συνολική ανατροπή των αποφασεων του Ιουλίου αφού κάτι τέτοιο θα απαξίωνε εντελώς το κύρος των " Συνόδων Κορυφής" αλλά κάποια πράγματα βγάζουν μάτι ότι πήγαν εντελώς στραβά από τοτε.

Η αναδιάρθρωση της αναδιάρθρωσης...-Κι εμείς τι κάνουμε;

Τι ειναι η αναδιάρθρωση; Μην ειναι η κόλαση; Μην ειναι ο παράδεισος;
Μην είναι κάτι ανάμεσα; Ξερει κανείς να μας πει;

Δεν μιλάει πια κανείς για τιποτα άλλο στα δελτία παρα μόνο για την επερχόμενη αναδιάρθρωση.
Κόβοντας και ράβοντάς την ανάλογα με το τι θέλει να βγεί από την κουβέντα.
Και το κοινό αποσβολωμένο προσπαθεί να βγάλει άκρη εκεί που δεν έχουν βγάλει όλοι μαζί οι εγκέφαλοι των οικονομικών επιτελείων.

Αυτό όμως που παρουσίασε ο Μπάμπης Παπαδημητρίου ως "αναδιάρθρωση" στο δελτίο του ΣΚΑΙ ήταν ένα παράξενα θαμπό πράγμα που μόνο να ενημερώσει δεν είχε για σκοπό του. Και μάλιστα με εντυπωσιακά γραφικά που να πείθουν για την εγκυρότητα του εγχειρήματος. (Τί έχει να πει άραγε ο Πάσχος Μανδραβέλης που έκανε επίθεση στο Debtocracy κατηγορώντας το σχεδόν για χρήση χιτλερικών μεθόδων επειδή τόλμησε να είναι καλό αισθητικά!)
Όπως ξέρει καλά ο Μπ.Παπαδημητρίου  ούτε καταστροφή είναι η "αναδιάρθρωση" ούτε σωτηρία, ούτε πτώχευση(τι σύγχυση), ούτε δύο μόνο είδη- η "φιλική" και η "εχθρική" λεει- υπάρχουν αλλά εκατοντάδες.
 Ας το πάρουμε λοιπόν από την αρχή προσεκτικα και σύντομα.

Τι είναι αναδιάρθρωση χρέους;
-Αναδιάρθρωση χρέους είναι η αντικατάσταση των παλιών ομολόγων με νέα ομόλογα άλλης αξίας (μειωμένης) και άλλης ημερομηνίας λήξης.
Αυτό είναι όλο με μία φράση. Τιποτα άλλο.
Μόνο που φυσικά αυτό έχει μέσα του πολλές μα πάρα πολλές διαπραγματεύσεις.
Όπως πχ. ποιο θα είναι το ποσοστό μείωσης(κούρεμα), πόση θα είναι η οποιαδήποτε επιμήκυνση στον χρόνο αποπληρωμής κλπ'
Ας δούμε όμως λίγα σημεία για να καταλάβουμε.

-Ειναι υποχρεωτικό οτι το ποσοστό μείωσης θα είναι ιδιο-οριζόντιο κούρεμα δηλαδή- για όλους τους κατόχους παλιών ομολόγων(πχ Ταμεία Ασφαλισμένων και τράπεζες);
-Φυσικά όχι! Ειναι ενα θέμα υπο διαπραγμάτευση όπως όλα τα άλλα.
Αρα θα κλείσουν τα Ταμεία; Θα χρεωκοπήσουν;
-Οχι αν απλά τα ομόλογά τους αντικατασταθούν με νέα ίσης αξίας με αυτά που είχαν και πριν.(Απορώ γιατι όλοι από Πάγκαλο μεχρι Μπάμπη κάνουν πως δεν το ξέρουν και κουνάνε το Μπαμπούλα της χρεωκοπίας των Ταμείων σαν το πρώτο τους επιχείρημα)
Οι τράπεζες θα κλείσουν, ο κόσμος θα τρεξει πανικόβλητος να αποσύρει χρήματα;
-Γιατί να κλείσουν και γιατί να αποσυρθούν χρήματα;Μόνο αν για κάποιο λόγο κάποιοι τους βάλουν να το κάνουν για να δημιουργηθεί πανικός.
Πόσα είδη αναδιαρθρώσεων υπάρχουν;
-Ειπαμε, πάρα πολλά ανάλογα με το ποιος θα έχει πάνω χέρι στις διαπραγματεύσεις. Κι εκεί είναι όλο το θέμα. Γιατί βέβαια αυτή η κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι δεν μπορεί να διαπραγματευθεί για λογαριασμό μας. Οπως επίσης δεν γίνεται να γινει διαπραγμάτευση που να εχει κάποιο "καλό" αποτέλεσμα με τον κόσμο στον καναπέ. Ειναι καθαρό...
Πόσο μπορεί να είναι το κούρεμα;
-Απο 10%(που δεν θα έχει κανένα νόημα), μέχρι 50% ή και περισσότερο αλλά δεν είναι εκεί το θέμα. Κι αυτό γιατι μπορεί για παράδειγμα στα ψιλά να λέει πως μετα απο 10 χρόνια το επιτόκιο θα είναι 20% με αποτέλεσμα ότι κόβεται από το κούρεμα να κερδίζεται αργότερα από το επιτόκιο.
-Υπάρχει περίπτωση να συμφωνήσουν οι δανειστές σε κούρεμα π.χ.50% δηλ. να δεχτούν αντι για Χ δις να τους χρωστάμε Χ-50%;
-Οσο κι αν φαίνεται παράξενο η απάντηση είναι ΝΑΙ. Στην περίπτωση της Αργεντινής όπου το κούρεμα ήταν 75%(με πολλές υποσημειώσεις στα ψιλά γράμματα πάντως) τα 3/4 των δανειστών δέχτηκαν να συμμετάσχουν! Κι αυτό γιατί βασικά οι παλιοί δανειστές έχουν πάρει τα λεφτά τους πολλές φορές και ότι άλλο πάρουν δεν τους κάνει κακό, ενω  οι νεοι το προτιμούν από το τίποτα. Επίσης είναι βέβαιο ότι οι παλιοί και οι νεότεροι κάτοχοι ομολόγων δεν θα αντιμετωπισθούν με τον ίδιο τρόπο γιατί όπως είπαμε όλα έιναι υπο δι-α-πραγ-μά-τευ-ση.
-Θα υπάρξει πανικός;
-Θα υπάρξει αναμπουμούλα ειδικά στα χρηματιστήρια, γιατί οι διαπραγματεύσεις δεν θα κρατήσουν μια μέρα. Και ως γνωστόν οι κύριοι κάτοχοι ομολόγων είναι οι μεγάλες τράπεζες. Αυτά όμως έχουν ήδη προεξοφληθεί(η ΕΤΕ π.χ. αποτιμάται λίγο πάνω από 5Ε στο ταμπλώ...πόσο πιο κάτω να πάει, προφανώς λίγο), οπότε ας μην περιμένουμε κάτι τραγικό.
-Ειστε υπέρ η κατά της "αναδιάρθρωσης";
-Απάντηση.Υπέρ ποιάς αναδιάρθρωσης; Υπέρ ποιών;
-Θα γίνει αναδιάρθρωση;
-Φυσικά και θα γίνει αφού το χρέος δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί. Απλά δεν έχει νόημα ένα υπέρ η ένα κατά. Μιλώντας ρεαλιστικά δεν είναι δυνατόν να περιμένουμε κατι καλό από καποια αναδιάρθρωση υπό τις παρούσες συνθήκες με το λαό τόσο στη γωνία όσο αυτή τη στιγμή. Σε αυτές τις περιπτώσεις αυτοί που έχουν κάτι να χάσουν ή να κερδίσουν είναι πολλοί και αυτή τη στιγμή γυρνανε σαν γύπες πάνω από υποψήφια θύματα. Τα θύματα βέβαια είναι αυτοί που δεν ασχολούνται.
Ολα όσα συμβαίνουν φίλε αναγνώστη δεν είναι έργο στην  τηλεόραση. Ειναι ή ίδια μας η ζωή. Οπότε ο καναπές είναι η κρεμάλα μας.

Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε τις ερωτησεις επ' άπειρο αλλά δεν υπάρχει λόγος γιατί η απάντηση είναι κυρίως μία. Ολα είναι υπο διαπραγμάτευση.
Και ξαναλέω πως είναι τραγικό να πιστέψουμε ότι αυτή η κυβέρνηση μπορεί να διαπραγματευτεί για λογαριασμό του Ελληνικού λαού. Για λογαριασμό των Ελλ.Τραπεζών ίσως...


Αυτη την στιγμή ένα ολόκληρο πλήθος νομικών, συμβούλων, χρηματιστών και δε συμμαζεύεται ασχολείται με τις λεπτομέρειες της "αναδιάρθρωσης" που έχει πάρα πολλά πρόσωπα. Προσπαθούν να βρουν άκρη με ρυθμίσεις που έρχονται σε κόντρα με νόμους κρατών, διατάξεις του Συντάγματος, Ευρωπαικές συνθήκες κλπ.
Και βέβαια οι άνθρωποι των Γερμανών δουλεύουν για τους Γερμανούς ομολογιούχους, οι της ΕΚΤ για λογαριασμό των μεγάλων ευρωπαικών τραπεζών, και πάει λέγοντας. Οι δικοί μας όμως αξιωματούχοι νομικοί, σύμβουλοι, σοφοί κλπ. για ποιόν δουλεύουν; Ιδού η απορία.

Κι εμείς τι κάνουμε; Καθόμαστε και περιμένουμε;

Αυτή την ώρα πρέπει να μπεί ξεκάθαρα ζήτημα ανατροπής αυτής της κυβέρνησης.Για κάποιους αυτό μπορεί να είναι τελικός στόχος, για άλλους ενα ξεκίνημα ή ένας μεσοπρόθεσμος στόχος στο πλαίσιο μιας πορείας για συνολική ανατροπή. 
Ομως αν θέλουμε σύντροφοι να λέμε πως είμαστε πλάι πλάι με το λαό που υποφέρει, δεν μπορεί να αδιαφορούμε για το ποιοί είναι αυτοί που αυτη τη στιγμή διαπραγματεύονται τόσο κρίσιμα ζητήματα για το μέλλον μας. Δεν είναι απλά ζήτημα αλλαγής προσώπων και δεν νομίζω ότι χρειάζονται εξηγήσεις γι αυτό.
Ενα λαικό κίνημα χτίζεται πάνω σε απλούς και κατανοητούς στόχους και τίποτα νομίζω δεν είναι πιο κατανοητό από αυτό.

Η "γκόμενα" των επιστημών

Η οικονομική επιστήμη είναι τα τελευταία χρόνια η "γκόμενα" των επιστημών. Κάποτε πριν δεκα χρόνια και βάλε, με το ράλυ των χρηματιστηρίων στο φόρτε του, γοήτευε γιατί έδινε σε όλους την ψευδαίσθηση των γρήγορων και εύκολων κερδών, λίγο αργότερα γιατί πρότεινε τα μαγικά χρηματοοικονομικά "εργαλεία" που "έσωσαν" την Παγκόσμια οικονομία από την προηγούμενη χρηματιστηριακή κρίση και έσπρωξαν τις αγορές σε νέο τρελο χορό και ασύλληπτα κέρδη.
 Και τέλος μετα το 2008 γιατί όλοι αυτοί που είχαν παρουσιαστεί ως γκουρού καταστρέφοντας οικονομίες και ζωές, έβγαλαν τα γαλάζια πουκάμισα των golden boys με τα λευκά κολάρα  και φόρεσαν τις άσπρες στολές των γιατρών προτείνοντας νέες συνταγές σωτηρίας των οικονομιών και εξόντωσης των λαών. 
Ειναι ασύλληπτο το πως αυτοί που κανονικά θα έπρεπε να έχουν στηθεί στον τοίχο είναι αυτή τη στιγμή πρώτη μούρη στα κανάλια ως ειδικοί. Βαρέθηκα λοιπόν να βλέπω όλα αυτά τα χρονια παιδιά και ειδικά όμορφα κορίτσια να μου λένε πως σπουδάζουν μοντέρνα χρηματοοικονομικά και management, αντί ας πούμε ιστορία της τέχνης. Και την ώρα ακριβώς που μου το έλεγαν με στόμφο, μέσα μου έλεγα "μανούλα μου...άλλος ένας".
Η οικονομική επιστήμη λοιπόν μόνο επιστήμη δεν είναι. Γιατί πρώτα απ όλα δεν είναι δυνατόν να υπάρχει επιστήμη όπου δύο συνομιλητές  διαφωνούν σε όλα, από την γνωμάτευση και εκτίμηση μιας πραγματικότητας μέχρι όλα τα στάδια της αντιμετώπισης μιας κρίσης. Τι σόι επιστήμη μπορεί να είναι αυτή που δεν έχει ούτε ένα αντικειμενικό στοιχείο για να πιαστείς, παρα μόνο πεποιθήσεις προσωπικού τύπου που συνήθως εκπορεύονται από το τί έχει πληρώσει γι αυτές κάποιος "σπόνσορας". Γιατί παρ ότι όλοι αυτοί οι άγιοι μιλούν κατά κόρον για διαφθορά, κατά βάση -προς Θεού όχι όλοι- είναι εκείνοι που έχουν κάνει τον χρηματισμό επάγγελμα, αθωώνοντας κάθε τι που μπορεί να οδηγήσει με οποιονδήποτε τρόπο σε κάποιο κέρδος. Η οικονομική επιστήμη λοιπόν μοιάζει πολύ περισσότερο με θρησκεία του κέρδους παρά φυσικά με οτιδήποτε το επιστημονικό.
Ολοι αυτοί οι γιατροί  που τ'ωρα ονειρευονται τον εαυτό τους πρωθυπουργό η το πολύ υπουργό οικονομικών, ήταν οι ίδιοι που έλεγαν το 99 το περίφημο "the sky is the limit" ενώ όταν ξέσπασε η κρίση πρότειναν σε όλους να κρατήσουν τις θέσεις τους, με αποκορύφωμα αθλιότητας εδώ στην Ελλάδα την περίφημη δήλωση των οικονομολόγων Σημίτη και του αείμνηστου προέδρου της ΕΤΕ κ.Καρατζά τον Απρίλη του 2000 με τον ΓΔ μόλις στις 4600 μ., πως τάχα η κρίση τελείωσε και "τώρα αγοράζουμε"!
Κατόπιν όλοι αυτοί κατάπιαν τη γλώσσα τους για να αρχίσουν σε λίγο να μιλούν για νεα θαύματα και "αέναη ανάπτυξη" σπρώχνοντας τους πάντες σε άνευ ορίων δανεισμό, αφού αυτό ήταν το μαγικό ραβδάκι της ιστορίας. Ακριβώς πριν ξεσπάσει η κρίση του 2008 όλοι μες την τρελή χαρά έβλεπαν νεες κορυφές και θριάμβους και λοιδωρούσαν κάθε φωνή που έβλεπε να έρχονται μαύρα σύννεφα. Τότε γεννήθηκαν οι νέοι σταρ της ψευτοεπιστήμης. Ανθρωποι όπως ο περίφημος Ρουμπινί που είχε πέσει μέχρι τότε έξω σε όλα, έπεσε μέσα στην πρόβλεψη του για την κρίση στην αγορά των οικιστικών στις ΗΠΑ και ξαφνικά άρχισε να συνομιλεί με πρωθυπουργούς και να προτείνει πολιτικές, πουλώντας καθρεφτάκια σε ιθαγενείς σαν τον δικό μας Γ.Παπανδρέου. You are as big as your last hit που λένε κι οι Αμερικανοτραφείς.
Κατόπιν ακολούθησε το νέο στάδιο. Εν χoρώ οι  περισσότεροι από δαυτους μπηκαν στην υπηρεσία της σωτηρίας του συστήματος. Τότε άρχισαν να κατηγορούν τους ίδιους που πρίν είχαν σπρώξει στον δανεισμό για αλόγιστη χρήση δανείων, αρχίζοντας μάλιστα μια άγρια προπαγάνδα κατα του Δημοσίου τομέα σε όλο τον κόσμο. Ειναι βέβαια από μόνο του γελοίο άνθρωποι που ζούσαν από το Δημόσιο με μισθούς καθηγητών ή ψευτοειδικών εδώ κι εκεί και που δεν είχαν ποτέ αναλάβει το παραμικρό ρίσκο στο στήσιμο έστω ενός περιπτέρου, να μιλουν με ύφος πολλών καρδιναλλίων για την ιδ.πρωτοβουλία κατακεραυνώνοντας την άτιμη τη "σιγουριά" του δημοσίου που καταδυναστεύει την  καημένη την επιχειρηματικότητα. Ανάθεμά κι αν ήξεραν  τι αρωμα έχει στην πραξη η έρμη η επιχειρηματικότητα.
Εδώ στην Ελλάδα όλοι αυτοί οι αποτυχημένοι, που φυσικά σε τίποτα δεν έχουν χρησιμεύσει ως τώρα, παρα μόνο στην "αποπλάνηση" εδώ και χρόνια αφελών που πίστεψαν στα ωραία τους λόγια και καταστράφηκαν παίζοντας το υστέρημα τους στις αγορές, έγιναν πρωταγωνιστές της υποστήριξης του Μνημονίου και της δημοσιονομικής εξυγίανσης εν μεσω κρίσης. Ως γνωστόν όλοι οι απατεώνες είναι γοητευτικότατοι οταν μιλούν.
Το τελευταίο τους εφεύρημα σε ότι αφορά την κρίση στην Ελλάδα είναι ότι μπορεί αλλού οι τραπεζες να έχουν ευθύνη αφού έπαιξαν τρελα στον τζόγο των παραγώγων(π.χ. Ιρλανδία, Ισλανδία) αλλά στην Ελλάδα βρίσκονται σε δεινή θέση επειδή το Δημόσιο χρεωκόπησε και τώρα τις σέρνει μαζί του στον γκρεμό. Μάλιστα...
Θα τα πω λίγο σύντομα γιατί έχω ήδη κουράσει.
Πρωτα από όλα η κρίση Δημόσιου χρέους στην Ελλάδα δεν ήταν εκτός ορίων μέχρι τις αρχές του 2010. Υπήρχαν κι άλλοι εκτός από εμας με ανάλογα και μεγαλύτερα χρέη και ελλείματα από το 2008 και μετα, αλλά ας δεχτούμε πως είχαμε προβάδισμα. Η διαφορά μας με αυτούς τους άλλους είναι οτι εμείς εχουμε απέναντι στο χρέος μας ανάλογης αξίας δημόσια περιουσία!
Αν όταν ξέσπασε όλη η κουβέντα περί δυσκολιών του Ελλ.Δημοσίου η ΕΕ είχε απαντήσει όχι σωστά αλλά απλά άμεσα, δείχνοντας πως δεν θα δεχτεί κερδοσκοπικά παιχνίδια σε βάρος της, φυσικά τα Ελληνικά σπρεντ δεν θα είχαν εκτιναχθεί στα γνωστά ύψη με όλα τα επακόλουθα και τέλος την ένταξη στο μνημόνιο. Τότε την άνοιξη του 2010 μερικές μαζικές αγορές Ελληνικών ομολόγων (όπως γίνεται τώρα με ομόλογα όλων των κρατών της Ευρωζώνης) της τάξης των  10-20 δίς θα αρκούσαν για να υποχρεώσουν τους τζογαδόρους σε τέτοια συντριπτική ήττα που δεν θα ξαναακουμπούσαν CDS's και άλλα τετοια χαρτάκια. Αλλωστε αυτό περίμεναν οι δικοί μας (Παπακωνσταντίνου και σία) όταν έλεγαν πως θα κάψουν τα χέρια τους όσοι παίζουν με την Ελλάδα. Ομως άλλες ήταν οι βουλές των Κυρίων...
Δεύτερον ακολούθησε μια τρομερή φημολογία περί άμεσης Ελληνικής χρεωκοπίας (που φυσικά ειδικά τότε ήταν εντελώς εκτός τόπου και χρόνου γιατί θα τίναζε στον αέρα και την Ευρωπαική αλλά και την Παγκόσμια οικονομία) που οδήγησε σε απίστευτη εκροή καταθέσεων από τις Ελλ.Τράπεζες. Εκεί λοιπόν άρχισαν να πονάνε πολύ οι Ελλ.Τράπεζες έχοντας πλέον σοβαρό πρόβλημα κεφαλαιακής επάρκειας.Μπορεί βέβαια ως τότε να ήταν σε καλύτερη θέση απο τις Γαλλογερμανικές αλλά όχι ότι δεν έιχαν ακουμπήσει το δάχτυλο  στο μέλι των διαφόρων "δομημένων".Αλλωστε για ποιό λόγο είχαν ήδη δεχτεί το πρώτο "δωράκι" των 28δίς κάνοντας μάλιστα τις δύσκολες;
Στη συνέχεια ακολούθησε όλο αυτό που ξέρουμε με την Ελλάδα πρωταγωνίστρια στα εξώφυλλα του παγκόσμιου οικονομικού τύπου, τις εκροές να συνεχίζονται, και τις ενισχύσεις των τραπεζών να φτάνουν αισίως στα 110 δίς . Όσο και το δάνειο του μνημονίου δηλαδή!!! Με τη μόνη διαφορά ότι αυτοί τα πήραν εύκολα κι απλά χωρίς κανένα μνημόνιο. Απλά και μουλωχτά!
Εδιναν στην ΕΚΤ ομόλογα του Ελλ.Δημοσιου σαν εγγύηση, κι έπαιρναν ζεστό χρήμα που αν κάτι πάει στραβά(καθόλου δύσκολο) ξέρετε ποιος θα πληρώσει.
Μα έτσι λένε οι ειδικοί "επιστήμονες"  παρέχουν την αναγκαία ρευστότητα, αλλιώς θα χρεωκοπούσαμε. Τι φταίνε οι τράπεζες; Αφήστε  να κάνουν τη δουλειά τους...
Αλήθεια για να δούμε φταίνε οι τράπεζες;
Ποιος τους είπε αλήθεια πως το να έχουν μόνο το  2.5% του ενεργητικού τους (των συνολικά επενδυμένων κεφαλαίων) στο ταμειο  επαρκεί για να παρέχει ασφάλεια στο σύστημα; Θα μου πείτε πως αλλιώς θα δημιουργούσαν χρήμα από αέρα κοπανιστό μεσω δανειων; Ποιος όμως εγγυήθηκε οτι μπορούν να δανείζουν ουσιαστικά όσα θέλουν και να κερδίζουν από αυτό άσχετα με το τί υπάρχει στα ταμεία τους; Η Βασιλεία 2  ζητούσε απλά ενα 2,5% κεφαλαιακής επάρκειας, ενώ η αναθεωρημένη Βασιλεία 3 το πήγε στο 7%.Ωραία!Τωρα ησυχάσαμε...
Ολα αυτά θα επαρκούσαν σε καιρό αίθριο, τώρα όμως μες τη βαρυχειμωνιά της κρίσης με τις αγορές σε τέτοια τρεμούλα τι να κάνει το 6 ή το 8%;
(Μάλιστα η Γερμανία αντέδρασε γιατι η DB "επένδυε" 41 φορες τα κεφάλαιά της-ούτε καν 2,5%- κι έπρεπε να βρεί ρευστό και αναγκάστηκε να κάνει αύξηση μετ.κεφαλαίου κατα 9,8δις!) Για όλο αυτό τον απατεωνίστικο τρόπο λειτουργίας των τραπεζών παγκόσμια λοιπόν δεν έφταιγε η "χρεωκοπία του Δημοσίου" αλλά η ίδια η δομή και ο τρόπος λειτουργίας του Τραπεζικού συστήματος.
Επίσης η ύφεση που προκάλεσε όλη αυτή η καταιγίδα της παγκόσμιας κρίσης του 2008 -αυτή είναι η κρίση μας μην ξεχνιόμαστε- φυσικά επηρρέασε την Ελλάδα, το χρέος της και τα Δημόσια έσοδα, εκτός κι αν οι "επιστήμονες" θεωρούν ότι εμείς ζούμε σε άλλο παράλληλο σύμπαν.
Η ύφεση δε που αποδειγμένα και χωρίς αμφιβολία προκαλεί το μνημόνιο μας τσάκισε εντελώς και μαζί και το Δημόσιο ταμείο. Τωρα βέβαια κάθε συζήτηση για μέτρα εξυγίανσης που προκαλούν ανεργία και καταρρακώνουν περισσότερο την κατανάλωση είναι τουλάχιστον τραγική. Οταν ο ασθενής ψυχορραγεί δεν αποφασίζεις ως γιατρός να του κάνεις όλες τις επιμέρους εγχειρήσεις που θυμήθηκες "τώρα που γυρίζει". Τον αφήνεις να συνέλθει πρώτα, εκτός φυσικά κι αν θέλεις να τον ξεκάνεις. 
Θα πω μια τελευταία κουβέντα σχετικά με το χρέος. Πιστευω οτι η έρευνα που θα γίνει θα αποδείξει σωρεία από απάτες γύρω από τη διόγκωση του Ελλ. χρέους αλλά 2 πραγματα και μόνο είναι για μένα αρκετά. 
Πρωτον όλοι ήξεραν ποιον δάνειζαν -όχι με την έννοια του κακοπληρωτή αλλά του υπερχρεωμένου που θα αντιμετωπίσει πρόβλημα με βεβαιότητα- και επομένως έχουν ευθύνη και οι ευθύνες πληρώνονται. Δευτερον ακριβώς για τον προηγούμενο λόγο δάνειζαν με ψηλά, πανάκριβα, ληστρικά επιτόκια (ειδικά παλιότερα) αφού όπως όλοι ξέρουν υπάρχει πάντα το credit risk που πρέπει να διασφαλισθεί. Δεν μπορεί λοιπόν να πληρώνεις μέσω επιτοκίων σε 8-10 χρόνια το κεφάλαιο που δανείστηκες επειδή ο δανειστής σου ζητάει το ρίσκο του,τον πιστωτικό του κίνδυνο και μετά να θέλει και τα ρεστα ζητώντας απόλυτη διασφάλιση και πληρωμή μεχρι δεκάρας των δανείων, όταν αυτά τα επιτόκια σε οδηγούν σε χρεωκοπία.Και τα δύο δεν γίνονται ειδικά σε συνθήκες Παγκόσμιας κρίσης. Εκτός αν ο δανειστής είναι οικονομικός δολοφόνος και ο δανειζόμενος απλά δούλος.
Πριν λίγες μέρες διάβαζα ένα άρθρο του Τζον Ντιζαρντ στους Financial Times σχετικά με τη δανειακή μας συμβαση και το μνημόνιο. Λεει λοιπόν οτι η Ελλάδα μετατρέπει ενα δάνειο που νομικά εύκολα θα μπορούσε να αναδιαρθρώσει, σε μια σύμβαση που δεν αναδιαρθρώνεται με τίποτα.
«Είναι σαν οι Έλληνες να δανείζονται από έναν τοκογλύφο της Μαφίας για να αποπληρώσουν ένα δάνειο από τη γιαγιά τους» λέει ο Τζον Ντιζαρντ των FT!
Αυτό είναι ακριβώς το εντελώς παράνομο Μνημόνιό μας (που σύμφωνα με το Σύνταγμα ως διεθνής σύμβαση θα απαιτούσε κύρωση από τα 2/3 της Βουλής), που αποτελεί και το πιο συγχρονο εφεύρημα των "επιστημόνων" των ΔΝΤ και ΕΕ.

Ενα παράνομο δημιούργημα που ακολουθούν κατα γράμμα τα ξεφτέρια μας Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου και σία κι εμείς... καθόμαστε και τους κοιτάμε.