"Όλοι μαζί" στο ψέμα -Η πρόταση του ΠΑΜΕ στην ΟΛΜΕ

Όποιος προσπάθησε να βρει κάποια πληροφόρηση για τη  συνεδρίαση της ΟΛΜΕ βρήκε μία και μόνο πηγή(εκτός του 902.gr εννοείται). Αυτήν του ΑΠΕ που -παραποιώντας την αλήθεια (εντελώς τυχαία εις βάρος του ΠΑΜΕ)- έλεγε τα εξής

"Οι εκπρόσωποι της παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ (3 έδρες στο Δ.Σ.) πρότειναν 48ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες, ενώ οι εκπρόσωποι του ΑΝΤΑΡΣΥΑ (2 έδρες) πλειοδότησαν με απεργία διαρκείας. Η παράταξη που πρόσκειται στη ΝΔ (3 έδρες) προσανατολίζεται σε 48ωρη απεργία, πρόταση με την οποία συμφωνεί και το ΚΚΕ. Δύο 48ωρες απεργίες πρότεινε τέλος η παράταξη του ΠΑΣΟΚ (1 έδρα στο Διοικητικό Συμβούλιο)."

Φυσικά η αλήθεια δεν είναι καθόλου αυτή. Από το 902.gr διαβάζουμε τι πρότεινε το ΠΑΜΕ:

"Οι εκπρόσωποι του ΠΑΜΕ στο ΔΣ της ΟΛΜΕ κατέθεσαν, χτες, πρόταση για 48ωρη απεργία στις 12 και 13 Σεπτέμβρη με Γενικές Συνελεύσεις αμέσως μετά για την εκτίμηση της κατάστασης και το σχεδιασμό των επόμενων βημάτων, δηλώνοντας ότι το ΠΑΜΕ είναι ανοιχτό σε κάθε μορφή πάλης."

Εκτός από αυτό βέβαια οι εκπρόσωποι του ΠΑΜΕ τοποθετήθηκαν συνολικά στο ζήτημα της εκπαίδευσης και του ενδιαφέροντος που έχει για τους εργαζόμενους και την εργατική τάξη "το ποιός και τι εκπαίδευση παρέχει" στα παιδιά μας.

Τη Δευτέρα επίσης το ΠΑΜΕ συγκάλεσε σύσκεψη με θέμα το νομοσχέδιο που βαδίζει προς ψήφιση με συμμετοχή σωματείων και ομοσπονδιών και του ιδ.τομέα αλλά και σπουδαστών(ΜΑΣ) και μαθητών τονίζοντας έτσι την ανάγκη συντονισμού του αγώνα σε Δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

Στην εισήγηση που εγινε εκεί αναφέρεται:
"Αποκρούουμε το στημένο παιχνίδι περί αντιπαράθεσης και φαγωμάρας Κυβέρνησης – ΟΛΜΕ, την οποία πληρώνουν οι μαθητές. Οι μαθητές είναι στο μάτι του κυκλώνα του νομοσχεδίου, πληρώνουν τις συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης και το νέο σχολείο της καπιταλιστικής κρίσης, πληρώνουν τη φαγωμάρα και τον ανταγωνισμό των μονοπωλίων, την ακόρεστη βούλησή τους για κερδοφορία.

Μέτωπο, κοινή δράση εργαζόμενων γονιών, μαθητών, εκπαιδευτικών."

Και πιο κάτω στην πρόταση άμεσων δράσεων διαβάζουμε:

"Άμεσος σχεδιασμός δράσης

Επιδιώκουμε το κάθε σωματείο, η κάθε ομοσπονδία, η κάθε ένωση γονέων να ξεκινήσει από αύριο κιόλας μια προσπάθεια ενημέρωσης των εργαζομένων για το τι αλλαγές φέρνει το νέο νομοσχέδιο.

Με κοινά συνεργεία συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ, γονέων, εκπαιδευτικών και αρχίζοντας από τα μεγάλα αστικά κέντρα, ως Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Πάτρα, κά. προγραμματίζουμε ενημερώσεις, περιοδείες στους τόπους δουλειάς στα εργοστάσια στις υπηρεσίες στους χώρους κατάρτισης και εκπαίδευσης των νέων.

Οργανώνουμε συσκέψεις μαζικών φορέων που θα συνδυάζουν την ενημέρωση με τον προγραμματισμό δράσης, την άμεση κινηματική παρέμβαση με παραστάσεις διαμαρτυρίας στις διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στα Υπουργεία, συγκεντρώσεις, κινητοποιήσεις κ.α.

Βάζουμε ζήτημα στα διοικητικά συμβούλια και στις γενικές συνελεύσεις των σωματείων να πάρουν μαζικές αποφάσεις καταδίκης του νομοσχεδίου, απαιτώντας άμεσα την απόσυρσή του.

Με την έναρξη της σχολικής χρονιάς φέρνουμε την οργάνωσης της πάλης μέσα στο σχολείο με μέτωπο και κοινή δράση γονέων, εκπαιδευτικών, μαθητών μετατρέπουμε τα σχολεία σε κέντρα αγώνα για την υπεράσπιση των μορφωτικών δικαιωμάτων των παιδιών μας.

Καλούμε την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα να συμμετέχουν μαζικά στα πανελλαδικά συλλαλητήρια που καλεί το ΠΑΜΕ κατά την ημέρα συζήτησης του νομοσχεδίου στη βουλή.

κλπ.κλπ."

Όλα αυτά βέβαια το ΑΠΕ δεν τα έμαθε, πρέπει να θέλει κανείς για να μάθει, κι έτσι κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το ΠΑΜΕ "συμφωνεί με την προταση της ΝΔ για 48ωρη"!!

Το ενδιαφέρον είναι ότι όλα τα μεγάλα σάιτ, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και την Ελεθεροτυπία, μέχρι το left.gr δεν μπήκαν καν στον κόπο να δουν τι ακριβώς έγινε και να ενημερώσουν για τις  διαφορές των προτάσεων. Βολεύτηκαν με το δημοσίευμα του ΑΠΕ-ΜΠΕ που έβαζε το ΠΑΜΕ να συμφωνεί με τη ΔΑΚΕ!

Γιατί άραγε; 

Διαβάζοντας όλη την πρόταση του ΠΑΜΕ για το ζήτημα, και τον ολοκληρωμένο τρόπο με τον οποίο βλέπει το πραγματικά πάρα πολύ σοβαρό αυτό θέμα, και βλέποντας την , όχι τυχαία, προχειρότητα και την επιφανειακή αντιμετώπιση ενός ακόμη κρίσιμου προβλήματος από τις άλλες δυνάμεις, μπορεί να σκεφτεί και να διαπιστώσει ο κάθε καλόπιστος εργαζόμενος ότι για να αποκτήσουν οι αγώνες αποτελεσματικότητα και να μην πάνε χαμένοι, η συμπόρευση με το ΠΑΜΕ είναι όσο ποτέ αναγκαία. Γίνεται άλλωστε κάθε μέρα 'όλο και πιο φανερό ότι αυτό ακριβώς είναι που φοβάται και προσπαθεί να αποφύγει το σύστημα.

Εμείς και οι άλλοι

Ρίχνουμε μια ματιά στις ανακοινώσεις για τη διόγκωση του χρέους που όλο και αυγατίζει παρά τις "σωτήριες" πολιτικές.

"Άφωνοι και αποσβολωμένοι, τόσο ο κρυπτόμενος πρωθυπουργός, όσο και ο ίδιος (ο υπουργός Οικονομικών),παρακολουθούν το χρέος να εκτινάσσεται αναμένοντας το νέο μνημόνιο, το οποίο, όπως και τα προηγούμενα, θα έχει γραφτεί από τους πιστωτές στο Βερολίνο...

...η σημερινή κυβέρνηση στερείται δημοκρατικής νομιμοποίησης, δεν έχει το δικαίωμα να συνεχίσει το καταστροφικό της έργο και να υπογράψει ένα νέο μνημόνιο και νέα μέτρα. Οι άνεργοι, οι νέες και οι νέοι, οι συμπολίτες μας που κινδυνεύουν να χάσουν το σπίτι τους, οι εργαζόμενοι στην υγεία και την αυτοδιοίκηση, οι καθηγητές στα σχολεία δεν θα επιτρέψουν να τους διαλύσουν κι άλλο τη ζωή. Θα επιστρέψουν τα τελεσίγραφα στους συντάκτες τους, γιατί δεν αξίζει στην πατρίδα μας μια τέτοια κυβέρνηση σαν τη σημερινή".

Ποιός το είπε;

Θα μπορούσε να το έχει πεί οποιοσδήποτε, από όλους αυτούς που "όλοι μαζί" μασάνε τα λόγια τους για ό,τι συμβαίνει. Ο δειλός πρωθυπουργός, το κακό Βερολίνο,το 4ο Ράιχ, τα 7 κακά της μοίρας μας και λίγος πόνος για την πατρίδα και καθαρίσαμε.

Αίτημα; Κανένα! Η για να είμαστε πιο δίκαιοι "να μη επιτρέψουμε να μας διαλύσουν κι άλλο τη ζωή. Να επιστρέψουμε τα τελεσίγραφα στους συντάκτες τους" Δηλαδή εκλογές δια πάσαν νόσο. Tο τι θέλουν οι εργαζόμενοι και ο λαός, τι σόι ζωή θέλουν να ζήσουν, με εκλογές ή χωρίς, καλύτερα να μην το θίξουμε. Θα το λύσει η καλή αυριανή κυβέρνηση που θα διαδεχτεί την κακή σημερινή κυβέρνηση. Όσο για την εξουσία, αυτή που θα βάλει εμπόδια και τρικλοποδιές σε οποιαδήποτε προσπάθεια, οποιασδήποτε κυβέρνησης δεν "κάνει καλά τη δουλειά" για λογαριασμό αυτής της εξουσίας , αυτό κι αν δεν το πιάνουν στο στόμα τους.

Πάμε στον επόμενο.

"Απεδείχθη και πάλι η απάτη του μνημονίου. Χιλιάδες Έλληνες αυτόχειρες, εκατομμύρια άνεργοι, μηδενική παραγωγή και διόγκωση του ελληνικού χρέους. Οι τοκογλύφοι καταστρέφουν την οικονομία μας με στόχο να αρπάξουν τον εθνικό μας πλούτο. Μόνη λύση η άμεση διαγραφή του παράνομου χρέους και η καταγγελία του εθνοκτόνου μνημονίου." 
Αυτό πάλι ποιος τόπε; Και πάλι κάποιος από αυτούς που διαπιστώνουν το κακό αλλά δε μας λένε κάτι καθαρό για το δια ταύτα. Γενικόλογες κραυγές για κάθε χρήση, κάτι σα φούμο για να κρυφτούν οι φταίχτες. Μπόλικος θυμός και λίγο "έθνος" αντί για πατρίδα. Λύση; Η διαγραφή του "κακού" χρέους. Υπάρχει και το "καλό" όμως... (Και οι προηγούμενοι το πιστεύουν αυτό)

Τρίτος στη θολή παρέα...

"Παρά τις θυσίες του ελληνικού λαού στα πέτρινα μνημονιακά χρόνια, το δημόσιο χρέος ξέφυγε από κάθε έλεγχο, με αποτέλεσμα η συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ με τις ευλογίες Άσμουσεν, να προετοιμάζεται για νέο μνημόνιο το οποίο, παρά τις διαψεύσεις Στουρνάρα, θα συνοδεύεται με νέες σκληρές δεσμεύσεις σε βάρος της πατρίδας μας. Μοναδική λύση αποτελεί η θέση των Ανεξάρτητων Ελλήνων για καταγγελία των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων και διαγραφή του επονείδιστου χρέους."

Μάλιστα..."Παράνομο χρέος" ο ένας, "επονείδιστο χρέος" ο άλλος, δυο-τρεις τζούρες πατρίδα κι εδώ  και κατά τα άλλα φωτιστήκαμε. Και πάλι φταίει η κακή συγκυβέρνηση, άρα χρειάζεται μια καλή.

Για την ιστορία αποκαλύπτουμε.
Η πρώτη δήλωση είναι από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κ.Σκουρλέτη. Η δεύτερη από τη Χρυσή Αυγή και η τρίτη από τους ΑΝΕΛ και το Ν.Μαριά. Ύστερα κάποιοι μιλάνε για αποκάλυψη του φασισμού... Πώς άραγε; Οταν τίποτα το διαφορετικό δε λένε στην ουσία από τη Χρ.Αυγή για τα τρέχοντα που καίνε, πως θα καταλάβει ο λαός τη διαφορά; Από ένστικτο;

Από την απέναντι ακριβώς πλευρά η ανακοίνωση του "μοναχικού" ΚΚΕ που λέει:

"Παρά τον τσακωμό μεταξύ ΔΝΤ και χωρών της ΕΕ, τμημάτων του κεφαλαίου, γύρω από το μίγμα διαχείρισης της κρίσης και του χρέους, με βάση τα επιμέρους συμφέροντά τους, όλοι μαζί ζητάνε την επιτάχυνση της αντιλαϊκής πολιτικής και την αντιμετώπιση των λαϊκών αντιδράσεων. Καμία αναμονή, οργάνωση της Λαϊκής Συμμαχίας και συμπόρευση με το ΚΚΕ για μονομερή διαγραφή του χρέους, αποδέσμευση από την ΕΕ και κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, με το λαό στην εξουσία. Αυτή είναι η μόνη, ρεαλιστική φιλολαϊκή διέξοδος από την κρίση".

Τι συβαίνει λοιπόν; Τσακωμός για τη διαχείριση ανάμεσα σε τμήματα του κεφαλαίου.
Αποτέλεσμα; Διόγκωση του χρέους, επιτάχυνση της αντιλαϊκής πολιτικής.
Λύση; Οργάνωση της Λαϊκής Συμμαχίας, συμπόρευση με το ΚΚΕ για μονομερή διαγραφή του χρέους, αποδέσμευση από την ΕΕ και κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, με το λαό στην εξουσία.
Δύσκολο; Φυσικά. Δε θα μπορούσε σε μια τέτοια κατάσταση να βρεθεί μια απλή κι ανώδυνη λύση χωρίς σκληρό αγώνα. Οποιος το λέει δεν είναι παρά άλλος ένας πολιτικός απατεώνας που χαιδεύει αυτιά για να μας κάτσει στο σβέρκο.

Φτάνει λοιπόν η ώρα να αποφασίσεις με ποιους θα πας και ποιούς θα αφήσεις.

Με την αλήθεια όσο σκληρή και δύσκολη κι αν ακούγεται, ή με το "εύκολο" ψέμα που βγάζει όλο στα ίδια;

Με τα ταξικά συνδικάτα και τον αγώνα μέχρι τέλος ή με το φόβο και το συμβιβασμό που θα πονέσει στα σίγουρα πιο πολύ από το κόστος του όποιου αγώνα;

Για τη σωτηρία του λαού ή για τη σωτηρία του "καλού" και "υγιούς" κεφαλαίου και του έξυπνου, "αιώνιου" καπιταλισμού ενάντια στους εργάτες;

Υ.Γ:Δέ λέω φυσικά ότι π.χ. ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το ίδιο με τη Χ.Α. Σκέφτομαι και λέω όμως που μπορεί να οδηγήσει η θολούρα. Το που θα καταντήσει ο καθένας από όλους αυτούς(ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ,ΑΝΕΛ, ΔΗΜΑΡ κλπ. μένει να το δούμε σύντομα)

Έφυγε ο Γιώργος Περαντάκος...

Έφυγε ο Γιώργος Περαντάκος...Τι να πεις...
Καθομασταν το καλοκαίρι πέρσι τέτοιο καιρό με 2-3 φίλους και τρωγοπίναμε σ'ένα ταβερνάκι στην Πετρούπολη. Ανησυχούσε αλλά έλεγε πως δεν ήξερε τι συμβαίνει. Οι εξετάσεις δεν έδειχναν ακόμη κάτι καθαρά. Ηταν καλά αλλά αδύνατος. Υστερα σε μια πρόβα στο σπίτι μιας φίλης πιανίστριας, Σεπτέμβρης πρέπει να ήταν ή αρχές Οκτώβρη, τα ξαναλέγαμε. Και μετά στη γιορτή για τα 94 χρόνια. Είχε τραγουδήσει το "γερο νέγρο Τζίμ". Έπειτα ήρθε ο χειμώνας και χαθήκαμε. Τον ξαναείδα την πρώτη βδομάδα της κινητοποίησης στην ΕΡΤ τη μέρα της βροχής. Ήταν μέσα στη μεγάλη αίθουσα στην είσοδο δίπλα, σε μια γωνιά μαζί με την Ερωφίλη. Αδύνατος πολύ και με ΄μαλλιά που είχαν αρχίσει να ασπρίζουν."Θα τραγουδήσεις;" ρωτούσαμε ο ένας τον άλλο."Σημασία έχει να είμαστε εδώ" μου είχε πεί. Είπαμε διάφορα άλλα, μα δε ρώτησα για την υγεία του. Κόλλησα...
Ειχα στενοχωρηθεί τότε. Φαινόταν πια καθαρά πως κάτι πολύ σοβαρό έτρεχε. Ρώτησα και μου το είπαν κάποιοι άλλοι φίλοι.
Κι ύστερα χθες το μεσημέρι το είδα στο 902...Πάγωσα πραγματικά. Ο Γιώργος; έφυγε; γίνεται;

Καλό ταξίδι φίλε. Δεν περίμενα ποτέ πως θα το έλεγα σε σένα...


«Έφυγε» από τη ζωή ο τραγουδιστής Γ. Περαντάκος

(Σάβ, 24/08/2013 - 12:00)


Ο Γ. Περαντάκος τραγουδάει στην εκδήλωση για τα 94χρονα του ΚΚΕ που διοργάνωσε η ΚΕ του Κόμματος στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας πέρυσι




Σε ηλικία 45 χρόνων «έφυγε» σήμερα τα ξημερώματα, από τη ζωή ο τραγουδιστής Γιώργος Περαντάκος. Η είδηση του θανάτου έπεσε σαν κεραυνός. Ήταν τόσο νέος και είχε τόσα πολλά να δώσει. Πέρυσι ακριβώς αυτή τη μέρα παντρεύτηκε την αγαπημένη του Ράνια. Αλλά ο καρκίνος είχε τρυπώσει στη ζωή του. Έδωσε γενναία τη μάχη του με την στήριξη των δικών του ανθρώπων, αλλά δεν άντεξε.

Ο Γιώργος ήταν ένας πολύ καλός τραγουδιστής, ένα υπέροχο παιδί, ένας άνθρωπος που δεν περιορίστηκε στο να δίνει μάχες για την προσωπική του ζωή, αλλά και μάχες για να γίνει καλύτερος αυτός ο κόσμος. Πάντα δίπλα στο ΚΚΕ, σε πολιτικές μάχες, σε συγκεντρώσεις, πορείες, αλλά και σε πολιτιστικές εκδηλώσεις του κόμματος, ήταν πάντα εκεί. Εντυπωσίαζε όσους τον γνώριζαν, με το χαμόγελο, την πραότητα και τη σεμνότητά του.

Ο Γιώργος Περαντάκος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Χίο. Ήρθε στην Αθήνα για σπουδές και παράλληλα έκανε μαθήματα κιθάρας και φωνητικής. Για αρκετά χρόνια ασχολήθηκε επαγγελματικά με το τραγούδι και εμφανίστηκε σε γνωστές μουσικές σκηνές της Αθήνας και σε συναυλίες ανά την Ελλάδα. Συνεργάστηκε με γνωστούς συνθέτες, τραγουδοποιούς και τραγουδιστές όπως οι: Γιάννης Σπανός, Μίμης Πλέσσας, Πέτρος Βαγιόπουλος, Θοδωρής Παπαδόπουλος, Παντελής Θαλασσινός, Λάμπρος Καρελάς, Δημήτρης Μπάσης, Πέτρος Γαϊτάνος, Αναστασία Μουτσάτσου, Σωτηρία Λεονάρδου, Μαριώ, Γεράσιμος Ανδρεάτος, Κατερίνα Κούκα, Λίτσα Διαμάντη κ.α. Τα τελευταία χρόνια ήταν το τρίτο μέλος του«Τριφώνου», μαζί με την Ερωφίλη και τον Δημήτρη Υφαντή.
Στη δισκογραφία εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1997 συμμετέχοντας στο δίσκο «Νερό κι αρμύρα», μαζί με τον Παντελή Θαλασσινό και την Αναστασία Μουτσάτσου, ενώ συμμετείχε και στα άλμπουμ «Ο Μικρός Πρίγκιπας», «Τα όνειρα δεν είναι υποσχέσεις», «Δώδεκα και μία ματιές στα Δωδεκάνησα», «Παραμύθι για πουλιά».
«Το επόμενο πρωί» ήταν η πρώτη ουσιαστικά δισκογραφική απόπειρα με έξι δικά του τραγούδια καθώς επίσης και συνθέσεις των: Λάμπρου Καρελά, Βαγγέλη Κονταράτου, Δημήτρη Μαρινόπουλου, Γιάννη Βιλιώτη και Ηρακλή Κοντού σε στίχους των: Ιωάννας Μαυρέα, Τζένης Καναβού, Μίλτου Δημουλή, κ.ά.
Η κηδεία του θα γίνει, αύριο Κυριακή στις 6 το απόγευμα στο χωριό του, την Καλαμωτή της Χίου.

Καλό σου ταξίδι, Γιώργο.

Με αισιοδοξία ατενίζουμε...

Επέμβαση της Δύσης στη Συρία και μάλιστα στρατιωτική; Πιθανό, πολύ πιθανό μάλιστα όπως δείχνει  και ο ..."αέρας Ολάντ". Τόσους μήνες το ψάχνουν, απλά δεν έχει κάτσει ακόμη όπως το θέλουν.
Πέσιμο Ερντογάν στο Ισραήλ για την Αίγυπτο; Μα γιατί; Ποιός ξέρει, θα δούμε. Αστο να υπάρχει κι αυτό σαν πιθανότητα.
Θερμό επισόδιο Ινδίας-Πακιστάν για το Κασμίρ; Ζέστανέ το, μπορεί να χρειαστεί.
Ένταση Αγγλίας- Ισπανίας για Γιβραλτάρ; Γιατί όχι; Χρήσιμο ακούγεται.
Ιράν, Ιράκ, Ισραήλ, Αίγυπτος κλπ. Κι εκεί απλώνουν τα πιόνια στη σκακιέρα δια παν ενδεχόμενο.
Κόντρα Αλβανίας-Ελλάδας για την εκκλησία... κάποια εκκλησία τέλος πάντων και κάτι κουλά του Μπερίσα για επέμβαση της Ελλάδας στα εσωτερικά της Αλβανίας; Ξεκίνα το κι αυτό και βλέπουμε.
Και στη γενική εικόνα ένας κόσμος με τον καπιταλισμό σε βαθιά κρίση που ψάχνει διέξοδο κι εκτόνωση, με τους ανταγωνισμούς όλων των ειδών υποχρεωτικά να φουντώνουν. ΗΠΑ, Ρωσία, ΕΕ, Κίνα και άλλοι παίκτες ζωγραφίζουν χάρτες και θέσεις.
Και στο Β.Πόλο οι πάγοι λιώνουν και μια χούφτα χώρες, και τα συμφέρονται που εκφράζονται μέσα απ'αυτές, ακονίζουν τα νύχια τους για την εκμετάλλευση των "νέων πηγών πλούτου", των νέων ευκαιριών κερδοφορίας.
Και στην Ιαπωνία η εταιρεία πυρηνικής ενέργειας TEPCO, μετά το γνωστό προαναγγελθέν 'ατύχημα", ρίχνει τα βρώμικα ραδιενεργά νερά της στον ωκεανό και ...καλό τους ταξίδι.
Μια ζωή που δεν έχει  καμιά άλλη αξία εκτός από το ότι είναι μια ευκαιρία κερδοφορίας.
Εκτός κι αν κάποιοι αλλάξουν το παιχνίδι. Και τότε ο κόσμος όλος θα γιατρέψει τα σπασμένα του φτερά και αεράκι καινούργιο θα φυσήξει και θα σπρώξει το καράβι σ'άλλη θάλασσα.

Εχει κανείς αμφιβολία για το τι θα συμβεί σ'αυτό τον πλανήτη, για το πως θα καταντήσουν αυτό τον όμορφο κόσμο οι κλειδοκράτορες, αν συνεχιστεί ανενόχλητη η έφοδος του καπιταλισμού και η προσπάθεια σωτηρίας του;
Τι ευτυχία μπορεί να προκύψει άραγε από το άπλωμα της γάγγραινας;
Και τελικά πόσο μπορεί να στενοχωρηθεί ο καπιταλισμός από μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια νεκρούς;
Μήπως καθόλου;

Μια σκέψη μόνο,μια έμμονη ιδέα.
Ανατροπή, ανατροπή, ανατροπή.