O φασισμός δολοφονεί και τρομοκρατεί!! -Απαντάμε μαζικά τώρα-Ολοι στα σημερινά συλλαλητήρια

Συγκέντρωση το απόγευμα στην Αμφιάλη στις 5.30μμ

Φασιστική φρίκη!
Φασίστες δολοφόνησαν στην Αμφιάλη ένα νέο άνθρωπο, ένα μουσικό 34 χρονών.
Δολοφονούν τη ζωή εν ψυχρω και χάνονται στο σκοτάδι.
Οι τραμπούκοι δολοφόνοι έφυγαν πλέον από τις προκλήσεις και τις βίαιες επιθέσεις και πέρασαν στο επόμενο στάδιο. Τις δολοφονίες ανθρώπων που δηλώνουν ότι δε σκύβουν το κεφάλι και ότι δεν τους φοβούνται.
Ο φασισμός δεν είναι τυχαίο φαινόμενο, δεν είναι μια απρόσμενη και ανεξήγητη κατάσταση. Εμφανίζεται με ένταση μόνο στις μεγάλες κρίσεις όταν ο καπιταλισμός τρίζει και ανησυχεί μήπως χάσει τον έλεγχο.
Ο φασισμός είναι το ρόπαλο και η ασπίδα του καπιταλισμού και της πλουτοκρατίας. Αυτό που βλέπουμε δεν οργανώθηκε "αυθόρμητα" από το πουθενά. Είναι ένας πληρωμένος στρατός που πριν έβγαζε αλλού "μεροκάματο". Είναι ένας στρατός με χορηγούς αυτούς που έχουν κάθε συμφέρον να κρατηθεί ο λαός με το κεφάλι σκυφτό.
Οι μετανάστες ήταν μόνο η αρχή, το πρώτο βήμα για να βρούν κοινό σε έναν κόσμο που έψαχνε εξιλαστήρια θύματα και δεν τολμούσε να δει κατάματα τις αιτίες της κρίσης και να παλέψει.
Τώρα περνάμε στην επόμενη φάση. Στις επιθέσεις εναντίον πολιτικών οργανώσεων και πρωτοπόρων εργαζόμενων με στόχο ακόμα και τη δολοφονία τους. Αύριο θα είναι η σειρά του κάθε απλού απεργού που θα σηκώνει κεφάλι για να σώσει ό,τι σώζεται από τη ζωή του που ρημάζεται.
Ειναι φανερό ότι προσπαθούν με την πονηρή συνδρομή διάφορων ΜΜΕ να τρομοκρατήσουν το λαό που δείχνει και αυτές τις μέρες με το φούντωμα κινητοποιήσεων σε πολλά μέτωπα, ότι δεν έχει σκοπό να ανεχτεί άλλο τη λεηλασία της ζωής του. Είναι φανερό ότι έχουν εντολή να απομακρύνουν με κάθε τρόπο αυτούς που σκέφτονται τον ξεσηκωμό από τον οργανωμένο αγώνα και την ιδέα της ανατροπής. Έχουν εντολή να δηλώσουν σ' αυτούς που σηκώνονται ότι αυτοί θα είναι εκεί και θα τους σταματήσουν με μαχαίρια και ρόπαλα.
Δεν θα τους φοβηθούμε.
Ας το φωνάξουμε δυνατά. Αυτοί που έχουν μεσα στο DNA τους αγώνες, εξορίες, θυσίες και μεγάλα οράματα δεν φοβούνται τα βρώμικα φουσκωμένα μπράτσα των αναβολικών και τις φάτσες των μπράβων της νύχτας. Οργανώνονται και τους τσακίζουν. Βάζουν μπροστά την εργατική τάξη και το δίκιο της και σπρώχνουν τον κόσμο προς τα μπρος. Προς την κατεύθυνση εκείνη όπου δε χωράνε φασίστες και δολοφονίες αθώων αγωνιστών.

Η απάντηση πρέπει να είναι άμεση και δυναμική.
Ολοι το πρωί στα συλλαλητήρια. Στην Ομόνοια στις 10.30πμ με το ΠΑΜΕ.
Ολοι στους αγώνες.
Ολοι στην Αλληλεγγύη. Χέρι χέρι με όποιον παλεύει τσακίζουμε το φασισμό στη ρίζα του που δεν είναι άλλη από αυτό το δολοφονικό σύστημα που τόσα χρόνια ξεγελούσε φορώντας "ανθρώπινη" μάσκα.

Ολοι το απόγευμα και στη συγκέντρωση στην Αμφιάλη.

Δεν τους φοβόμαστε. Ξέρουμε καλά το πρόσωπό τους και δε μπορούν να μας ξεγελάσουν.
"Το φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον, δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον"

Πρώτη μέρα Απεργίας- Τεράστια συμμετοχή, πολύ μεγάλες συγκεντρώσεις

Απεργία ΟΛΜΕ, μέρα 1η.
Τεράστια πραγματικά η συμμετοχή με ποσοστά που έφτασαν και το 100% σε κάποιες περιοχές!
Είναι φανερό ότι πολλοί καθηγητές που σε άλλες απεργίες έβρισκαν πάντα κάποια δικαιολογία για να μην πάρουν μέρος στην Απεργία, αυτή τη φορά αποφάσισαν να κάνουν το βήμα.
Πάρα πολλά σχολεία έμειναν κλειστά, ενώ αν υπήρχε η κατάλληλη οργάνωση, θα μπορούσαν να κλείσουν εντελώς ακόμη περισσότερα. Υπήρχαν σχολεία που άνοιξαν με 4-5 καθηγητές ενώ οι υπόλοιποι 30 απεργούσαν. Προφανως θα μπορούσε να ασκηθεί και σ'αυτούς κάποια πίεση, δεν εννοούμε βία, και να απεργήσουν και αυτοί. Το ίδιο ισχύει και για πολλά σχολεία που άνοιξαν με τους μισούς καθηγητές να απεργούν και τους άλλους μισούς να πηγαίνουν για δουλειά. Αν σ'αυτά τα σχολεία υπήρχαν απεργιακές επιτροπές τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Υπήρξε πάντως και σχολείο στον Αγ.Δημήτριο που άνοιξε με έναν(!) καθηγητή. Ο συγκεκριμένος μάλιστα προερχόταν από  ΕΠΑΛ και προφανώς δε συγκινήθηκε καθόλου από την περιπέτεια 12 συναδέλφων του που μπήκαν σε διαθεσιμότητα στο προηγούμενο σχολείο του. Άλλο σχολείο στην Αργυρούπολη άνοιξε με 2 από τους 30 καθηγητές! Κάποιοι φαίνεται πως δεν έχουν ίχνος τσίπας.
Από κει και πέρα από το πρωί στα σχολεία υπήρχε μια ατμόσφαιρα κινητοποίησης, αν και όχι πάντα αυτή που θα μπορούσε να υπάρχει, ειδικά στα σχολεία όπου υπήρχαν οργανωμένες δυνάμεις(κατα κύριο λόγο του ΠΑΜΕ) που μοίραζαν υλικό και προσπαθούσαν να ανοίξουν κουβέντα με γονείς και μαθητές. Σε κάθε περιοχή υπήρχε ένα σχολείο-"κέντρο", όπου συγκεντρώθηκαν οι καθηγητές των γύρω σχολείων και αφού έκαναν μικρές πορείες, στη συνέχεια κατέβηκαν στο κέντρο για τη συγκέντρωση στα Προπύλαια. Το ΠΑΜΕ είχε προσυγκέντρωση στην Ομόνοια και στη συνέχεια βάδισε οργανωμένα στα Προπύλαια κι ενώθηκε με την υπόλοιπη συγκέντρωση. Οταν η πορεία ξεκίνησε και κάνοντας τον κύκλο πρός Ομόνοια ανέβηκε τη Σταδίου και έφτασε στο Σύνταγμα, τα τελευταία μπλοκ του ΠΑΜΕ ήταν ακόμη στην Παν/μίου μπροστά στα Προπύλαια.
Το σημερινό πολύ μεγάλο συλλαλητήριο των καθηγητών, αλλά και άλλων εργαζόμενων στο Δημόσιο(υγεία κλπ), κάποιοι μίλησαν για πάνω από 20000 κόσμο, έδειξε κάτι ακόμα. Οτι όταν μια απεργία έχει πολύ μεγάλη συμμετοχή όπως η σημερινή, ανάλογα πολύ μεγάλη είναι και η απεργιακή συγκέντρωση που ακολουθεί. Οι περισσότεροι από τους δεκάδες χιλιάδες που πήραν μέρος στην Απεργία, κατέβηκαν και στα συλλαλητήρια σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας. Φαίνεται λοιπόν πόσο δίκιο έχει το ταξικό κίνημα που επιμένει να δίνει όλες τους τις δυνάμεις για την επιτυχία των απεργιών.
Το ποια θα είναι η συνέχεια δεν μπορει κανείς να το ξέρει, αλλά είναι σίγουρο ότι η απεργία δεν περνάει καθόλου απαρατήρητη, όπως ευχόταν και υπολόγιζε η κυβέρνηση.
Θα πούμε ακόμη ότι στη διάρκεια της περασμένης βδομάδας, από την πίεση που ασκήθηκε από εκείνους που είχαν από την αρχή αποφασίσει να απεργήσουν, αναπτύχθηκε μια δυναμική που δεν φαινόταν και που έφερε τα σημερινά πολύ μεγάλα ποσοστά συμμετοχής.
Αν οι απεργοί καταφέρουν να αγκαλιαστεί ο αγώνας τους από μαθητές, γονείς και άλλους εργαζόμενους -πράγμα βέβαια που δεν είναι εύκολο και που χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια- μπορεί να δούμε ένα σκηνικό που να ανάβει σπίθες αισιοδοξίας για ένα φούντωμα του λαϊκού εργατικού κινήματος που τον τελευταίο καιρό, από τις εκλογές και μετά δείχνει σημάδια κούρασης.

Καλή συνέχεια στην Απεργία λοιπόν. Είμαστε όλοι στο πλάι των καθηγητών δίνοντας το χέρι σε όποιον σηκώνεται και παλεύει.

Αρχίζει η Απεργία των καθηγητών-Δυο λογικές, δύο πρωτοσέλιδα

Ξεκινάει αύριο η απεργία των εκπαιδευτικών.
Είναι ένας αγώνας δύσκολος και θα μάθουμε πολλά και από αυτή τη σύγκρουση.
Φυσικά θα αναφερθούμε πολλές φορές σ'αυτή την απεργία, αφού θα την παρακολουθήσουμε από πολύ κοντά.
Τα πρώτα στοιχεία δείχνουν ότι αύριο τα περισσότερα σχολεία θα είναι κλειστά, πράγμα που δεν έχει συμβεί σε καμία από τις απεργίες των τελευταίων χρόνων. Το ΠΑΜΕ, παρότι η πρότασή του δεν πέρασε στις ΓΣ, θα είναι στην πρώτη γραμμή, στηρίζοντας με κάθε τρόπο την απεργία.
Άλλωστε αυτό φαίνεται και από το σημερινό πρωτοσέλιδο του Κυριακάτικου Ριζοσπάστη.
Συγκρίνοντας με το πρωτοσέλιδο της ΑΥΓΗΣ μπορεί κανείς να δει τις διαφορές. Η Αυγή και πάλι παραπέμπει στις εκλογές(στο κόκκινο πλαίσιο λέει "πολιτικές ανατροπές φερνουν οι δημοσκοπήσεις"). Η προοπτική του αγώνα από τη μια και η κοινοβουλευτική λογική που σπέρνει αυταπάτες από την άλλη εντάσσοντας τους αγώνες στην προοπτική των εκλογών που θα φ'ερουν δηθεν τη λύση.
Τη λύση όμως μόνο οι σκληροί ταξικοί αγώνες που θα είναι προσανατολισμένοι στο στόχο της τελικής ανατροπής και την αλλαγή τάξης στην εξουσία μπορούν να τη φέρουν.
Καλό αγώνα λοιπόν στους καθηγητές, στους γονείς και φυσικά στους μαθητές που θα βρεθούν στην ίδια πλευρά και το ιδιο χαράκωμα.

ΥΓ: Στη φωτογραφία της ΑΥΓΗΣ βλέπουμε στη γελοιογραφία, ότι και για το θέμα της Παιδείας, κατά τον ΣΥΡΙΖΑ, φταίει η κ.Μέρκελ και όχι η λογική "σχολείου της αγοράς" που επιβάλλει το σύστημα και τα μονοπώλια για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες τους. Και πάλι η κυβέρνηση εμφανίζεται ως δήθεν άβουλη να τρώει σφαλιάρες από "τους Γερμανούς".
Θα δούμε φυσικά στη συνέχεια ότι οι καπιταλιστές και τα μονοπώλια των ΜΜΕ, που ξέρουν πολύ καλά τα συμφέροντά τους και φυσικά δεν είναι καθόλου άβουλα, δεν θα ενθουσιαστούν καθόλου από την απεργία.

Η ανάκαμψη

Μιλάνε για καλύτερες μέρες..."Για τα παιδιά μας" λένε.
"Μιλάνε για καιρούς δοξασμένους και πάλι, Άννα μην κλαίς θα γυρέψουμε βερεσέ απ' το μπακάλη...
Μιλάνε για του έθνους ξανά την τιμή, Άννα μην κλαίς στο ντουλάπι δεν έχει ψίχα ψωμί."
Πόσο προφητικό...
Ποιος να το πίστευε ότι θα ζούσαμε στον 21ο αιώνα τέτοιες μέρες του '30.
Κι όμως. Και παρά το αίσχος τολμάνε να εξαγγέλουν πρωτογενή πλεονάσματα και ανακάμψεις.
Λες και μας νοιάζει, λες κι έχουν σημασια γι αυτούς που εξακολουθούν να μην έχουν δουλιά.
Η "ανάκαμψη" είναι ανάκαμψη των μεγάλων επιχειρήσεων και "για να διατηρηθεί", αν έρθει πρώτα, θα πρέπει να περάσει πάνω από πραγματικά πτώματα ή ερείπια ζωών και ονείρων.
Πρέπει εσύ να εξακολουθήσεις να σέρνεσαι, να ξεφτιλίζεις τη ζωή σου για ένα τίποτα, να μην έχεις ούτε τα βασικά και στοιχειώδη, και φυσικά θα πρέπει να έχεις το κεφάλι σκυφτό, να μην ξεσηκωθείς γιατί κάτι τέτοιο "θα έβαζε σε περιπέτεια την εθνική προσπάθεια". Για τη δική σου περιπέτεια, για το δικό σου αργό θάνατο, δε νοιάζεται φυσικά "η πατρίδα της επιχειρηματικότητας".
Ζήτω η πατρίδα λοιπόν. Ζήτω η Ελλάδα, αλλά θάνατος στους Έλληνες...
Τόσο απλό είναι, κι όμως τόσο δύσκολο να το καταλάβεις.
Οσο δεν παίρνουν οι λαοί την απόφαση να πάρουν στα χέρια τους τη ζωή τους, να κόψουν με το μαχαίρι κάθε παρτίδα με αυτούς που τους κοροιδεύουν, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει.
Άλλωστε κανείς πια δεν τους λέει ότι τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα. Μόλις αρχίζει η συζήτηση σε λίγο ομολογούν ότι αυτό που λένε "με ειλικρίνεια", είναι ότι αν δεν συνεχίσουμε προς το γκρεμό, τα πράγματα θα γίνουν ακόμη χειρότερα. Χειρότερα από τι; Τι υπάρχει χειρότερο για αυτόν που δεν έχει δουλειά, ζωή κι ελπίδα;

Ανακοινώθηκαν τα στοιχεία για την ανεργία. Νέο ρεκόρ! 1403000 άνθρωποι χωρίς σήμερα και αύριο στην Ελλάδα. Κι όμως εξακολουθούν να μιλάνε! Πριν λίγο έλεγαν ψέματα, ότι οι προσλήψεις ήταν περισσότερες από τις απολύσεις το τελευταίο διάστημα. Παρ' όλα αυτά ο αριθμός των ανέργων αυξήθηκε! Πως να έγινε άραγε;
Κάποιοι εξακολουθούν να κλείνουν τα μάτια και να κοιτάζουν τη δουλειά τους.
Τα βράδια κοιμούνται ήσυχοι και λένε στα παιδιά τους ότι νοιάζονται. Λένε πως είναι "καλοί άνθρωποι". Μερικοί το πιστευουν κιόλας. Τις Κυριακές πάνε στην εκκλησία και σταυροκοπιούνται γονατίζοντας. Μπράβο τους...


Τα ίδια εν τω μεταξύ γίνονται και σε άλλες χώρες όπου ήρθε ή "έρχεται η ανάκαμψη" και τα νέα θαύματα του καπιταλισμού.

Η είδηση είναι από την Πορτογαλία, αλλά δεν έχει καμιά διαφορά από αυτό που ζούμε κι εμείς.
Τη διαβάσαμε στο Ριζοσπάστη:

Πείνα στην Πορτογαλία...
Ανατριχιαστικά στοιχεία δημοσιοποίησε η πρόεδρος της ομοσπονδίας των τραπεζών τροφίμων της Πορτογαλίας, Ιζαμπέλ Ζονέτ, σε συνέντευξή της.

- Περίπου 2 εκατ. άνθρωποι στην Πορτογαλία ζουν μέσα στη φτώχεια. Η κατάσταση έχει επιδεινωθεί, πολλές οικογένειες δεν τρώνε όποτε νιώθουν πείνα.

- Από έρευνα που έγινε (τράπεζες τροφίμων και καθολικό πανεπιστήμιο) σε δείγμα 2.209 προσώπων που έχουν επαφή με τις τράπεζες τροφίμων για να μπορούν να σιτίζονται, προκύπτει ότι: 4 στους 10 ανέφεραν πως έχουν περάσει τουλάχιστον μία μέρα χωρίς να έχουν φάει τίποτε. Στην προηγούμενη έρευνα πριν τρία χρόνια το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 27%.

- Το 26% των ερωτηθέντων δήλωσε πως στερείται διατροφικά αγαθά και πως νιώθει πείνα «πολλές μέρες κάθε βδομάδα».

- Μόνο το 23% των συντηρούμενων από τις τράπεζες τροφίμων δήλωσε πως «είναι σε θέση να αγοράσει τροφή έως το τέλος του μήνα».

Αυτή είναι η τραγική πραγματικότητα.

Κι όμως, πρώτη είδηση για την Πορτογαλία μόλις πριν μερικές μέρες ήταν, σύμφωνα με το «Ρόιτερς», ότι: «Η πορτογαλική οικονομία σημείωσε ανάκαμψη στο δεύτερο τρίμηνο του 2013, για πρώτη φορά μετά από δέκα τρίμηνα, σύμφωνα με τη στατιστική υπηρεσία της χώρας».

Κι ο κόσμος πεινάει...