Οι "άχρηστοι"

Ακούμε εδώ και χρόνια αυτή τη γνωστή, βαρετή αλλά άκατοίκητη από νόημα κουβέντα περί άχρηστων και ανίκανων πολιτικών.
Τι κοροιδία...
Και μάλιστα μια κοροιδία που κρύβει την αλήθεια και τους πραγματικούς φταίχτες όλου αυτού του δράματος που ζούμε, όσοι το ζούμε και μας τσακίζει.

Η αλήθεια όμως είναι ακριβώς η ανάποδη.
Οχι μόνο δεν είναι άχρηστοι αυτοί που μας κυβέρνησαν και μας κυβερνάνε, αλλά αντίθετα παίρνουν πραγματικά βραβείο, αφού όλοι μαζί έχουν καταφέρει κάτι σχεδόν αδύνατο.
Να συντηρήσουν στη ζωή ένα σύστημα που έπρεπε να εχει σβήσει εδώ και δεκαετίες, ίσως ε΄δω και 100 χρόνια...
'Εχουν καταφέρει, εξαπατώντας με ιδιοφυείς τρόπους τους λαούς, να κάνουν να μοιάζει ζωντανό και λαμπερό, ένα σύστημα που σαπίζει εδώ και έναν αιώνα και που το μόνο που έχει να προσφέρει είναι μιζέρια, φτώχεια, δυστυχία, πολέμους και θάνατο.
Οχι σε όλους βέβαια. Εμείς όμως για το λαό ενδιαφερόμαστε...

Οποιοι ενδιαφέρονται "για όλους", και γι αυτούς που πλουτίζουν από τη δυστυχία των άλλων δηλαδή, ας το δηλώσουν ανοιχτά κι ας εξακολουθήσουν να μιλάνε για "απατεώνες","άχρηστους", "ανίκανους" κλπ.
Τιποτα από όλα αυτά δεν είναι όλοι αυτοί που κυβέρνησαν. Απλά δούλευαν για λογαρισμό άλλης τάξης.
Και στις δύσκολες στροφές σαν καλοί κυβερνήτες του πλοίου, αλλά όχι ιδιοκτήτες, έμπαιναν μπροστά και "την πλήρωναν" αυτοί. Αφού βέβαια είχαν πληρωθεί πρώτα πολύ καλά για την υπηρεσία τους με όλους τους τρόπους.

Οι αδριάντες που τους έστησε το σύστημα και οι τιμές τους τα λένε όλα.

"Οι μεγάλοι σωτήρες" λοιπόν, που κάποτε κάθονται και στον πάγκο ως "ανίκανοι"... έτσι είν' η ζωή, δεν είναι παρά οι μεγάλοι σωτήρες αυτού του φρικτού και άδικου κόσμου.

Ε.Βενιζέλοι, Παπανδρέου, Καραμανλήδες και ξανά απ' την αρχή τα ίδια ονόματα.
Με χρυσά γράμματα πραγματικά τους αξίζει να γραφτούν τα ονόματά τους από τους ιδιοκτήτες της εξουσίας(και επομένως και της ιστορίας), αυτούς που σώθηκαν από τις πολιτικές των "μεγάλων Ελλήνων", των "μάγων" που κατάφεραν να εξαπατήσουν το λαό και να δώσουν ζωή κι ανάσα σ' ένα σαπισμένο σύστημα.

Μέχρι να φτάσουμε στον Α.Σαμαρά...
Που κι αυτός μόνο άχρηστος δεν είναι.
Πως γίνεται ένας άχρηστος να σου βάζει τα δυο πόδια σε ...μισό παπούτσι, να σου κάνει τη ζωή πατινι, ενώ πήρε τη σκυτάλη απ'αυτόν που στην είχε κάνει ποδήλατο;
Και ενώ είχαν φυσικά τάξει και υποσχεθεί καλύτερες μέρες... τελικά το μερτικό σου  το πήραν άλλοι μπήγοντας το μαχαίρι ακόμα πιο βαθιά στη σάρκα του λαού.
Πόσο άχρηστος μπορεί να είναι κάποιος που ουσιαστικά κατάφερε να κρύψει ακόμα κι από σένα τη φτώχεια σου που συνέχισε να μεγαλώνει, και να σε κάνει να νομίζεις ότι η κρίση τελειώνει όπου νάναι ενώ εξακολουθεί να σε τσακίζει και να σου παίρνει ό,τι σού έχει απομείνει, πράγμα που βέβαια θα συνεχισθεί μεχρι να σωθούν οι επιχειρήσεις και τα κέρδη τους;

Για σκέψου λιγάκι...
Πόσο άχρηστοι;

Επομένως κι αυτοί που μιλάνε για άχρηστους ξέροντας φυσικά όλες αυτές τις απλές αλήθειες τι ρόλο παίζουν;
Σε ποια μεριά βρίσκονται;

Πάντως όχι στη δική μας...

Αριστερά με δεξιά ζαλάδα και στο βάθος μαύρο -Ένα άρθρο της Αυγής για το φεστιβάλ

4Οο φεστιβάλ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ και η Αυγή ξεσπαθώνει αποδίδοντας ...τα του Καίσαρος όπου νά 'ναι και τα του Θεού στην Αριστερά.

Διαβάζουμε με πικρό χαμόγελο το άρθρο του Πάνου Σκουρολιάκου. 

Ο Π.Σ. είναι στην κατηγορία των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που ξεκινάν το βιογραφικό τους με τον γνωστό τρόπο:"Οργανώθηκε στην ΚΝΕ και το ΚΚΕ κλπ...".

Αφου κάνει μια θλιμμένη, νοσταλγικά γλαφυρή περιγραφή των ηρωικών πρώτων φεστιβάλ της ΚΝΕ αλλά και του Ρήγα(όπου ως Κνίτης λέει απαγορευόταν να πάει ενώ εγώ ως Κνίτης δε θυμάμαι να μου απαγόρεψε κανεις τίποτα τέτοιο, μάλλον σε άλλη ΚΝΕ θα ήμουν), προχωράει στα συμπεράσματα:

"Σαράντα χρόνια μετά λοιπόν. Ζώντας το χάος που έχει δημιουργήσει αυτή η περιβόητη και κατασκευασμένη κρίση, αναρωτιέσαι τι άφησαν αυτές οι διοργανώσεις. Ποια ήταν η δυναμική τους για το μέλλον -τότε- που τώρα έχει γίνει οδυνηρό παρόν; Θλίβεσαι όταν αναλογίζεσαι πως πολλοί από τους συμμετέχοντες στην κατασκευή της κρίσης ήταν παρόντες και παρούσες ως στελέχη στις γιορτές αυτές των πολιτικών νεολαιών της Μεταπολίτευσης. Δεν χρειάζονται ονόματα. Γνωστοί οι μαθητές των θρανίων της Αριστεράς που, μετά το πέρας των μαθημάτων, προσέφεραν υπηρεσίες στους -μέχρι πρότινος- πολιτικούς τους αντιπάλους."

Κι εκεί χαμογελάς πικρά με την αριστεροσύνη της σημερινής "Αριστεράς" που έχει οικοιοποιηθεί(κοινώς καπέλο)  με το ζόρι ο "δημοκρατικός" Συριζα.

Από την τραγική ανάλυση που λέει πως η κρίση είναι "κατασκευασμένη", θα μπορούσε να την αποφύγει το σύστημα δηλαδή αν ...άλλοι είχαν τη διαχείριση, μέχρι το άρωμα που μένει στο τέλος...

Αυτό που για άλλη μια φορά βρωμάει τελικά αστική προπαγάνδα που λέει πως όλοι φταίξαμε..., και μάλιστα κάποιοι από μας περισσότερο!

 Ποιοί:

Μα ποιοί άλλοι;

Οι άτιμοι οι αριστεροί... που πέρασαν από την ΚΝΕ και κατάντησαν εκεί που κατάντησαν. (Που αν το πας πιο βαθιά θα καταλήξεις στο γνωστό "Πως να αλλάξει ο κόσμος αν δεν αλλάξουν οι άνθρωποι" που αρέσει και στα πρωινά του mega των Αναγνωστάκη-Χασαπόπουλου)

Αχ βρέ Αριστερά τι μας έκανες...

Για να είναι "μέσα" βέβαια ο Πάνος λέει στο τέλος πως πιστεύει "ακράδαντα πως τίποτα δεν πάει χαμένο" και πως "τα όνειρα θα πάρουνε εκδίκηση"... (Ε, ναι! Έρχονται εκλογές...)

Μόνο που το άρθρο του λέει πως όλα πήγανε χαμένα, πως το μέλλον που έφεραν τα φεστιβάλ είναι το "σημερινό οδυνηρό παρόν" και πως τίποτα άλλο δεν άφησαν πίσω τα φεστιβάλ πάρα μόνο μια "κατασκευασμένη κρίση" που στην κατασκευή της συμμετείχαν οι τότε ΚΝίτες και Ρηγάδες.

Τόσο "Αριστεροί"...

Τι άλλο θα έλεγαν δηλαδή αν έγραφαν γι αυτό οι αναλυτές της ΝΔ;

Στάθης "ταξικός" και μαινόμενος

"Είναι σοφιστεία να λες ότι η Αριστερά δεν θα επαναφέρει το πετρέλαιο θέρμανσης στα 0,90 το λίτρο, αν ο κ. Τσίπρας στην επόμενη συνάντηση με τον κ.Ντράγκι δεν του σπάσει τα δόντια. Είναι ραγιαδισμός να προλέγεις ότι η χώρα σου δεν μπορεί να διαπραγματευθεί με τη Γερμανία για την παραγραφή μεγάλου μέρους του χρέους ή για τις πολεμικές αποζημιώσεις - είναι σαν να αναγνωρίζεις ότι ουδείς πουθενά μπορεί να ανατρέψει τις κυρίαρχες επιλογές του καπιταλισμού, έτσι όπως σήμερα τις εκφράζει το Βερολίνο (με την άδεια της Ουάσινγκτων)."

"Δεν ξέρω πόσο «τρίχα» είναι η επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ, ξέρω όμως σίγουρα ότι για να συμβεί κάτι τέτοιο, δεν είναι προϋπόθεση η έξοδος της Ελλάδας απ’ το ΝΑΤΟ." 

"Σήμερα στην Ελλάδα ο ένας στους τρεις εργαζόμενους (από τους έξι στους δέκα που ακόμα εργάζονται) παίρνει 300 ευρώ το μήνα (περίπου όσο στη Βουλγαρία). Είναι προϋπόθεση, προκειμένου αυτό να ανατραπεί, να ανατραπεί ταυτοχρόνως ο καπιταλισμός και ο ιμπεριαλισμός;"

Αυτά και άλλα πολλά και ωραία λέει ο Στάθης Σταυρόπουλος, μαινόμενος  κατά του ΚΚΕ σε άρθρο του στον ΕΝΙΚΟ. Ποιος είδε το Στάθη και δεν τον φοβήθηκε...

Με απλά λόγια λοιπόν και όσο πιο σύντομα μπορώ λέω τα εξής:

1. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καλεί το λαό σε αγώνες, τον καλεί να ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ για να φυγει η ΝΔ και να έρθει εκείνος. Αλλιώς από τους 1700000 που τον ψήφισαν δεν μπορει, μερικές δεκάδες χιλιάδες θα τους βλέπαμε στους αγώνες. Αλλά δεν.. Μη λέμε ψέματα λοιπόν.

2. "Είναι ραγιαδισμός να προλέγεις ότι η χώρα σου δεν μπορεί να διαπραγματευθεί με τη Γερμανία για την παραγραφή μεγάλου μέρους του χρέους ή για τις πολεμικές αποζημιώσεις..."
Το ΚΚΕ δεν είπε φυσικά ότι δεν μπορεί να διαπραγματευθεί "η χώρα" όπως ψέματα λέει το άρθρο.
Mπορεί και παραμπορεί ...να διαπραγματευθεί.
 Απλά το θέμα είναι τι θα κάνει "η χώρα" όταν της πουν όχι. Δηλαδή τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ; Θα χτυπήσει πιο δυνατά στο τραπέζι το χέρι του στην τηλεδιάσκεψη;
Όταν λοιπόν η Γερμανία πει όχι σε κάτι που θα ζητήσει "η χώρα"(γιατί δεν λέτε η ΕΕ, η Γαλλία είναι "καλή" δηλ.;) θα καλέσει ο ΣΥΡΙΖΑ το λαό σε αντίσταση κατά των επιταγών της ΕΕ;
Και αν κάποιος σκεφτει ...γιατί όχι; η απάντηση ειναι αυτή: Δείχνει κάτι μεσα στο κίνημα ότι προετοιμαζει τις δυνάμεις του και το λαό για κάτι τέτοιο; ή μήπως αποκοιμίζει τους πάντες με την σωτήρια έλευση του ίδιου στην κυβέρνηση όπου όλα θα λυθούν αν όχι δια μαγείας σίγουρα δια χειρός Τσίπρα και όχι με την παρέμβαση του λαού και των αγώνων του;
Η απάντηση είναι ότι στην πράξη όχι μόνο δεν κάνει τίποτα για την ανασυγκρότηση του συνδ. κινήματος αλλά λειτουργεί εκφυλιστικά και διαλυτικά.

Δεν θα καλέσει λοιπον το λαό να αντισταθεί. Απλά όταν έρθουν τα δύσκολα θα κάνει ένα βήμα πίσω και θα πει "το κάναμε αλλά δε γίνεται...Εμείς προσπαθήσαμε όμως..." Το αποτέλεσμα θα είναι κι άλλη πείνα...

Αυτή ακριβώς είναι η θέση του ΚΚΕ για τις διαπραγματεύσεις και αυτό κρύβει και αυτό το άρθρο.

Οτι δηλ. δε διαπραγματεύεσαι με αυτούς που αφού σου έχουν πιει το αίμα σου ζητάνε να δώσεις κι άλλα, ξέροντας ότι αυτοί έχουν το πεπόνι και το μαχαίρι(αυτοί είναι εξουσία και ελέγχουν τους μηχανισμούς και επομένως και τους εκβιασμούς -γιατί δεν το λέτε;). Αυτοί ξέρουν ότι στις διαπραγματεύσεις και οι 2 πλευρές-ειδικά η αδύναμη- θα κάνουν έστω λίγο πίσω και θα παραχωρήσουν κάτι από τις αρχικές θέσεις τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν το ξέρει; Τι στο καλό να δώσουμε ακόμα λοιπόν; Τα παιδιά μας σκλάβους; Αυτό μας λέει ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Σ.Σ.;

Γι αυτό λοιπόν το ΚΚΕ λέει ότι η φιλολογία περί καλών και κακών διαπραγματευτών, περί ικανών και ανίκανων είναι κοροϊδία. Μόνο ανίκανοι δεν είναι οι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.Απλά εξυπηρετούν συμφέροντα άλλης τάξης. Και για λογαριασμό της τα καταφέρνουν καλά.

3. Για να μην πολυλογούμε το ΚΚΕ δεν θέτει ως προυπόθεση π.χ. της επαναφοράς του κατώτατου μισθού στο 751, ή και για οποιαδήποτε άλλη βελτίωση συνθηκών ζωής την έξοδο από την ΕΕ για λόγους θεωρητικούς, ηθικούς, αρχής ή επειδή είναι ηλίθιο. Το κάνει για λόγους ουσίας, λόγους πρακτικούς. 

Γιατί ξέρει ότι ακόμα κι αν κάτι τέτοιο κερδηθεί, από τη μια θα σου δίνουν κάτι και με΄σω μηχανισμών, νόμων ΕΕ, υποχρεώσεων κλπ. θα σου το παίρνουν από την άλλη. Επίσης αυτό που κρύβει ο Σ.Σ. με την έξυπνη πένα του και τις σοφιστείες του, είναι ότι για να δοθούν χρήματα στο λαό που υποφέρει πρέπει να βγουν από την οικονομία. Και ανασυγκρότηση της οικονομίας εντός ΕΕ και ΝΑΤΟ δεν γί-νε-ται! Ανασυγκρότηση της οικονομίας πλεον προς όφελος του λαού γίνεται μόνο αν απελευθερωθούν οι παραγωγικές δυνάμεις μέσα σε ένα πλαίσιο άλλων, νέων παραγωγικών σχέσεων. Αυτή είναι η μόνη αλήθεια και αυτήν λεει το ΚΚΕ και κρύβουν όλοι οι άλλοι. Αλλιώς ό,τι σου δίνουν θα σου το παίρνουν πίσω διπλά. Εχουν τον τρόπο. Γιαυτό τους έκαναν τους μηχανισμούς ΕΕ και ΝΑΤΟ και όχι γιατί είναι κακοί...
(Γιατί ξεχνάει επίσης ότι το ΝΑΤΟ, εκτός απο τα όσα δίναμε ώς τώρα ζητάει μερικά δις ακόμα για την ισχυροποίησή του απέναντι στη Ρωσία; Από που θα βγούν αυτά αν όχι από τις τσέπες του κοσμάκη;Τι θα μας πουν τότε; Να περιμένουμε λίγο γιατί έχουμε συμβατικές υποχρεώσεις;)

4. Με πολύ λίγα λόγια ο Σ.Σ. ομολογεί την αλήθεια αλλά ξεχνάει μια φρασούλα. Το κάνει στο εξής σημείο μιλώντας για τις κατακτήσεις του λαού: "Με ταξική πάλη (μέσα στο καπιταλιστικό πλαίσιο) κατακτήθηκαν, αναιρέθηκαν, θα επανακτηθούν.." 

Ξέχασε να προσθέσει ..."και αν κατακτηθούν θα ξαναναιρεθούν(μέσα στο καπιταλιστικό πλαίσιο)..."

Γιατί όταν τα έλεγε παλιότερα το ΚΚΕ, ότι ό,τι δίνει τώρα ο καπιταλισμός θα το πάρει απότομα πίσω, οι διάφοροι "έξυπνοι" γελούσαν και κορόιδευαν. Τώρα που ο καπιταλισμός σε κρίση έχει σαρώσει τα πάντα κρύβουν ότι το έκανε το σύστημα μέσω των μηχανισμών του όπως η ΕΕ, και λένε ψέματα πως το έκανε η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η Μέρκελ... Τόσο ειλικρινείς και ξεκάθαροι!

Αν ο λαός λοιπόν δεν παλέψει όχι απλά για βελτιώσεις αλλά για να πάρει τη ζωή του στα χέρια του παίρνοντας την εξουσία, η ζωή του στη μακριά πορεία θα γίνεται όλο και χειρότερη. Κι αυτό δεν είναι καθόλου ραγιαδισμός ή σοφιστεία Στάθη μου.

Είναι απλά η αλήθεια.

5. Για το τέλος.

Επειδή ο Στ. Σταυρόπουλος, αλλά και κάποιοι  άλλοι στο ΣΥΡΙΖΑ, μιλάει σε διάφορα σημεία "ταξικά" (π.χ. "η αποκατάσταση των μισθών, των συντάξεων, των θεσμικών κατακτήσεων είναι αγώνας ταξικός..."κλπ.) 

Μπορεί να μας πει ποιας τάξης τα συμφέροντα εξυπηρετεί ο ΣΥΡΙΖΑ; Στην ταξική πάλη πρέπει να πάρεις πλευρά. Ποια είναι η πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ;;; 

Γιατί εμείς ακούμε ότι είναι με όλο το λαό... όπου ο "λαός" έχει και μπόλικο Κολωνάκι μέσα... Αλλά "υγιές" Κολωνάκι. Απ'αυτό που αγαπάει το λαό...

Για τέτοια "ταξική" λογική μιλάμε.

Υ.Γ. Στο παιχνίδι με τη λογική που παίζει ο Σ.Σ., ειρωνευόμενος το ΚΚΕ μιλάει συνέχεια για την "προϋπόθεση εξόδου από το ΝΑΤΟ". Για την ΕΕ γιατί το αποφεύγει...
Υ.Γ.2: Το τι θα "ζητήσει" ο ΣΥΡΙΖΑ στις διαπραγματευσεις, όπου θα δουν τι άλλο έχουμε να δώσουμε, είναι γνωστό. Χαρτιά σημαδεμένα. Θα ζητήσει μετρα για την ανόρθωση της οικονομίας της "χώρας". Κι εκεί θα ...συζητήσουν με ενδιαφέρον.

Λάκης: Σταθερά αντιΚΚΕ!

"Που είναι το ΚΚΕ"; φώναξε  με "ειλικρινή" αγωνία ο πάνσοφος καλοπληρωμένος Λάκης από την πρώτη κιόλας  φετινή του εκπομπή, δείχνοντας για άλλη μια φορά ποιος είναι ο στόχος του και ποιο το αφεντικό του.
Έφτιαξε μάλιστα κι ένα γελοίο αλλά πονηρό βιντεάκι όπου αναζητούσε με ...SILVER ALERT το ΚΚΕ!
Στο προβοκατόρικο βιντεάκι,ακόμη  και το απλησίαστο για οποιοδήποτε άλλο κόμμα γεγονός της 96χρονης ιστορίας, ζωής και δράσης του ΚΚΕ, περνούσε ως αρνητικό αφήνοντας τη στάμπα του γερασμένου.

Βέβαια από τη δική του πλευρά σωστά αναρωτήθηκε ο Λάκης.
Πράγματι είναι λίγο... ή μάλλον πολύ δύσκολο να ακουστεί η φωνή των κομμουνιστών στα χλιδάτα σκάφη και τα πάρτυ στις επαύλεις. Αλλού έπρεπε να συχνάζει ο Λάκης αν ήθελε πράγματι να ακούσει τη φωνή του ΚΚΕ αλλά θα ήταν λίγο δύσκολο για τις πλούσιες πια συνήθειες του.

Αυτό που μας κάνει εντύπωση όμως είναι και η επιλογή της χρονικής στιγμής του πεσίματος.
Μόνο 3 μέρες πριν, το ΚΚΕ είχε κάνει μια πολύ μεγάλη πολιτική συγκέντρωση στο Ίλιον, με πολλές δεκάδες χιλιάδες λαού, με αίτημα όχι απλά την ανατροπή της κυβέρνησης Σαμαρά, αλλά το ξερίζωμα αυτού του άδικου εκμεταλλευτικού συστήματος. Μόνο που στα κανάλια που παρακολουθεί ο Λαζόπουλος τέτοιες αναφορές απαγορεύονται δια ροπάλου.

Μήπως όμως μπορεί να μας πει ο ταλαντούχος κατά τα άλλα Λάκης ποιο άλλο κόμμα έκανε ανάλογη συγκέντρωση κινητοποίηση τον τελευταίο καιρό;  Μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ, που είναι και "κυβέρνηση εν αναμονή",  με τον οποίο για ευνόητους λόγος αγκαλιάζεται;
Μήπως επίσης μπορεί να ρίξει μια ματιά και να δεί, πως ακόμη και το κατακαλόκαιρο, δεν πέρασε βδομάδα χωρίς να κάνει το ΚΚΕ οι φίλοι και τα μέλη του κάποια μεγάλη κινητοποίηση, ξεπερνώντας πάντα τις δυνάμεις του, άλλοτε για τα δικά μας εσωτερικά σοβαρά ζητήματα, άλλοτε για τον κίνδυνο πολέμου με αφορμή την Ουκρανία, άλλοτε για τη σφαγή στη Γάζα αλλά και για ό,τι άλλο συνέβαινε.

 Που όμως περίμενε ν'ακούσει για όλα αυτά; Πάντως όχι στις παρέες του...

Είναι απίστευτο το πόσες χυδαιότητες πρόλαβε να χωρέσει στις 2-3 φράσεις της αναφοράς του ο ταλαντούχος, που ...συμπάσχει, τηλεοπτικά πάντα,  με το λαό κρατώντας όμως απόσταση ασφαλείας από τη φτώχεια του... και μαζί από την αλήθεια.
Μέχρι την κυβέρνηση του '89 θυμήθηκε, ξεχνώντας φυσικά να αναφέρει τις κρίσιμες λεπτομέρειες, λέγοντας προβοκατόρικα: "Δεν είναι βέβαια συγκυβέρνηση όπως το '89 το ΚΚΕ αλλά είναι μια αόρατη συγκυβέρνηση..."!!! Ποιο αντικομμουνιστής πηδάς στο γκρεμό....

Μόνο που ξεχνάει πως το ΚΚΕ μετράει στα μέλη του χιλιάδες απολυμένους που έχασαν τη δουλειά τους αυτά τα χρόνια στον αγώνα για την ανατροπή όχι μόνο των κυβερνήσεων των μνημονίων αλλά συνολικά της πολιτικής που τσακίζει το λαό παλεύοντας για έναν κόσμο καλύτερο.
Μόνο που το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που  δείχνει στην πράξη την αγωνία του για τους αγώνες και το λαικό κίνημα συνολικά, δίνοντάς του κυριολεκτικά  αίμα και ρεύμα και ζωή, κι απλώνοντας χέρι βοήθειας σε όποιους εργαζόμενους σηκωθούν να παλέψουν χωρίς να ρωτάει τι ψήφισαν ή τι θα ψηφίσουν στις εκλογές.
Μόνο που το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που δε μασαει τα λόγια του σε ό,τι αφορά τις πραγματικές αιτίες της λεηλασίας του λαού, ξεσκεπάζοντας με όποιο τρόπο μπορεί και την ΕΕ και το ΝΑΤΟ και  τις κυβερνήσεις που στηρίζουν και στηρίζονται από τους ιμπεριαλιστικούς αυτούς μηχανισμούς, πράγμα που φυσικά αποφεύγει προσεκτικά και ο ίδιος παρά τον άπειρο τηλεοπτικό χρόνο που εχει στη διάθεσή του.

Όμως όλα αυτά είναι πολύ ψιλά γράμματα για πλούσιους και ...καταξιωμένους αγαπημένους των καναλιών καλλιτέχνες σαν το Λάκη Λαζόπουλο, που σιγά-σιγά αλλά σταθερά χάνει την επαφή του με το λαό και το ρίχνει στο φθηνό καλαμπούρι και τα άδεια αστειάκια χωρίς κανένα στόχο.

Ας αφήσει λοιπόν το ΚΚΕ στους δρόμους του κι ας βρει κάτι άλλο πιο ελαφρύ κι ανώδυνο για να παίξει.
Στην κόντρα με την ιστορία και την αλήθεια κανείς ποτέ δεν θα καταφέρει να βγει κερδισμένος.
Όσο ταλαντούχος κι όσο επιτυχημένος κι αν είναι.