Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2010

Χέρια

ενα λιβάδι στην ομίχλη που ονειρεύεται

Χέρια

Αυτό τʼ αριστερό σου χέρι
κάνει πράγματα ασύλληπτα
Ανοίγει ντουλάπια
μυστικά
Βρίσκει πράγματα
αιώνες πια χαμένα

Στις καλές στιγμές
χαϊδεύει κάθε φίλου
τρυφερά το μάγουλο
Στις κακές
απωθεί εχθρούς
με κινήσεις πανικού
κι άναρχης ανταρσίας

Πράγματα
ακίνδυνα-επικίνδυνα
πιάνει, πετάει, σπάζει, ξεσχίζει
μετακινεί, μασάει, λατρεύει…

Ηλιοφώτιστα βράδυα
σκαρφαλώνει χαράδρες
Φεγγαρόφωτα πρωινά
ανεμίζει σημαίες-
που κανείς δε θα δει …

Μαζεύει τιράντες
από παντελόνια
θλιμμένων παιδιών
με μάγουλα ρουφηγμένα
Ταΐζει
πεινασμένα
του δρόμου σκυλιά
μʼ αγάπη
στο στόμα

Και σαν αποκάμει
στο τέλος της πλούσιας μέρας
διεκδικεί το δικό μου
χέρι …

Χρηστίνα Γεωργιάδου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

ShareThis