Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2012

Που πηγαίνουμε; - Αρκεί να το πιστέψουμε πως μπορούμε

 Οι εκλογές τελείωσαν και είναι καιρός να μιλήσουμε για τον παλιόκαιρο της πραγματικότητας που μας τυλίγει από παντού.
Η εκτόξευση των Ισπανικών επιτοκίων πάνω από το 7%(!) ενω η Ισπανική οικονομία μπαίνει σε ύφεση, αλλά και η Ιταλία που είναι έτοιμη να ακολουθήσει δείχνουν καθαρά προς τα που παει το πράγμα.
Η έκκληση του G20 για "περισσότερη Ευρώπη" και ισχυροποίηση των ευρωπαικών θεσμών για να αντιμετωπισθεί η κρίση λένε επίσης πολλά.
Οι δηλώσεις Μερκελ που παίρνει πίσω όσα ειπώθηκαν για χαλάρωση του Ελληνικού προγράμματος σκορπάνε εντελώς τις ψευδαισθήσεις για το τί έχουν στο μυαλό τους οι ισχυροί της ΕΕ και του κοσμου.
Όλοι τους δηλώνουν την αποφασιστικότητά τους για την ανάγκη να βρεθούν όλοι οι τρόποι  που χρειάζονται για "την υλοποίηση των Δημοσιονομικού Συμφώνου και την λήψη αναπτυξιακών διαρθρωτικών μέτρων" που βεβαια δεν θα είναι δωρεάν.
Η Τραπεζική ενοποίηση επίσης δεν μπορεί και αυτή να έχει ουδέτερο ή φιλολαικό πρόσημο. Οι Τράπεζες τα έχουν κάνει μαντάρα και προσπαθούν εδω και χρόνια να περάσουν το λογαριασμό στους λαούς. Ο,τι κανουν λοιπόν θα είναι πάνω σ'αυτή τη γραμμή της δικής τους διάσωσης με τη δική μας ζωή και τσέπη. Η Τραπεζική ενοποίηση επίσης θα απαιτήσει κι άλλες σημαντικές για τους λαούς "ενοποιήσεις" στην κατεύθυνση της ενίσχυσης του ρόλου του κέντρου της ΕΕ και του αδυνατίσματος του όποιου αποφασιστικού ρόλου έχουν τα τοπικά κοινοβούλια των χωρών της ΕΕ.
Δεν ξερω πόσοι έχουν αμφιβολία πραγματικά για το ότι ο καπιταλισμός προχωράει με γρήγορα βήματα προς την ολοκλήρωσή του την ώρα που οι λαόι ακόμα αναπαύονται στις αυταπάτες τους για "αλλαγή κλίματος" που τους προσφέρουν πολλοί για τους δικούς του λόγους ο καθένας.
Ας το βαλουμε καλά στο μυαλό μας ότι η σύγκρουση για τη ζωή μας, το τωρα και το αύριο το δικό μας και των παιδιών μας είναι αναπόφευκτη και δεν μπορεί να μετατεθεί ή να ματαιωθεί. Ο καπιταλισμός όχι μόνον δε γίνεται ανθρώπινος πια, αλλά ειναι υποχρεωμένος από την κρίση του να δείξει το πιο άγριο πρόσωπό του.
Μαζί όμως δημιουργεί όρους για την ανατροπή του, πριονίζοντας το κλαδί που τον κρατά. Κι αυτή είναι μια μεγάλη ελπίδα μες στη σκοτεινιά και την ομίχλη που έρχεται με ταχύτητα.Αρκεί να το δούμε.

Αρκεί να  το πιστέψουμε πως μπορούμε.

6 σχόλια:

Bill είπε...

Ρε Γιώργο, να με συμπαθάς, αλλά τα σκέφτηκες πολύ αυτά που έγραψες; Ποια ελπίδα; Εδώ, ο ελληνικός λαός ψήφισε κατά 50% το απόλυτο σκοτάδι

TRASH είπε...

Φυσικά και μπορούμε φίλε,
το πρόβλημα είναι πως (μιλώντας σαν κομμάτι του ελληνικού λαού) ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ!
Ο Ελληνικός λαός αποφάνθηκε πως θέλει εξαθλίωση (ΝΔ), αυταπάτες (ΣΥΡΙΖΑ) και ξύλο (Χ.Α.)!
Ποιοί είμαστε εμείς που θα πάμε κόντρα στην λαϊκή θέληση;

Διεθνιστής είπε...

κατά την γνώμη μου αυτές οι δηλώσεις συνιστούν μία φυγή προς τα μπρός και μία προσπάθεια του γερμανικού ιμπεριαλισμού να δεί με ποιούς θα πάει και ποιούς θα αφήσει στην επικείμενη κατάρευση της ευρωζώνης και της ΕΕ .
Είναι χαρακτηριστική η αναδιάταξη δυνάμεων που γίνεται στο έδαφος των ανταγωνισμών ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές .
Η Γερμανία θα επιδιώξει κατά πάσα πιθανότητα μία σκληρότερη ενοποίηση με δημοσιονομική και πολιτική ενοποίηση ...Δεν είναι καθόλου βέβαιο το τι θα πετύχει . Δεν μπορεί η Γερμανία μόνη της να σταθεί απέναντι στην Αμερική , Γαλλία ,Αγγλία ή και Ρωσία αν χρειαστεί στο μέλλον .
Αυτές οι κινήσεις είναι σπασμωδικές ενέργειες ενός θηρίου παγιδευμένου στην περιοχή του που προσπαθεί να δαγκώσει και να δείξει τα δόντια του , γνωρίζοντας ότι για να ξεφύγει θα πρέπει να παραχωρήσει μέρος της περιοχής του και της κυριαρχίας του .
Δεν υπάρχει υλική βάση , η ευρωζώνη καταρρέει και μαζί της και η Ε.Ε.

Γιώργος Σαρρής είπε...

Βill,TRASH
O λαός όσο κι αν ΄πράγματι ψήφισε, εξαθλίωση και αυταπάτες δείχνει ότι κινείται και μάλιστα γρήγορα, πράγμα που είναι βεβαια καλό. Τα παλιά όρια έχουν σπάσει ενω ο ρόλος των ΜΜΕ, παρότι εξακολουθεί να έχει τον πρωτο λόγο, αδυνατίζει. Το αμεσως επόμενο διάστημα θα αδυνατίσει κι άλλο, θα απαξιωθεί,τα μεσα θα χάσουν κι άλλο την ήδη καταρρέουσα αξιοπιστία τους. Εκεί βεβαια χρειάζεται η ισχυρή παρέμβαση η δική μας. Κομματα εξουσίας και ΜΜΕ θα γίνουν ανίκανα σκιάχτρα που τίποτα δεν θα έχουν να προσφέρουν και η σταθερότητα που ταζουν θα είναι ένα άσχημο αστείο, μόνο σαν υλικό για γελοιογραφίες θα προσφέρεται. Ο λαός ανοιγει και κλείνει τα αυτιά του. Η ζωή θα τον κάνει να τα κρατήσει μόνιμα ανοιχτά και στη δική μας συχνότητα. Θα τον κάνει να αναζητήσει πιο σοβαρές λύσεις γιατί απλά δεν θα μπορεί να τα βγάλει πέρα. Ο ρόλος του ΚΚ λοιπόν αποκτάει τεράστια σημασία όποιο κι αν ήταν το εκλογικό αοτέλεσμα. Τα μάτια θα είναι στραμένα προς το μέρος μας ακόμη κι αν μας έδωσαν αυτό το μικρό 4,5%. Το γεγονός ότι πολλοί νομίζουν οτι το ΚΚΕ θα καταρρεύσει επειδη έχασε σε μια από τις τόσες εκλογικές μάχες που δόθηκαν και θα δοθούν σωρηδόν στο επόμενο διάστημα είναι υπέρ μας. Ειναι καλό να σε υποτιμάει ο ατίπαλος. Τι θα κανουμε λοιπόν; Θα βάλουμε το λαό απέναντι επειδή τσαντιστήκαμε; Η θα κάνουμε έφοδο με όλα τα μέσα σαν πραγματικό κόμμα νέου τύπου, ξεπερνώντας τα γνωστά όρια, για να τους ουδετεροποιήσουμε από τις αυταπάτες τους και τους εγκλωβισμούς τους, να τους θέσουμε έξω από τις γραμμές των κομμάτων που ψηφισαν και τους φόβους τους και μπαίνοντας μπροστά στις κρίσιμες μάχες να τους τραβήξουμε ριζοσπαστικοποιώντας τους προς το μέρος μας;
Τώρα είναι η στιγμή να κοιταχτούμε στον καθρέφτη και να αποφασίσουμε τι είμαστε. Η ικανότητα της πρωτοπορίας θα κρίνει την έκβαση της αναπόφευκτης σύγκρουσης.Ας το βάλουμε καλά στο μυαλό μας. Ας συγκεντρωθούμε σε αυτά που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε εμείς κι ας δώσουμε τη μάχη με πίστη.
Το κακό αποτέλεσμα του ΚΚΕ εκτός από τα αρνητικά δίνει και μια ευκαιρία. Ηδη σε όλη την Ελλάδα γίνεται μια μεγάλη πολύ χρήσιμη συζήτηση που αν έχουμε τα μάτια και τα αυτιά μας ανοιχτά θα μας προσφέρει πολλά. Στις κρίσεις κρίνονται όλα και όλοι. Αυτό για μας είναι καλό γιατί δεν έχουμε καμια σχεση με τα άλλα κόμματα. Το ΚΚΕ είναι κι αυτό ένας οργανισμός που πέρασε κι αυτό μέσα από αυτή τη φθορά του καπιταλισμού, όπως επίσης μέσα από τα δικά του προβλήματα. Τωρα είναι καιρός να κάνουμε γρήγορα βήματα μπροστά, να κερδίσουμε χαμένο έδαφος, να βρούμε οπωσδήποτε τους τρόπους και να συγχρονιστούμε με τους νεους απαιτητικότερους ρυθμούς, να ξεπεράσουμε αδυναμίες και να παίξουμε το ρόλο μας. Αν δεν το κάνουμε εμείς ποιός θα το κάνει; Μόνο στους κομμουνιστές ανήκει αυτός ο ρόλος. Μόνο αυτοί νοιώθουν απόλυτα την υποχρέωση να αλλάξουν τη ροή ό,τι κι αν γίνει και να αλλάξουν τον κόσμο. Ειναι δυνατόν να δεχτούμε ότι ο κόσμος πάει στο γκρεμό κι ότι εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα εκτός από το να παρακολουθούμε; Φυσικά όχι!

Γιώργος Σαρρής είπε...

Διεθνιστής,
Το πως θα διαμορφωθούν οι διάφοροι πόλοι στη μεριά των καπιταλιστων θα το δούμε. Δεν ξερω αν υπάρχει πόλος ΗΠΑ,Γαλλίας ας πούμε. Επίσης είναι υπο διαμόρφωση νεοι ισχυροί πολοι, όπως ίσως ενας πιθανός μελλοντικός άξονας Ρωσίας Κίνας ή Ινδίας κλπ. Αυτα θα τα παρακολουθούμε και υπάρχουν διάφορες απόψεις και θεωρίες. πΡΆΓΜΑΤΙ ΚΙ ΕΓΏ ΝΟΜΊΖΩ ΌΤΙ Η ΓΝΩΣΤΉ ΕΕ καταρρέει αλλά θα αντικατασταθεί από κατι άλλο. Το θεμα είναι τι κανουμε εμείς. Πως προετοιμαζόμστε για τα δύσκολα που έρχονται ή αλλιώς πως θα εκμεταλλευτούμε σα λαοί υπέρ μας το νεο σκηνικό. Καθε τι που πεθαίνει έχει πίσω κατι καινούργιο που έρχεται. Π΄ρεπει να προτείνουμε τωρα το δικο μας όραμα. Και να αφήσουμε τους απελπισμένους και τους επαγγελματίες συμβιβασμένους των αστικων κομμάτων και των οππορτουνιστών να λένε ό,τι θέλουν.Τίποτα από αυτα που θα προτείνουν δεν μπορεί να είναι βιώσιμο.

Διεθνιστής είπε...

συμφωνώ Γιώργο , και πέρα απο την πρόταση του οράματος μας πρέπει και να υλοποιούμε και να εκφράζουμε την ουσία του οράματος μας στο κίνημα και στο κόμμα .
Ναι θα αντικατασταθεί με κάποια άλλη ΕΕ αλλά νομίζω ότι η δεύτερη ΕΕ θα είναι πιο ανίσχυρη . Θα επιδρασουν οι αντιθέσεις BRICS και Αμερικής που θα προσπαθήσουν να διαιρέσουν την ΕΕ όπως δύο χέρια που τραβάνε και κόβουν ένα στρογγυλό καρβέλι ψωμί . Το τι όντως θα γίνει δεν το ξέρω αλλά σίγουρα δεν θα εξελιχθούν ομαλά τα πράγματα για την Γερμανία που είναι και η βασική δύναμη . Νομίζω ότι υπάρχε γαλλο αμερικάνικος αξονας και δημιουργήθηκε κυρίως μετά την κρίση .

ShareThis