Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2012

H συζήτηση για το εκλογικό αποτέλεσμα

Μιά μεγάλη πλατιά συζήτηση έχει ξεκινήσει στο χώρο του ΚΚΕ γύρω από το εκλογικό αποτέλεσμα της 17ης Ιουνίου, τις εξελίξεις στην Ελλάδα και την παρέμβαση των κομμουνιστών. Η συζήτηση αυτή δίνει απάντηση από μόνη της στις κραυγές που απαιτούσαν από τις 7μμ της Κυριακής των εκλογών να κάνει το ΚΚΕ "εδώ και τώρα" αυτοκριτική. Βέβαια οι δημοσιολόγοι που δεν ξέρουν τι σημαίνει συλλογικές διαδικασίες, και που το μόνο τους πρότυπο είναι τα διάφορα αρχηγικά κόμματα δεν μπορούν να καταλάβουν τίποτα από τα όσα συμβαίνουν σε ένα κομμουνιστικό κόμμα. Οτι δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να βγαίνει ο κάθε εκπρόσωπος του ΚΚΕ και να εκφράζει την προσωπική του άποψη σε μια τόσο κρίσιμη μ.ερα, σε μια τόσο κρίσιμη συγκυρία. Η μαλλον για να λέμε τα πράγματα όπως έιναι, ξέρουν και παραξέρουν οτι το ΚΚΕ δεν έχει σχέση με τα άλλα γνωστά κόμματα, απλά ξέροντας καλά και τη δουλειά τους, έσπευδαν να εκμεταλλευτούν το κλίμα της μέρας για να πιέσουν και να συκοφαντήσουν κι άλλο το ΚΚΕ.
Θα είχε βεβαια ενδιαφέρον να αναρωτηθούν όλοι αν υπάρχει άλλο κόμμα που να ενεργοποιήσει τόσο άμεσα δεκάδες χιλιάδες μέλη και  φίλους του κόμματος για να εκφράσουν τις απόψεις τους όχι μόνο για τις εκλογές αλλά και γιά όλα όσα συμβαίνουν που φυσικά ενδιαφέρουν όλο το λαό.
Στα πλαίσια αυτής της συζήτησης θα δημοσιεύσουμε και στο "Γιώργος Σαρρής" και στο "εδώ και τώρα" κάποια άρθρα που θεωρούμε ότι προσφέρουν θετικά στο να κάνει το ΚΚΕ τα γρήγορα βήματα που χρειάζονται, για να σταθεί μπροστά στίς γρήγορες και πολύ απαιτητικές εξελίξεις που θα θέσουν προβλήματα που ποτέ δεν είχε αντιμετωπίσει ο λαός και το κίνημα ως τώρα. Ο καπιταλισμός δείχνει να βυθίζεται όλο και περισσότερο, ενω τα σημαδια ανάκαμψης και ξεπεράσματος της κρίσης λιγοστεύουν επικίνδυνα. Το σύστημα τρίζει από τα θεμέλιά του και σαν άρρωστο πληγωμένο θηρίο θα απειλήσει πλέον ό,τι ζει και κινείται στον πλανήτη. Η αποφασιστική και πέρα από τα γνωστά δεδομένα ισχυροποίηση και παρέμβαση του ΚΚΕ είναι παραπάνω από απαραίτητη.

 Το αποτέλεσμα των εκλογών της 17 Ιούνη και το ΚΚΕ(1ο μέρος)

από το αριστερά και πολιτική



Το παρόν κείμενο είναι το πρώτο μέρος μιας γενικότερης τοποθέτησης για την εκτίμηση των αποτελεσμάτων των εκλογών της 17/6/2012.

Το αποτέλεσμα των εκλογών της 17 Ιούνη 2012 χωρίς αμφιβολία αποτέλεσε ένα μεγάλο ψυχολογικό σοκ για όλους τους φίλους και οπαδούς του ΚΚΕ πολύ δε περισσότερο για τα μέλη του. Και ο πλέον απαισιόδοξος δεν πρόβλεπε παρόμοια πτώση.


Όμως όπως κάθε σοβαρό συμβάν στη ριζοσπαστική – ανατρεπτική Αριστερά και ιδίως στο Κομμουνιστικό Κίνημα έτσι και αυτό πρέπει να εξετάζεται από πολλές πλευρές και σε βάθος.


Θα έλεγα ότι οι περισσότερες εν θερμώ κριτικές που ακούσαμε ήταν οργισμένες που έψαχναν τις αιτίες της πτώσης στο εσωτερικό του ΚΚΕ και στις τακτικές και πρακτικές που εφαρμόστηκαν. Δικαίως ή αδίκως οι εξωτερικοί παράγοντες που πάντα υπάρχουν, αυτή τη φορά καταλάμβαναν μικρό μέρος στις σκέψεις των φίλων του ΚΚΕ ως αιτίες του αποτελέσματος. Ωστόσο στην «Ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ - Πρώτη τοποθέτηση για το εκλογικό αποτέλεσμα της 17ης Ιουνίου 2012» καταλάμβαναν μεγάλο μέρος. Αυτή η αντίφαση επισημάνθηκε από πολλούς φίλους σε χαμηλούς τόνους, ωστόσο δεν είναι γνωστό ποια επίδραση έχει στην κριτική ανάλυση των αιτιών της πτώσης και κατά πόσο παρεμποδίζει μια βαθύτερη ανάλυση.


Βαθύτερα τα αίτια


Η πτώση των ποσοστών που είδαμε δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία. Τα μυνήματα ερχόντουσαν από καιρό όταν με τόσους αγώνες που έκαναν μέσα στην κρίση το ΚΚΕ και οι μετωπικές οργανώσεις του δεν μπορούσε να κεφαλαιοποιηθεί ένα αποτέλεσμα και οι κατάσταση σε συνδικαλιστικό, αυτοδιοικητικό και κοινωνικό επίπεδο δεν μεταβάλλονταν υπέρ του κόμματος. Αυτό ανησυχούσε ήδη πολλούς φίλους του ΚΚΕ και το διαπίστωναν όταν τις σωστές θέσεις πήγαιναν να τις προωθήσουν στα κοινωνικά στρώματα και στους εργαζόμενους για να μετατραπούν σε οργανωτικούς δεσμούς, συναντούσαν αρνήσεις. Δεν έγινε δυνατό τότε να ερμηνευθεί η στάση αυτή. Όμως δεν έγινε και προσπάθεια να αναλυθεί.


Έτσι φτάσαμε σήμερα να έχουμε ένα άκρως αρνητικό εκλογικό αποτέλεσμα και να μη ξέρουμε από πού να αρχίσουμε την κριτική ανάλυση ώστε στο τέλος να βγει ένα πραγματικό συμπέρασμα για το τι πρέπει να γίνει και να ξεκινήσει μια νέα διαδικασία ανάτασης του κομμουνιστικού κινήματος στην Ελλάδα. Ωστόσο αν δεν ξεκινήσεις, ποτέ δεν θα το κάνεις.


Η καλύτερη οδός για την κριτική ανάλυση της σημερινής κατάστασης του κομμουνιστικού κινήματος στην Ελλάδα είναι να γίνει σε πολλά επίπεδα και σταδιακά να φτάσει σε μεγάλο βάθος. Αυτό που επείγει είναι να αρχίσει η ανασυγκρότηση των δυνάμεων με όσα μέσα υπάρχουν και με πρωτοβουλία της ηγεσίας να δοθεί ένας άλλος άνεμος αισιοδοξίας στους φίλους του ΚΚΕ για να κινηθούν ξανά προς τα μπρος. Παράλληλα με την ανασυγκρότηση και την δράση, να ανοιχτούν διαδικασίες εκτίμησης, ανάλυσης και μελέτης όλων των θεμάτων που απασχολούν το κομμουνιστικό κίνημα στη χώρα μας και σε τακτό διάστημα, μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες (συνδιάσκεψη, ή συνέδριο) να γίνουν οι απαιτούμενες μεταβολές.


Ζητήματα κριτικής ανάλυσης,


Μια γενική τοποθέτηση: Χρειαζόμαστε ένα κόμμα νέου τύπου, επαναστατικό μαρξιστικό – λενινιστικό, δομημένο και οργανωμένο σε συνθήκες κρίσης του συστήματος, με πρωτοπόρα στελέχη που ζουν και δρουν μέσα στην κρίση και είναι αποφασισμένα για κάθε μάχη και θυσία, καθοδηγώντας την εργατική τάξη και το λαό στις μάχες για την αντιμετώπιση και ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου και την εγκαθίδρυση του σοσιαλισμού. Ένα Κομμουνιστικό Κόμμα που τηρεί πλήρως τις αρχές του.


Το ψυχολογικό σοκ από τις εκλογές και η οργανωτική απάντηση


Το ψυχολογικό σοκ των φίλων του ΚΚΕ από το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν μεγάλο. Επείγει η άμεση αναστροφή αυτού του κλίματος. Δεν επαρκούν ομιλίες και μεγαλοστομίες για την σπουδαία ως τώρα στάση τους. Χρειάζονται πρακτικές δράσεις του ΚΚΕ που δείχνουν ότι κάνει μια στροφή σε περισσότερη και καλύτερης ποιότητας επαφή μαζί τους και κυρίως ότι αναθέτει σε αυτούς ένα μέρος της πλατιάς δράσης (πχ με τις Λαϊκές Επιτροπές) που μέχρι τώρα φορτώνονταν τα μέλη. Δεν αρκούν τυπικές σχέσεις πρέπει να προσελκυσθούν με συγκριμένες μορφές δράσης, σε πολιτικά και κοινωνικά κινήματα εφόσον δεν μπορούν να είναι μέλη του κόμματος. Η οργάνωση αυτή θέλει μεγάλη μελέτη αλλά είναι πλέον αναγκαία.


Επικοινωνιακή πολιτική


Η μεγάλη αδυναμία του ΚΚΕ ήταν, από καιρό τώρα, η σχεδόν ανύπαρκτη επικοινωνιακή πολιτική. Είναι ένα θέμα που χρήζει ειδικής ανάλυσης τόσο της πρακτικής πολιτικής που εφαρμόστηκε όσο και των στελεχών που την διεκπεραίωσαν. Δόθηκε η εντύπωση ότι οι παρουσίες στα μέσα ενημέρωσης ήταν κατώτερες των απαιτήσεων και δημιουργούσαν συγχύσεις ενώ το πρόγραμμα του κόμματος ήταν σαφέστατο και ξεκάθαρο. Επί πλέον ο Ριζοσπάστης και ο 902 δεν ανταποκρίθηκαν στις ανάγκες μιας μάχης που δίνονταν σε πολλά ταυτόχρονα μέτωπα.


Το διαδίκτυο


Υπήρξε υποτίμηση του ρόλου του διαδικτύου. Παρά το ότι αυτό χρησιμοποιείται από μυστικές υπηρεσίες και προβοκάτορες δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι πεδίο οξύτατης ιδεολογικής πάλης και διακίνησης ιδεών. Οι νέοι κατά κανόνα σε αυτό στρέφονται και από εκεί αντλούν πληροφορίες. Αντί οργανωμένης παρουσίας του ΚΚΕ υπήρχε εχθρική στάση, απίστευτη υποτίμηση και υπερτονισμός των αρνητικών του. Οι κομμουνιστές όχι μόνο δεν πρέπει να φοβούνται ιδεολογικοπολιτικές μάχες σε οποιοδήποτε πεδίο αλλά αυτές πρέπει να τις δίνουν ακόμη και εκεί που κυριαρχούν αντιδραστικές δυνάμεις.


Στελεχιακό δυναμικό


Για τους κομμουνιστές δεν υπάρχουν ταμπού με τα στελέχη. Αντίθετα ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός, όταν εφαρμόζεται σωστά, θέτει κάθε μέρα υπό κρίση όλα τα στελέχη και δεν υπάρχει για κανέναν μονιμότητα ή ισοβιότητα ή ασυλία κριτικής. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει παραβίαση των όρων του καταστατικού για τα μέλη αλλά εφαρμογή του. Για δε τους φίλους η ελεύθερη αλλά υπεύθυνη κριτική δεν πρέπει να γνωρίζει περιορισμούς και άβατα. Μόνο έτσι θα βοηθηθεί το κόμμα να διορθώνει την πολιτική ανάδειξης στελεχών και ηγετών. Κάθε κριτική πρέπει να γίνεται με τρόπο που δεν αφήνει περιθώρια εκμετάλλευσης από τους αντιπάλους, αντιθέτως πρέπει να αποτελεί φόβητρο και επικίνδυνη διαδικασία για τους αντιπάλους του κομμουνιστικού κινήματος.

Το να τεθεί υπό κρίση όλο το στελεχιακό δυναμικό του κόμματους κάτω από το πρίσμα των νέων συνθηκών, από τις ΚΟΒ μέχρι την ηγεσία είναι μια μάλλον απαραίτητη και αναγκαία διαδικασία ανανέωσης του κόμματος. Κανένας δεν είναι εκτός κριτικής.


Η οργανωτική πλευρά


Η εσωτερική οργανωτική κατάσταση του κόμματος δεν είναι δυνατόν να κριθεί παρά από τα μέλη του κόμματος που τη ζουν. Όμως η οργανωτική διείσδυση του κόμματος σε πεδία όπως το συνδικαλιστικό, της τοπικής αυτοδιοίκησης, των κοινωνικών οργανώσεων και των «κοινωνικών κινημάτων» όπως ονομάζουν πολλοί κάποια νεοφανή κινήματα που κατά βάση κυριαρχούν μικροαστικές δυνάμεις, ήταν μικρή. Ήταν μικρή ως απελπιστική σε ορισμένες περιπτώσεις όπως έδειξαν κάποια αποτελέσματα στα συνδικαλιστικά πεδία της εργατικής τάξης, των ΕΒΕ και των επιμελητηρίων. Αν δεν μελετηθεί σε βάθος όλο το ζήτημα της οργανωτικής εμβάθυνσης των δυνάμεων του ΚΚΕ στους μαζικούς χώρους, αν δεν μελετηθούν ξανά οι πολιτικές και τα προγράμματα και αν δεν γίνει εντατική αναβάθμιση του ιδεολογικοπολιτικού επιπέδου των στελεχών που εκφράζουν αυτή την πολιτική, δεν θα γίνει δυνατό να ανατραπούν συσχετισμοί που είναι υπέρ των αστικών κομμάτων και της λεγόμενης «αριστεράς» του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι κρίσιμο ζήτημα η μελέτη των στοιχείων που δεν επέτρεψαν την κεφαλαιοποίηση των μαχών που έδωσαν το ΠΑΜΕ, η ΠΑΣΕΒΕ κ.α. στους χώρους τους ενώ ήταν ομολογουμένως οι πλέον συνεπείς αγωνιστικές δυνάμεις κατά του μνημονίου και των πολιτικών της ΕΕ και της άρχουσας τάξης.


Η στάση απέναντι σε "νέα φαινόμενα"


Η στάση του κόμματος απέναντι σε «κινήματα» όπως των πλατειών και αργότερα της «πατάτας» ήταν κατώτερη των απαιτήσεων από ένα κόμμα νέου τύπου. Αφέθηκε ένα τεράστιο τμήμα του λαού να καθοδηγείται εκεί από αντιδραστικές δυνάμεις και από τα μέσα ενημέρωσης της αστικής τάξης με αποτέλεσμα να παραχθούν όλα τα εθνικιστικά και αντικομουνιστικά φαινόμενα. Η αρχική πολιτική απαξίωση των πλατειών από το ΚΚΕ εκλήφθηκε από πολύ κόσμο ως εχθρότητα απέναντι στις διαμαρτυρίες του έναντι των μνημονίων με αποτέλεσμα αυτό το συναίσθημα να αξιοποιηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ και άλλες δυνάμεις πράγμα που φάνηκε και από την απαράδεκτη στάση τους στις επιθέσεις που έγιναν κατόπιν κατά του ΠΑΜΕ στην πλατεία Συντάγματος.


Απέναντι σε τέτοια κινήματα η Λενινιστική στάση είναι να ξεχωρίζουμε τον λαό από την τάξη που τον παραπλανά και να κάνουμε δουλειά για το τράβηγμα του λαού. «Ο μαρξισμός σε καμιά περίπτωση δεν περιορίζεται στις πιθανές μορφές πάλης ή στις μορφές πάλης που υπάρχουν μόνο στη δοσμένη στιγμή, αλλά αναγνωρίζει ότι με την αλλαγή μιας δοσμένης κοινωνικής συγκυρίας, είναι αναπόφευκτες νέες μορφές πάλης, άγνωστες στους ηγέτες της δοσμένης περιόδου. Απ' αυτήν την άποψη ο μαρξισμός διδάσκεται, αν μπορούμε να εκφραστούμε έτσι, από την πρακτική των μαζών και δεν έχει την αξίωση να διδάσκει στις μάζες μορφές πάλης, που τις επινοούν «ειδικευμένοι στη συστηματοποίηση» γραφιάδες.» Λένιν: «Ο ΠΑΡΤΙΖΑΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ» (Άπαντα Λένιν τ. 14, σελ. 1-12 εκδ Σ.Ε.)


Οι συμμαχίες


Όσο και αν φαίνεται δύσκολο, το θέμα της πολιτικής συμμαχιών θα είναι πάντα επίκαιρο. Και η παραμικρή ευκαιρία πρέπει να αξιοποιείται. Οι αποτυχημένες απόπειρες συμμαχιών στο παρελθόν από το κομμουνιστικό κίνημα αντισταθμίζονται από πετυχημένες μορφές. Το δίδαγμα είναι πως αυτές εξαρτώνται απολύτως από τον υποκειμενικό παράγοντα και την ικανότητα της ηγεσίας να εφαρμόσει πετυχημένες συμμαχίες.

Αυτό που δίνεται προς τα έξω είναι ο πλήρης αποκλεισμός κάθε περίπτωσης συμμαχίας σε επίπεδο οργανώσεων επειδή τους «χωρίζει χάος» από το ΚΚΕ. Αυτό το «χάος» είναι πολύ φυσικό να διογκώνεται κάτω από την οξυμένη ιδεολογικοπολιτική αντιπαράθεση. Όμως αν κάτω από συνθήκες αναγκών, όπως συμβαίνει πάντα με τη συγκρότηση μετώπων, βρεθεί έδαφος συνεννόησης και σε επιμέρους σημεία, δεν πρέπει να απορρίπτεται στο όνομα των μεγάλων διαφορών.


Είναι φανερό ότι σήμερα ελάχιστα είναι τα περιθώρια κάποιων συμμαχιών με άλλες οργανώσεις. Σε επίπεδο κοινωνίας τάξεων και στρωμάτων παρουσιάζονται περισσότερες περιπτώσεις. Όμως δεν υπάρχουν απτά αποτελέσματα και εδώ. Είναι φανερό ότι σε επίπεδο συμμαχιών τα αποτελέσματα είναι πενιχρά και απαιτείται εκ νέου μελέτη σε βάθος του τι ακριβώς συμβαίνει και τι πρέπει να γίνει.


Λαϊκές Επιτροπές και Επιτροπές Εργατικού Ελέγχου

Αυτές οι μορφές οργάνωσης που είναι οι πυρήνες από τους οποίους θα ξεπεταχτούν μελλοντικά τα όργανα της λαϊκής εξουσίας στην κοινωνία και της δικτατορίας του προλεταριάτου στις επιχειρήσεις, πρέπει να αποκτήσουν ευρύτατη διάδοση και δύναμη με την άσκηση ανάλογης πολιτικής από το ΚΚΕ. Είναι ένα θέμα που θα προκύψει άμεσα στο επόμενο διάστημα τόσο για την ανάπτυξη αγώνων σε βάση γειτονιάς, πόλης, περιφέρειας όσο και για την στήριξη των αγώνων της εργατικής τάξης. Η ανάλυση και η γενίκευση των μοντέλων δράσης, του περιεχομένου, της συγκρότησης κλπ είναι αναγκαία όσο ποτέ.

9 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

τόση φλυαρία για να μη λέει τίποτα,θελει τέχνη."ΜΕΛΕΤΗ ΣΕ ΒΆΘΟΣ" και "ΜΕΛΕΤΗ ΣΕ ΒΑΘΟΣ" θα μείνει το βάθος τελικά
doc

Γιώργος Σαρρής είπε...

Μα ναι τι μελετη σε βαθος και μαλακίες. Το φταίξιμο ειναι καθαρά στην ίδια την ύπαρξη του ΚΚΕ. Αν έλεγε απ ευθείας το ΚΚΕ ειναι για τα μπάζα θα τα έλεγε όλα.Αυτό δε θέλεις να πεις;
Καθαρή ματιά είναι αυτή που δεν έχει καθόλου ΚΚΕ μέσα.Τι να λέμε τώρα.

Αν δεν μπορείς να βρείς τίποτα σε όλο αυτό το κείμενο δε σου φταιει κανείς. Αλλωστε η όλη κουβέντα απευθύνεται σε όσους ενδιαφέρονται πραγματικά και όχι άπο θέση αντιπάθειας, εχουν όρεξη για στείρα γκρίνια ή διάθεση κουτσομπολιού ή αλίευσης είδησης.

Απορώ γιατί μπήκες στον κοπο να σχολιάσεις . Τι βίτσιο είναια αυτό δεν το καταλαβαίνω...

akrat είπε...

νομίζω ότι τα μέλη του ΚΚΕ θα βρουν τον δρόμο τους

εύχομαι τα καλύτερα γι αυτούς

αισθάνομαι αλληλέγγος μαζί τους αλλά επειδή δεν ανήκω εκείθε νομίζω ότι ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΦΗΣΩ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΤΙ ΘΕΛΟΥΝ οι ίδιοι

symastev είπε...

Ανώνυμε,
αν μπορείς σε ένα άρθρο να τα πεις όλα ακόμη και αυτά που χρήζουν μελέτης, σου βγάζω το καπέλο. Εσύ προφανώς δεν μελετάς ποτέ γιατί τίποτα δεν θέλει μελέτη για σένα! Τα λες όλα με τη μία. Μια και ασχολούμαι όμως μαζί σου αν νομίζει ότι δεν ξέρω τι κυκλοφορεί σε όλους τους χώρους ως κριτική στο ΚΚΕ μάλλον έρχεσαι καταϊδρωμένος. Καλά σου λέει ο Σαρρής η καλύτερη κριτική για σένα είναι να μην υπάρχει ΚΚΕ!

Φυσικά επειδή τα καταλαβαίνεις όλα ούτε καν διάβασες το κείμενο για να καταλάβεις ότι αποτελεί το αρχικό κείμενο που θέτει ζητήματα για τα οποία θα ακολουθήσουν τοποθετήσεις. Ούτε καταλαβαίνεις ότι μερικές κριτικές για να γίνουν θέλει μελέτη των δεδομένων που τώρα δεν έχουν αποκρυσταλλωθεί. Ακόμη περισσότερο δεν καταλαβαίνεις πως κάνουν κριτική οι μαρξιστές γιατί προφανώς έμαθες να κάνεις και να ακούς μόνο χοντροκομμένες μαλλιαρές κριτικές απολυτότητας και έχασες το μέτρο.

Ανώνυμος είπε...

Είναι πραγματικά απορίας άξιο γιατι κάποιοι ασχολούνται με θέματα που τους είναι αδιάφορα.Το πιο σημαντικό δε είναι η παντελής έλλειψη στοιχειώδους επιχειρηματολογίας και η ανάλωση σε φραστικό σχολιασμό των λεγομένων κάτι που σε συνδυασμό με το προηγούμενο οδηγεί στο συμπέρασμα οτι κάποιοι αρέσκονται στο να συμπεριφέρονται σα διαδικτυακές κουτσομπόλες που κρύβονται πίσω απο την ασφάλεια του πληκτρολογιου τους.Σε οτι έχει να κάνει με αυτό καθαυτό το θέμα του κειμένου,θα ήθελα να σημειώσω 4 πράγματα:1)Σε οτι έχει να κάνει με τις κατα τόπους συσπειρώσεις(π.χ λαικές επιτροπές,επιτροπές αγώνα σε Α.Ε.Ι-Τ.Ε.Ι κ.λ.π )είναι εμφανές οτι ειναι μια παρέμβαση-λεζάντα του Κ.Κ.Ε στις γειτονιές χωρις να υπάρχει στόχευση για το πως θα μαζικοποιηθούν,κοινώς:άλλαξε ο Μανολιος και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.Χρειάζεται να μπούν στη δράση και απλοί άνθρωποι ξεκινώντας απο τους φίλους του Κ.Κ.Ε και διευρύνοντας σιγα σιγά την επιρροή της εκάστοτε επιτροπής.2)Κωδικοποίηση της πολιτικής του Κ.Κ.Ε όχι γενικά κατα κλάδο αλλα καταρχήν κατα περιοχή και ει δυνατόν κατα άτομο.Το να αναπαράγουμε έννοοιες (π.χ κοινωνικοποίηση των μέσων αναπαραγωγής)χωρίς να αποσαφηνίζουμε τι εννοούμε δεν οδηγεί στο επιθυμητο αποτέλεσμα και αναλωνόμαστε σε ατακαδόρικη αντιπαράθεση.3)Σε οτι έχει να κάνει με το διαδίκτυο εδώ η τακτική του Κ.Κ.Ε και περισσοτερο της Κ.Ν.Ε είναι καταστροφική.Αυτό διότι ειναι ενα μεσο που κατα κύριο λογο εχει να κάνει με τη νεολαία και δεν είναι δυνατόν να αφήνουμε τους φασίστες να οργιάζουν.Χρειάζεται επεξεργασμένη πολιτική και συντεταγμένη παρέμβαση προκειμένου να αναστραφεί το κλίμα.Σε καμία περίπτωση η διαδικτυακή παρέμβαση δεν υποκαθιστά τη διαπροσωπική,όμως όταν πέσει ο σπόρος της αντίδρασης χρειάζεται πολλαπλάσια προσπάθεια για να αντιμετωπιστεί.4)Σε οτι έχει να κανει με αυθόρμητες αντιδράσεις(π.χ αγανακτισμένοι,κίνημα πατάτας) ήταν (επιεικώς)ατυχείς.Είναι διαφορετικό να στέκεσαι επικριτικά απεναντί τους και να περιμένεις στη γωνία πότε θα ξεφουσκώσουν και διαφορετικό να επισημαίνεις τις αδυναμίες και το αδιέξοδο (στα πλαίσια της εφαρμοζόμενης πολιτικής) του εγχειρήματος.

salot sor είπε...

αντι σχολιου
http://stokalokaistodiaolo.blogspot.gr/2012/06/blog-post_22.html

symastev είπε...

Ανώνυμος είπε... 22 Ιουνίου 2012 2:46 μ.μ.
Αν διαβάσεις και τα επόμενα 2 και 3 κείμενα νομίζω πως καλύπτω σε μεγάλο μέρος τις παρατηρήσεις σου. Τα προβλήματα είναι πολύ σοβαρά για να τα περνάμε σαν να μη συνέβη τίποτα.

Ανώνυμος είπε...

Μπλα, μπλα, μπλα χωρις καμιά ουσία.
Ψήφισα δυο φορές ΚΚΕ στο παρελθόν. Όχι επειδή ασπάζομαι την ιδεολογία του αλλά επειδή θεωρούσα ότι είναι το πιο συμφέρον κόμμα για τον απλό λαό. Δεν το νομίζω πια - και φυσικά τώρα δεν το ψήφισα.
Τι γράφει το κείμενο για να με πείσει να αλλάξω γνώμη; ΤΙΠΟΤΕ !

Γιώργος Σαρρής είπε...

Κανενα κειμενο δεν μπορεί να πεισει καποιον που δεν θελει να πειστει. Αν έχεις βρει σωτηρία αλλού και βλέπεις άλλο κόμμα που να δουλευει για το συμφέρον του απλού λαού σώσε κι εμάς εδω τους κολλημένους στην αναγκαιότητα ύπαρξης ικανής κομμουνιστικής πρωτοπορίας.

ShareThis