Σάββατο, 8 Ιουνίου 2013

Πόλεμος

Ο πόλεμος που είναι μόνιμος και που ποτέ δεν σταμάτησε ήταν πάντα και εξακολουθεί να είναι ο πόλεμος ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία.
 Στο ιδεολογικό πολιτικο πεδίο με απλά λόγια αυτός ο πόλεμος  εμφανίζεται ως σύγκρουση ανάμεσα στις ιδέες του σοσιαλισμού και τον καπιταλισμού.
Δηλαδή ως σύγκρουση του κομμουνιστικού κόμματος και των κομμάτων και δυνάμεων που φανερά ή κρυφά στηρίζουν το σύστημα.
Το σύστημα αυτή τη στιγμή στούς δύσκολους καιρούς που περνάει έχει προκρίνει το δόγμα "Νόμος και Τάξη" ως αναγκαίο τρόπο στήριξής του.
Το δόγμα αυτό μπορεί να προτείνεται από τη ΝΔ και να στηρίζεται από τους βαστάζους της ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, αλλά όλοι ξέρουν ότι ο καλύτερος και ικανότερος εκφραστής και φορέας για να το εφαρμόσει είναι το φασισταριό της Χρυσής Αυγής.
Οσο κι αν κανουν πως δεν καταλαβαίνουν οι διάφοροι "αριστεροί", ξέρουν καλά πως Καπιταλισμός=Φασισμός με διάφορες μεταμφιέσεις ανάλογα με την ανάγκη της εποχής.

Ο Φασισμός φυσικά γνωρίζοντας καλά τη θεση του έχει προσδιορίσει ως κύριο εχθρό του και τώρα και πάντα τους κομμουνιστές, που όμως είναι και ο κύριος εχθρός του συστήματος όπως είπαμε και στην αρχή. Ετσι του επιτίθεται με κάθε τρόπο, είτε με ρόπαλα και σιδερολοστούς(καμια φορά και με πυροσβεστήρες, μάρμαρα και μολότοφ) είτε με επιχειρήματα του κώλου μέσω της προπαγάνδας που όπως φαίνεται μέσα στα χρόνια έχει αναβαθμιστεί.
Το περίεργο είναι ότι σε αυτό τον "πόλεμο κατά του κομμουνισμού"( με κάτι τέτοια γελάγαμε πριν χρόνια) όλο και συχνότερα έχουμε συναντήσεις φασισμού με "αριστερούς" και στα δύο πεδία που αναφεραμε πιο πάνω.
Ειδικά στο πεδίο της προπαγάνδας τα "επιχειρήματα" πολλές φορές ταυτίζονται ολοκληρωτικά. Αυτοί που είδαν πως "ο πόλεμος κατά του κομμουνισμού" δεν πούλαγε πια, τον "μεταρρύθμισαν" σε "πόλεμο κατά του σταλινισμού", "...του ολοκληρωτισμού από όπου κι αν προέρχεται" και άλλα τέτοια γελοία για όποιον μπορεί να σκεφτεί απλά και λογικά και να δει με ποιον πρέπει να πάει και ποιον πρέπει να αφήσει.
Σ' αυτό τον "νέο" πόλεμο λοιπόν βλέπουμε νέα μέτωπα και πραγματικά εντυπωσιακές συμμαχίες.
Κάτι τέτοιο δεν είναι παράλογο όταν κάποιοι αποφασίζουν να χάσουν ολοσδιόλου το μπούσουλα.

Τα συγχαργτήριά μας σε όλους τους συμμάχους λοιπόν μαζί με την έκκληση στους απλά λογικούς να το ξανασκεφτούν.
Να ξέρουν ότι κι αυτοί θα τα λουστούν όπως γράφει και η ιστορία.
Από τα νύχια και τα δόντια του θηρίου κανείς δε γλυτώνει όταν πια ξεφύγει απ' το κλουβί.

Για του λόγου το αληθές περί ταυτίσεων ρίξτε μια ματιά στο σχόλιο του Ριζοσπάστη.

Η Χρυσή Αυγή βρήκε τον «ένοχο»

«Ενώ υποτίθεται ότι υπάρχει νόμος που ορίζει τα ζητήματα της παρουσίας αστυνομικών δυνάμεων σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, αυτό στην πράξη δεν εφαρμόστηκε ποτέ». Τα λόγια αφορούν στην παρουσία Αστυνομίας στα Πανεπιστήμια και ανήκουν στον βουλευτή της Χρυσής Αυγής Παναγιώτη Ηλιόπουλο σε συζήτηση στη Βουλή με αφορμή την πρόταση νόμου του ΣΥΡΙΖΑ για την Ανώτατη Εκπαίδευση.

Ο χρυσαυγίτης βουλευτής στην παρέμβασή του κατονόμασε τον «ένοχο» για την κατάσταση της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Και τι δεν είπε στην παρέμβασή του: Για «βία της αριστεράς στα πανεπιστήμια», για «στημένες Γενικές Συνελεύσεις», για «μυαλά επιστημονικά» που «στερήθηκε η πατρίδα μας από σταλινικές πρακτικές που δεν προσέφεραν τίποτα στην ελληνική πανεπιστημιακή κοινότητα», για «τα ΚΝΑΤ και τους τραμπουκισμούς του ΚΚΕ και τη σταλινική ΚΝΕ», για «ανελεύθερες πρακτικές που δεκαετίες τώρα το μαρξιστικό κατεστημένο, που έκανε κουμάντο μέσα στα ΑΕΙ, εφάρμοζε»...
κλπ.

2 σχόλια:

akrat είπε...

καλησπέρα

γράφετε .... "καπιταλισμός = φασισμός....

είναι λάθος γιατί τότε γιατί η Αγγλία και η ΗΠΑ πολέμησαν στον Β. Παγκ. Πόλεμο??

ο φασιμός είναι ένα καθεστώς του καπιταλισμού ασφαλώς... κινητοποιεί τις μάζες σε ένα καπιταλιστικό πρόγραμμα...


Κυρίως πίσω του κρύβονται μεγάλα οικονομικά συμφέροντα....

Αλλά στην πάλη εναντίον του πολλά κομμάτια του ίδιου του συστήματος είναι εναντίον του... όχι μόνο για λόγους περί του καθεστώτος αλλά γιατί δεν πιστεύουν ότι ένα τέτοιο καθεστώς ανανεώνει τις συμμαχίες του στις άλλες τάξεις...

Γιώργος Σαρρής είπε...

O Καπιταλισμός φυσικά και θέλει να αποφύγει να δείξει το σκληρό κι απάνθρωπο πρόσωπό του, ακριβώς όπως κάθε κυβέρνηση προσπαθεί να αποφύγει την καταστολή γιατί τότε κινδυνευει να χάσει τον ελεγχο, αφού μετά όλοι θα ξέρουν ότι τα περί δημοκρατίας παραμύθια ήταν μόνο παραμύθια. Ομως όταν κινδυνεύσει η εξουσία του τότε δε διστάζει καθόλου.
Λες ότι οι ΗΠΑ και η Αγγλία πολέμησαν στον πόλεμο το φασισμό.Είσαι βέβαιος ότι έτσι έγινε; Αν ήθελαν να τον πολεμήσουν πραγματικά δεν θα τον άφηναν καθόλου να αναπτυχθεί και να δυναμώσει.Δεν θα άφηναν τη Γερμανία να δημιουργήσει καν στρατό αφού έτσι έλεγαν και οι υπογραμμένες συνθήκες μετά τον 1ο πόλεμο.Γιατί άραγε δεν το έκαναν; Μήπως γιατί ήταν συμφωνημένο ότι ο Χίτλερ θα χτυπούσε τη Σοβ.Ενωση;Ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος φυσικά δεν είναι αυτό που λέει η επίσημη ιστορία, που σε λίγο είναι έτοιμη να τον φορτώσει στο Στάλιν(!).Από τις περίπου 200 μεραρχίες του Γερμανικού στρατού από 160-180 πολεμούσαν διαρκώς στο ανατολικό μέτωπο τον κόκκινο στρατό. Και μόνο το γεγονός ότι το 2ο μέτωπο στην Ευρώπη, πόυ ζητούσαν οι Σοβιετικοί από την αρχή, άνοιξε μετά την ήττα των Γερμανών στο Ανατολικό μέτωπο κι όταν είχε πια αρχίσει η επέλαση του κόκκινου στρατού, λέει πολλά. Ο πόλεμος αυτός ήταν άλλη μια προσπάθεια του καπιταλισμού να επιτεθεί και να εξαλείψει την εργατική εξουσία της Σ.Ε. που ένοιωθε να τον απειλεί ενώ η παγκόσμια κρίση μαινόταν παντού εκτός από τη Σ.Ε. Ηταν άλλη μια φορά όπου ο καπιταλισμός πέταξε το ανθρώπινο προσωπείο του κι έβαλε το χακί για να σκοτώσει προκειμένου να σωθεί.Το ίδιο είχε κάνει πριν στην Ισπανία και μάλιστα ολοφάνερα με το Φράνκο, το Μουσολίνι, το Χίτλερ να εκτελούν την Ισπανική δημοκρατία και τΙς "ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΕΣ" της Γαλλίας, της Αγγλίας κλπ. να παρακολουθούν αδιάφορα με "ενδιαφέρον".
Οι ΗΠΑ και η Αγγλία μπήκαν φυσικά στον πόλεμο,αλλά όχι για να πολεμήσουν το φασισμό, αλλά γιατί είδαν ότι κινδύνευε και ο δικός τους καπιταλισμός, οι δικές τους άρχουσες τάξεις από την αδηφαγία του Χιτλερισμού και του πανίσχυρου στρατού του που οι ίδιοι όμως είχαν βοηθήσει να δημιουργηθεί.
Ο φασισμός είναι με λίγα λόγια ένα κεφάλαιο του καπιταλισμού, ένα "πρόγραμμα σωτηρίας" που ενεργοποιείται όταν οι συνθήκες γίνονται επικίνδυνες.
Οταν ακούμε λοιπόν "πρόγραμμα σωτηρίας" και "έκτακτες συνθηκες" να ξέρουμε καλά πως βρωμάει φασισμό και πόλεμο.

ShareThis