Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2012

Ν.Αφρική: Επιστροφή στην κόλαση με 40 νεκρούς απεργούς(βίντεο+φωτο)



H πιο ματωμένη μέρα της Ν.Αφρικής από το '91-'92 που έπεσε το Απαρτχάιντ ήταν η χθεσινή.
40  μεταλλεργάτες απεργοί έπεσαν νεκροί από τις σφαίρες πάνοπλων αστυνομικών ξεσκεπάζοντας με αυτό το φριχτό τρόπο το προσωπείο της μεταΑπαρτχάιντ μαύρης Ν.Αφρικής.
Έχω πάει 2-3 φορές στη χώρα αυτή μετά την αλλαγή του καθεστώτος και είχα την ευκαιρία να δώ με τα μάτια μου τι πραγματικά έχει αλλάξει μιλώντας με τους ανθρώπους.
Με απλά λόγια αυτό που άλλαξε ήταν το ότι εκτός από υπερπλούσιους λευκούς τώρα υπήρχαν και πολύ πλούσιοι μαύροι. Ετσι μου το διηγήθηκαν οι ίδιοι οι Έλληνες που ζουν εκεί. Η άγρια καταπίεση όμως, η ανισότητα, η εκμετάλλευση, η περιθωριοποίηση και τα γκέτο και όλα τα χαρακτηριστικά ενός άγριου καπιταλισμού παρέμειναν στη θέση τους με μικρές πάντα αλλά ανούσιες για την εξουσία διαφορές. Αυτοί βέβαια που βίωσαν την αγριότητα του απαρτχάιντ είδαν μεγάλες ελπίδες να γεννιούνται όλα αυτά τα χρόνια. Ελπίδες όμως που ελάχιστα ή καθόλου δεν πλησίασαν μέχρι το τέρμα. Κι αυτό είναι φαντάζομαι τραγικό  αν σκεφτεί κανείς πόσο σπουδαίος αγώνας με βαρύ ανθρώπινο κόστος είχε γίνει.
Αυτό που είδα εγώ με τα μάτια μου ήταν ότι η πιο μεγάλη τους ελπίδα(των φτωχών εννοώ)  δεν ήταν η πραγματική κοινωνική αλλαγή, από την οποία με τη "βοήθεια" των πρωταγωνιστών όπως ο Μαντέλα παραιτήθηκαν, αλλά το να αλλάξουν πλευρά στο δρόμο. Κι από την πρόχειρη περίφραξη με το συρματόπλεγμα που κύκλωνε τα έστω και λίγο καλύτερα από παλιά τουβλόσπιτα ή τσιγκόσπιτά τους, να περάσουν απέναντι, στις γειτονιές με τους ψηλούς μαντρότοιχους και  τα ηλεκτροφόρα σύρματα που έκλειναν μέσα τις πλούσιες γειτονιές των λευκών(κυρίως αλλά πλέον όχι μόνο). Στο Γιοχάνσμπουργκ δύσκολα βρίσκεις γειτονιά που δεν είναι κλεισμένη σε ηλεκτροφόρο μαντρότοιχο.
Τώρα η ωμή αγριότητα ξαναγύρισε. Η αστυνομία άνοιξε πυρ στα τυφλά και χτύπησε στο ψαχνό τους απεργούς για λογαριασμό των μεγάλων αφεντικών των ορυχείων Λόνμιν με έδρα το Λονδίνο, όπως τότε στα καλά χρόνια του Απαρτχάιντ. Είμαι σίγουρος ότι οι πάμπλουτοι λευκοί που ποτέ δεν είδαν με καλό μάτι την αλλαγή του '91-'92, αλλά και οι νέοι φίλοι τους, άφησαν έναν αναστεναγμό ανακούφισης. Θα είπαν πως ήταν αγριάνθρωποι και παράνομοι και πως καλά τους έκαναν, ή πως σίγουρα δε γινόταν αλλιώς. Και θα ένοιωσαν βέβαια πολύ καλύτερα που αυτή τη φορά αυτοί που κρατούσαν τα όπλα κι έγιναν φονιάδες εργατών δεν ήταν λευκοί. Δεν ήταν δικοί τους. Ήταν από τους άλλους, ήταν "δικοί τους" μαύροι, σαν κι αυτούς τους άθλιους απεργούς που τολμούσαν να παλεύουν για κάτι καλύτερο.
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι οι απεργοί δεν ήταν ειρηνικοί αλλά μπορώ να φανταστώ με ευκολία το πώς θα αντιμετωπίστηκαν και τι τράβηξαν όλα αυτά τα χρόνια και πριν αλλά και μετά την πτώση του απαρτχαιντ. Τωρα η Ν.Αφρική ετοιμάζεται να ξαναμπεί σε έναν εφιάλτη νέο κι άγνωστο με πολλά κοινά όμως από το παρελθόν.
Ειναι μια καθαρή περίπτωση όπου η αντίθεση κεφαλαίου και εργασίας κρύβεται πίσω από το φυλετικό ζήτημα μέχρι που τελικά αποκαλύπτεται με τον πιο απαίσιο τρόπο η αλήθεια για το ποιοί σκοτώνουν ποιούς και γιατί όταν απειλείται η εξουσία τους.
Και ακόμη πιο πολύ μια ακόμη περίπτωση όπου όταν ο δρόμος για τον Παράδεισο μένει στα πρώτα βήματα και χάνεται μεσα στις ομίχλες των βαθμιαίων αργών αλλαγών τότε με μαθηματική ακρίβεια ο κουρασμένος οδοιπόρος καταλήγει ξανά στην κόλαση.
Τα υπόλοιπα και τις λεπτομέρειες μπορείτε να τις βρείτε ακόμη στα δελτία ειδήσεων.

7 σχόλια:

Σταυρος Τ. είπε...

Τι θάρρος ή τι απελπισία είχαν οι απεργοί ωστε να κάνουν έφοδο με λοστούς και μαδέρια ενάντια σε 10πλάσιους αστυνομικούς με καλάσνικοφ! Απλά ελπίζω να μην δούμε τέτοιες σκηνές και στην Ελλάδα.

ΚΩΣΤΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ είπε...

μια είδηση που κάνανε κυριολεκτικά "βα βα" τα ΜΜΕ.
Νομίζω αυτό τα λέει όλα...

Ανώνυμος είπε...

Κάποιοι ετοιμάζουν και εκεί μια "πορτοκαλί επανάσταση"

Γιωργος είπε...

Η περίπτωση της Χαλυβουργίας ήταν μια ίδια ιστορία, χωρίς το τελικό αποτέλεσμα.
Οπότε το να δουμε ΚΑΙ στην Ελλάδα τέτοιες σκηνές είναι πιθανότερο από το να μην δούμε.

Ανώνυμος είπε...

Γιώργο,

έχει νομίζω σημασία να δόσουμε και ορισμένες πλευρές της σύγκρουσης στα ορυχεία πλατίνας που προτιμούν να ξεχνούν οι διάφοροι "φίλοι" του Κόμματος (οικοδόμος, Lenin reloaded - Αντώνης, κτλ) προκειμένου να κατασκευάσουν μια σχηματική εικόνα των πραγμάτων και να χτυπήσουν ΚΚΕ, ΠΑΜΕ και καταξιωμένα εργατικά στελέχη:

"Υπάρχουν σήμερα δύο συνδικάτα που οργανώνουν και εκπροσωπούν τους εργάτες ορυχείων στη Νότια Αφρική – η εδώ και καιρό δημιουργημένη NUM που έπαιξε έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στο κίνημα εθνικής απελευθέρωσης και η πρόσφατα δημιουργημένη AMCU που πολλοί ανενημέρωτοι θεωρούν ως πιο ριζοσπαστική, αλλά που στην πράξη απέχει πολύ από το να είναι τέτοια.
Είναι σημαντικό ότι όταν οι ηγέτες της AMCU έκαναν αίτηση προκειμένου να αναγνωριστούν επίσημα από τις κρατικές αρχές και ρωτήθηκαν «ποια είναι η βασική διαφορά μεταξύ εσάς και της NUM», οι ηγέτες της AMCU ανακήρυξαν τους εαυτούς τους «μη πολιτικά διακείμενους και αντικομμουνιστές»".

Το παραπάνω απόσπασμα δεν προέρχεται από κάποια πηγή του Νοτιοαφρικάνικου Κ.Κ ή της ΠΣΟ, αλλά από το ελάχιστα φιλο-κομμουνιστικό Counterpunch. Για όποιον θέλει να διαβάσει περισσότερα: http://www.counterpunch.org/2012/08/20/behind-the-south-africa-mineworkers-strike/

Και φυσικά οι ηγέτες της AMCU δεν έμειναν στα αντιδραστικά λόγια. Οργάνωσαν συμμοριακές φονικές επιθέσεις ενάντια σε στελέχη της NUM στα ορυχεία και, πολύ σημαντικότερο, οδήγησαν σαν πρόβατα στη σφαγή τους απεργούς σε μια τυφλή σύγκρουση, ενώ οι ίδιοι την έκαναν σαν λαγοί.

Και μη μας πει ο "οικοδόμος" ή ο "Αντώνης" ότι "ναι μεν, αλλά", γιατί η θέση ενός επαναστατικού κόμματος (κρίνοντας γεγονότα, είτε στη χώρα του, είτε διεθνώς) δεν μπορεί να καθορίζεται απλά από το ότι ¨σφαγιάστηκαν εργάτες", αλλά πρέπει να ψάχνει πολύ βαθύτερα - να βρίσκει ποιες δυνάμεις βρίσκονται πίσω από τη μια ή την άλλη ομάδα εργατών, ποια συμφέροντα εξυπηρετούνται, πόσο έχει βάλει η αστική τάξη την ουρά της στην δημιουργία διασπαστικών συνδικάτων, κτλ.

Πέτρος

Γιώργος Σαρρής είπε...

Πιστευω οτι εισαι άδικος με τον LR.Τα στοιχεια του μου φαίνονται σωστά και δεν βλέπω να κανει επίθεση σε κάποιον (αν εννοείς τον Μαυρίκο). Δινει την δικη του οπτικη και δεν αποκλείω να γίνεται κάποιο λάθος σε μια βιαστικη ανάλυση. Ας μην ψαχνουμε εχθρους ανάμεσά μας.
Το γεγονός της κατάστασης φρίκης που επικρατεί μετά από 20χρόνια αλλαγής στη ΝΑ λεει πολλά. Οι υπερπλούσιοι της Αφρικης κανουν κανονικό ΤΡΕΛΌ πάρτυ εκεί κ παρότι δεν ξερω τις λεπτομέρειες είμαι σίγουρος οτι υπάρχουν ευθύνες στο ΚΚΝΑ.
τΟ ΚΚΕ ΕΠΊΣΗς ΜΙΛΆΕΙ ΓΙΑ ΣΦΑΓΉ ΕΚΕΙ.Δεν μπορεί το ΚΚΝΑ να νίπτει τας χείρας ενω είναι στην κυβέρνηση. Από αυτό που είδα εγώ εκεί τιποτα δε δειχνει πως τα πράγματα βαδίζουν σε κάποιο σωστό δρόμο. Ακριβως το αντίθετο μου φάνηκε.

Γιώργος Σαρρής είπε...

τΙς απόψεις του οικοδόμου δεν ειχα χρονο να τις διαβασω. Μόλις πριν ΄λίγο διαβασα το ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ LR και το αναρτησα στο εδώ και τώρα

ShareThis